Με ένα τραγούδι που δείχνει το πώς το μεγαλείο της θυσίας των 200 κομμουνιστών συνεχίζει να εμπνέει μέχρι και σήμερα άνοιξε η μεγάλη συναυλία, σε καλλιτεχνική επιμέλεια του Γιώργου Νταλάρα, για τους ήρωες της Καισαριανής που κέρδισαν το μεγάλο παιχνίδι της ζωής νικώντας τον θάνατο.
Οι «Κοινοί Θνητοί» με το δικό τους «Τους Είδα» ανέβηκαν πρώτοι στη σκηνή και τραγούδησαν για τους ήρωες στον ίδιο χώρο που με τη στάση τους έζησαν «χίλιες δυο ζωές»: «Ποιοι χαμογελάν στο θάνατο / Όταν τους κοιτάει κατάματα / Ποια είναι τα σπουδαία πράγματα που σε κάνουν αθάνατο / Ποιοι είναι τελικά οι ήρωες / Και γιατί θυσία γίνονται / Ποιοι στο άδικο αμύνονται / Και νεκροί ζουν χίλιες δυο ζωές».
Ακολουθούν και άλλα τραγούδια εμπνευσμένα από τη στάση των «200» εκείνη την Πρωτομαγιά του ’44, όπως η «Καισαριανή» του Σταύρου Ξαρχάκου με τον Γιάννη Διονυσίου να το ερμηνεύει υποδειγματικά και να ενώνει τη σκηνή μέχρι την άκρη του Σκοπευτηρίου όπου είχαν απλωθεί οι χιλιάδες που έδωσαν το «παρών» σε αυτή τη μεγαλειώδη πολιτική – πολιτιστική εκδήλωση.
Και βέβαια το «Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια» από την «Καταχνιά» του Χρήστου Λεοντή σε στίχους του Κώστα Βίρβου. Ο Γιώργος Νταλάρας μοιράζεται τη σκηνή με τον Γιάννη Διονυσίου και τραγουδούν στέλνοντας «σινιάλο» στους «200»…
Η συναυλία συνεχίζεται…
Πηγή: 902.gr
