Στην Επιτροπή της Βουλής που συνεδρίασε με θέμα «Εκσυγχρονισμός και βελτίωση του πλαισίου λειτουργίας των εκπαιδευτικών και υποστηρικτικών δομών και θεσμών ειδικής και ενταξιακής εκπαίδευσης», μίλησε η Βιβή Δάγκα, βουλευτής του ΚΚΕ.
Υπενθύμισε ότι πριν λίγες μέρες έγιναν μαζικές κινητοποιήσεις από γονείς και εκπαιδευτικούς για τα εκρηκτικά προβλήματα που υπάρχουν στην Ειδική Αγωγή, με τους φορείς τους να ζητούν συνάντηση με το αρμόδιο υπουργείο για να θέσουν την κατάσταση που επικρατεί.
Όσον αφορά το θέμα της συζήτησης στην Επιτροπή, αναρωτήθηκε για «ποιον εκσυγχρονισμό μπορούμε να μιλάμε, όταν πάνω από 11 Ειδικά Σχολεία παραμένουν στα χαρτιά και δεν έχει ξεκινήσει η λειτουργία τους», φέρνοντας ως παράδειγμα το ΕΕΕΕΚ Αθηνών, για το οποίο έγινε και κινητοποίηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Αθήνας από τους γονείς και άλλους φορείς της περιοχής.
Συνέχισε, λέγοντας «για ποιον εκσυγχρονισμό μιλάμε, όταν τα περισσότερα σχολικά κτίρια είναι ακατάλληλα για να φοιτούν παιδιά με αναπηρίες, επικίνδυνα και οι όποιες παρεμβάσεις έχουν γίνει από το πρόγραμμα “Μαριέττα Γιαννάκου” δεν αλλάζουν και δεν ανατρέπουν την ακαταλληλότητα».
Φέρνοντας σχετικά παραδείγματα αναφέρθηκε σε σχολεία όπου σε μια αίθουσα γίνεται παράλληλα και λογοθεραπεία και φυσικοθεραπεία, εργοθεραπεία και άλλες τέτοιες δραστηριότητες, αίθουσες διδασκαλίας βρίσκονται σε όροφο, αποκλείοντας παιδιά με κινητικές αναπηρίες, ενώ σχολείο στο Ηράκλειο που είχε φτιαχτεί για να φιλοξενήσει 90 μαθητές, σήμερα φιλοξενεί πάνω από 200.
Αναφέρθηκε ακόμα στα τεράστια προβλήματα που παρουσιάζονται στις μεταφορές, που παραμένουν στα χέρια των ιδιωτών χωρίς ειδικευμένο και κατάλληλο προσωπικό.
Όσον αφορά το εκπαιδευτικό προσωπικό σημείωσε ότι οι όποιοι μόνιμοι διορισμοί έγιναν, προέκυψαν κάτω και απ’ την πίεση των αγώνων των εκπαιδευτικών και των γονιών, αλλά και πάλι δεν καλύπτουν τις τεράστιες ανάγκες που υπάρχουν, ενώ κυριαρχεί ο θεσμός των αναπληρωτών, που τελικά υπονομεύει τη συνεχή επιστημονική παρέμβαση στα παιδιά.
Για το «πιλοτικό πρόγραμμα» που έχει αρχίσει να υλοποιείται για ζητήματα της πρώιμης διάγνωσης και παρέμβασης, τόνισε πως «δεν έχει καμία σχέση με το πραγματικό περιεχόμενο της πρόληψης, της έγκαιρης διάγνωσης και πρώιμης παρέμβασης στον πληθυσμό, είναι με ημερομηνία λήξης, ξεκομμένο από το δημόσιο σύστημα Υγείας – Πρόνοιας και χωρίς καθολικό χαρακτήρα, αφού αφορά μόνο 2.500 παιδιά, ενώ δεν είναι εξασφαλισμένη η χρηματοδότησή του».
Κατήγγειλε ότι οι απαραίτητες δομές αποτελούν «κόστος» για το κράτος και με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ μπαίνουν συνεχώς κόφτες, στο πλαίσιο του εμπορευματοποιημένου συστήματος Υγείας – Πρόνοιας.
Αναφερόμενη στα ΚΕΔΑΣΥ, ανέδειξε ότι είναι υποστελεχωμένα, στο μεγαλύτερο ποσοστό τους λειτουργούν με την πρόσληψη αναπληρωτών σε ακατάλληλα κτίρια, με μέσα τεχνολογικά και αξιολογικά εργαλεία που δεν επαρκούν, με αποτέλεσμα η αναμονή να είναι μεγάλη και έτσι να καθυστερεί και η ένταξη των παιδιών στο κατάλληλο πλαίσιο.
Καταλήγοντας επισήμανε πως «παρά τις εύηχες λέξεις περί συμπερίληψης, οι ανάγκες των παιδιών στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση τσακίζονται στις μυλόπετρες των δημοσιονομικών αντοχών της οικονομίας».
Υπογράμμισε την ιδιαίτερη επικαιρότητα που έχουν τα αιτήματα εκπαιδευτικών και γονιών, για γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση, για την πραγματικά πρώιμη διάγνωση και παρέμβαση, καθολική, υποχρεωτική, δημόσια και δωρεάν, που να ξεκινά από τους πρώτους μήνες της ζωής του βρέφους και να υπάρχει και διεπιστημονική ολόπλευρη παρέμβαση από πιο νωρίς ακόμα, στο κατάλληλο πλαίσιο με βάση τις ανάγκες του κάθε μαθητή, εξατομικευμένη διεπιστημονική στήριξη κάθε μαθητή με αναπηρία και εκπαιδευτικές ανάγκες.
Καταλήγοντας, και ενόψει πανελλαδικών εξετάσεων, η Β. Δάγκα επισήμανε την ανάγκη της λήψης μέτρων για την ολοκλήρωση των σπουδών των σπουδαστών με αναπηρία, ώστε να προσαρμοστεί αντίστοιχα και ο τρόπος εξέτασης στις ανάγκες τους, με διευκολύνσεις, με ειδικό εξοπλισμό, υποδομές, προσαρμοσμένα συγγράμματα και ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό, δωρεάν παροχή συγγραμμάτων στη γραφή Braille ή σε μεγέθυνση για αυτούς με μερική όραση. «Το κύριο είναι ότι για αυτά απαιτείται γενναία κρατική χρηματοδότηση, την οποία διεκδικούμε», κατέληξε.
