Εργολαβία

«Δεν βγαίνει τίποτα», «Οι εργαζόμενοι δεν καταλαβαίνουν – δεν κινητοποιούνται», «Το πρόβλημα είναι τα υπερκέρδη» και οι «ανισότητες» που διαταράσσουν την «κοινωνική ειρήνη» και τη «σταθερότητα».

Αυτά είναι μερικά από όσα επιστρατεύει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, οι κεντρικοί συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, κόντρα στην απεργιακή κλιμάκωση την οποία ήδη κάνουν πράξη εκατοντάδες συνδικάτα, δεκάδες Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες για τις 25 Νοέμβρη.

Τέτοια ήταν τα προσχήματά τους και στην πρόσφατη συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου της ΓΣΕΕ, για να δικαιολογήσουν την «εργολαβία» στην υπονόμευση των εργατικών αγώνων, την πλάτη που βάζουν σε κυβέρνηση και εργοδοσία σε συνθήκες που το κεφάλαιο απαιτεί «τα κεφάλια μέσα».

Την απάντηση στη θλιβερή αυτή ηγεσία, που είναι αποκομμένη από τις αγωνίες, τα πραγματικά προβλήματα και τις ζωντανές διεργασίες, δίνουν οι χιλιάδες εργαζόμενοι που δουλεύουν με πείσμα και αποφασιστικότητα για την επιτυχία της απεργίας.

Το «πρόβλημα» για τη ΓΣΕΕ είναι κάποια «υπερκέρδη» – όπως ακριβώς λένε η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ – για να μένουν στο απυρόβλητο τα κέρδη του κεφαλαίου, η ίδια η κανονικότητα του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος.

Γι’ αυτό ο εργατοπατέρας πρόεδρος της ΓΣΕΕ και χειροκροτητής της κυβέρνησης, όταν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ παρουσίαζαν στη ΔΕΘ τα κοστολογημένα που τσακίζουν τον λαό και τις ανάγκες του, διαβεβαίωνε πως οι «διεκδικήσεις» της ΓΣΕΕ δεν έρχονται σε αντίθεση με τη «δημοσιονομική σταθερότητα», δεν ζητούν «ούτε ένα ευρώ από τον προϋπολογισμό»!

Η ίδια ηγεσία χαρακτήριζε …απειλή για τη χώρα τη «διάρρηξη του κοινωνικού ιστού». Αυτή είναι η πραγματική τους έγνοια: Να μη διαταραχθεί η «κοινωνική συνοχή», να μην κουνηθεί φύλλο απέναντι στην πολιτική που διαλύει μισθούς και λαϊκές ανάγκες. Γι’ αυτό δεν λένε κουβέντα για την κυβέρνηση και την εργοδοσία.

Αυτή η συναίνεση αποτυπώθηκε και στη Βουλή: Την ώρα που η πλειοψηφία ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ στη ΓΣΕΕ απέρριπτε την απεργιακή κλιμάκωση, το ΠΑΣΟΚ υπερψήφιζε τα μέτρα – κοροϊδία της ΔΕΘ, δηλαδή την απόρριψη κάθε δίκαιου αιτήματος των εργαζομένων για ουσιαστικές αυξήσεις, αφού αυτό σημαίνει «δημοσιονομική σταθερότητα».

Μια τέτοια γραμμή χρειάζεται και την ανάλογη «συμμαχία». Γι’ αυτό η δράκα των εργατοπατέρων προωθεί «κοινή δράση» με επιμελητήρια, τοπικές αρχές και φορείς επαγγελματιών, που η ηγεσία τους μιλάει την ίδια γλώσσα, αυτή των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων και της ανταγωνιστικότητας.

Τα συμφέροντα αυτής της «συμμαχίας» δεν συναντιούνται πουθενά με τα δικαιώματα των εργαζομένων. Είναι η άλλη όψη της «κοινωνικής συμφωνίας» που υπέγραψε η ηγεσία της ΓΣΕΕ με την κυβέρνηση και τον ΣΕΒ για την καθήλωση μισθών και ΣΣΕ, για το χτύπημα των διεκδικήσεων των εργαζομένων στο όνομα της «σταθερότητας», σε συνθήκες πολεμικής προπαρασκευής.

Κάθε μέρα που περνάει, παραμονές της απεργίας, αποκαλύπτει σε κάθε εργαζόμενο και συνδικαλιστή ότι σήμερα δεν χωράει καμία αναμονή. Οτι απέναντι στον αγώνα για την ίδια τη ζωή τους στήνονται «μονομπλόκ» η κυβέρνηση, η εργοδοσία, το κράτος και τέτοιες συνδικαλιστικές δυνάμεις.

Το δίλημμα, ειδικά σε συνθήκες όπως οι σημερινές, που ο κόσμος φλέγεται, επικεντρώνει όλο και περισσότερο στο τι αγώνας, τι κίνημα χρειάζεται… Κίνημα και συνδικάτα που στέκονται «κλαρίνο» σε κυβερνήσεις και εργοδοσία, που σπέρνουν τη μοιρολατρία, το «δεν βγαίνει τίποτα»;

‘Η αγώνας κόντρα στη σταθερότητα του κεφαλαίου, που βάζει στο στόχαστρο το σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου, που κάνει βήματα στην κατεύθυνση ενός ενιαίου πανελλαδικά συντονισμένου κινήματος, που παλεύει στον δρόμο της ανατροπής της σημερινής βάρβαρης πολιτικής;

Οι μεγάλοι αγώνες των τελευταίων μηνών, οι χώροι δουλειάς όπου παίρνει «σάρκα και οστά» μια τέτοια προοπτική, η ανάταση που δίνουν ιστορικές απεργίες όπως αυτή στα 113 λιμάνια όλου του κόσμου, φωτίζουν ακριβώς αυτήν την ελπιδοφόρα προοπτική.

Σε αυτόν τον δρόμο μπορεί να γίνει ένα ακόμα σημαντικό βήμα στις 25 Νοέμβρη, να δυναμώσει η σύγκρουση με την πολιτική των θυσιών δίχως τέλος για τα κέρδη και τους πολέμους των ομίλων, η πεποίθηση ότι για να κερδίσει ο λαός πρέπει να βγει χαμένο το κεφάλαιο και οι δυνάμεις που το στηρίζουν και το «ξεπλένουν».

  • Το άρθρο αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη» της Τρίτης 17 Νοέμβρη 2026
Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...