«Ορκους πίστης» στην ιμπεριαλιστική συμμαχία της ΕΕ και στα σχέδιά της έδωσε ξανά χτες ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, κατά την ομιλία του σε ημερίδα στη Γαλλική Γερουσία για τη διεύρυνση της ΕΕ.
Ο πρώην πρωθυπουργός, κάνοντας αναδρομή σε ιστορικούς σταθμούς, εξήρε τη σημασία της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΕ. Τόνισε τη στρατηγική της σημασία στην περιοχή σημειώνοντας πως η Ελλάδα «ήταν πάντα ενεργός υποστηρικτής της ενίσχυσης των σχέσεων Ανατολής – Δύσης. Ενώ στη συνέχεια υποστηρικτής της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων».
Το κράτος έχει συνέχεια
Δεν παρέλειψε να αναφερθεί στη «διαχρονική» συνεισφορά των αστικών κυβερνήσεων στους στόχους της ΕΕ στην περιοχή. Ξεχώρισε ιδιαίτερα το 2003, όπου «με πρωτοβουλία της Ελληνικής Προεδρίας υπεγράφη η Ατζέντα της Θεσσαλονίκης, σηματοδοτώντας την προοπτική της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης για όλες τις βαλκανικές χώρες». Αλλά και το 2018, που η υπογραφή της ευρωατλαντικής Συμφωνίας των Πρεσπών «έδωσε νέα ώθηση στην ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων».
Χαρακτήρισε αναγκαία τη διεύρυνση της ΕΕ σε μια εποχή «αποδυνάμωσης της Δύσης». Σημείωσε την ανάγκη ενίσχυσης του «οικονομικού και γεωπολιτικού ανταγωνισμού από ισχυρές δυνάμεις της Ανατολής». Εξήγησε πως η ΕΕ «δεν μπορεί να είναι ένας ισχυρός γεωπολιτικός παράγοντας σε διεθνές επίπεδο, παρά μόνον εάν είναι ένας αξιόπιστος παράγοντας στη δική της γειτονιά». Δεν μπορεί να «στηρίξει την πολιτική σταθερότητα και την οικονομική ανάπτυξη στο Ιράκ ή στο Αφγανιστάν ή στο Μάλι ή ακόμα και στην Ουκρανία», εάν δεν μπορεί «να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις για στήριξη των ευρωπαϊκών προς ένταξη χωρών».
Αποσταθεροποίηση η ενίσχυση της επιρροής της Ρωσίας
Προειδοποίησε, μάλιστα, πως η ακύρωση ή ακόμα και η αναβολή της διεύρυνσης θα έχει σοβαρές συνέπειες στη σταθερότητα της περιοχής. Θα ενισχύσει την επιρροή τρίτων, όπως η Ρωσία, η Τουρκία και οι χώρες του Κόλπου.
Ο πρώην πρωθυπουργός υπερασπίστηκε τα παζάρια με επίκεντρο τη διεύρυνση και τη νέα μεθοδολογία που προτάθηκε απ’ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η πρόταση είναι τέτοια ώστε να καμφθούν οι ενστάσεις της Γαλλίας. Τέλος σημείωσε πως σε κάθε περίπτωση ο στόχος είναι κοινός, η «διασφάλιση πολιτικής σταθερότητας, πετυχημένων μεταρρυθμίσεων και βιώσιμης οικονομικής προόδου».
