Μάχη με τον χρόνο δίνουν τα λιγοστά σωστικά συνεργεία και χιλιάδες άνθρωποι που έχουν ριχτεί στη μάχη για την ανεύρεση επιζώντων στα εκατοντάδες κτίρια που κατέρρευσαν σε πολλές πόλεις της Κολομβίας μετά τον καταστροφικό σεισμό των 7,4 Ρίχτερ το πρωί της Δευτέρας, που έπληξε τις νοτιοδυτικές περιοχές της χώρας και έγινε αισθητός σε όλη την επικράτεια.
Μετά από 72 ώρες ανασύρονται κάποιοι επιζώντες, ωστόσο ο αριθμός των θυμάτων ανεβαίνει συνεχώς. Σύμφωνα με συνδυαστικά στοιχεία από διάφορους οργανισμούς και υπηρεσίες οι νεκροί φτάνουν τους 254, οι τραυματίες ξεπερνούν τις 2.000, ενώ οι αγνοούμενοι μπορεί να φτάνουν ακόμα και τις 4.000, αφού όπως κάνουν γνωστό λαϊκές οργανώσεις, κοντά στο επίκεντρο στον ορεινό δήμο Σαν Χοσέ ντε Παλμάρ στην επαρχία Τσοκό δεν έχουν φτάσει καν διασώστες, καθώς και πριν από τον σεισμό το οδικό δίκτυο ήταν άθλιο. Επίσης είναι ξεκάθαρο ότι αν ο σεισμός δεν συνέβαινε στις 7.34 το πρωί που πολλοί εργαζόμενοι βρίσκονταν καθ’ οδόν για τις δουλειές τους, αλλά 2 ώρες νωρίτερα, τα θύματα θα ήταν πολύ περισσότερα.
Η μάχη για επιζώντες δίνεται στις πόλεις Περέιρα, Κάλι, Μανισάλες, Κιντίο και άλλες μικρότερες, όπου υπολογίζεται ότι έχουν καταρρεύσει περισσότερα από 150 κτίρια από τα πάνω από 5.000 που έχουν σοβαρές ζημιές, ανάμεσά τους και 3 νοσοκομεία, 90 σχολεία και άλλα δημόσια κτίρια.
Και ο συγκεκριμένος σεισμός – σε μια χώρα που έχει μεγάλη σεισμικότητα – φέρνει ανάγλυφα στο φως την ταξική φύση των καταστροφικών συνεπειών του. Τα κτίρια που έχουν καταρρεύσει φαίνεται ξεκάθαρα ότι ήταν κατασκευασμένα με φτηνά υλικά, κυρίως χωρίς τον απαραίτητο οπλισμό σε σίδερα, δεν πληρούσαν δηλαδή τις αντισεισμικές προδιαγραφές που υπήρχαν λόγω των συχνών σεισμών στην περιοχή. Γι’ αυτό και δεν άντεξαν τη μεγάλη ταλάντωση που είχε ο μεγάλης διάρκειας σεισμός, που υπολογίζεται πάνω από ενάμισι λεπτό.
Αποδεικνύεται και στην Κολομβία, όπως και σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, ότι η ασφαλής στέγαση και η ικανοποίηση ζωτικών λαϊκών αναγκών είναι ασυμβίβαστες με την κοινωνία όπου βασικό κίνητρο είναι η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Η κατάρρευση και η καταστροφή κτιρίων κυρίως σε λαϊκές, φτωχές συνοικίες στην Κολομβία αποδεικνύει ότι οι κατασκευαστές κατοικιών ή μαγαζιών, που έχουν κριτήριο τη μείωση του κόστους και του κέρδους τους, θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.
Επίσης σε όλη τη χώρα πυκνώνουν οι καταγγελίες για την πολύ αργή αντίδραση του κρατικού μηχανισμού για την αντιμετώπιση της καταστροφής. Από τις λιγοστές δυνάμεις διάσωσης μέχρι τα μέτρα για τη βοήθεια στους πληγέντες σε είδη πρώτης ανάγκης και τον σχετικό σχεδιασμό για την παροχή της βοήθειας. Ετσι, αυτό που ξεχωρίζει είναι η κοινωνική αλληλεγγύη και η μεγάλη εθελοντική προσφορά των λαϊκών στρωμάτων, που με κάθε τρόπο συμβάλλουν στην ανεύρεση επιζώντων κάτω από τα ερείπια, στη συγκέντρωση βοήθειας για τους πληγέντες. Τα μέλη και τα στελέχη του Κολομβιάνικου ΚΚ συμβάλλουν σε αυτή την προσπάθεια.
Μέτρα – «ασπιρίνες» από το αστικό κράτος και δάνειο από την Παγκόσμια Τράπεζα
Ο ταξικός χαρακτήρας του αστικού κράτους στην Κολομβία – που είναι διαχρονικός με κάθε μορφής διαχείριση – φαίνεται και από τα πρώτα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση του ακροδεξιού Προέδρου Αμπελάρδο ντε λα Εσπριέγια, που μπροστά στην τεράστια καταστροφή αποτελούν «ασπιρίνες για τον καρκίνο». Αυτά περιλαμβάνουν για όσους χαρακτηριστούν σεισμόπληκτοι μετά από ελέγχους, την απαλλαγή για το επόμενο 3μηνο στην πληρωμή λογαριασμών κοινής ωφέλειας, επιδότηση ενοικίου για όσους μείνουν χωρίς σπίτι, αναβολή για έναν μήνα της προθεσμίας υποβολής και πληρωμής του φόρου εισοδήματος για φυσικά πρόσωπα.
Επίσης δηλώνεται ότι δεν πρόκειται να αυξηθούν οι φόροι, κάτι που εξισώνει τα λαϊκά στρώματα και τους κεφαλαιοκράτες, και επίσης ότι θα αναδιαρθρωθεί ο ισχύων κρατικός προϋπολογισμός, με περικοπές δαπανών υποτίθεται για να βρεθούν έσοδα για την ανοικοδόμηση. Ταυτόχρονα, η αντιδραστική κυβέρνηση επικαλούμενη τη δυσκολία να βρεθούν οι απαραίτητοι πόροι ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει τη διαδικασία για δάνειο 450 εκατομμυρίων δολαρίων από την Παγκόσμια Τράπεζα, που φυσικά θα γίνει θηλιά στον λαιμό του κολομβιάνικου λαού.
Κατά τα άλλα η κυβέρνηση Εσπριέγια προβάλλει ιδιαίτερα τις «προσφορές» του 1,5 εκατ. δολαρίων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση των ΗΠΑ, τα 2 εκατ. δολάρια που υποσχέθηκε η ΕΕ και άλλες βοήθειες που δίνουν κυβερνήσεις της περιοχής, ή κάποιοι διεθνούς φήμης καλλιτέχνες της χώρας προβάλλοντας το αφήγημα της «εθνικής ενότητας».
