Η τρέχουσα πολεμική προετοιμασία δεν θα μπορούσε να αφήσει άθικτη την επιστημονική έρευνα και την πανεπιστημιακή εκπαίδευση, αφού ο πολεμικός ανταγωνισμός έχει ανάγκη από νέα, πιο καταστροφικά όπλα, νέες υποδομές «διττής χρήσης», νέες πανταχού παρούσες υπηρεσίες παρακολούθησης και χειραγώγησης, ιμπεριαλιστικά πολεμικά αφηγήματα και επιστήμονες πρόθυμους να υπηρετήσουν τον πόλεμο. Η δε «αμυντική καινοτομία» λειτουργεί και ως κερδοφόρα διέξοδος συσσωρευμένων κεφαλαίων, υποτάσσοντας τις τεχνολογίες αιχμής σε αυτούς τους βρώμικους σκοπούς.
Τα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα και τα εργαστήρια μετατρέπονται βίαια σε προθαλάμους του ιμπεριαλιστικού σφαγείου, ενώ η γνώση απογυμνώνεται από κάθε κοινωνική χρησιμότητα και αναγκαιότητα και μετατρέπεται σε εμπόρευμα και φονικό όπλο στα χέρια των λίγων για να μακελεύουν τους πολλούς.
Ολοι οι παραπάνω στόχοι αποτυπώνονται στη ΝΑΤΟική στρατηγική και στα σχέδια που συζητιούνται και στην επερχόμενη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, με επίκεντρο την αμεσότερη οικοδόμηση ισχυρότερης πολεμικής βιομηχανικής ικανότητας, πολιτική που υπηρετεί και η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη συμφωνία και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, υπηρετώντας τους στόχους αναβάθμισης της αστικής τάξης στην περιοχή, όπως και της συμμετοχής της στο «φαγοπότι» της πολεμικής βιομηχανίας.
Η έρευνα για τους πολεμοκάπηλους αυτούς σκοπούς και στη χώρα μας είναι πλέον κεντρική πολιτική επιλογή του αστικού κράτους, κατευθύνοντας τα πανεπιστημιακά και ερευνητικά εργαστήρια να στραφούν προς τα εκεί, με την κρατική χρηματοδότηση για έρευνα προς όφελος των λαϊκών αναγκών να έχει προ πολλού στραγγαλιστεί εσκεμμένα από όλες τις αστικές κυβερνήσεις μέχρι σήμερα.
Τα Ιδρύματα σπρώχνονται βίαια στην αγκαλιά των ΝΑΤΟικών προγραμμάτων και των ιμπεριαλιστικών ταμείων, όπως το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αμυνας (EDF), ενώ η επιστημονική κοινότητα μετατρέπεται σε έναν άτυπο ερευνητικό βραχίονα των πολεμικών επιτελείων, την ώρα που οι κοινωνικές ανάγκες για υγεία, προστασία από φυσικές καταστροφές, συνολικά για λαϊκή ευημερία, μένουν στα «αζήτητα».
Με κρατικό χρήμα, ευρωπαϊκά κονδύλια και την άγρια εκμετάλλευση φτηνού επιστημονικού δυναμικού, χρηματοδοτούνται και αναπτύσσονται τεχνολογίες αιχμής, όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη, τα αυτόνομα συστήματα, τα drones, ο κυβερνοπόλεμος και τα προηγμένα υλικά, οι οποίες έχουν ως τελικό και κύριο αποδέκτη τα μονοπώλια του θανάτου, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ.
ΝΑΤΟικοί «επιταχυντές θανάτου»
Το πιο κραυγαλέο και επικίνδυνο παράδειγμα αυτής της διασύνδεσης είναι η λειτουργία του προγράμματος DIANA (Defence Innovation Accelerator for the North Atlantic) του ΝΑΤΟ, του επίσημου Επιταχυντή Αμυντικής Καινοτομίας της λυκοσυμμαχίας.
Το ΝΑΤΟ ίδρυσε αυτόν τον μηχανισμό με ξεκάθαρο, δολοφονικό στόχο: Να εντοπίζει, να χρηματοδοτεί και να απορροφά με ταχύτητα αστραπής τεχνολογίες διττής χρήσης που αναπτύσσονται από start-ups, μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ερευνητικά κέντρα, εντάσσοντάς τις απευθείας στους πολεμικούς του σχεδιασμούς.
Στην Ελλάδα, ο επίσημος κόμβος (Innovation Accelerator) αυτού του ΝΑΤΟικού δικτύου φιλοξενείται στο ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» και λειτουργεί σε συνεργασία του «Δημόκριτου» με το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, με στόχο να κατευθύνει τα μυαλά των νέων επιστημόνων για να στρέψουν μεταξύ άλλων την τεχνολογία και την παραγόμενη έρευνα στα συστήματα καθοδήγησης πυραύλων, σε αλγορίθμους στόχευσης και σε λογισμικά παρακολούθησης, για τα ΝΑΤΟικά σχέδια.
Στις δραστηριότητες αυτές και στις συμπράξεις γύρω από τον Επιταχυντή DIANA στον «Δημόκριτο» φιγουράρουν μεγαθήρια της παγκόσμιας και εγχώριας πολεμικής βιομηχανίας, όπως ο αμερικανικός κολοσσός «Lockheed Martin», με τον γνωστό βρώμικο ρόλο του π.χ. πρόσφατα στη Γάζα, ο οποίος υπέγραψε επίσημη συμφωνία συνεργασίας με τον «Δημόκριτο» για την παραγωγή «καινοτόμων» τεχνολογιών διττής χρήσης. Πρόσφατα μάλιστα άνοιξε νέους δρόμους διείσδυσης, χρηματοδοτώντας το πρόγραμμα Proof of Concept για τεχνολογίες διττής χρήσης, μοιράζοντας εξευτελιστικά «χαρτζιλίκια» σε ερευνητικές ομάδες για να ελέγχει και να εξαγοράζει τις πατέντες τους από την «κούνια». Αλλοι στενοί «συνεργάτες» είναι η «Intracom Defence», η «Skytalys», η «Metlen» και η «Altus».
Για να «τρέξουν» αυτά τα προγράμματα εγκρίνονται προκλητικές κρατικές χρηματοδοτήσεις με πακτωλούς «ζεστού» χρήματος από την φοροαφαίμαξη του λαού, για να κατευθυνθούν στο εγχώριο οικοσύστημα της «πολεμικής καινοτομίας» με χρήματα που στερούνται οι δημόσιες υποδομές και οι λαϊκές ανάγκες.
Την ίδια στιγμή, το νεοσύστατο ΕΛΚΑΚ (Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας) αναλαμβάνει ρόλο επίσημου συνδετικού κρίκου με το ΝΑΤΟ, αναλαμβάνοντας τη χρηματοδότηση και τον συντονισμό αυτών των επικίνδυνων προγραμμάτων. Παράλληλα, το NATO Innovation Fund (NIF), το ΝΑΤΟικό ταμείο – μαμούθ άνω του 1 δισ. ευρώ, παρεμβαίνει επιθετικά χρηματοδοτώντας start-ups αεροδιαστημικής και αυτόνομων συστημάτων, με αποκλειστικό στόχο να «κλειδώσει» τις τεχνολογικές εφοδιαστικές αλυσίδες της «Δύσης» απέναντι στα αντίπαλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, με φόντο τους μεταξύ τους οξυμένους ανταγωνισμούς, αφού αυτό επιτάσσει η οικονομία του πολέμου τους.
Από τα «βιομηχανικά διδακτορικά» …στη ΝΑΤΟική δικτύωση
Αυτή η ΝΑΤΟική διείσδυση πατάει πάνω στο έδαφος που έχουν στρώσει όλες οι κυβερνήσεις με τους νόμους – πλαίσια για την επιχειρηματική λειτουργία των πανεπιστημίων. Η εικόνα του δημόσιου πανεπιστημίου που παραδίδεται αλυσοδεμένο στα χέρια των μονοπωλίων συμπληρώνεται από τις δράσεις προώθησης της επιχειρηματικής συνεργασίας εταιρειών – μελών του ΣΕΒ με πανεπιστημιακές σχολές και εργαστήρια. Μέσα από τα λεγόμενα «βιομηχανικά διδακτορικά», οι επιχειρήσεις χρηματοδοτούν συγκεκριμένες έρευνες, με το περιεχόμενό τους να κόβεται και να ράβεται στα μέτρα της καπιταλιστικής αγοράς και της πολεμικής προπαρασκευής, με τη «ΝΑΤΟική δικτύωση» να αγκαλιάζει πλέον ασφυκτικά όλο τον χάρτη της Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Ταυτόχρονα, η εμπλοκή ξεπερνά τα σύνορα των εργαστηρίων και συνδέεται απευθείας με τα μεγάλα ευρωατλαντικά προγράμματα εξοπλισμών και επιτήρησης. Τα ελληνικά Ιδρύματα συμμετέχουν ενεργά σε ευρωΝΑΤΟικά έργα όπως το «Perseus», το «Ranger», το «Promenade», το «Camelot» και το «Ocean 2020», τα οποία αφορούν την υποθαλάσσια και θαλάσσια επιτήρηση των συνόρων και των ενεργειακών οδών, μετατρέποντας το Αιγαίο σε μόνιμο πεδίο δοκιμών πολεμικών συστημάτων και συστημάτων καταστολής σε βάρος των ξεριζωμένων.
Πρόσφατα, μάλιστα, η κυβέρνηση της ΝΔ ενέταξε με πανηγυρισμούς την Ελλάδα στην αμερικανική πρωτοβουλία «Pax Silica», η οποία πλασάρεται από τα αστικά Μέσα ως «τεχνολογικό ΝΑΤΟ», δένοντας ακόμα πιο σφιχτά τη χώρα στον σφοδρό ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό (και) για την τεχνολογική υπεροχή.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα σε αυτήν την κατεύθυνση αποτελεί και ο υπερυπολογιστής «Δαίδαλος» στο Λαύριο, που αντί να υπηρετήσει τις λαϊκές ανάγκες και την εγχώρια επιστημονική πρόοδο, προορίζεται να αποτελέσει τη ναυαρχίδα της υπολογιστικής ισχύος που θα τροφοδοτεί τα ΝΑΤΟικά συστήματα AI και τα δίκτυα επιτήρησης στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ιδεολογικοί ντελάληδες του ΝΑΤΟ και της εμπλοκής
Η επιχείρηση υποταγής των πανεπιστημίων και των ερευνητικών κέντρων στο ΝΑΤΟ δεν είναι μόνο τεχνολογική, είναι βαθύτατα ιδεολογική και πολιτική. Στόχο έχει να εξοβελίσει κάθε αντιιμπεριαλιστική, αγωνιστική φωνή μέσα από τις σχολές και τα προγράμματα έρευνας και να μεταλλάξει τη συνείδηση των νέων επιστημόνων, ώστε να βλέπουν το ΝΑΤΟ όχι ως τον μακελάρη των λαών που αδιαμφισβήτητα είναι, αλλά ως παράγοντα «ασφάλειας και σταθερότητας», στον οποίο πρέπει να δίνει το αποτέλεσμα της έρευνάς του.
Στην πρώτη γραμμή αυτής της ιδεολογικής τρομοκρατίας και χειραγώγησης βρίσκεται το Ελληνικό Ιδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής. Το συγκεκριμένο ίδρυμα, λειτουργώντας ως ο επίσημος ιμάντας μεταφοράς της ΝΑΤΟικής προπαγάνδας στα πανεπιστήμια, διοργανώνει ειδικά Συμπόσια για Νέους Ερευνητές σε θέματα Αμυνας, Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής. Τα συμπόσια αυτά χρηματοδοτούνται και υποστηρίζονται απευθείας από τη Διεύθυνση Δημόσιας Διπλωματίας του ΝΑΤΟ, δηλαδή από το επίσημο γραφείο προπαγάνδας της συμμαχίας!
Μέσα από αυτά τα προγράμματα, το ΝΑΤΟ και το ΕΛΙΑΜΕΠ επιχειρούν να εξαγοράσουν ουσιαστικά τη σιωπή ή τη σύμπλευση νέων επιστημόνων, προσφέροντάς τους «δικτύωση», δημοσιεύσεις και «καριέρα» στο εγχώριο και διεθνές ευρωατλαντικό πλέγμα εξουσίας. Αντίστοιχα, το Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ) και άλλα παρόμοια πανεπιστημιακά ινστιτούτα αναλαμβάνουν τον ρόλο του τροχονόμου αυτών των προγραμμάτων, εκπαιδεύοντας τη νεολαία στις «αξίες» του ευρωατλαντισμού, του «νόμου του ισχυρού» και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, επιχειρώντας να ξεπλύνουν τα εγκλήματα της λυκοσυμμαχίας σε Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Λιβύη και Μέση Ανατολή, μπροστά και στα σφαγεία του μέλλοντος που ετοιμάζουν οι ιμπεριαλιστές για τους λαούς.
Στο πλαίσιο αυτό, οι εν λόγω μηχανισμοί βαφτίζουν «εθνικό συμφέρον» και τάχα ενίσχυση της άμυνας της χώρας απέναντι στην Τουρκία την ενίσχυση των δυνατοτήτων της αστικής τάξης και των συμμάχων της έναντι των αντιπάλων τους. Κρύβουν ότι τα ΝΑΤΟικά σχέδια καμία σχέση δεν έχουν με την ασφάλεια του λαού αλλά αποτελούν τα ίδια παράγοντα κινδύνων, ότι η έρευνα για το ΝΑΤΟ αξιοποιείται σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και αποστολές εκτός συνόρων, που υπηρετούν τους ανταγωνισμούς και τα κέρδη του κεφαλαίου, ενώ διαχέεται αναγκαστικά στα μέλη της, άρα και στη ΝΑΤΟική σύμμαχό τους Τουρκία.
Λένε ακόμα παραμύθια ότι τάχα τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής δεν είναι πολεμικής αλλά διττής χρήσης, κρύβοντας ότι η «ειρηνική» χρήση – η οποία έτσι κι αλλιώς μόνο τέτοια δεν είναι για τον λαό, σε κάθε φάση, πόσο μάλλον σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας – είναι το πρόσχημα για την πολεμική ανάπτυξη.
Σπέρνουν ταυτόχρονα το δηλητήριο ότι τα χρήματα για την πολεμική έρευνα είναι αναγκαία για την επιβίωση των Ιδρυμάτων, ότι αν δεν τα πάρουν εκείνοι κάποιος άλλος θα τα πάρει, εννοώντας πως μόνο αν γίνει ένα Ιδρυμα υπεργολάβος του ΝΑΤΟ «δικαιούται» να επιβιώσει μέσα στην «έρημο» της συνειδητής υποχρηματοδότησης των Ιδρυμάτων. Μιλάνε για «ελευθερία της έρευνας» και εννοούν την «ελευθερία» υποταγής της επιστήμης στα συμφέροντα του ιμπεριαλιστικού πολέμου.
Ταυτόχρονα προσπαθούν να πείσουν τον νέο επιστήμονα και τον ερευνητή ότι δεν έχει κανένα νόημα να αντιστέκεται στην αξιοποίηση της έρευνάς του για πολεμικούς σκοπούς, ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα απέναντι στο αστικό κράτος και στους ΝΑΤΟικούς μηχανισμούς.
Η νέα εποχή στην επιστήμη και στην τεχνολογία απαιτεί μια νέα εποχή στην κοινωνία, τον σοσιαλισμό
Το αντίθετο όμως δείχνει η πείρα από μια σειρά χώρους. Απέναντι σε αυτήν τη βαρβαρότητα η νεολαία, οι χιλιάδες επιστήμονες και ερευνητές δεν έχουν κανέναν απολύτως λόγο να συμβιβαστούν. Αντίθετα, με την πάλη τους στους δρόμους και μέσα στις σχολές, συσπειρωμένοι στα ταξικά σωματεία και στους φοιτητικούς συλλόγους, έχουν τη δύναμη να βάλουν εμπόδια και να ακυρώσουν στην πράξη τα εγκληματικά σχέδια, όπως δείχνουν παραδείγματα όπως η πάλη φοιτητών και ερευνητών στο Πολυτεχνείο που απέτρεψε την αλλαγή του κανονισμού προκειμένου να επιτραπεί η έρευνα για το ΝΑΤΟ.
Απέναντι στο καπιταλιστικό σύστημα που έχει σαπίσει, απέναντι στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, στις κυβερνήσεις και στα κόμματα που τους υπηρετούν και μετατρέπουν την παραγόμενη έρευνα σε «πεδίο μάχης» και μοχλό θανάτου, οι επιστήμονες και οι ερευνητές έχουν κάθε λόγο να μπουν πιο ορμητικά στον αγώνα ενάντια στην εμπλοκή, συνολικά στα σχέδια του κεφαλαίου. Σε συμπόρευση με το ΚΚΕ να βαδίσουν τον δρόμο της ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος, που γεννά πολέμους, φτώχεια και εκμετάλλευση.
Μόνο σε μια κοινωνία απαλλαγμένη από τον βραχνά του κέρδους θα αξιοποιούνται τα επιστημονικά τους επιτεύγματα προς όφελος των λαϊκών αναγκών, η επιστημονική τους έρευνα θα είναι πραγματικά ελεύθερη, αφού θα σχεδιάζεται από την αρχή με κριτήριο τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι τα συμφέροντα μιας χούφτας ληστών – καπιταλιστών, θα μπορούν να εργάζονται σε περιβάλλον ισότιμης επιστημονικής συνεργασίας, χωρίς την αγωνία της επιβίωσης, υπηρετώντας τον λαό και τις ανάγκες του. Αυτήν τη νέα εποχή στην κοινωνία, τον σοσιαλισμό, απαιτεί η νέα εποχή στην επιστήμη και στην τεχνολογία, και όχι τα βρώμικα ΝΑΤΟικά σχέδια.
Πηγή: Ριζοσπάστης
