Του Σμυρνή Αργυρίου, Πλοιάρχου Λ.Σ. ε.α
Η κυβέρνηση της ΝΔ πιστός υποτακτικός του Κεφαλαίου και της ΕΕ κατέθεσε νομοσχέδιο στη Βουλή για «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις» με τον υποκριτικό, όπως ορίζει στο άρθρο 1, σκοπό τη διασφάλιση της άσκησης του δικαιώματος του συνέρχεσθαι δημοσίως σε υπαίθριο χώρο, σύμφωνα με το άρθρο 11 του Συντάγματος και το άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), κατά τρόπο ώστε να μην εκτίθεται σε σοβαρό κίνδυνο η δημόσια ασφάλεια και να μην διαταράσσεται υπέρμετρα η κοινωνικοοικονομική ζωή ορισμένης περιοχής.
Μελετώντας κάποιος το νομοσχέδιο και αντιπαραβάλλοντάς το με το Ν.Δ. 794 του 1971 της Χούντας δεν θα δυσκολευτεί να καταλάβει ότι είναι «ο Μανωλιός» με ρούχα της δημοτικής γλώσσας…
Καταλαβαίνει κανείς ότι ο σκοπός δεν είναι φυσικά η διασφάλιση της άσκησης του δικαιώματος του συνέρχεσθαι δημοσίως, αλλά η ασφάλεια της κοινωνικοοικονομικής ζωής όπως την αντιλαμβάνεται το Κεφάλαιο και η ολιγαρχία.
Αμέσως καταλαβαίνει κάποιος πως πρόκειται για επίθεση στο εισόδημα, στη ζωή του λαού αλλά και στα δημοκρατικά, εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα. Επίθεση που πάει χέρι-χέρι με την καταστολή.
Πρόκειται για παραγγελιά των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων να παρθούν «προληπτικά μέτρα» για τους ξεσηκωμούς του λαού στη νέα κρίση που μπήκαμε. Θέλουν να βάλουν τις λαϊκές κινητοποιήσεις «στο γύψο». Μια προσπάθεια που ξεκίνησε από το ΚΙΝΑΛ με την πρόταση Καμίνη, συμπληρώθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, νονό της θεωρίας «μειοψηφιών που ταλαιπωρούν» και νομοθέτησε την απαγόρευση των κινητοποιήσεων κατά των πλειστηριασμών ως ιδιώνυμο αδίκημα, και τώρα η ΝΔ επιχειρεί την πλήρη υλοποίηση με αυτό το νομοσχέδιο.
Αλλά μάλλον δεν διάβασαν καλά την ιστορία και λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο λαό.
Τούτο το νομοσχέδιο δίνει ιδιαίτερο ρόλο στους κατασταλτικούς του μηχανισμούς. Υπερεξουσίες στην Αστυνομία και διευρύνει τον κατασταλτικό ρόλο του Λιμενικού Σώματος.
Όλοι εμείς που υπηρετήσαμε την πατρίδα μας μέσα από διάφορες θέσεις στα Σώματα Ασφαλείας, νομοσχέδια σαν και αυτό δεν πρέπει να μας αφήνουν αδιάφορους. Έχουμε ιδιαίτερο χρέος έναντι του λαού, αλλά και των εν ενεργεία συναδέλφων μας να υψώσουμε τη φωνή μας και να βροντοφωνάξουμε. Συνάδελφοι τίποτα από όσα μας λένε και μας χαϊδεύουν τα αυτιά δεν ισχύει. Εμείς οι ένστολοι δεν είμαστε «άλλη υπόθεση». Ποτέ δεν θα παντρευτούμε την πριγκίπισσα ή τον πρίγκιπα του παραμυθιού και θα αλλάξουμε Τάξη. Είμαστε γόνοι απλών λαϊκών οικογενειών που πάντα μοχθούσαν για τον επιούσιο όπως και τώρα το ίδιο εξακολουθούμε να κάνουμε εμείς. Τόσα χρόνια ακούγαμε υποσχέσεις αλλά τελικά, κάθε επίθεση στους μισθούς, στις συντάξεις, στα δικαιώματα όλων των εργαζόμενων είχε επιπτώσεις και στη δική μας ζωή, ερχόταν τελικά και η σειρά των ενστόλων να «την πληρώσουν» μαζί με τον υπόλοιπο λαό.
Εμείς που υπηρετήσαμε στο Λιμενικό Σώμα ξέρουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει να μπαίνουν μια σειρά εμπόδια στην αγωνιστική δράση και διεκδίκηση, μιας και ακόμα υπαγόμαστε στον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα, παρά τις αποφάσεις των συνδικαλιστικών μας ενώσεων για απεμπλοκή από αυτόν και παρά τις υποσχέσεις όλων των πολιτικών κομμάτων διαχρονικά, που όταν έφθαναν στην εξουσία λησμονούσαν τα πάντα ως σύγχρονοι λωτοφάγοι. Η ιστορία έχει δείξει ότι κάθε προσπάθεια των κυβερνήσεων να σφίξουν ακόμα περισσότερο τον «κορσέ» των δικαιωμάτων στην αγωνιστική δράση κάνει τελικά πιο δύσκολη την επόμενη μέρα και για τους ένστολους στη συνδικαλιστική οργάνωση και διεκδίκηση.
Το προσωπικό του Λιμενικού Σώματος έχει ένα ακόμα λόγο να ζητήσει την απόσυρση του νομοσχεδίου μιας και αυτό διευρύνει τον κατασταλτικό ρόλο του ΛΣ, καθώς νομιμοποιείται η χρησιμοποίηση του ΛΣ ενάντια στις εργατικές – λαϊκές κινητοποιήσεις.
Όλοι εμείς που αποφασίσαμε να υπηρετήσουμε στο ΛΣ δεν καταταγήκαμε για να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με του συνανθρώπους μας που διαδηλώνουν για τη ζωή τους. Γνωρίσαμε και γνωρίζουμε τον αγώνα για το μεροκάματο και την επιβίωση, υπό εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, του ναυτεργάτη, του ψαρά, του εργαζόμενου στο καρνάγιο, στο ναυπηγείο και γενικότερα στη θάλασσα.
Όλοι μας έχουμε αντικρίσει εκείνο το ταπεινό και συγχρόνως περήφανο βλέμμα τους όταν προστρέχανε σε μας να τους βοηθήσουμε να συμπληρώσουν ένα χαρτί γιατί δεν ήξεραν γράμματα. Όλοι μας μοιραστήκαμε μαζί τους ανθρώπινες προσωπικές στιγμές και όλοι αυτοί μας δώσανε απλόχερα και άδολα τη γνώση τους, για να αποκτήσουμε ναυτοσύνη. Όλοι μας μοιραστήκαμε μια μαυρομαρίδα και ένα ούζο στον καφενέ.
Σε αυτούς τους ανθρώπους μας βάζει απέναντι αυτό το νομοσχέδιο. Σε ποιους δηλαδή; Στο φίλο μας, τον αδελφό μας, τον πατέρα μας, το γείτονά μας, στον συμπολεμιστή μας στις θάλασσες του Ιονίου και του Αιγαίου, στον ομοτράπεζό μας λαό.
Προερχόμαστε από εργατικές-λαϊκές οικογένειες, «τραβάμε τα ίδια ζόρια» με χιλιάδες συμπολίτες μας. Δεν θα καταστείλουμε, δεν θα σηκώσουμε χέρι στον κόσμο που βγήκε στο δρόμο να διαδηλώσει ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, δηλαδή την ίδια πολιτική που και τα δικά μας δικαιώματα τα έχει στο στόχαστρο.
Το νομοσχέδιο πρέπει να αποσυρθεί, να το πάρει πίσω τώρα η κυβέρνηση! Δίπλα στο λαό που το απαιτεί θα πρέπει να βρεθούν και όλοι οι ένστολοι. Αυτό είναι το χρέος μας!!!
Σμυρνής Αργύριος,
Πλοίαρχος Λ.Σ. (ε.α)
