Η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων, με προεξάρχουσα την πολεμική αναμέτρηση ΗΠΑ – Ισραήλ με το Ιράν, εντασσόμενη στην ευρύτερη σύγκρουση ΗΠΑ – Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, η στροφή της ΕΕ στην πολεμική οικονομία, αλλά και η ενεργή συμμετοχή της ελληνικής αστικής τάξης στους ανταγωνισμούς, με σκοπό τη γεωπολιτική της αναβάθμιση (ιδίως στα Ενεργειακά), δημιουργούν ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο περιβάλλον για τους λαούς, οι οποίοι θα κληθούν να πληρώσουν με το αίμα τους τα κέρδη των ιμπεριαλιστών.
Στο πλαίσιο αυτό, γίνεται πιο αναγκαία για την αστική τάξη η διασφάλιση της συνοχής, του συμπαγούς χαρακτήρα και της αντιλαϊκής αποτελεσματικότητας του κρατικού μηχανισμού, ώστε να θέτει επιτυχώς υπό έλεγχο κάθε κρατικό τομέα, λαμβάνοντας ταυτόχρονα γι’ αυτόν τον σκοπό τα κατάλληλα μέτρα ώστε να μην αποκαλυφθεί, να μη θιχτεί και να μην αμφισβητηθεί στο ελάχιστο ο άδικος χαρακτήρας του ως μηχανισμού καταπίεσης και υπεράσπισης των συμφερόντων των μονοπωλίων.
Ο μηχανισμός των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ), αποτελώντας τον σκληρό πυρήνα του κρατικού μηχανισμού ακόμα κι αν το προσωπικό που τις στελεχώνει προέρχεται από τον λαό, είναι αναγκαίο να διατάσσεται στην υπηρεσία του, χωρίς να αφήνει το παραμικρό περιθώριο αμφισβήτησης αυτού του ρόλου.
Ετσι, στο όνομα της «σταθερότητας», της «εθνικής ασφάλειας», της «εθνικής άμυνας», το προσωπικό των ΕΔ λειτουργεί με ένα καθεστώς περισταλμένων σε σχέση με τον υπόλοιπο λαό δικαιωμάτων, ακριβώς για να εξυπηρετούνται η προστασία και η διατήρηση της αστικής εξουσίας, πολλώ δε μάλλον στις σημερινές πολεμικές συνθήκες.
Ηδη από αρχής της συγκρότησης των ΕΔ, σωρεία συνταγματικών και άλλων νομοθετικών ρυθμίσεων καθιερώνουν σημαντικούς περιορισμούς στη δράση και στις αξιώσεις του προσωπικού των ΕΔ. Πρώτο και πιο θιγμένο είναι το δικαίωμα στη συνδικαλιστική δράση, παρά το υφιστάμενο «αναιμικό» συνδικαλιστικό πλαίσιο, αφού απαγορεύουν θεμελιώδη δικαιώματα.
Συναφή περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης αποτελούν μέτρα που εμποδίζουν τις διεκδικήσεις για τα προβλήματα των οικογενειών των στρατιωτικών.
Περαιτέρω, το στρατιωτικό προσωπικό τελεί υπό υποχρέωση υπακοής και συμμόρφωσης με τους κανόνες στρατιωτικής πειθαρχίας του αντιδραστικού ΣΚ 20-1 (άρθρο 2).
Το μόνιμο προσωπικό, στο όνομα της εξυπηρέτησης υπηρεσιακών αναγκών, υπόκειται σε συχνές μεταθέσεις (οι οποίες συχνά αποτελούν τιμωρητικό εργαλείο), διαθέσεις, αποσπάσεις, που περιορίζουν την ελευθερία μετακίνησης και εγκατάστασής του, το δικαίωμα στην προστασία της οικογένειας. Αποστερούνται δηλαδή τις βασικές εξασφαλίσεις του Εργατικού Δικαίου σχετικά με τον καθορισμένο τόπο και χρόνο παροχής της εργασίας τους, που ακόμα και με σχετική «κατανόηση» των επιχειρησιακών ιδιαιτεροτήτων του στρατιωτικού επαγγέλματος έχουν ως αποτέλεσμα να διαταράσσεται διαρκώς ο προσωπικός και οικογενειακός τους προγραμματισμός.Επιπλέον, υποχρεούνται όταν διαταχθούν από την υπηρεσία τους να συμμετέχουν σε στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων, πληρώματα πολεμικών πλοίων σε αποστολές «ασφαλείας» (σε Ερυθρά Θάλασσα, Λιβύη, Λίβανο κ.α.) ή συμμετοχή σε ΝΑΤΟικές πρόβες πολέμου, δηλαδή ΝΑΤΟικές στρατιωτικές ασκήσεις. Πρόκειται κατά βάση για αποστολές υλοποίησης ΝΑΤΟικών ή ευρωενωσιακών σχεδίων, όπως η αποστολή ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία, η εμπλοκή του ΠΝ σε αποστολές ασφαλείας – συνοδείας πλοίων του εγχώριου και όχι μόνο εφοπλιστικού κεφαλαίου, η αποστολή 6 αεροσκαφών F-16 με προσωπικό στη Ρουμανία.
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι με την επίκληση του «απορρήτου» το στρατιωτικό προσωπικό παραμένει απόλυτα ανημέρωτο γι’ αυτές τις αποστολές. Με λίγα λόγια, προετοιμάζονται ή και στέλνονται για αποστολές εκτός συνόρων, ρισκάροντας τη ζωή τους για εξυπηρέτηση σκοπών που δεν έχουν καμία σχέση με την προστασία της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
Η ολοένα και αυξανόμενη αντιπαράθεση του ενός ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ) με το αντίπαλο (Κίνα, Ρωσία) φέρνει στο προσκήνιο την επίσπευση ενεργειών για ισχυρότερες, ικανότερες και φονικότερες σε βάρος των λαών ευρωΝΑΤΟικές Ενοπλες Δυνάμεις. Προς αυτόν τον σκοπό ο νέος νόμος της κυβέρνησης της ΝΔ, που ψηφίστηκε με τη συνδρομή των άλλων αστικών κομμάτων, οξύνει το αντιδραστικό πλαίσιο που ήδη υπήρχε στις ΕΔ. Στο πλαίσιο υλοποίησης της «Ατζέντας 2030» αλλάζουν η δομή και η λειτουργία τους, σε συμμόρφωση με τα πρότυπα του ΝΑΤΟ, διαμορφώνοντας ένα στράτευμα ουσιαστικά πιο ευέλικτο, ικανό να παρέμβει όπου Γης, δηλαδή όπου διαταχθεί από τους φονιάδες ιμπεριαλιστές, με χαρακτηριστικά ευκολότερου ελέγχου, πειθήνιο και με ακόμα πιο περισταλμένα δικαιώματα.
Βασικά ο νόμος προβλέπει τη δημιουργία στην πράξη ενός Σώματος Υπαξιωματικών, μετατρέποντας το χαμηλόβαθμο προσωπικό σε αναλώσιμο εργατικό δυναμικό για συμμετοχή «στην πρώτη τη γραμμή» των ιμπεριαλιστικών επιχειρήσεων όταν διαταχθεί. Με τις διατάξεις αυτές καταργείται επίσης η δυνατότητα προαγωγής μόνιμων υπαξιωματικών σε βαθμό αξιωματικού και θεσπίζεται κλίμακα βαθμολογικής εξέλιξης από τον βαθμό του επιλοχία μέχρι τον βαθμό του ανθυπασπιστή, και αυτό μόνο εφόσον υπάρξει κενή οργανική θέση. Υποβαθμίζονται δηλαδή τα δικαιώματα μεγάλης μερίδας του προσωπικού των ΕΔ, αφού τα καθήκοντα, τα προνόμια, οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα απορρέουν από τον βαθμό, καθηλώνοντας βαθμολογικά και οικονομικά την πλειοψηφία των στρατιωτικών (ιδιαίτερα πλήττονται οι οπλίτες ΕΠΟΠ). Επακόλουθα υποβαθμίζονται και οι Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών.Περαιτέρω, έχει δρομολογηθεί η κατεύθυνση ιδιωτικοποίησης της κινητής και ακίνητης περιουσίας των ΕΔ και των Ταμείων, ενώ συνεχίζεται η προσπάθεια εμπορευματοποίησης των παροχών των στρατιωτικών νοσοκομείων, με μείωση επίσης του χρόνου αναβολής για τις σπουδές των φοιτητών στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Προβλέπονται δε αντιδραστικές ρυθμίσεις όπως η «εθελοντική στράτευση των γυναικών», που με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει στην υποχρεωτική στράτευσή τους, στην υπηρεσία των σχεδιασμών των ΝΑΤΟ – ΕΕ.
Στο οικονομικό τομέα (παροχές αμοιβών) εισάγονται αυξήσεις – ψίχουλα, εξασφαλίζοντας πραγματικές αυξήσεις μόνο στον βαθμό του συνταγματάρχη και πάνω, πάντα με τη μορφή επιδομάτων. Με κίνητρο αυτά τα επιδόματα γίνεται προσπάθεια εγκλωβισμού των στρατιωτικών και προώθησης των πολιτικών αποφάσεων της κυβέρνησης, υλοποιώντας τον σχεδιασμό και τις κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Οποιες άλλες αυξήσεις δίνονται, στην πράξη σηματοδοτούν δήθεν «πολεμικά» επιδόματα, που στόχο έχουν τη χειραγώγηση του προσωπικού των «Ειδικών Δυνάμεων», των πληρωμάτων των πολεμικών πλοίων κ.λπ. στις πολεμικές ανάγκες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Φυσικά, τα επιδόματα αυτά δεν συνυπολογίζονται στο εφάπαξ, ούτε στην έκδοση της σύνταξης των ενστόλων.
Επιπλέον, με την προώθηση της «Ατζέντας 2030», όπως και με τα στρατιωτικά χρηματοδοτικά προγράμματα της ΕΕ (το «ReArm Europe 2030», το «Readiness 2030» και το SAFE), ρίχνουν δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων στην πολεμική οικονομία. Ταυτόχρονα στοχεύουν να διαμορφώσουν ένα πειθήνιο στράτευμα, που θα στηρίζει και θα συμμετέχει αδιαμαρτύρητα στις στρατιωτικές εμπλοκές για την προώθηση της κερδοφορίας των μονοπωλίων, κάτι που και η κυβέρνηση της ΝΔ ενσωματώνει στην πολιτική της, στηρίζοντας κράτη – δολοφόνους των λαών και της Παλαιστίνης. Η κυβέρνηση της ΝΔ με τη στήριξη των κομμάτων του ευρωατλαντισμού επιζητεί να έχει στα χέρια της έναν στρατιωτικό μηχανισμό, συνεπικουρούμενο και από τα λεγόμενα Σώματα Ασφάλειας, που θα εχθρεύεται τον λαό, θα συμμετέχει σε κάθε μορφής καταστολή (κάτι που υιοθέτησε το Λιμενικό και στο πρόσφατο συμβάν με τους μετανάστες στη Χίο), βοηθώντας να υλοποιηθούν χωρίς αντίδραση τα αντιλαϊκά σχέδιά τους.Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι το προσωπικό των ΕΔ πλήττεται από τις πολιτικές της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ εξίσου με τον εργαζόμενο λαό. Υφίσταται εξίσου σημαντικό πλήγμα στα βασικά αγαθά της Υγείας και της Παιδείας των παιδιών του, με την ακρίβεια να τσακίζει κάθε έκφανση της καθημερινότητάς του. Ταυτόχρονα αντιμετωπίζουν από τη στρατιωτική υπηρεσία ασφυκτικές απαγορεύσεις, αυθαιρεσία και τιμωρητικές πρακτικές αν επιλέξουν να αντιδράσουν και να σταθούν αλληλέγγυοι στους εργαζόμενους που αγωνίζονται και διαδηλώνουν ενάντια στα μέτρα της κυβέρνησης, στα πολεμικά της σχέδια, ενώ αυτοί θα είναι οι πρώτοι που θα κληθούν να γίνουν κρέας στα κανόνια των ιμπεριαλιστών και να γεμίσουν τα φέρετρα με την ευρωπαϊκή σημαία, όπως με υπερηφάνεια δήλωσε ο Δένδιας.
Οι σημερινές πολεμικές συνθήκες διαμορφώνουν ένα εχθρικό, ασφυκτικό περιβάλλον για το προσωπικό των ΕΔ, όπως και για όλο τον λαό. Σήμερα, που το σύστημα είναι πιο αντιδραστικό από ποτέ, χρειάζεται να δυναμώσει η αμφισβήτηση του λαού απέναντί του. Τα στελέχη των ΕΔ και οι φαντάροι που αρνούνται τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, οι πυροσβέστες, οι λιμενικοί και όσοι από τα «Σώματα Ασφαλείας» αρνούνται να συμμετάσχουν στην καταστολή του αγωνιζόμενου λαού, χρειάζεται να ενωθούν με τους εργαζόμενους σαν μια γροθιά, να υψώσουν ανάστημα, να αγωνιστούν αποφασιστικά ενάντια στην πολιτική των επώδυνων διευθετήσεων που ετοιμάζονται στο Αιγαίο και μοναδικό στόχο έχουν την ισχυροποίηση της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, τη συνεκμετάλλευση – συνδιαχείριση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Χρειάζεται να επαγρυπνούμε όλοι μας, τόσο για τα Ελληνοτουρκικά και για το Κυπριακό όσο και για τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους, καθώς πλέον έχει ανοίξει ο ασκός του Αιόλου!
Στηρίζουμε τους αγώνες και τις κινητοποιήσεις των φαντάρων, των αξιωματικών και υπαξιωματικών. Εχουμε για οδηγό μας την τοποθέτηση του προέδρου του Συντονιστικού των 13 φορέων των στρατιωτικών στην πλατεία Συντάγματος: «Εχουμε πάρει απόφαση να συνεχίσουμε, και έτσι θα κάνουμε, για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας. Ο αγώνας είναι εδώ, στον δρόμο, και έτσι καταφέραμε να καθυστερήσει το νομοσχέδιο, ξεπερνώντας προκαταλήψεις. Με την κοινωνία μαζί και τα προβλήματά της, όλα αυτά που είναι και δικά μας θέματα, να γίνουν ατζέντα μας, ώστε και τα δικά μας να γίνουν της κοινωνίας. Χαιρετίζω τους φορείς που είναι εδώ δίπλα μας σήμερα, όπως χαιρετίζω και τον αγώνα των αγροτών. Σας καλώ να μείνουμε ενωμένοι, προσηλωμένοι στον αγώνα και την επόμενη μέρα».
Κάθε τίμιος, λαϊκός άνθρωπος που αισθάνεται πατριώτης, που είναι ενάντια στις ΗΠΑ, στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ, που είναι ενάντια στον ρόλο που οι ελληνικές κυβερνήσεις δίνουν σήμερα στις Ενοπλες Δυνάμεις, είτε στρατιώτης είναι, είτε υπαξιωματικός ή αξιωματικός, έχει μία μόνο επιλογή: Να συμπορευτεί μαζί με τον υπόλοιπο λαό! Για μια Ελλάδα χωρίς πολέμους, φτώχεια και εκμετάλλευση.
Ο Μαρκόνης
Αναδημοσίευση από το δισέλιδο «Για τους Ένστολους» στο Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου 25-26/04
