Ας πάμε έναν περίπατο μεγάλο…

Πηγή: Eurokinissi

Σκέφτομαι να πάμε έναν περίπατο μεγάλο στην Αθήνα, αλλά με αναπηρικό αμαξίδιο. Πάμε να δούμε πώς είναι η βόλτα σε αυτές τις συγκεκριμένες ρόδες όταν κάθεσαι εσύ επάνω; Ας είναι και ότι πιο σύγχρονο τεχνολογικά γίνεται, ας του βάλουμε όσες ηλεκτρονικές ευκολίες θέλουμε, υποθετικά…

Δίχως βοήθεια άλλου. Ο καθένας μόνος του και το αμαξίδιο του και πάμε στο κέντρο της Αθήνας, να βολτάρουμε τον περίφημο μεγάλο περίπατο. Θα ήθελα να τον πω τον μεγάλο περίδρομο αλλά θα συγκρατηθώ… Ας βγούμε από το σπίτι μας και ας πάμε αρχικά στη στάση να πάρουμε τον λεωφορείο. Ωχ! δεν υπάρχουν ράμπες… Δύσκολη η πρόσβαση στα πεζοδρόμια μάλλον…

Πηγή: Eurokinissi

Δύσκολη επίσης και στο κέντρο, στις δημόσιες υπηρεσίες, στα πάρκα, στα καταστήματα εστίασης και σε πόσα άλλα. Δεν υπάρχει μέριμνα για αυτούς τους ανθρώπους. Αφιλόξενη πόλη τούτη. Μόνο ο Καιάδας της λείπει για όσους δεν είναι άριστοι.

Όμως νοιάστηκαν να την ομορφύνουν. Με λαμαρίνες πανάκριβες και πανάκριβα φυτά. Όλα για το φαίνεσθαι. Απλά αυτό το φαίνεσθαι είναι λίγο κακόγουστο και απάνθρωπο επίσης.

Απάνθρωπο γιατί δεν νοιάστηκαν για αυτούς που δεν μπορούν να το δουν. Και δεν είναι μόνο όσοι κάθονται σε αναπηρικά αμαξίδια. Είναι απάνθρωπο γιατί, για μένα, είναι επιεικώς απαράδεκτο η μία ζαρντινιέρα να έχει 550 ευρώ και το επίδομα Μαΐου για όσους είναι ακόμα σε αναστολή να είναι 534 ευρώ και να μην το έχουν πάρει όλοι κιόλας.

Είναι πρόκληση, είναι αδιαφορία, είναι απονιά, είναι σαν να δίνεις καθρεπτάκια σε ιθαγενείς.

Πού βρέθηκαν αυτά τα χρήματα για όλα αυτά τα λούσα; Γιατί δόθηκαν όλα αυτά τα χρήματα για αυτού του είδους τα λούσα; Από αναπτυξιακά προγράμματα, νομίζω και με έναν συγχρηματοδότη, ο οποίος αποχώρησε από αυτό μόλις έμαθε τις αντιδράσεις της ΕΕ.

Είναι ανάπτυξη οι ζαρντινιέρες και οι ψευδοπιπεριές; Όταν μία μεγάλη μερίδα των δημοτών σου κύριε Δήμαρχε δεν έχει πρόσβαση στο κέντρο για να την δει;

Είναι ανάπτυξη κύριε Δήμαρχε οι βαμμένοι δρόμοι και μάλιστα σε χρώματα προσφιλούς σας σημαίας, όταν η πλειοψηφία των δημοτών σας, δεν δουλεύει, δεν έχει χρήματα και περιμένει πότε θα φιλοτιμηθεί ο θείος σας να της επιτρέψει να φάει;

Είναι ανάπτυξη για ολίγους μόνο. Για τους άριστούς σας. Γιατί αυτούς ευνοείται μόνο. Τους ολίγους και τους άριστους. Όλοι εσείς, οι δήθεν ξεχωριστοί, μια παρέα, δίχως κανενός είδους μάσκα…. Απέναντι σε μας, που φοράμε μάσκα, που φέρουμε την ατομική ευθύνη ως βόμβα που θα καταστρέψει αν την αφαιρέσουμε, με πνιχτή φωνή να ουρλιάζουμε αλλά να μη ακουγόμαστε!

Μια Αθήνα αφιλόξενη σε όσους δεν «έχουν», δηλαδή, τους πολλούς αλλά και μικρούς. Μια Αθήνα, ένα κέντρο όχι μόνο αφιλόξενο πλέον σε όσους δεν μπορούν να το φτάσουν, αλλά και όσους θέλουν να διαμαρτυρηθούν, να διαδηλώσουν. Τυχαία, σύμπτωση να υποθέσω το νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις ταυτόχρονα με τον μεγάλο περίπατο.

Πηγή: Eurokinissi

Αν είναι όμορφη αυτή η ανάπτυξη σας, είναι καθαρά υποκειμενικό, αν και για μένα που είμαι γέννημα θρέμμα της Αθήνας, είναι ό,τι πιο άσχημο, πιο αντιαισθητικό έχω δει. Και κυρίως άκρως υποτιμητικό για την νοημοσύνη μου. Και άκρως προσβλητικό ως προς την ανθρωπιά μου. Γιατί είτε μου αρέσει είτε όχι κύριε Δήμαρχε, εγώ ακόμα έχω τα δύο πόδια μου και μπορώ να το δω. Αλλά υπάρχουν συνάνθρωποί μου, που δεν τα έχουν και εμείς οι μικροί άνθρωποι, οι μη άριστοι έχουμε μάθει να τους σκεφτόμαστε και να τους νοιαζόμαστε. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν κύριε Δήμαρχε. Η ανάπτυξή σας όμως δεν έφτασε μέχρι αυτούς. Για την ανθρωπιά σας ούτε λόγος.

Άρα μήπως να μιλούσατε πρώτα για την προσωπική σας ανάπτυξη ως άνθρωπος και ύστερα για την δική μας; Γιατί λέμε ναι στην ομορφιά και στην ανάπτυξη αλλά ως άνθρωποι όχι. Ως «τι του λείπει του ψωριάρη; φούντα με μαργαριτάρι..»

Μόνο που το μαργαριτάρι τούτο δεν θαμπώνει τα πεινασμένα μας μάτια μόνο αλλά φιμώνει και το στόμα μας. Έτσι νομίζετε τουλάχιστον…. Αυτό προσπαθείτε ….

Θα σας αποδείξουμε το αντίθετο

Stay tuned…

Λίλα Μήτσουρα

Δείτε ακόμα...