Το 83ο Φεστιβάλ Βενετίας έριξε αυλαία το Σάββατο, δίνοντας τον Χρυσό Λέοντα στην ταινία της Μέι Ελ-Τούκι «Woman Unknown», ενώ ο Αργυρός Λέοντας – Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής δόθηκε στο «Possible Love» του Λι Τσανγκ – Ντονγκ. Το Βραβείο Σκηνοθεσίας απέσπασε η ταινία «Dau» του Ρώσου Ιλια Χρζανόφσκι, ενώ ο Τζον Μάλκοβιτς έλαβε το Coupe Volpi Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας για τον ρόλο του στην ταινία «Wild Horse Nine» του Μάρτιν ΜακΝτόνα. Το Coupe Volpi Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας απονεμήθηκε στην Ματίλντε Αρσέλ για την ταινία «Woman Unknown», και το βραβείο Σεναρίου έλαβαν οι Στεφάν Μπριζέ, Κοραλί Αμεντέο και Ολιβιέ Γκορς για το «Un Bon Petit Soldat». Μεγάλη διάκριση για την Ζακλίν Λέντζου αποτελεί το βραβείο Σκηνοθεσίας στο τμήμα «Ορίζοντες», για τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της, «Μια Μέρα στη Ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα».
Ομως την καρδιά του Φεστιβάλ έκλεψε το ντοκιμαντέρ «NAZA» των Γιούβαλ Αμπραχάμ και Ρέιτσελ Ζορ, που απέσπασε το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής. Οι δύο δημιουργοί συγκέντρωσαν μαρτυρίες 24 μελών του ισραηλινού στρατού και των υπηρεσιών πληροφοριών που συμμετείχαν εκ των έσω στη διαδικασία στοχευμένων πληγμάτων εναντίον κατοικιών στη Γάζα, με αποτέλεσμα τη δολοφονία χιλιάδων Παλαιστινίων, ανάμεσά τους και πολλών παιδιών. NAZA (εβραϊκό ακρωνύμιο) είναι ο όρος που χρησιμοποιεί ο ισραηλινός στρατός για τις «παράπλευρες απώλειες».
Η προβολή του στην αίθουσα απέσπασε 25 λεπτά χειροκροτήματος, ρεκόρ για ταινία που προβάλλεται στο φεστιβάλ Βενετίας. Συνταρακτική ήταν η ομιλία του Γιούβαλ Αμπραχάμ στην απονομή του βραβείου.
«Ειλικρινά, δεν είναι καθόλου εύκολο να στέκομαι εδώ. Σκέφτομαι όλους εκείνους τους ανθρώπους, τους Ισραηλινούς πολιτικούς, τους δημοσιογράφους στην πατρίδα, που επιτίθενται σε αυτήν την ταινία, την απαξιώνουν χωρίς καν να την έχουν δει.
Γίνονται πάρα πολλά για να μην αντικρίσουμε την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα είναι ότι από την έναρξη αυτού του φεστιβάλ, μέσα σε αυτές τις μόλις 10 μέρες το Ισραήλ σκότωσε τουλάχιστον 6 παιδιά στη Γάζα: Ενα κοριτσάκι τριών ετών σε ένα σχολείο που βομβαρδίστηκε, ένα επτάχρονο παιδί μαζί με τον πατέρα του μέσα σε αυτοκίνητο, δύο αδελφές που κοιμόντουσαν στο σπίτι τους. Οι αξιωματούχοι των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών με τους οποίους μιλήσαμε μας εξήγησαν ότι αυτή η μαζική θανάτωση είναι συστημική, όχι τυχαία αλλά σχεδιασμένη. Πρόκειται για ενέργειες και δολοφονίες που βασίζονται στην πλήρη απανθρωποποίηση των Παλαιστινίων.
Θέλω να είμαι απόλυτα σαφής: Αυτή η αλήθεια έχει τεκμηριωθεί και είναι γνωστή από την πρώτη κιόλας μέρα, χάρη στους Παλαιστίνιους δημοσιογράφους. Πάνω από 200 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί στη Γάζα από τους Ισραηλινούς. Οι φωνές τους φιμώθηκαν και αγνοήθηκαν. Πιστεύουμε ότι η άρνηση ενός εγκλήματος είναι αυτή που επιτρέπει τη συνέχισή του, και γι’ αυτό είναι σημαντικό για εμάς να δουν οι Ισραηλινοί αυτήν την ταινία, αλλά και εδώ στην Ιταλία, αφού η κυβέρνησή σας και η γερμανική κυβέρνηση εμποδίζουν την άσκηση πίεσης στο Ισραήλ, όπως και οι Αμερικανοί, που η χώρα τους χρηματοδοτεί μεγάλο μέρος αυτών των φόνων».
Αξίζει να σημειώσουμε ότι το ντοκιμαντέρ ενόχλησε πολύ το κράτος – δολοφόνο Ισραήλ. Ο υπουργός Πολιτισμού Μίκι Ζοχάρ δήλωσε ότι θα ενεργήσει άμεσα για την «ανάκληση της ισραηλινής υπηκοότητας αυτών των απεχθών δημιουργών, λόγω προδοσίας κατά του κράτους», καθώς επίσης ότι θα προχωρήσει και στη «μεταρρύθμιση της κινηματογραφικής βιομηχανίας» «ώστε οι πολίτες να μην αναγκάζονται πλέον να πληρώνουν από την τσέπη τους για επιθέσεις εναντίον στρατιωτών των IDF και του κράτους του Ισραήλ».
