Οι συνεχείς επιθέσεις σε εμπορικά πλοία στη Μαύρη Θάλασσα, στην Ερυθρά Θάλασσα και στην ευρύτερη περιοχή του Περσικού Κόλπου έχουν μετατρέψει τις θαλάσσιες μεταφορές σε πεδίο άμεσης πολεμικής αντιπαράθεσης, με τους ναυτεργάτες να βρίσκονται καθημερινά απέναντι σε κίνδυνο – θάνατο, όπως αναδεικνύει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ με ερώτηση που κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής του Κόμματος, Λευτέρης Νικολάου-Αλαβάνος.
Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ επισημαίνει:
«Σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO), από την έναρξη της πολεμικής σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή έχουν καταγραφεί 134 επιβεβαιωμένα περιστατικά επιθέσεων σε εμπορικά πλοία στην περιοχή του Περσικού Κόλπου και των Στενών του Ορμούζ, με τουλάχιστον 25 νεκρούς ναυτεργάτες και πολλούς τραυματίες. Αντίστοιχα, στη Μαύρη Θάλασσα, σύμφωνα με πληροφορίες και δημοσιεύματα, μόνο τον Ιούλιο του 2026, έχασαν τη ζωή τους 23 ναυτεργάτες.
Την ίδια ώρα, οι εφοπλιστικές εταιρείες, αξιοποιώντας τις συνθήκες πολεμικής έντασης και τα αυξημένα ναύλα, συνεχίζουν να στέλνουν πλοία και πληρώματα σε επικίνδυνες θαλάσσιες περιοχές. Μάλιστα, σύμφωνα με καταγγελίες των ναυτεργατικών σωματείων ΠΕΜΕΝ, “ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ” οι ναυτεργάτες καλούνται, ακόμη και εκβιαστικά, να υπογράφουν τα λεγόμενα “θανατόχαρτα”, δηλαδή δηλώσεις ότι ενημερώθηκαν για τους κινδύνους και αποδέχονται τη διέλευση των πλοίων από εμπόλεμες περιοχές, επιχειρώντας έτσι οι εφοπλιστές να αποποιηθούν τις ευθύνες τους για την προστασία της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας των πληρωμάτων.
Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών, όπως αυτή της ΝΔ στην Ελλάδα, έχουν τεράστιες ευθύνες, καθώς με την πολιτική της στρατιωτικής εμπλοκής και των ανταγωνισμών για το μοίρασμα αγορών, ενεργειακών πηγών και σφαιρών επιρροής εκθέτουν σε μεγάλο κίνδυνο τους εργαζόμενους στη ναυτιλία και στις μεταφορές. Η πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης με τη στήριξη όλων των άλλων αστικών κομμάτων επιδιώκει να προστατεύσει τα συμφέροντα του ισχυρού ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου στα πεδία δράσης και τεράστιας κερδοφορίας του.
Σε αυτήν την κατεύθυνση, άλλωστε, η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά στην ευρωενωσιακή αποστολή EUNAVFOR ASPIDES στην Ερυθρά Θάλασσα, με την έδρα της να βρίσκεται στη Λάρισα, ενώ η ΕΕ διεξάγει επίσης και με τη συμμετοχή της Ελλάδας κι άλλες επιχειρήσεις σε κρίσιμες θαλάσσιες περιοχές, όπως είναι και αυτή της EUNAVFOR MED IRINI στη Μεσόγειο. Παράλληλα, η χρήση λιμανιών και θαλάσσιων υποδομών των κρατών-μελών για τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού και την υποστήριξη στρατιωτικών αποστολών εντάσσεται στην όλο και βαθύτερη εμπλοκή στους σχεδιασμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Με αυτόν τον τρόπο, τα εμπορικά πλοία και οι λιμενικές υποδομές μετατρέπονται σε πιθανούς στόχους αντιποίνων, αυξάνοντας τους κινδύνους για ναυτεργάτες και λιμενεργάτες.
Στην ίδια κατεύθυνση εντάσσονται και όσα κατήγγειλαν εργαζόμενοι του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) για το νσχεδιασμό αποστολής του ερευνητικού ωκεανογραφικού πλοίου “ΑΙΓΑΙΟ”, διάρκειας 43 ημερών, στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου – Ισραήλ και Κρήτης – Ισραήλ, για γεωφυσικές και γεωτεχνικές εργασίες, πλοίο που βρίσκεται εδώ και χρόνια σε καταπονημένη κατάσταση, με σοβαρά ζητήματα συντήρησης. Η σχεδιαζόμενη αποστολή αφορά μια περιοχή στο επίκεντρο πολεμικών συγκρούσεων και σφοδρών ενεργειακών και γεωστρατηγικών ανταγωνισμών. Οι εργαζόμενοι, ωστόσο, με τον αγώνα τους τελικά κατάφεραν να αποσπάσουν δέσμευση ότι αυτή η “ερευνητική” αποστολή ακυρώνεται, επιβάλλοντας το δίκιο τους: ότι η ζωή και η ασφάλεια του πληρώματος δεν μπορεί να τίθεται σε κίνδυνο για την εξυπηρέτηση επιχειρηματικών σχεδίων.
Η μεγάλη διεθνής κινητοποίηση της 30ής Οκτωβρίου 2026, με τη συμμετοχή εργαζομένων σε 113 λιμάνια, 22 χώρες και πέντε ηπείρους, ανέδειξε τη διεθνή διάσταση της πάλης των λιμενεργατών, των ναυτεργατών και συνολικά των εργαζομένων στις εμπορευματικές μεταφορές ενάντια στην εμπλοκή των λιμανιών και των μεταφορών στους πολεμικούς σχεδιασμούς, που πλέον έχουν αποκτήσει διττή χρήση, πολιτική και στρατιωτική. Με σύνθημα “Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο”, οι εργαζόμενοι διατράνωσαν την αντίθεσή τους στη μετατροπή των λιμανιών σε κόμβους μεταφοράς πολεμικού υλικού και στρατευμάτων, στην πολιτική που θυσιάζει την ασφάλεια και τη ζωή τους για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων».
Με βάση τα παραπάνω, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ υπέβαλε τα εξής ερωτήματα:
«Ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
– Πώς τοποθετείται απέναντι στις διεκδικήσεις των ναυτεργατικών σωματείων και των εργαζομένων στα λιμάνια για τον άμεσο και ασφαλή επαναπατρισμό όλων των ναυτεργατών που βρίσκονται σε περιοχές πολεμικών συγκρούσεων, με αποκλειστική ευθύνη και δαπάνη των ναυτιλιακών εταιρειών, με πλήρη μισθολογική και ασφαλιστική κάλυψη, χωρίς καμία απώλεια θέσης εργασίας, μισθού ή εργασιακού, ασφαλιστικού δικαιώματος, ώστε να σταματήσει η εκβιαστική πρακτική υπογραφής των λεγόμενων “θανατόχαρτων”, που επιχειρούν να μετακυλήσουν στους ναυτεργάτες τις ευθύνες των εφοπλιστών που καταπατούν κάθε έννοια προστασίας της ζωής και της ασφάλειάς τους;
– Πώς τοποθετείται στο αίτημα να χαρακτηριστούν ως εμπόλεμες ζώνες οι θαλάσσιες περιοχές όπου διεξάγονται πολεμικές συγκρούσεις, να απαγορευτεί η αποστολή εμπορικών πλοίων σε αυτές και να διασφαλιστεί ότι κανένας ναυτεργάτης δεν θα εξαναγκάζεται να ταξιδεύει σε συνθήκες πολεμικού κινδύνου;».
