Την κολοκυθιά συνεχίζουν να παίζουν κυβέρνηση και βολική αντιπολίτευση με αλληλοκατηγορίες για το ποιος είναι πιο μέσα στην «κοστολόγηση» και τις δημοσιονομικές αντοχές της ΕΕ, ποιος ενσαρκώνει καλύτερα τα οράματα του κεφαλαίου, ενώ όλοι μαζί ρίχνουν στάχτη στα μάτια του λαού.
Σε ένα τέτοιο φόντο, χθες βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη ο Αλ. Τσίπρας και παραχώρησε συνέντευξη Τύπου στο πλαίσιο της ΔΕΘ, επανακαταθέτοντας τις δεσμεύσεις του στο κεφάλαιο και διαφημίζοντας την ικανότητά του να τις παρουσιάζει σαν κάποια κοσμογονία για τον λαό και τα συμφέροντά του.
Εξαγγελίες με …μετράρι το μεσοπρόθεσμο της ΝΔ
Ευθύς εξαρχής, άλλωστε, ξεκαθάρισε πως όσα λέει το κόμμα του υπακούν στο μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πρόγραμμα της ΝΔ, φτάνοντας μάλιστα να λέει ότι αυτή είναι η πιο …αριστερή πολιτική: Το «να εξαντλείς τα υφιστάμενα δημοσιονομικά πλαίσια».
Επιμένοντας δε στις «κοστολογημένες προτάσεις», και απαντώντας στη ΝΔ, ξεκαθάρισε ότι δεν «τίναξε την μπάνκα στον αέρα», αφού όπως επεσήμανε τα υποτιθέμενα «μέτρα στήριξης» είναι ύψους 7,5 δισ. ευρώ και αφορούν την επόμενη τετραετία, δηλαδή περιλαμβάνουν και τα ματωμένα πλεονάσματα σε βάρος του λαού, μέσα από τα οποία μεγαλώνουν συνεχώς οι χρηματοδοτικές ενέσεις στο κεφάλαιο. Στις ίδιες μάλιστα «προτεραιοποιήσεις», με βάση τα δημοσιονομικά όρια, απέδωσε και τη μη πρόβλεψη στο πρόγραμμα της ΕΛ.Α.Σ. για επαναφορά της 13ης σύνταξης.
Αναπαράγοντας ξανά τα οράματα και τις επιδιώξεις της αστικής τάξης, επανέφερε την απαίτηση για «νέο παραγωγικό μοντέλο» και αύξηση του πλούτου προς τέρψιν της κερδοφορίας του κεφαλαίου που τον λυμαίνεται μέσα από την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, ενώ άσκησε κριτική στη ΝΔ ότι …«δεν αναβάθμισε τον γεωστρατηγικό ρόλο της χώρας».
Περισσότερη εμπλοκή για την «αναβάθμιση»
Στην ουσία δηλαδή ζητάει ακόμα περισσότερη εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, αφού έτσι υπηρετείται το όραμα της γεωστρατηγικής αναβάθμισης. Η δε «γαρνιτούρα» περί «περισσότερων ανταλλαγμάτων» που επιστράτευσε ξανά, για τη στήριξη των πολεμοκάπηλων σχεδιασμών, είναι απλά η εμπλοκή με …άλλα λόγια, αφού τέτοιο χαρακτήρα έχουν τα «ανταλλάγματα», όπως έχει αποδειχθεί και από τη δική του διακυβέρνηση. Γι’ αυτό και υπερασπίστηκε την αναβάθμιση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων που έγινε επί της δικής του κυβέρνησης, με τα λεγόμενα «ανταλλάγματα» να είναι ουσιαστικά ακόμα περισσότερες βάσεις του θανάτου.
Οσο για τη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ, που επίσης αναβαθμίζεται αυτές τις μέρες, με την «Ασπίδα του Αχιλλέα», ο Τσίπρας θύμισε ξανά ότι επί θητείας του αναβαθμίστηκαν οι σχέσεις της Ελλάδας με το κράτος – δολοφόνο, όμως κλαψούρισε ανακαλύπτοντας ότι το Ισραήλ ασκεί «γενοκτονική πολιτική», οπότε αρκέστηκε να μιλήσει για «επανεξέταση σχέσεων» με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση Νετανιάχου.
Κριτήριο η ιερή σταθερότητα του κεφαλαίου
Με κριτήριο την ιερή σταθερότητα του κεφαλαίου στάθηκε στο πολιτικό σύστημα, αναπαράγοντας την ανησυχία της αστικής τάξης για το κατά πόσο λειτουργεί ο «διπολισμός», γι’ αυτό και όπως είπε επανιδρύει τον «εναλλακτικό κυβερνητικό πόλο».
Στο ίδιο πλαίσιο της αναγκαίας σταθερότητας υπερασπίστηκε και το μνημόνιο που εφάρμοσε, τσακίζοντας τα εργατικά – λαϊκά στρώματα. Ανέφερε ότι έτσι «ξελάσπωσε τη χώρα», εννοώντας τα κέρδη των ομίλων και το ίδιο το σύστημα, ενώ παράλληλα εξουδετέρωσε τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Επιβεβαιώνοντας ότι αυτό είναι το «δυνατό χαρτί» που επιδιώκει να αξιοποιήσει, επικαλέστηκε ξανά την ανάγκη για «κοινωνική συνοχή». Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο ενέταξε και χθες την περιβόητη «πατριωτική εισφορά», που θα αφορά ένα μέρος της «καθαρής περιουσίας» των καπιταλιστών, σε αντικατάσταση άλλων επιβαρύνσεων. Για να υπερασπιστεί αυτό το μέτρο, που στην ουσία προβλέπει νέες απαλλαγές στο κεφάλαιο, μετέφερε λόγια «πατριωτών πλουσίων» από άλλες χώρες που τάχα ζητούν να φορολογηθούν «για να μη βρεθούμε σε συνθήκες εξέγερσης». Επιβεβαιώνεται ότι πρόκειται για ένα πυροτέχνημα απέναντι στη λαϊκή αγανάκτηση που βράζει, όπως και οι άλλες παροχές – ψίχουλα που υπόσχονται η ΕΛ.Α.Σ. και τα άλλα κόμματα.
Ξανά …μαρτυριάρης ο Σιακαντάρης
Στο μεταξύ, μία ακόμα διάσταση του πώς εννοούν τη «σταθερότητα», αξιοποιώντας και τον μπαμπούλα της ακροδεξιάς, έδωσε στο πιάτο ο στενός συνεργάτης του Τσίπρα και στέλεχος του κόμματός του, Γιώργος Σιακαντάρης. Σε ανάρτησή του επιχείρησε έναν ιστορικό παραλληλισμό με την Γερμανία και τις τελευταίες εξελίξεις με την εκλογική ενίσχυση της AfD, γράφοντας: «Φανταστείτε να έμπαιναν στο δίλημμα το SPD και το Die Linke, να συνεργαστούν με τον Μερτς ή να αφήσουν τη Γερμανία να πέσει στα χέρια του AFD; Και αυτοί να είχαν αποφασίσει στα συνέδριά τους πως δεν θα συνεργαστούν ποτέ με τη Δεξιά. Κάτι τέτοιο έγινε πριν 93 χρόνια, αλλά τότε κανείς δεν ήθελε να συνεργαστεί με τον άλλο. Ενώ η Δεξιά και το Κέντρο θεωρούσαν πως θα μπορέσουν να χειραγωγήσουν τον Χίτλερ».
Το παραπάνω βγάζει μάτι ότι πρόκειται για «σχήμα» που στην ουσία αφήνει ανοιχτή πόρτα συνεργασίας των σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων και με τη ΝΔ. Υπενθυμίζεται ότι ο ίδιος άνθρωπος είχε αποδειχθεί …μαρτυριάρης και πριν λίγο καιρό, όταν ξεκαθάριζε ότι «δεξιά και σοσιαλδημοκρατία δεν είναι στρατηγικοί αντίπαλοι», αφού «στρατηγικός αντίπαλος είναι μόνο όσοι αμφισβητούν το πρωτείο της δημοκρατίας».
Ο ίδιος αναγκάστηκε να διευκρινίσει ότι η νέα αυτή ανάρτησή του δεν αφορά την Ελλάδα, αφού όπως είπε εδώ δεν είναι ίδια η κατάσταση με την ακροδεξιά.
Τα παραπάνω σχολίασε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης, επιχειρώντας να τα «ξορκίσει» ως ενδεχόμενα, αφού όπως είπε μια συνεργασία με τον Τσίπρα είναι «ό,τι πιο απίθανο».
Τέλος, συνεχίζονται οι πολιτικές «μεταγραφές», γεγονός που επιβεβαιώνει με τη σειρά του το κοινό έδαφος των αστικών κομμάτων όπου καρποφορεί το πλήθος μεταπηδήσεων στελεχών, πρώην βουλευτών κ.ο.κ. Σε αυτές των τελευταίων ημερών συγκαταλέγεται η ένταξη στο ΠΑΣΟΚ των προερχόμενων από τον ΣΥΡΙΖΑ Ολυμπίας Τελιγιορίδου, πρώην βουλευτή Καστοριάς και πρώην υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, και Λευτέρη Αβραμάκη, πρώην βουλευτή Σερρών.
Πηγή: Ριζοσπάστης
