“Δυσκίνητο, δυσλειτουργικό, πολυδαίδαλο και δημιουργεί μια νέα γραφειοκρατία” χαρακτήρισε το νομοσχέδιο για την Πολιτική Προστασία, η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χ. Καφαντάρη στη χτεσινή συζήτηση της Ολομέλειας της Βουλής.
Ανάμεσα στ΄ άλλα, η κ. Καφαντάρη ανέφερε οτι :
«Το σχέδιο νόμου δεν λύνει υπάρχοντα προβλήματα, δεν λαμβάνει υπ’ όψη την εμπειρία από τις φυσικές καταστροφές της χώρας, ούτε τη διεθνή εμπειρία…είναι δυσκίνητο, δυσλειτουργικό, πολυδαίδαλο και με νέα «γραφειοκρατία….Η Πολιτική Προστασία είναι εθνική υπόθεση, υπόθεση όλων των υπηρεσιών, όλων των φορέων, ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, αλλά και όλων των πολιτών».
Όπως σημείωσε, “ένα σύγχρονο Μοντέλο Π.Π. απαιτείται να απαντά σε τρία βασικά ζητήματα: Επιτυχής συντονισμός δράσεων, διαδικασία λήψης απόφασης (ποιος αποφασίζει), εξάλειψη γραφειοκρατίας, ιδιαίτερα σήμερα, που βιώνουμε την εποχή της κλιματικής κρίσης”.
Οι φυσικές “δράσεις” [π.χ.σεισμός, βροχοπτώσεις, ανεμοθύελλες, καύσωνες], είναι στοιχείο λειτουργίας της φύσης. Η διαχείριση όμως των συνεπειών τους, η πρόληψη, δεν βαραίνουν τη φύση, αλλά τις επιλογές των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα. Βαραίνουν το σύστημα της εμπορευματοποίησης των κοινωνικών αναγκών, της πολιτικής της ΕΕ που ζυγίζει τα μέτρα Π.Π στη λογική “κέρδος-κόστος”.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αν και καταψήφισε το νομοσχέδιο, η διαφωνία του δεν ήταν στο κύριο πρόβλημα αλλά στα επιμέρους θέματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και τα άλλα αστικά κόμματα- συγκαλύπτουν τη βασική αιτία: την άναρχη καπιταλιστική ανάπτυξη. Όπου και αν γυρίσει κανείς το βλέμμα του, θα δει τις συνέπειες του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. “Ανάπτυξη” που συνοδεύεται από τη ληστρική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, ανταγωνισμούς για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, πολέμους.
Είναι “κροκοδείλια” τα δάκρυα του ΣΥΡΙΖΑ για τα θύματα, όταν συνέβαλε στα “χτεσινά” και επί της ουσίας- και χωρίς ίχνος ντροπής- συναίνεσε στη δημιουργία νέων θυμάτων και καταστροφών που θα υπάρξουν μελλοντικά, εξαιτίας της έλλειψης πολιτικής προστασίας και αντιπλημμυρικής – αντισεισμικής-αντιπυρικής θωράκισης.
Όταν οι λαϊκές ανάγκες, οι υποδομές προστασίας της κοινωνικής δραστηριότητας-ζωής των ανθρώπων, “ζυγίζονται” στη λογική του ‘κέρδους-κόστους’, το αποτέλεσμα θα είναι το Μάτι, η Μάνδρα, οι φωτιές, καταστροφές που θα επαναλαμβάνονται με δυσβάστακτο κόστος για την ανθρώπινη ζωή. Το κέρδος μετρά τη ζωή μόνο ως εμπόρευμα, στο πόσο κέρδος μπορεί να αποσπάσει από αυτήν…τίποτα άλλο!
Οι λεγόμενες “τεχνολογικές καταστροφές’, γίνονται γιατί το κέρδος δεν αντέχει τα μέτρα πρόληψης και ασφάλειας. Το νομοσχέδιο υπονομεύει την προστασία και ασφάλεια της ζωής, τον φυσικό πλούτο, την πολιτιστική κληρονομιά. Ενσωματώνει όλο το αντιδραστικό πλαίσιο της ΕΕ για την εμβάθυνση της δράσης-κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων στην Π.Π [που έχει ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ]. Δηλαδή βάζει “το λύκο να φυλά τα πρόβατα”.
-Ο λαός να γυρίσει την πλάτη του σε αυτό το δρόμο, να ανοίξει τον δικό του, ενάντια στο κεφάλαιο και την εξουσία του, αυτόν της ικανοποίησης των δικών του αναγκών, με τη δική του εξουσία -οικονομία για μια ανώτερη οργάνωση της κοινωνίας, όπου ο σκοπός ανάπτυξης θα είναι η ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών.
