Στους δρόμους κατεβαίνουν χιλιάδες εργαζόμενοι στη Γερμανία ενάντια στην αντεργατική επίθεση που κλιμακώνουν η κυβέρνηση και τα μονοπώλια, μεταξύ άλλων οι κολοσσοί της αυτοκινητοβιομηχανίας, επιχειρώντας να θωρακίσουν τα κέρδη των γερμανικών επιχειρηματικών ομίλων και να φορτώσουν στις πλάτες των εργαζομένων την κλιμάκωση του ανταγωνισμού με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.
Υπενθυμίζεται ότι η μία μετά την άλλη οι γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες ανακοινώνουν μαζικές απολύσεις χιλιάδων εργαζομένων, κλεισίματα εργοστασίων και περικοπές μισθών, επικαλούμενες την υποχώρηση των κερδών τους, λόγω των αμερικανικών δασμών και του κινεζικού ανταγωνισμού, ενώ η κυβέρνηση χριστιανοδημοκρατών – σοσιαλδημοκρατών εντείνει τα αντεργατικά μέτρα, σε συνθήκες όξυνσης των ανταγωνισμών και έντασης της πολεμικής προπαρασκευής.
Μαζικές κινητοποιήσεις
Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι της Mercedes-Benz κατέβηκαν την Παρασκευή 3 Ιούλη στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για τα νέα μέτρα λιτότητας που ανακοίνωσε η διοίκηση της εταιρείας.
Σε ολόκληρη τη Γερμανία πραγματοποιήθηκαν κινητοποιήσεις, με επίκεντρο τη Βάδη-Βυρτεμβέργη και μεγάλες συγκεντρώσεις σε Sindelfingen και Rastatt.
Αντίστοιχα στη Βρέμη, οι εργαζόμενοι της Mercedes προχώρησαν σε προσωρινή παύση λειτουργίας του εργοστασίου στο Sebaldsbrück για περίπου μιάμιση ώρα.
Σύμφωνα με στοιχεία του συνδικάτου, περίπου 26.500 εργαζόμενοι συμμετείχαν στις διαμαρτυρίες, εκ των οποίων περίπου 20.000 στο Sindelfingen, της Βάδης – Βυρτεμβέργης. Σύμφωνα με το συνδικάτο, αντίστοιχου μεγέθους κινητοποιήσεις έγιναν μόνο το 2004 και το 2009.
Στο επίκεντρο της επίθεσης τα εργασιακά δικαιώματα
Αφορμή των μαζικών κινητοποιήσεων ήταν η ανακοίνωση της διοίκησης της Mercedes για νέα μέτρα μείωσης κόστους, που αφορούν τόσο στην αύξηση των ωρών εργασίας των εργαζομένων από 35 σε 40 ώρες εβδομαδιαία χωρίς αύξηση των μισθών, την περικοπή ενός ειδικού επιδόματος που επηρεάζει 90 χιλιάδες εργαζόμενους στη Γερμανία, καθώς και το γεγονός ότι η εταιρία σχεδιάζει να μεταφέρει μεγάλος μέρος της παραγωγής στο εξωτερικό που, όπως είναι αυτονόητο, θα θέσει σε κίνδυνο χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Εξάλλου, στο μήνυμά της προς του εργαζόμενους η εταιρεία έριξε το φταίξιμο για την πτώση της ανταγωνιστικότητας της εταιρείας στο ότι δαπανάται πολύ εργατικό δυναμικό για την παραγωγή ενός αμαξιού σε αντίθεση με τους ανταγωνιστές, προετοιμάζοντας τα επόμενα μέτρα εντατικοποίησης της εργασίας και αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις. Ταυτόχρονα, δικαιολόγησε τα μέτρα που τιτλοφορήθηκαν ως «πρωτοβουλία αύξησης της παραγωγικότητας» (Produktivitätoffensive) λόγω και των συνθηκών που προκαλεί ο ανταγωνισμός με την Κίνα.
Μάλιστα, σε εσωτερικό μήνυμα, η υπεύθυνη ανθρώπινου δυναμικού και IT, Britta Seeger, ανέφερε ότι «η ώρα εργασίας πρέπει να γίνει φθηνότερη» και ότι οι εργαζόμενοι «πρέπει να παράγουν περισσότερα με τα ίδια χρήματα».
Είναι αξιοσημείωτο, ότι οι παραπάνω ανακοινώσεις έρχονται ορισμένες εβδομάδες αφού η Mercedes αλλά και η Daimler Truck, ανακοίνωσαν ότι «αναβαθμίζουν» τη σύνθεση των παραγόμενων προϊόντων με περισσότερα συστήματα που σχετίζονται με την «άμυνα». Μάλιστα μόλις πρόσφατα, η Daimler Truck ανακοίνωσε την ίδρυση εταιρείας ομπρέλας που θα εξειδικεύεται στην παραγωγή πολεμικού εξοπλισμού και όπου θα επενδυθούν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.
Και από τις παραπάνω εξελίξεις αναδεικνύεται γλαφυρά στην εργατική τάξη, ότι δεν υπάρχουν καπιταλιστικοί παράδεισοι και πως όσο το κυνήγι του κέρδους καθορίζει την παραγωγή, το μάρμαρο πάντα θα το πληρώνουν οι εργαζόμενοι.
Κλιμάκωση και αλληλεγγύη στον κλάδο
Η ένταση της επίθεσης στους εργαζόμενους δεν περιορίζεται στη Mercedes-Benz. Εργαζόμενοι της BMW και της Audi από την Βαυαρία εξέφρασαν δημόσια στήριξη στις κινητοποιήσεις, κάνοντας λόγο για κοινά προβλήματα σε ολόκληρη την αυτοκινητοβιομηχανία.
Στο ίδιο κλίμα, πέρα από τις απολύσεις σε προμηθευτές, η Audi έχει ανακοινώσει περικοπές προσωπικού, ενώ στη BMW, μετά από προειδοποίηση για τα κέρδη τον Ιούνιο, εκτιμάται ότι ενδέχεται να χαθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Χιλιάδες διαδήλωσαν στο Αμβούργο ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης
Στο μεταξύ, χιλιάδες εργαζόμενοι διαδήλωσαν την Παρασκευή 3 Ιούλη στο Αμβούργο, ύστερα από κάλεσμα συνδικάτων, σωματείων και άλλων μαζικών φορέων, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης από τη γερμανική κυβέρνηση.
Στο επίκεντρο της διαμαρτυρίας βρέθηκαν οι αντεργατικοί σχεδιασμοί της κυβέρνησης χριστιανοδημοκρατών – σοσιαλδημοκρατών, με μέτρα λιτότητας που προβλέπουν την ακόμα μεγαλύτερη ένταση της εκμετάλλευσης και τα οποία περιλαμβάνουν:
- Κατάργηση του 8ώρου με αντικατάστασή του από εβδομαδιαίο όριο εργασίας, το οποίο θα αγγίζει ως και τις 73 ώρες, ανοίγοντας τον δρόμο για το 13ωρο,
- Αύξηση του πραγματικού ορίου συνταξιοδότησης με πρόταση για σταδιακή αύξηση του ορίου στα 70 χρόνια και νέες αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα, με πρόσθετες επιβαρύνσεις για όσους αποχωρούν νωρίτερα από την εργασία,
- Αυξήσεις στις εισφορές και στο κόστος της δημόσιας ασφάλισης Υγείας για τους ασφαλισμένους, με αύξηση συμμετοχής στα φάρμακα, κατάργηση ή περιορισμό προληπτικών εξετάσεων και βασικών παροχών, αλλαγές στο μοντέλο της αναρρωτικής άδειας κλπ.,
- Περικοπές στη χρηματοδότηση της Υγείας και των νοσοκομείων, με μέτρα που οδηγούν σε μειώσεις προσωπικού, συγχωνεύσεις και υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών,
- Διεύρυνση των ελαστικών μορφών εργασίας και των συμβάσεων ορισμένου χρόνου, με μεγαλύτερη ανασφάλεια για τους εργαζόμενους.
Στη συγκέντρωση αίσθηση προκάλεσε και έγινε δεκτό με ενθουσιασμό το μπλοκ εργαζομένων από τον κλάδο των μεταφορών.
Εργαζόμενοι στο αεροδρόμιο του Αμβούργου, στα λεωφορεία, στο μετρό αλλά και στο λιμάνι κατέβηκαν μαζικά στην κινητοποίηση με πανό που δήλωνε «Όταν θέλουμε, δεν κινείται τίποτα! Δεν θα σας δώσουμε 13ωρη εργασία για τον πόλεμο!», διακινώντας τις αποφάσεις των συνελεύσεών τους, αναδεικνύοντας ότι η νέα επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων συνδέεται άμεσα με την πολεμική προετοιμασία, με την όλο και βαθύτερη εμπλοκή της Γερμανίας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και στον πόλεμο, την τεράστια αύξηση των στρατιωτικών δαπανών και την προσπάθεια του κεφαλαίου να φορτώσει τα βάρη της οικονομικής ύφεσης στην γερμανική εργατική τάξη.
