Αλ. Μπουγάς: Η ανάδειξη της ΠΚΣ σε πρώτη δύναμη πανελλαδικά μετά από δεκαετίες μήνυμα ελπίδας

Η ανάδειξη της Πανσπουδαστικής Κίνησης Συνεργασίας σε πρώτη δύναμη πανελλαδικά μετά από δεκαετίες, με τους φοιτητές να την φέρνουν στην πρώτη θέση σε 118 συλλόγους και 15 πανεπιστημιακά ιδρύματα, αποτελεί ένα πραγματικό μήνυμα ελπίδας.

Οι χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες, που ψήφισαν μετά από τρία χρόνια, έκαναν τη διαφορά! Χιλιάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών υποδέχθηκαν το αποτέλεσμα με χαρά, συγκίνηση, αισιοδοξία για τους αγώνες που δόθηκαν και όσους έχουμε μπροστά μας.

Οι γεμάτες γαρύφαλλα κάλπες ήταν η αποστομωτική απάντηση του φοιτητικού κινήματος, της νεολαίας. Μια απάντηση που δε «σηκώνει» πολλές ερμηνείες. Εκφράζει την ξεκάθαρη καταδίκη των νέων απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, την αγανάκτηση που έχει συσσωρευτεί και αποτυπώθηκε με τα ποσοστά της ΔΑΠ να κάνουν κυριολεκτικά «ελεύθερη πτώση».

Με τη μαζική στήριξη των ψηφοδελτίων της Πανσπουδαστικής Κίνησης Συνεργασίας η νέα γενιά έδειξε ότι δε συμβιβάζεται, δεν περιμένει κανένα «σωτήρα», δεν εγκλωβίζεται στα σχέδια κυβερνητικών εναλλαγών ίδιας κοπής, όπως την καλούσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν παραιτείται από τα όνειρα για τις σπουδές και το μέλλον της. Δηλώνει «παρών» στον αγώνα και τη διεκδίκηση, μαζί με τον λαό, για όλα όσα της αξίζουν κόντρα στην πολιτική κυβερνήσεων και ΕΕ.

Είναι αναμενόμενο, λοιπόν, το αποτέλεσμα των φοιτητικών εκλογών να μην μπορεί να … «χωνευτεί» εύκολα από την κυβέρνηση και την παράταξή της, τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Στη γνωστή λογική του «όταν η πραγματικότητα δε συμφωνεί μαζί μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα», χρησιμοποιώντας πρωτόγνωρα μαθηματικά και «ξεχνώντας» 165 συλλόγους, η ΔΑΠ παρουσιάζει τα αποτελέσματα των… ονείρων της, προσβάλλοντας τους χιλιάδες φοιτητές που συμμετείχαν στις εκλογικές διαδικασίες των συλλόγων τους.

Η προσπάθειά της αυτή απλώς επιβεβαιώνει το «χαστούκι» που έδωσαν οι φοιτητές στην κυβέρνηση και την πολιτική της, αφού το εκλογικό αποτέλεσμα είναι γνωστό πλέον παντού, παρά την πεισματική σιωπή των περισσότερων ΜΜΕ.

Και αφού λοιπόν η καθιερωμένη συνάντηση του πρωθυπουργού με τη ΔΑΠ μετά τις φοιτητικές εκλογές θα ήταν μάλλον αμήχανη και σίγουρα καθόλου «πανηγυρική», ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε από τη μία να «στήσει» μία στεγανοποιημένη και σε ελεγχόμενο περιβάλλον «συνάντηση με νέους», για «να ακούσει τις ανησυχίες τους» και από την άλλη να… ανοίξει τον δρόμο, με τον νέο νόμο-πλαίσιο, για την κατάργηση των φοιτητικών παρατάξεων, υπονομεύοντας τους φοιτητικούς συλλόγους και επιχειρώντας άλλη μια κρατική παρέμβαση στο φοιτητικό κίνημα.

Τι ακριβώς όμως δεν «έπιασε» η κυβέρνηση, από την ξεκάθαρη τοποθέτηση 50.000 και πλέον φοιτητών;

  • Μπορεί ο πρωθυπουργός να προτρέπει τα ιδρύματα να αναλάβουν ρόλο μεσίτη, δημιουργώντας σε σύμπραξη με τον ιδιωτικό τομέα φοιτητικές εστίες με ενοίκια (!!!), οι φοιτητές όμως διεκδικούν δωρεάν, σύγχρονη φοιτητική στέγη, με ευθύνη των Πανεπιστημίων και χρηματοδότηση του κράτους, αξιοποιώντας τις υποδομές των Πανεπιστημίων που όλες οι κυβερνήσεις «βγάζουν στο σφυρί». Εξάλλου, η ίδια η ζωή έχει αποδείξει ότι όπου μπλέκει ο ιδιωτικός τομέας, με εργολαβίες και συμπράξεις, οι φοιτητές βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη και τελικά «μένουν στον αέρα», με χαρακτηριστική τη δραστηριότητα εργολάβων στις λέσχες σίτισης.
  • Την ώρα που ο πρωθυπουργός τάζει -με το νέο νομοσχέδιο που θα φέρει η κυβέρνηση- πιο άμεση αξιοποίηση από τις επιχειρήσεις της επιστημονικής γνώσης και του ερευνητικού έργου που παράγεται στα ΑΕΙ, οι φοιτητές τον διαβεβαιώνουν ότι το σύνθημα «έξω η επιχειρηματική δράση από τα Πανεπιστήμια» δεν αποτελεί «προκατάληψη του παρελθόντος», όπως βιάστηκε να δηλώσει. Σε όλη την περίοδο της πανδημίας, όσο οι σχολές παρέμεναν κλειστές για τις σπουδές τους, διεκδίκησαν την αξιοποίηση υποδομών, εργαστηρίων, εξοπλισμού για τις δικές τους ανάγκες και όχι για την επιχειρηματική δραστηριότητα, που ήταν και η μόνη που λειτουργούσε ρολόι! Παλεύουν για Πανεπιστήμια πραγματικά εξωστρεφή, στις ανάγκες του λαού και της κοινωνίας, κάνοντας «κουρελόχαρτο» τις προτάσεις της ΔΑΠ και όλων των κυβερνήσεων για ένα Πανεπιστήμιο δέσμιο των επιχειρήσεων. Με τον αγώνα τους ακύρωσαν αλλεπάλληλες φορές τις συμφωνίες ιδρυμάτων με την πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ, δεν επέτρεψαν οι γνώσεις και η δουλειά των νέων επιστημόνων να εξυπηρετήσει τα σχέδιά του απέναντι στους λαούς.
  • Όταν ο πρωθυπουργός μιλά για «επαναξιολόγηση» του ακαδημαϊκού χάρτη, «αξιολόγηση» των τμημάτων, οι φοιτητές απαιτούν ουσιαστική αναβάθμιση των σπουδών τους, ανάπτυξη σύγχρονων υποδομών διδασκαλίας και φοιτητικής μέριμνας, προσλήψεις καθηγητών. Απορρίπτουν τα κριτήρια αξιολόγησης της ΕΕ που αποτιμούν τα ιδρύματα με όρους ανταγωνισμού και κερδοφορίας, ως επιχειρηματικές μονάδες. Το σχέδιο της κυβέρνησης για κλείσιμο, συγχωνεύσεις και μετακινήσεις τμημάτων έχει ήδη πάρει απάντηση από τον αγώνα των φοιτητών του ΔΙΠΑΕ, των τμημάτων παιδαγωγικών επιστημών και φυσικής αγωγής. Αν η κυβέρνηση αναζητά υπεύθυνο για τους άνεργους πτυχιούχους, να αναζητήσει τις ευθύνες στην αγορά που υπερασπίζεται και εξυπηρετεί. Η εργασιακή ζούγκλα που αντιμετωπίζουν οι νέοι φέρει τη σφραγίδα της πολιτικής της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ!

Η φωνή των φοιτητών ακούστηκε εκκωφαντικά στις φοιτητικές εκλογές, δεν μπορούν να την αγνοήσουν! Οι σύλλογοι επέστρεψαν επιτέλους στα χέρια των φοιτητών, για να δυναμώσει ο αγώνας, η διεκδίκηση, η συλλογικότητα, για Πανεπιστήμια της γνώσης και της προόδου, ελεύθερα από την επιχειρηματική δραστηριότητα, συνδεδεμένα με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.

Του Αλέξανδρου Μπουγά, μέλους του ΚΣ της ΚΝΕ και γραμματέα της Π.Ο. Σπουδάζουσας Αθήνας
Το άρθρο αναδημοσιεύεται από το site pontiki.gr

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...