Η κυβέρνηση έδωσε χτες στη δημοσιότητα, την Έκθεση της Επιτροπής Πισσαρίδη, σε «δημόσια διαβούλευση», μέχρι να διαμορφωθεί η τελική Έκθεση τον Σεπτέμβρη, προκειμένου με βάση αυτή μέχρι τις 15 Οκτώβρη η κυβέρνηση να παρουσιάσει στην Κομισιόν «μία συνεκτική εθνική πρόταση» για να εκταμιευτούν πόροι από το περίφημο «Ταμείο Ανάκαμψης».
Στην Έκθεση αυτή η κυβέρνηση δρομολογεί νέα αντεργατικά μέτρα, προωθεί παραπέρα την κατεδάφιση όσων ασφαλιστικών δικαιωμάτων είχαν απομείνει με την προώθηση της ιδιωτικής ασφάλισης και του αμιγώς κεφαλαιοποιητικού συστήματος, επιταχύνει συνολικά τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, για να φορτώσει την καπιταλιστική κρίση στο λαό και να διασφαλίσει έναν νέο γύρο κερδοφορίας του κεφαλαίου πάνω στα συντρίμμια των εργατικών – λαϊκών δικαιωμάτων.
Για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση μέσω της επιτροπής επαναλαμβάνει το γνωστό παραμύθι ότι όλα αυτά γίνονται «για να αμβλυνθούν οι επιπτώσεις της δημογραφικής γήρανσης, πρέπει να ενισχυθούν οι κεφαλαιοποιητικοί πυλώνες, ώστε να επιμεριστεί το βάρος των συντάξεων και ένας μέρος της να καλυφθεί από τη συσσωρευμένη αποταμίευση». Δηλαδή οι εξαιρετικά αμφίβολες «συντάξεις» του κεφαλαιοποιητικού να χρηματοδοτούνται από τους ίδιους τους εργαζόμενους, ούτε καν από τους εργοδότες. Η επιτροπή διαπιστώνει ότι «σήμερα μόνο περίπου το 5% των πληρωμών ασφαλισμένων για συντάξιμες εισφορές είναι κεφαλαιοποιητικού χαρακτήρα (…) το σύνολο του ενεργητικού των κεφαλαιοποιητικών προγραμμάτων σύνταξης είναι κοντά στο 1% του ΑΕΠ, σε αντιδιαστολή με 50% για τον μέσο όρο των μελών του ΟΟΣΑ».
Για τα εργασιακά η επιτροπή προτείνει την κατάρτιση σε όλες τις πιθανές εκδοχές ώστε οι εργαζόμενοι να προσαρμόζονται ακόμη περισσότερο στις ανάγκες των επιχειρήσεων, την αναδιάρθρωση του ΟΑΕΔ για την ενίσχυση των περιβόητων «ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης» και το παραπέρα τσεκούρωμα των όποιων επιδομάτων έχουν απομείνει για τους ανέργους, «ώστε να μη λειτουργούν ως αντικίνητρο για εργασία».
Ακόμα προτείνει μια σειρά αντεργατικά μέτρα για τον δήθεν «εκσυγχρονισμό» της αγοράς εργασίας, όπως: Τον «εξορθολογισμό της χρήσης και του κόστους των υπερωριών», σημειώνοντας ότι «η ευελιξία στη χρήση υπερωριών είναι σημαντική για την οικονομική δραστηριότητα». Την «προσαρμογή εργατικού δυναμικού», σημειώνοντας ότι «περιορισμοί στη δυνατότητα μιας επιχείρησης να μεταβάλει τον αριθμό των απασχολουμένων αποθαρρύνουν τη δημιουργία θέσεων εργασίας».
