Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, απεύθυνε χαιρετισμό στην εκδήλωση για την παρουσίαση του λευκώματος σκίτσων του «Αεροπεζοναύτη».
Για το έργο του «Αεροπεζοναύτη» μίλησε ο Γιάννης Ντουνιαδάκης, ναύαρχος ε.α. Στην εκδήλωση επίσης χαιρέτισαν ο Περικλής Κουρμούλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Ριζοσπάστης» και ο Γιάννης Κλεφτογιάννης, μέλος ΔΣ του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με αντιπολεμικά τραγούδια με ρεσιτάλ κιθάρας από την Εύα Φάμπα και τη συμμετοχή του Μανώλη Μητσάκου στο μπουζούκι και το τραγούδι.
Στον χαιρετισμό του ο Δημήτρης Κουτσούμπας είπε:
«Η ιστορία του εργατικού κινήματος, τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκόσμια, είναι άρρηκτα δεμένη με τους αγώνες της εργατικής τάξης, να απαλλαγεί από τα δεσμά της κυρίαρχης αστικής ιδεολογίας.
Το κεφάλαιο δεν κατέχει μόνο τα μέσα παραγωγής. Κατέχει και ελέγχει και χρησιμοποιεί τους μηχανισμούς διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, τις εφημερίδες, τα τηλεοπτικά δίκτυα, τα σύγχρονα ψηφιακά μέσα. Μέσα από αυτούς τους μηχανισμούς, η αστική τάξη επιχειρεί καθημερινά να παρουσιάσει την εκμετάλλευση ως “φυσικό νόμο”, την υποταγή των εργαζομένων ως “κοινωνική συναίνεση” και τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα ως “υπεράσπιση της ελευθερίας και της δημοκρατίας”.
Από την άλλη, όταν οι εργαζόμενοι, οι εργαζόμενες, οι νέοι και οι νέες βγαίνουν μαχητικά στο προσκήνιο και αγωνίζονται, διαδηλώνουν απαιτώντας όλα αυτά που τους κλέβουν, αυτό το ονομάζουν “χάος” και “καταστροφή”. Αυτά ακούμε και διαβάζουμε και στη χώρα μας τις τελευταίες μέρες με αφορμή τον λαϊκό και νεολαιίστικο ξεσηκωμό στη Γαλλία.
Όμως, τι αποδεικνύει η Γαλλία, αλλά και οι κινητοποιήσεις στην Ισπανία, το Βέλγιο, την Ιταλία; Ότι η πολιτική υπέρ του κεφαλαίου και η πολεμική προετοιμασία της ΕΕ, την οποία προσκυνούν και εκθειάζουν όλοι τους, από τη ΝΔ και τον Μητσοτάκη, μέχρι το ΠΑΣΟΚ και το κόμμα Τσίπρα, μόνο ασφυξία προκαλούν στους λαούς, ανεξάρτητα από το πρόσημο της κάθε κυβέρνησης. Γι’ αυτό και τις επόμενες μέρες πρέπει να γίνει ακριβώς αυτό που ξορκίζει η κυβέρνηση: να περάσει η αγωνιστική σκυτάλη και στη χώρα μας, οργανωμένα και αποφασιστικά με το ΚΚΕ βέβαια να πρωτοστατεί σε αυτή την υπόθεση.
Τις πραγματικές αιτίες αυτού του ξεσηκωμού προσπαθεί να κρύψει η προπαγάνδα τους, αλλά δεν κρύβονται.
Το ταξικό σκίτσο δεν περιγράφει την πραγματικότητα, την ξεγυμνώνει
Απέναντι σε αυτό το γιγαντιαίο πλέγμα χειραγώγησης, το ταξικό σκίτσο, ”ορθώνει” το ανάστημά του, ως μια συνταρακτική αποκάλυψη της αλήθειας.
Η δύναμη της πολιτικής γελοιογραφίας έγκειται στην ικανότητά της να συμπυκνώνει σε λίγες λιτές γραμμές, με λίγες πινελιές και μια κοφτερή λεζάντα, εκείνο που οι αστικές αναλύσεις πασχίζουν να κρύψουν κάτω από τόνους ακαδημαϊκού βερνικιού. Το σκίτσο δεν περιγράφει απλώς την πραγματικότητα… Την ξεγυμνώνει.
Όταν ο σκιτσογράφος της εργατικής τάξης, ο σκιτσογράφος που στρατεύεται με την πολιτική γραμμή του ΚΚΕ, πιάνει το πενάκι, δεν επιδιώκει να προσφέρει μια εφήμερη εκτόνωση, μέσα από τις σελίδες του ”Ριζοσπάστη”. Επιδιώκει να αποδομήσει την υποκρισία ενός ολόκληρου συστήματος.
Ο “αεροπεζοναύτης” από το 2017 έχει αδιάλειπτη παρουσία σχεδόν σε κάθε δισέλιδο «για τους Ένστολους» στο Ριζοσπάστη. Παίρνοντας ερεθίσματα και ατάκες από το περιεχόμενο των άρθρων, αποτυπώνει με φαντασία στο χαρτί, τις αιτίες των προβλημάτων και το σημαντικότερο, με την αφαιρετική δύναμη της πένας, προτάσεις για διέξοδο από αυτά.
Το διάστημα αυτό έχουν δημοσιευτεί περισσότερα από 550 άρθρα και 450 σκίτσα του. Με τα σκίτσα του, αποτυπώνει επίσης την πραγματικότητα, χωρίς όμως να εγκλωβίζεται σε μια στείρα διαπίστωση. Δημιουργεί ερεθίσματα, ενισχύει την αφοβία και τη μαχητικότητα στους φαντάρους, συμβάλλει στη δημιουργική σκέψη και προβληματισμό στους στρατιωτικούς.
Σε γεγονότα όπως οι πυκνές γεωπολιτικές εξελίξεις, οι κίνδυνοι από την εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και στους πολέμους, ο ρόλος των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, αλλά και η στήριξη των δικαιωμάτων των στρατευμένων και τα προβλήματα των ενστόλων, συναντούν την πένα του ”Αεροπεζοναύτη”, που θαρρετά, ξηλώνει το προσωπείο της αστικής εξουσίας.
Ο σκιτσογράφος μετατρέπει τις σύνθετες οικονομικές έννοιες, όπως η πολεμική οικονομία, οι προϋπολογισμοί του πολέμου, αλλά και τα πολύπλοκα πλέγματα της ιμπεριαλιστικής δράσης, σε μια ζωντανή και κατανοητή εικόνα.
Εκεί που η κυβερνητική προπαγάνδα, μιλάει για «ανάπτυξη για όλους», το ταξικό σκίτσο, σκιαγραφεί τον παχύσαρκο βιομήχανο, με το ημίψηλο καπέλο να σωρεύει κέρδη, τη ώρα που ο εργάτης, εξουθενωμένος, αφήνει την τελευταία του ικμάδα πάνω στη γραμμή παραγωγής για ένα μεροκάματο.
Κι όπως λέει ο ίδιος ο Αεροπεζοναύτης: ”Στα σκίτσα μου, διακρίνετε τα μαύρα ψηλά κάπελα με το φράκο, διαχρονικό σύμβολο αστικής εξουσίας των καπιταλιστών, που καθορίζει τη ζωή μας διά του πολιτικού του προσωπικού, αξιοποιώντας όλα τα μέσα και με οποιονδήποτε τρόπο. Από την αστική δημοκρατία έως τη στυγνή δικτατορία, τον φασισμό και τους πολέμους όπου Γης”.
Η ιστορία του ΚΚΕ, είναι δεμένη με την τέχνη. Έχει αποτυπωθεί στις σελίδες του «Ριζοσπάστη» κι αλλού. Είναι γεμάτη από τη δουλειά εμβληματικών δημιουργών που έθεσαν το ταλέντο τους στη σκιτσογραφία, στην υπηρεσία του λαού.
Άνθρωποι που δεν λύγισαν στις διώξεις, στις φυλακές και στις εξορίες, αλλά συνέχισαν να χαράζουν στο χαρτί την ελπίδα της κοινωνικής απελευθέρωσης. Το σκίτσο τους έγινε σύμβολο στον αντιφασιστικό αγώνα, στις μαύρες μέρες της γερμανικής κατοχής, στην εποχή του αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, αλλά και στην τρομοκρατία των χρόνων που ακολούθησαν. Όλοι αυτοί απέδειξαν ότι η τέχνη όταν συνδέεται με τα ιδανικά του μαρξισμού-λενινισμού γίνεται αήττητη.
Ο Αεροπεζοναύτης γεννήθηκε από τα σπλάχνα της εργατικής τάξης στην ανταρτομάνα Ρούμελη και διαπαιδαγωγήθηκε από τα ιδανικά του σοσιαλισμού – κομμουνισμού και του ΚΚΕ. Όπως ο ίδιος δηλώνει, παρουσιάζοντας την πλούσια και πολύτιμη δουλειά του, με όλον αυτό τον πλούτο των σκίτσων του, ”…δίνω προτεραιότητα στην καλλιέργεια της σχέσης της εργατικής τάξης με το Κόμμα της και τον στρατηγικό του στόχο. Οι σχέσεις αυτές δεν είναι η αισθητική αρτιότητα, το ύφος ή η έκφραση, αλλά είναι κυρίως το δυνάμωμα της ζώσας δράσης και της συμπόρευσης, της κοινωνικής συμμαχίας των δυνάμεων της ανατροπής”.
Το σκίτσο γίνεται όπλο απέναντι στην αδικία
Σήμερα, μ’ αυτή την εκδήλωση παρουσίασης των σκίτσων του ”Αεροπεζοναύτη”, τιμάμε την πολύ σημαντική συμβολή της τέχνης του στην πάλη των στρατευμένων και του λαού, που αμφίδρομα της δίνει έμπνευση.
Σε έναν κόσμο όπου η εικόνα γίνεται εργαλείο μεθοδευμένης αποχαύνωσης, εμείς πρέπει να τη χρησιμοποιήσουμε για να αφυπνίσουμε.
Ευχόμαστε στον “Αεροπεζοναύτη”, να συνεχίσει με την πένα, το ταλέντο και τη συνείδησή του σκιτσάροντας, να ξεσκεπάζει τα γεράκια του ιμπεριαλισμού, που μακελεύουν λαούς, στους ματωμένους δρόμους της κερδοφορίας των μονοπωλίων. Να συνεχίσει να καυτηριάζει την ψευδεπίγραφη ”σταθερότητα” που μας ζητούν να αποδεχθούμε, την ώρα που λεηλατούν τον ιδρώτα του εργαζόμενου, καταργούν το οκτάωρο και μετατρέπουν την υγεία και την παιδεία σε πανάκριβα εμπορεύματα.
Γιατί το σκίτσο του δεν μένει πάνω στο χαρτί. Γίνεται ματιά, γίνεται καταγγελία, γίνεται όπλο απέναντι σε ότι παρουσιάζεται ως αναπόφευκτο. Και όσο υπάρχει αδικία, θα υπάρχει πάντα ένα χέρι που θα σχεδιάζει — όχι μόνο αυτό που είναι, αλλά κι αυτό που πρέπει και μπορεί να γίνει.
Αγαπητέ φίλε και σύντροφε ”Αεροπεζοναύτη”,
Ξέρω ότι δεν θέλεις να αποκαλυφθεί το όνομά σου, ξέρω ότι βρίσκεσαι κάπου εδώ τριγύρω και παρακολουθείς την εκδήλωση. Γνωριζόμαστε εδώ και 50 χρόνια περίπου. Από Κνίτες, νεολαίοι. Πάντα μαχητής, πάντα δημιουργικός. Συνέχισε στην πορεία αυτή, μαζί με το Κόμμα, μαζί με την ΚΝΕ, σε όλους τους τομείς -και δεν είναι και λίγοι- με τους οποίους δημιουργικά και αποτελεσματικά καταπιάνεσαι.
Άλλωστε εμείς ακολουθούμε την συμβουλή του Μαγιακόφσκι:
”Έϊ! Ξυπνείστε, κοιμισμένοι!
Από την κορυφή έως τα νύχια ξεσκεπάστε τους.
Άλλο δε μας μένει”».
