Νέα ώθηση στα σχέδια διχοτόμησης της Κύπρου αναμένεται να δώσει η επίσκεψη του Αντόνιο Γκουτέρες στο νησί, 16 χρόνια αφότου ο γγ του Οργανισμού βρέθηκε ξανά στην Κύπρο και λίγους μήνες πριν λήξει η θητεία του.
Ο Γκουτέρες αναμένεται να πραγματοποιήσει σήμερα χωριστές συναντήσεις με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη και τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Ερχιουρμάν. Το απόγευμα θα πραγματοποιήσει επίσης συναντήσεις με τους διαπραγματευτές, τους επικεφαλής των δικοινοτικών Τεχνικών Επιτροπών και εκπροσώπους της «κοινωνίας των πολιτών». Το βράδυ είναι προγραμματισμένο ιδιωτικό δείπνο με τη συμμετοχή των δύο ηγετών.
Αύριο Τετάρτη θα συμμετάσχει σε κοινή συνάντηση με τους δύο ηγέτες στα γραφεία της Αποστολής Καλών Υπηρεσιών του ΟΗΕ, στον χώρο του αεροδρομίου Λευκωσίας. Αμέσως μετά θα παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου εντός της λεγόμενης νεκρής ζώνης, στον χώρο του παλαιού αεροδρομίου Λευκωσίας.
Λίγες ώρες πριν την άφιξη του γγ του ΟΗΕ η προσωπική απεσταλμένη του, Μαρία Ανχελα Ολγκίν, είχε αρχίσει στη Λευκωσία τον τελευταίο κύκλο προπαρασκευαστικών επαφών. Συναντήθηκε με Χριστοδουλίδη και Ερχιουρμάν, ενώ προηγουμένως ήταν στην Αγκυρα για συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν.
Προηγήθηκε το Σάββατο συνάντηση στην Αθήνα των Κυρ. Μητσοτάκη και Ν. Χριστοδουλίδη, με τον πρώτο να χαρακτηρίζει τον «συντονισμό» των δύο μερών «πιο επίκαιρο παρά ποτέ», καθώς «έχουμε μια πολύ σημαντική κινητικότητα στο Κυπριακό». Πρόσθεσε εξάλλου πως λόγω και της λήξης της θητείας του νυν γγ του ΟΗΕ «υπάρχει και μια αίσθηση του επείγοντος», με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ο ίδιος μίλησε για «δύσκολες και απαιτητικές συζητήσεις» που θα έχει ο Χριστοδουλίδης αυτές τις μέρες.
Από την πλευρά του ο Κύπριος Πρόεδρος μίλησε για «μια κρίσιμη συγκυρία», διαβεβαιώνοντας ξένα και ντόπια κέντρα ότι στη Λευκωσία έχουν την «πολιτική βούληση» και τον «σχεδιασμό» ώστε «να δημιουργηθούν συνθήκες που θα οδηγήσουν στην επανέναρξη των συνομιλιών από εκεί που διακόπηκαν το καλοκαίρι του 2017, πάντα εντός του πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών και φυσικά των αρχών και αξιών και του Δικαίου της ΕΕ», αναπαράγοντας το γνωστό ευρωενωσιακό παραμύθι.
Σε σταθερή τροχιά ΝΑΤΟποίησης
Ανεξάρτητα πάντως από το αν θα ανακοινωθεί νέα (άτυπη ή όχι) Πενταμερής Διάσκεψη μέχρι το τέλος του 2026, όπως διαρρέεται εδώ και καιρό, τον «τόνο» σε κάθε περίπτωση δίνουν οι διεργασίες για ΝΑΤΟποίηση του νησιού, που «τρέχουν» πυρετωδώς, όπως και τα παζάρια με επίκεντρο τη μοιρασιά του ενεργειακού πλούτου της περιοχής και τον ρόλο της στις νέες διαδρομές εμπορίου και Ενέργειας που χαράσσουν οι ιμπεριαλιστές με το αίμα των λαών από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή.
Σε αυτό το πλαίσιο επανεξετάζονται και αναμορφώνονται οι «νέες προτάσεις» που συζητά τους τελευταίους μήνες η Ολγκίν. Ενδεικτικά, οι τελευταίες εκδοχές των «εγγυήσεων» που συζητιούνται για την «ασφάλεια» της Κύπρου προβλέπουν απευθείας εμπλοκή του ΝΑΤΟ, με «έναν μικρό στρατό» που θα αντικαταστήσει τα κατοχικά στρατεύματα και θα τον απαρτίζουν στρατιωτικές δυνάμεις από Τουρκία, Ελλάδα, Γαλλία, ΗΠΑ και Βρετανία.
Στο «μενού» βρίσκεται και η εμπλοκή των στρατιωτικών βάσεων, που τα τελευταία 2 – 3 χρόνια γιγαντώνονται με βάση τις συμφωνίες που έχει κλείσει η Λευκωσία με ΗΠΑ και Γαλλία, για την ανακαίνιση στρατιωτικών υποδομών (π.χ. σε Πάφο και Μαρί), και το κέντρο Cyclops στη Λάρνακα, πέρα από τις βάσεις σε Ακρωτήρι και Δεκέλεια, που αποτελούν κυρίαρχο βρετανικό έδαφος.
Από κοντά και τα σχέδια για μπίζνες συνεκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων που υπάρχουν γύρω από το νησί. Διόλου τυχαία δεν είναι η ίδρυση – πριν έναν μήνα περίπου – του East Med Energy Center (EMEC – Ενεργειακό Κέντρο Ανατολικής Μεσογείου) στο Χιούστον των ΗΠΑ, όπου η Ουάσιγκτον ξεκαθάρισε ότι οι ενεργειακές μπίζνες μπορούν και πρέπει να επιδράσουν καταλυτικά στη διευθέτηση διμερών ή πολυμερών διαφορών, «φωτογραφίζοντας» και τα παζάρια σε Ελληνοτουρκικά, Κυπριακό κ.λπ.
Σε αυτό ακριβώς το φόντο, και καθώς τα παζάρια του κεφαλαίου για τα μερτικά της καπιταλιστικής λείας απλώνονται σε όλη τη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου, χθες γινόταν στην Αθήνα ο τρίτος γύρος των λεγόμενων τεχνικών συνομιλιών για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης.
