Λαϊκές διαμαρτυρίες σημειώνονται τις τελευταίες μέρες σε πολλές συριακές πόλεις ενάντια στις αυξήσεις έως και 40% στα καύσιμα και ειδικά το υγραέριο που χρησιμοποιούν ευρέως τα λαϊκά νοικοκυριά, τις οποίες επιβάλλει η κυβέρνηση των τζιχαντιστών, που τώρα έχουν αναγνωριστεί επίσημα από όλες τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Στους αυτοκινητόδρομους στο Χαλέπι, διαδηλωτές σταμάτησαν βυτιοφόρα πετώντας τους πέτρες. Στο Ιντλίμπ, ένας νεαρός άνδρας έριξε βενζίνη πάνω του και προσπάθησε να αυτοπυρποληθεί σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συνεχώς διευρυνόμενη φτώχεια για τον λαό, ενώ οι λίγοι θησαυρίζουν.
Αναφερόμενο σε αυτές τις εξελίξεις το Συριακό Κομμουνιστικό Κόμμα, που προσπαθεί να οργανώσει σε πολύ δύσκολες συνθήκες τον λαϊκό αγώνα σε μια χώρα ρημαγμένη, σημειώνει: «Οι αρχές χαρακτηρίζουν τα μέτρα “προσωρινά”, αποδίδοντάς τα στις διακυμάνσεις της παγκόσμιας αγοράς Ενέργειας και στη μεγάλη εξάρτηση της Συρίας από τις εισαγωγές. Αξιωματούχοι του υπουργείου Ενέργειας αναφέρουν ότι οι λόγοι περιλαμβάνουν τον αποκλεισμό του Στενού του Ορμούζ, τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας και τις εντάσεις στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού. Επισημαίνουν επίσης την περιορισμένη εγχώρια δυναμικότητα διύλισης, καθώς το διυλιστήριο του Μπανιγιάς βρίσκεται σε εκτεταμένη συντήρηση για τρεις μήνες, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να εξισορροπήσει το κόστος με την τιμή πώλησης. Αυτό που παραβλέπουν σκόπιμα εδώ είναι ότι η Συρία είναι χώρα παραγωγής πετρελαίου και ότι δεν μπορεί να επιβαρυνθεί ο λαός σαν να τιμολογούνται όλες οι ανάγκες του στα παγκόσμια χρηματιστήρια».
Αναφερόμενο το Συριακό ΚΚ σε εκτιμήσεις του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών, σημειώνει ότι καταγράφουν πως περίπου το 90% των Σύρων ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ όπως σημειώνει «το ποσοστό αυτό ήταν μόνο περίπου το ένα τρίτο πριν από το ξέσπασμα των γεγονότων το 2011», δηλαδή την ιμπεριαλιστική επέμβαση από ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ στη Συρία, με το πρόσχημα της «εξασφάλισης της ελευθερίας και της δημοκρατίας».
Και καταλήγει: «Με φόντο τα σχεδόν εντελώς στάσιμα εισοδήματα, οποιαδήποτε αύξηση στις τιμές των βασικών αγαθών σημαίνει καταστροφική πίεση. Αντιμέτωποι με την πίεση της επιβίωσης, η αποτελεσματικότητα των μεταφυσικών αφηγήσεων και των τηλεοπτικών ομιλιών γίνεται εξαιρετικά περιορισμένη. Οταν το ψυγείο του σπιτιού είναι άδειο, όλες οι “υψηλές ομιλίες” μοιάζουν να χάνουν το νόημά τους».
Αναδημοσίευση από το Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου 19-20/09
