Οι λιμενικές όπως και άλλες υποδομές της χώρας, εκτός από βασικά πεδία κερδοφορίας, εντάσσονται στον στρατηγικό σχεδιασμό της αστικής τάξης για τη γεωστρατηγική της αναβάθμιση, μετατρέπονται σε κρίκους εμπλοκής και βρίσκονται στη δίνη ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, όσο και των αντιθέσεων των εγχώριων επιχειρηματικών ομίλων.
Χαρακτηριστική είναι η εικόνα με το λιμενικό σύστημα της Αττικής, όπου υλοποιούνται διαφορετικά και ανταγωνιστικά μεταξύ τους master plans με επίκεντρο τα 4 βασικά λιμάνια: Πειραιά, Ελευσίνας, Λαυρίου και Ραφήνας. Πρόκειται για υποδομές ενταγμένες στον στρατηγικό στόχο της αστικής τάξης για μετατροπή της Αττική σε μεταφορικό και ενεργειακό κόμβο, επομένως και κρίκο της πολεμικής εμπλοκής, αλλά και σε τουριστικό προορισμό για τα υψηλά βαλάντια.
Συνολικά οι διεργασίες στο αττικό λιμενικό σύστημα εντάσσονται στην όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών μεταξύ ΗΠΑ, ΕΕ και Κίνας.
Η αντιπαράθεση για τον έλεγχο των λιμενικών υποδομών αποτυπώθηκε με ιδιαίτερη σαφήνεια στις δημόσιες παρεμβάσεις της – πρώην πλέον – πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα Κίμπερλι Γκιλφόιλ. Είναι χαρακτηριστικό ότι τον Νοέμβρη του 2025 σε συνέντευξή της χαρακτήρισε «ατυχή» την εξέλιξη που οδήγησε την κινεζική COSCO στον έλεγχο του ΟΛΠ.
Οι δηλώσεις προκάλεσαν την επίσημη αντίδραση της κινεζικής πρεσβείας στην Αθήνα, η οποία έκανε λόγο για «κακόβουλη συκοφάντηση» της σινοελληνικής εμπορικής συνεργασίας και «σοβαρή παρέμβαση» στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας, χαρακτηρίζοντας τις τοποθετήσεις της Αμερικανίδας πρέσβειρας έκφραση «ψυχροπολεμικής νοοτροπίας και λογικής ηγεμονισμού».
Τον Φλεβάρη του 2026 η αμερικανική πρεσβεία επανήλθε με ακόμα πιο ευθείες αναφορές στον ανταγωνισμό με την Κίνα. Δήλωσε ότι καθημερινή επιδίωξή της είναι να προωθεί τα αμερικανικά συμφέροντα, τις αμερικανικές επενδύσεις και υποδομές και να αντιστέκεται «πολύ επιθετικά» στα κινεζικά συμφέροντα. Παράλληλα, υποστήριξε ότι πρέπει να αναπτυχθεί ένα ακόμη λιμάνι που θα μπορεί να αντισταθμίσει την κινεζική παρουσία στον Πειραιά, παρουσιάζοντας τα Ναυπηγεία Ελευσίνας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αμερικανικής επένδυσης.
Βασικό πεδίο των κυβερνητικών και αμερικανοΝΑΤΟικών σχεδίων είναι τα λιμάνια της Ελευσίνας και του Λαυρίου, με στόχο να διαμορφώσουν έναν ευρωατλαντικό κλοιό γύρω από τον Πειραιά, για τον έλεγχο και την επιτήρηση των εμπορευματικών ροών από και προς τα Βαλκάνια.
Ο «Ριζοσπάστης» παραθέτει συνοπτικά τους σχεδιασμούς και τις τελευταίες εξελίξεις στα παραπάνω λιμάνια, σημειώνοντας φυσικά τον κοινό αντιλαϊκό παρονομαστή τους.
Εξάλλου, όπως σημειώνει η ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ σε ανακοίνωσή της μπροστά στη μεγάλη διεθνή απεργία της 30ής Οκτώβρη σε λιμάνια όλου του κόσμου, οι εργαζόμενοι και τα παιδιά τους δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από:
– Τους κινδύνους που γεννάει ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα κινέζικα και στα αμερικανικά μονοπώλια που συγκρούονται για τα λιμάνια του Πειραιά και της Ελευσίνας.
– Τη μεταφορά πολεμικού υλικού μέσα από κατοικημένες περιοχές, όπως στο Λαύριο από το εργοστάσιο των ΕΑΣ στο λιμάνι της πόλης, που καλοβλέπουν για εξαγορά επιχειρηματικοί όμιλοι του κράτους – δολοφόνου Ισραήλ.
– Τον ανταγωνισμό των εφοπλιστών για την «πελατεία» στο λιμάνι της Ραφήνας, που προκαλεί την υπερφόρτωσή του και συχνά «ατυχήματα», θέτοντας σε κίνδυνο ναυτεργάτες και επιβάτες πλοίων.
– Την άναρχη καπιταλιστική ανάπτυξη και εμπορευματοποίηση της γης, που επιβάλλει την επικίνδυνη συνύπαρξη οικιστικού ιστού με βιομηχανικές εγκαταστάσεις, όπως στο Θριάσιο Πεδίο και τα καζάνια του θανάτου σε Πέραμα και Δραπετσώνα.
– Τον πολυδιαφημισμένο Κάθετο Διάδρομο, που εμπλέκει τη χώρα μας ακόμα περισσότερο στους δολοφονικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ για την προώθηση του πανάκριβου αμερικανικού LNG, που προμηνύει μόνο ανασφάλεια και ενεργειακή φτώχεια. Αυτό φανερώνει και η δημόσια στοχοποίηση της Ρεβυθούσας για αντίποινα, όπου μεταφέρονται καύσιμα σε αγαστή συνεργασία εφοπλιστών – ενεργειακών ομίλων που θησαυρίζουν.
Διαβάστε περισσότερα στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» για το λιμάνι του Πειραιά, της Ελευσίνας, του Λαυρίου και της Ραφήνας.
