Επιβεβαίωση ότι οι μπίζνες της ελληνικής αστικής τάξης με τους «συμμάχους» της ΕΕ – ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, Ισραήλ και τα παζάρια με την Τουρκία θέτουν σε άμεσο κίνδυνο σύνορα και κυριαρχικά δικαιώματα, αποτελεί η έκθεση της Κομισιόν για την πρόοδο της Τουρκίας, που υπερψηφίστηκε από το Ευρωκοινοβούλιο, με τις ψήφους και των ευρωβουλευτών ΝΔ – ΠΑΣΟΚ.
Τα όσα αναφέρει η εν λόγω έκθεση που συζητιέται ενόσω η τουρκική κυβέρνηση προετοιμάζει το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», καταρρίπτουν σαν χάρτινο πύργο το αφήγημα της κυβέρνησης της ΝΔ – που επανέλαβε ξανά χτες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος – αλλά και των λοιπών αστικών κομμάτων περί ΕΕ δήθεν εγγυητή ειρήνης, σταθερότητας και ασφάλειας για τους λαούς, καθώς και τα λεγόμενά τους περί «ήρεμων νερών».
Στο ευρωενωσιακό κείμενο οι προκλητικές αξιώσεις της αστικής τάξης της Τουρκίας στο Αιγαίο παρουσιάζονται ως απλώς μια «ανεπίλυτη διένεξη», ενώ για το Κυπριακό διατυπώνεται ότι «η εποικοδομητική δέσμευση της Τουρκίας (…) παραμένει καίριας σημασίας για την προώθηση στενότερης συνεργασίας μεταξύ της ΕΕ και της Τουρκίας». Σε αυτό το πλαίσιο καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διορίσει άμεσα νέο ειδικό απεσταλμένο της για την Κύπρο, ενδεικτικό του αυξημένου ενδιαφέροντος της ΕΕ για μεγαλύτερη εμπλοκή στα διχοτομικά σχέδια με ΝΑΤΟική σφραγίδα.
Φυσικά, από το κείμενο απουσιάζει η καταδίκη της εισβολής και κατοχής στην Κύπρο, αποκαλώντας το ψευδοκράτος ως «λεγόμενη, διεθνώς μη αναγνωρισμένη “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου”» και τα Κατεχόμενα ως «περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας που δεν ελέγχονται από την κυβέρνηση».
Οσον αφορά τα Ελληνοτουρκικά, η έκθεση αφού δίνει τα «συχαρίκια» για τον «συνεχιζόμενο διάλογο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας», το παζάρεμα δηλαδή στις πλάτες των δύο λαών, σημειώνει για το casus belli εναντίον της Ελλάδας ότι είναι… αδιανόητο «μεταξύ συμμάχων και καλών γειτόνων», και εκφράζει τη… «λύπη» της για την παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων άλλων χωρών μέσω της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Ολα αυτά με φόντο την ενίσχυση της οικονομικής συνεργασίας ΕΕ – Τουρκίας και την υποστήριξη της εμβάθυνσης της «συνδεσιμότητας» με την Τουρκία στους τομείς της Ενέργειας και των μεταφορών, τονίζοντας «τη στρατηγική σημασία της επιτάχυνσης ολοκλήρωσης των βασικών έργων υποδομής που θα βελτιώσουν τη συνδεσιμότητα μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας σύμφωνα με τα διευρυμένα διευρωπαϊκά δίκτυα», αλλά και «τη σημασία της Τουρκίας για την ανάπτυξη και τη λειτουργία διηπειρωτικών πρωτοβουλιών συνδεσιμότητας, συμπεριλαμβανομένης της ολοένα και πιο σημαντικής εναλλακτικής εμπορικής οδού μεταξύ Ευρώπης και Ασίας», του Μεσαίου Διαδρόμου δηλαδή, τον οποίον χρηματοδοτεί η ΕΕ. Σύμφωνα με την Κομισιόν, οι «πρωτοβουλίες» αυτές θα μπορούσαν να συμβάλουν σημαντικά στην ενίσχυση της «ανθεκτικότητας της αλυσίδας εφοδιασμού της ΕΕ και της οικονομικής συνεργασίας και μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην προώθηση των ευρύτερων στόχων στρατηγικής αυτονομίας της ΕΕ», προκειμένου να ανταγωνιστεί τα αντίπαλα ρωσικά, κινέζικα αλλά και αμερικάνικα μονοπώλια.
Στο πλαίσιο αυτό άλλωστε η ΕΕ επιβραβεύει την Αγκυρα με 44 Εurofighter (κατόπιν συμφωνίας Γερμανίας, Γαλλίας, Ισπανίας, Ιταλίας, Βρετανίας), την μπάζουν επίσης στο πρόγραμμα SAFE παρά τους αστερίσκους, όπως και στο «Made in EU» όπου τα βιομηχανικά προϊόντα της πλέον θα θεωρούνται «ενωσιακής προέλευσης», ανταμοίβοντάς την επίσης με διμερή συμβόλαια και μπίζνες.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ Λ. Ζωχιού, σε ενημέρωση χθες δημοσιογράφων, αναφέρθηκε στην πρόσφατη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας («συμφώνησαν να διατηρήσουν ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας»), ενώ κληθείσα να σχολιάσει δήλωση της K. Κάλας στα «Νέα», ότι στα κεντρικά της Ενωσης προσπαθούν να βρουν μια «ισορροπία» με την Τουρκία, και ότι «είναι σημαντικό να συνεργαστούμε πραγματικά με την Τουρκία», έσπευσε να πει ότι «και εμείς θέλουμε να υπάρχει απόλυτη σταθερότητα και ηρεμία σε ό,τι αφορά την Τουρκία, αλλά μέρος της ισορροπίας αυτής πρέπει απαραίτητα να είναι ότι δεν θα απειλεί με πόλεμο κράτη – μέλη της ΕΕ και θα ευθυγραμμίζεται ως υποψήφια χώρα με τις επιλογές της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ».
