Οι αντιδραστικές εξελίξεις στο Κυπριακό μέσα από αναφορές φωνών της αστικής τάξης στις συγκρούσεις του Κονγκό και τη Βοσνία

Ένοπλοι της Μ23 στην πόλη Γκόμα

Ενδεικτικό της πολεμικής δίνης που ρουφά όλα τα καπιταλιστικά κράτη είναι ότι καταγράφονται συνεχείς εξελίξεις σε όλα τα «ανοιχτά» μέτωπα των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων ενώ η όξυνση των ανταγωνισμών δημιουργεί και νέα πεδία αντιπαράθεσης. 

Η ανεπίστρεπτη πορεία κλιμάκωσης επιβεβαιώνεται στα πεδία της μάχης, στην αλλαγή του συσχετισμού δύναμης ανάμεσα στους ληστές.

Επιβεβαιώνεται και στα επικίνδυνα παζάρια, αφού όσα έρχονται στο φως της δημοσιότητας αφορούν όρους και σημεία που όχι μόνο δεν «επιλύουν» κάτι, αντίθετα δημιουργούν προϋποθέσεις για σφοδρότερη σύγκρουση. 

Ενδεικτική είναι άλλωστε η ιμπεριαλιστική κινητικότητα για το Κυπριακό, ειδικά μετά τις εγκληματικές επιθέσεις των ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν και το στραπάτσο τους. 

Ενώ λοιπόν το νησί ΝΑΤΟποιείται ταχέως, με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και το κράτος – τρομοκράτη Ισραήλ να ενισχύουν και την στρατιωτική τους παρουσία, τρέχουν τα απαράδεκτα παζάρια με δεδομένη την θέληση της αστικής τάξης της Τουρκίας να επιβάλλει κατοχικά τετελεσμένα. 

Σε αυτό το πλαίσιο ξεχωρίζουμε δύο αναφορές που έγιναν στον αστικό Τύπο (εφημερίδα «Παραπολιτικά) και είναι πράγματι αποκαλυπτικές. 

Η πρώτη αφορά σημείο από τη συνέντευξη του Μάθιου Μπόιλ, διευθυντή του γραφείου της Ουάσιγκτον του Breitbart News: «Έχω ακούσει ανθρώπου να συζητούν για την Κύπρο. Έχω ακούσει επίσης συζητήσεις για τη Σερβία και το Κόσοβο, ένα ζήτημα με το οποίο είχε ασχοληθεί εκτενώς κατά την πρώτη του θητεία. Γνωρίζω πολύ καλά ότι ο πρόεδρος παρακολουθεί πολύ στενά το Κυπριακό, διότι πήρα συνέντευξη από τον πρόεδρο της Κύπρου κατά τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών τον Σεπτέμβριο και ο πρόεδρος Τραμπ αναδημοσίευσε και εκείνη την συνέντευξη στο Truth Social».

Για να προσδώσει μάλιστα πειστικότητα στα λεγόμενα, μέσω παραδείγματος, δίνει και τον «οδικό χάρτη» για την «επίλυση» του θέματος… Λέει λοιπόν ο Μπόιλ ότι «ένα από τα σημαντικά πράγματα που έκανε κατά τα δύο πρώτα χρόνια της παρούσας θητείας του (σ.σ. ο Τραμπ) ήταν, για παράδειγμα, η επίλυση του πολέμου μεταξύ της Ρουάντας και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό». 

Φυσικά τίποτα δεν «επιλύθηκε» από συμφωνίες που υπογράφηκαν μεταξύ Κονγκό και Ρουάντας στην Ουάσιγκτον τον Δεκέμβριο του 2025. Οι ιμπεριαλιστές παρεμβαίνουν πολύπλευρα για να αρπάζουν τα πολύτιμα ορυκτά που βρίσκονται στα ανατολικά της χώρας και συνεχίζουν να ελέγχονται από ένοπλες δυνάμεις που τα εξάγουν στη Ρουάντα και από εκεί σε άλλες χώρες. Για παράδειγμα από την Ρουάντα εισήγαγαν Κολτάνιο (χρησιμοποιείται από εταιρείες τεχνολογίας) οι ΗΠΑ, η Κίνα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Βέλγιο, η Γερμανία και η Πολωνία. Οι λαοί πληρώνουν τις συνέπειες του… πλούτου τους, που καταδυναστεύουν οι ιμπεριαλιστές. 

Η δεύτερη αναφορά είναι άρθρο του Άγγελου Συρίγου, βουλευτή της ΝΔ και «διεθνολόγου». Ο κ. Συρίγος αναγνωρίζει πλευρές των αδιεξόδων που έφεραν οι συμφωνίες του Ντέιτον στη Γιουγκοσλαβία και συγκεκριμένα στην Βοσνία, χωρίς φυσικά να λέει κουβέντα για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας από τους ιμπεριαλιστές και τα αίσχη που διέπραξαν. Κριτικάρει το «σχέδιο Ανάν» (που μόνο το ΚΚΕ είχε εναντιωθεί στην Ελλάδα και τελικά απορρίφθηκε μέσα από δημοψήφισμα στην Κύπρο) αναφέρει πως «Είναι άγνωστο εάν θα προκύψει κάτι από τις νέες συνομιλίες (σ.σ για το Κυπριακό). Αυτή τη στιγμή, πάντως, ουδείς ασκεί πιέσεις στην Τουρκία γι’ αυτό το θέμα».

Και συνεχίζει ως εξής: «Ασχέτως αυτών των εξελίξεων, οι εντελώς βασικοί άξονες εθνικής πολιτικής που θα πρέπει να καλύπτει η λύση του Κυπριακού είναι οι ακόλουθοι:

– να εξασφαλίζει τη φυσική και εθνική επιβίωση του κυπριακού ελληνισμού στο νησί

– να αποτρέπει τον άμεσο ή έμμεσο έλεγχο ολόκληρου του νησιού από την Τουρκία 

– να είναι λειτουργική, ώστε να μην υπάρχουν δυνατότητες δημιουργίας κρίσεως, η οποία θα μπορούσε να παρασύρει σε συνολική κρίση τις ελληνοτουρκικές σχέσεις».

Αφού παραθέτει ως ένα «βασικό άξονα» απλά να μην πάρει όλη την Κύπρο η Τουρκία (!) καταγράφει τα δήθεν οφέλη από την ΝΑΤΟποίηση του νησιού!

Και οι παραπάνω αναφορές, ότι και να απηχούν, σίγουρα είναι ενδεικτικές για το γεγονός ότι δεν πρέπει να υπάρχει καμία εμπιστοσύνη στην αστική τάξη και τις συμμαχίες της.

Τα παζάρια προετοιμάζουν τις σφοδρότερες συγκρούσεις, και η αποφασιστικότητα των αστικών τάξεων να προχωρήσουν με κάθε μέσο τους επικίνδυνους σχεδιασμούς τους πρέπει να συναντήσουν την αποφασιστικότητα των λαών να συγκρουστούν με τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους. 

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...