Για κάθε φαντάρο που διώκεται επειδή αντιδρά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή, ακόμα περισσότεροι θα παίρνουν θέση, θα δυναμώνει η αλληλεγγύη σωματείων και φορέων. Το μήνυμα αυτό εκπέμπει η πλατιά καταδίκη της νέας εκδικητικής ποινής που επιβλήθηκε αυτήν τη φορά σε βάρος του καταδρομέα που μίλησε στο πανελλαδικό παλλαϊκό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ.
Και αυτή η τιμωρία εντάσσεται στην απαράδεκτη βιομηχανία ποινών σε βάρος στρατευμένων, που μέσα κι έξω από τα στρατόπεδα παίρνουν θέση στους αγώνες του λαού και της νεολαίας. Πρόκειται για καραμπινάτη προσπάθεια να φιμωθεί κάθε φωνή που εναντιώνεται στην εμπλοκή στα βρώμικα πολεμοκάπηλα σχέδια των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, στη συνεργασία με το κράτος – δολοφόνο Ισραήλ. Στόχος είναι η τρομοκράτηση της νεολαίας και ειδικά της στρατευμένης που διαμαρτύρεται, που καταγγέλλει, που οργανώνεται και διεκδικεί.
Ποιο ήταν το «έγκλημα» του καταδρομέα; Το ότι εξέφρασε το γνήσιο λαϊκό αίσθημα, απαίτησε να επιστρέψουν πίσω όλες οι αποστολές που βρίσκονται εκτός συνόρων, να υπερασπίζεται στη θητεία του αυτός και οι συνάδελφοί του το συμφέρον και το βιος του λαού.
Πρέπει να ‘ναι καθαρό: Το κράτος που σήμερα τους τιμωρεί, θα τους επιφύλασσε επαίνους και τιμητικές αναφορές αν οι ίδιοι έλεγαν «ζήτω το ΝΑΤΟ», αν ζητούσαν περισσότερες αποστολές εκτός συνόρων, αν αποδέχονταν την «Ασπίδα του Αχιλλέα» που μετατρέπει τη χώρα σε προμαχώνα του κράτους – δολοφόνου Ισραήλ.
Αυτό που δεν τους συγχωρούν η κυβέρνηση και η αστική τάξη είναι ότι χαλάνε την «κουλτούρα φερέτρων», την οποία αξιώνουν από τη νεολαία και τις οικογένειές τους.
Δεν ανέχονται να τσαλακώνεται το δόγμα «τα κεφάλια μέσα», που πάει πακέτο με τις ανατριχιαστικές διακηρύξεις ότι τα σύνορα της χώρας φτάνουν μέχρι εκεί που φτάνουν οι μπίζνες των εφοπλιστών και των άλλων καπιταλιστών: Από την Ερυθρά Θάλασσα μέχρι τα Στενά του Ορμούζ και τα διυλιστήρια των πετρελαιάδων της Σαουδικής Αραβίας, όπου στέλνονται ελληνικές ένοπλες δυνάμεις.
Το υπουργείο Αμυνας βγαίνει «παγανιά» και στοχοποιεί τους στρατευμένους που αγωνίζονται μαζί με τους εργαζόμενους, επειδή αυτή η πάλη αμφισβητεί τα οράματα της αναβάθμισης της αστικής τάξης, δηλαδή τις θυσίες δίχως τέλος για τον λαό, τη μετατροπή της χώρας σε θύτη σε βάρος άλλων λαών στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Επειδή αποκαλύπτουν στην πράξη τι σημαίνει η προετοιμασία για «τα σύννεφα που πυκνώνουν και τις θάλασσες που αγριεύουν» που έλεγε ο Μητσοτάκης από τη ΔΕΘ. `Η για την ανάγκη «συνοχής» που υπερασπιζόταν ο Τσίπρας, μιλώντας για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων που σέρνουν τον λαό στον όλεθρο για τα κέρδη τους.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, κάθε εργαζόμενος και εργαζόμενη, κάθε νέος και νέα, μόνο περήφανοι μπορούν να νιώθουν για τους φαντάρους που δεν φιμώνονται. Που υπηρετούν τη θητεία τους με το κεφάλι ψηλά, δείχνοντας στην πράξη ότι η κυβέρνηση δεν έχει καμιά εξουσιοδότηση να ρίχνει τη χώρα στο ιμπεριαλιστικό μακελειό.
Είναι «τίτλος τιμής» για τους στρατευμένους που «βγάζουν στον τάκο» αυτή την πολιτική η στήριξη που απολαμβάνουν από τον λαό, από τα εκατοντάδες σωματεία και τους φορείς σε όλη τη χώρα. Από το παρατεταμένο χειροκρότημα για την παρουσία των ένστολων διαδηλωτών στη ΔΕΘ και τη συγκινητική υποδοχή στα λόγια του καταδρομέα που διώκεται.
Οσο λοιπόν και να προσπαθεί η κυβέρνηση να βάλει φίμωτρο θα βρίσκει τείχος, όπως έχει γίνει πολλές φορές στο παρελθόν. Από την ιστορική απειθαρχία του αντιτορπιλικού «Θεμιστοκλής» το 1999, με τους ναύτες να βάζουν «μπλόκο» στη συμμετοχή στους ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία, μέχρι την άρνηση εργαζομένων να ξεφορτώσουν πολεμικά φορτία και τις συντονισμένες απεργίες σε λιμάνια της Ελλάδας, της Μεσογείου και της Ευρώπης ενάντια στη μετατροπή τους σε κόμβους του θανάτου.
Και όσο κλιμακώνεται ο πόλεμος και η εμπλοκή, τόσο πρέπει να δυναμώνει η λαϊκή απάντηση στην προσπάθεια να επιβληθεί σιωπητήριο υποταγής στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς. Να δυναμώνει η απαίτηση να πάψουν οι αποστολές εκτός συνόρων, να γυρίσουν όλοι πίσω, να κλείσουν οι βάσεις, να απεμπλακεί η χώρα από τον πόλεμο.
Αυτόν τον δρόμο δείχνουν και οι ελπιδοφόρες παρεμβάσεις των στρατευμένων, αλλά και αξιωματικών και υπαξιωματικών που ορθώνουν ανάστημα: Ενας δρόμος, με τον λαό πρωταγωνιστή για την ίδια του τη ζωή, για να ανατρέψει τη βαρβαρότητα του πολέμου και της εκμετάλλευσης.
Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Πέμπτη 17 Σεπτέμβρη 2026
