Τον περασμένο Ιούλιο το ΚΚΕ κατέθεσε ερώτηση προς τον υπουργό Άμυνας ώστε η κυβέρνηση να θεσπίσει μειωμένη στρατιωτική θητεία για όλα τα τέκνα που οι γονείς τους έχουν αποβιώσει κι όχι μόνο για το μεγαλύτερο όπως ισχύει σήμερα. Επιπλέον, ζήταγε απ’ την κυβέρνηση να αποζημιώνει την θητεία τους για όσο διάστημα υπηρετούν με ποσό ίσο με τον κατώτατο μισθό.
Μία απολύτως λογική και αναγκαία ρύθμιση αν λάβουμε υπόψη ότι οι οικογένειες σηκώνουν το οικονομικό βάρος της θητείας των παιδιών τους και σε περίπτωση που αυτοί έχουν αποβιώσει ο φαντάρος δεν έχει καμία οικονομική βοήθεια.
Απαντώντας στην ερώτηση των βουλευτών του ΚΚΕ, το υπουργείο σημειώνει ότι “εξετάζει την εισαγωγή νομοθετικής ρύθμισης για το εν λόγω ζήτημα, σε επικείμενο σχέδιο νόμου“. Ωστόσο, για ακόμη μία φορά, σε ότι αφορά την οικονομική ενίσχυση παραπέμπει στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και στα…δημοσιονομικά περιθώρια.
Δημοσιονομικά περιθώρια δεν υπάρχουν για τους πανάκριβους εξοπλισμούς των δισεκατομμυρίων αλλά για τους φαντάρους που υπηρετούν τη θητεία τους. Ακόμη χειρότερα, όταν μιλάμε για μία πολύ μικρή κατηγορία νέων στρατεύσιμων που έχουν χάσει και τους δύο γονείς τους και δεν έχουν κανένα εισόδημα κατά τη διάρκεια της θητείας τους.
Παραθέτουμε την ερώτηση που είχαν καταθέσει οι βουλευτές του ΚΚΕ:
Πρόσφατα η κυβέρνηση ψήφισε τον ν.5265/2026 «Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή» (ΦΕΚ Α ́ 3), παρά τις αιτιολογημένες αντιδράσεις συνδικαλιστικών σωματείων και φορέων εν ενεργεία και εν αποστρατεία στρατιωτικών, φοιτητικών συλλόγων, συλλόγων γυναικών, επιστημονικών συλλόγων κλπ.
Ο νόμος αυτός εντάσσεται στη γενικότερη πολιτική της κυβέρνησης, για την προσαρμογή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στις προβλέψεις του προγράμματος του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας «Ατζέντα 2030». Το ΚΚΕ έχει τεκμηριώσει και αναδεικνύει με κάθε ευκαιρία ότι το πρόγραμμα αυτό, δεν είναι ένα ακόμη πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά αποτελεί μια ξεκάθαρη στρατηγική που υπηρετεί τους στόχους του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και της ελληνικής αστικής τάξης, στο πλαίσιο της πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.
Αν και η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει τους νέους ότι ο νόμος αυτός (ν.5265/2026), εισάγει νέες ευνοϊκότερες διατάξεις για τους οπλίτες θητείας, με οξυμένα κοινωνικά προβλήματα, στην πράξη η εφαρμογή του τη διαψεύδει.
Σύμφωνα με το άρθρο 202 και συγκεκριμένα την παρ. 1 (περ. αβ), του προαναφερόμενου νόμου, μεταφέρονται στους υπόχρεους μειωμένης κύριας στρατιωτικής υποχρέωσης, εφόσον το επιθυμεί, «Ο μόνος ή μεγαλύτερος γιος γονέων, οι οποίοι έχουν αποβιώσει ….», ενώ το επόμενο ή τα επόμενα σε ηλικία παιδιά υπηρετούν ολόκληρη τη στρατιωτική θητεία τους.
Ο νομοθετικός περιορισμός της ένταξης στους υπόχρεους μειωμένης θητείας, μόνο του μεγαλύτερου γιου γονέων οι οποίοι έχουν αποβιώσει, αποτελεί μια κραυγαλέα αδικία, που γίνεται ακόμη πιο εμφανής από το γεγονός ότι νομοθετικά, το πλαίσιο στράτευσης των τέκνων τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών ήδη έχει διευρυνθεί και σωστά πλέον η μειωμένη θητεία δεν αφορά μόνο ένα τέκνο, αλλά το σύνολο των υπόχρεων σε στρατιωτική θητεία τέκνων αυτών των οικογενειών. Ωστόσο, δεν υπήρξε αντίστοιχη μέριμνα για τα τέκνα που έχουν χάσει και τους δύο γονείς τους, τα οποία στερούνται πλήρως τη γονική και συχνά την οικονομική και πρακτική υποστήριξη μιας οικογένειας.
Η κυβέρνηση, αντί να καθιερώσει στην εξαιρετικά αυτή ευάλωτη κατηγορία (λόγω ηλικίας και οικογενειακής κατάστασης), πέραν της ένταξής τους στους υπόχρεους μειωμένης στρατιωτικής θητείας και για όσο διάστημα αυτοί υπηρετούν και τη χορήγηση του κατώτατου βασικού μισθού, υιοθετεί την ανάλγητη επιλογή, δηλαδή τους εντάσσει, πλην του μεγαλύτερου, στους στρατευμένους πλήρους στρατιωτικής θητείας.
Η κυβέρνηση οφείλει άμεσα να πάρει νομοθετική πρωτοβουλία για την αποκατάσταση αυτής της αδικίας, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αριθμός των δικαιούχων αυτού του απόλυτα δίκαιου ευεργετήματος κατά ΕΣΣΟ, είναι ελάχιστος.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ. Υπουργός τι μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση ώστε:
1.Το σύνολο των τέκνων που και οι δύο γονείς έχουν αποβιώσει να είναι υπόχρεοι μειωμένης κύριας στρατιωτικής υποχρέωσης.
2. Να καταβάλλεται στα τέκνα αυτά μηνιαίως και για όσο διάστημα υπηρετούν, ποσό ίσο με τον κατώτατο μισθό.
