Αναδρομή στις πολεμικές επιχειρήσεις στη Μεσόγειο του χθες και του σήμερα – Ελληνική συμμετοχή

ploio1
Πηγή: Eurokinissi

Του Γιάννη Ντουνιαδάκη, Υποναύαρχου ΠΝ ε.α.*

Η Μεσόγειος θάλασσα  διαθέτει δυο πολύ σπουδαίες εισόδους για την ναυσιπλοΐα την διώρυγα του Σουέζ ανατολικά και τα στενά του Γιβραλτάρ δυτικά. Επικοινωνεί με την Μαύρη θάλασσα μέσα από το Αιγαίο και τα στενά του Ελλησπόντου. Μέσω της Αδριατικής παρέχει πρόσβαση προς τα δυτικά Βαλκάνια και την κεντρική Ευρώπη. Βρέχει τρεις ηπείρους συνδέοντας παραγωγούς ενεργειακών πρώτων υλών και καταναλωτές. Στο βυθό της ανατολικής Μεσογείου υπάρχουν τεράστιες ποσότητες υδρογονανθράκων. Όλος αυτός ο πλούτος και οι τεράστιες δυνατότητες που παρέχει το θαλάσσιο στοιχείο, συμβαδίζουν με κατάρα για τους λαούς, αντίθετα με ό,τι θα έπρεπε!

Παλαιστίνη, Κύπρος, Λίβανος, Γιουγκοσλαβία, Λιβύη, Συρία! Από τη μια χώρες ρημαδιό παλιότερα και τώρα, λαοί στο αίμα και στην προσφυγιά και από την άλλη δήθεν σωτήρες.

Το Παλαιστινιακό και το Κυπριακό παραμένουν άλυτα επί δεκαετίες! Η παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων υπό την αιγίδα του ΟΗΕ στο νότιο Λίβανο σε ξηρά (1978) και θάλασσα  (2006) συνεχίζεται. Η τ. Γιουγκοσλαβία είναι κομμάτια πλέον, με κράτη προτεκτοράτα, αλλά πιο εύκολα ελεγχόμενα! Οι άμεσα υπεύθυνοι είναι γνωστοί: ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΟΗΕ, περιφερειακές δυνάμεις  (Τουρκία, Ισραήλ)! Βλέψεις έχουν επίσης μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και άλλες μικρότερες όπως η Ελλάδα.

Όχι βέβαια ότι έχουν βλέψεις οι λαοί! Οι αστικές τάξεις των χωρών θέλουν να κερδίσουν όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας η κάθε μια για τα δικά της μονοπώλια και επιχειρηματικούς ομίλους. Παράλληλα επιδιώκουν να κόψουν τη διείσδυση των ανταγωνιστών τους κυρίως της Ρωσίας & της Κίνας, αλλά όχι μόνο. Κάθε πλευρά διεκδικεί: πηγές και δρόμους μεταφοράς υδρογονανθράκων και γενικότερα του εμπορίου. Ό,τι ακριβώς, πολύτιμο, διαθέτει η Μεσόγειος θάλασσα.

Οι ιμπεριαλιστές, προκειμένου να εξασφαλίσουν τον έλεγχο σε περιοχές υψηλού ενδιαφέροντος αξιοποιούν, ως πρόσχημα, κάθε ευκαιρία που τους δίνεται. Εγκαθιστούν πολεμικές επιχειρήσεις, δείχνοντας στους ανταγωνιστές τους πόσο αποφασισμένοι είναι! Οι διεκδικητές δεν έχουν ενδοιασμούς! Προκειμένου για το κέρδος είναι ικανοί να φθάσουν και στον πόλεμο! Όλα αυτά, είναι ό,τι ακριβώς συμβαίνει στην Μεσόγειο, εδώ και δεκαετίες!  

Το αιματηρό αυτό παιχνίδι κρατάει χρόνια! Έτσι, επειδή πιθανόν νεότερα άτομα δεν θα γνωρίζουν, σκεφτήκαμε να κάνουμε μια αναδρομή στις πολεμικές επιχειρήσεις του χθες και του σήμερα στη Μεσόγειο, καθώς και στην Ελληνική συμμετοχή σε αυτές. Ας πάρουμε τα πράγματα ένα – ένα.

ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΟΗΕ – Γιουγκοσλαβία

Το εμπάργκο όπλων σε βάρος της Γιουγκοσλαβίας λόγω του εμφύλιου στην Βοσνία Ερζεγοβίνη αποφασίστηκε από τον ΟΗΕ το 1991. Εφαρμόστηκε στην Αδριατική από πλοία χωρών της ΕΕ και της Ελλάδας βεβαίως με πάμπολλες λαϊκές αντιδράσεις. Στο πλαίσιο της συμφωνίας του Dayton της 21ης Νοεμβρίου 1995 και την απόφαση 1031 του Ο.Η.Ε., αποφασίστηκε η σύσταση από το ΝΑΤΟ Πολυεθνικής Στρατιωτικής Δύναμης στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη με ονομασία IFOR (Implementation Force – Δύναμη Επιβολής Ειρήνης). Η επιχείρηση είχε την κωδική ονομασία “JOINT ENDEAVOR”.  Η ελληνική συμμετοχή στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην πρώην Γιουγκοσλαβία ξεκίνησε με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, συνεχίστηκε με την κυβέρνηση της ΝΔ και όσες άλλες ακολούθησαν. Ξεχωρίζει η από πλευράς της χώρας εμπλοκή στις επιχειρήσεις διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, η παραχώρηση υποδομών και εδάφους για αποβίβαση στρατιωτικών δυνάμεων και την προώθησή τους προς την γειτονική χώρα, αλλά και η διάθεση των τεσσάρων F -16 σε ετοιμότητα στο Αβιάνο της Ιταλίας, κατά την διάρκεια των νατοϊκών βομβαρδισμών την άνοιξη του 1999.

Άλλες ελληνικές συμμετοχές: Στη Βοσνία μεταξύ 1995 – 2004, στο Κοσσυφοπέδιο από το 1999 μέχρι και σήμερα και στην τότε ΠΓΔΜ μεταξύ 2001 – 2005.

  • Στη Βοσνία η ελληνική συμμετοχή αρχικά αποτελούνταν από έναν ειδικό Λόχο Μεταφορών, με 250 άνδρες, 117 οχήματα, αλλά και πολεμικά πλοία, αεροσκάφη και 15 αξιωματικούς επιτελείς των στρατηγείων.
  • Μεταξύ Αυγούστου – Οκτώβρη 2001, στην τότε ΠΓΔΜ διατέθηκε δύναμη ενός τάγματος (400 ατόμων και 180 οχημάτων), ενώ έγινε ευρεία χρήση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Οι εκεί επιχειρήσεις και η ελληνική στρατιωτική συμμετοχή συνεχίστηκαν με διάφορες μορφές μέχρι το 2005.
  • Στο Κοσσυφοπέδιο η χώρα αρχικά είχε στείλει, μεταξύ άλλων, μια δύναμη, επιπέδου Ταξιαρχίας! Στις μέρες μας επιχειρούν ένας Λόχος ελιγμού (Πρίστινα), μία Διμοιρία LMT’s (Μιτρόβιτσα), Ομάδα JRD-N, KFOR HQ: 5 επιτελείς, Sea Port Operations Unit (Θεσσαλονίκη): 5 επιτελείς.

ΝΑΤΟ – Μεσόγειος – Επιχείρηση «ACTIVE ENDEAVOUR»

Μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, το ΝΑΤΟ ενεργοποίησε το «Άρθρο V» της Ιδρυτικής Διακήρυξης της Συμμαχίας. Έτσι χαρακτήρισε κατ’ ουσία εκείνες τις επιθέσεις ως πολεμική ενέργεια εναντίον κράτους – μέλους του ΝΑΤΟ, το οποίο οφείλουν τα υπόλοιπα μέλη να συνδράμουν. Στο πλαίσιο της παγκόσμιας αντιτρομοκρατικής εκστρατείας, εξαπέλυσε την επιχείρηση “ACTIVE ENDEAVOUR”, που εξελιγμένη διαρκεί μέχρι σήμερα. Στο πλαίσιο της πολεμικά πλοία, υποβρύχια και αεροσκάφη περιπολούν στην Ανατολική Μεσόγειο, εφαρμόζοντας ουσιαστικά έλεγχο των εμπορικών πλοίων που κινούντο προς και από το Σουέζ.

Αξίζει να θυμίσουμε τις αποστολές που ανατέθηκαν αρχικά στις μόνιμες ναυτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ τότε Μεσογείου και Ατλαντικού (STANAVFORMED και STANAVFORLAND), σημερινές SNFMG1, SNFMG2:

• Επιχειρήσεις Ναυτικής Παρουσίας, Παρακολούθησης και Επιτήρησης, Προστασία Μονάδων Υψηλής Αξίας.

• Έλεγχο Θαλασσίων Οδών Επικοινωνιών SLOC (Sea Lines of Communication).

•   Επιχειρήσεις Νηοψίας MIO (Maritime Interdiction Operations).

• Ναυτικές Αντιτρομοκρατικές Επιχειρήσεις

Αρχές του 2003 η Επιχείρηση “ACTIVE ENDEAVOUR” περιέλαβε τη συνοδεία της Συμμαχικής Εμπορικής Ναυτιλίας, η οποία θα διέρχεται μέσω του στενού του Gibraltar. Τον Μάιο του 2004 τερματίστηκε η συγκεκριμένη δραστηριότητα αφού νατοϊκά πλοία κυρίως από την βόρεια Ευρώπη συνόδευσαν 488 εμπορικά κατά τον διάπλου των στενών.

Μετά την σύνοδο κορυφής της Κωνσταντινούπολης (2004) η επιχείρηση, επεκτάθηκε σε όλη την Μεσόγειο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ενδιαφέρον για την επιχείρηση και φυσικά την περιοχή δεν έδειξε μόνο το ΝΑΤΟ. Από το 2004 στις επιχειρήσεις συμμετείχαν πολεμικά πλοία από μη νατοϊκές χώρες, εννοείται μετά από ειδική προετοιμασία και συνεκπαίδευση (2 Ρωσίας (2006, 2007), 5 Ουκρανίας (2007), Ισραήλ, Μαρόκο κ.α.).

Αν και οι χώρες που συμμετείχαν στην επιχείρηση δεν συμφωνούσαν όλες με την πραγματοποίηση «συγκαταβατικής νηοψίας» σε εμπορικά πλοία, με την επιβίβαση ομάδων ελέγχου, είναι χαρακτηριστικό ότι, για παράδειγμα, μέχρι το Μάρτιο του 2006 είχαν πραγματοποιηθεί  νηοψίες σε 100 ύποπτα πλοία. Δεκάδες χιλιάδες άλλα πλοία είχαν ελεγχθεί μέσω ασυρμάτου, για το φορτίο τους, το λιμάνι απόπλου και τον προορισμό τους. Από το 2010 μέχρι και σήμερα η “ACTIVE ENDEAVOUR” από επιχείρηση στηριγμένη κυρίως σε ναυτικές και εναέριες μονάδες, μεταστράφηκε σε επιχείρηση βασισμένη σε δίκτυο πληροφοριών. Αξιοποιείται συνδυασμός μονάδων σε ετοιμότητα και δράσεων «σε κύματα», αντί μόνιμης ανάπτυξης μονάδων.

Από το 2016 η επιχείρηση μετασχηματίστηκε σε «μη άρθρου 5» επιχείρηση ασφαλείας και μετονομάστηκε σε Sea Guardian (SG). Αποστολές καθορίστηκαν όμοιες με προηγουμένως με την προσθήκη της αντιμετώπισης της διασποράς όπλων μαζικής καταστροφής και την προστασία υποδομών υψηλής αξίας. Την επιχειρησιακή διοίκηση και τον έλεγχο της “ACTIVE ENDEAVOUR” αρχικά είχαν στρατηγεία του ΝΑΤΟ από την Νάπολη. Το 2013 Μετά την αλλαγή της δομής του ΝΑΤΟ την επιχείρηση ανέλαβε εξολοκλήρου  η «συμμαχική ναυτική διοίκηση» από το Νόρθγουντ του Ηνωμένου βασιλείου (Maritime Command Northwood  – MARCOM) που πλέον συνεχίζει να ελέγχει και την SG. 

Η συμμετοχή της ναυτικών και αεροπορικών μονάδων της Ελλάδας ήταν έντονη από την πρώτη στιγμή, ανατολικά Ρόδου – Κρήτης. Σήμερα στην SG συμμετέχουν Πυραυλάκατος (ΤΠΚ) ή Κανονιοφόρος (Κ/Φ) σε 8ωρη ετοιμότητα στον ναύσταθμο για όλο το χρόνο. Επίσης εν πλω στη περιοχή βρίσκονται κατά διαστήματα Φρεγάτες (Φ/Γ) και υποβρύχια. Για παράδειγμα η Φ/Γ ΝΑΒΑΡΙΝΟΝ αλλά και το Υ/Β ΠΙΠΙΝΟΣ συμμετείχαν για 15 μέρες τον Οκτώβριο του 2019, όπως ξανά το ΝΑΒΑΡΙΝΟΝ αλλά και η Φ/Γ Λήμνος είχαν διήμερες συμμετοχές αρχές του 2020. Επίσης Δεκέμβριο – Ιανουάριο 2020 αεροσκάφη της ΠΑ πραγματοποίησαν εικοσιτρείς αποστολές. Δεκαήμερες αποστολές είχαν επίσης τα υποβρύχια ΚΑΤΣΩΝΗΣ, ΜΑΤΡΩΖΟΣ, ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, ΩΚΕΑΝΟΣ. Επίσης διατίθεται και ο Ναύσταθμος Κρήτης ως Προκεχωρημένη Βάση Υποστήριξης ΔΜ (FLS – Forward Logistic Site).

ΟΗΕ – Λίβανος, UNIFIL

Σύμφωνα με την απόφαση 1701 του Ο.Η.Ε., η οποία προέβλεπε την απαγόρευση επανεξοπλισμού της HEZBOLLAH στο Λίβανο, δημιουργήθηκε μια διεθνής Ναυτική Δύναμη (MARITIME TASK FORCE), η οποία εκτελεί περιπολίες και έλεγχο στον θαλάσσιο και εναέριο χώρο έξω από τα χωρικά ύδατα του Λιβάνου (12 ν.μ.). Αποστολή της UNIFIL είναι η εκτέλεση Επιχειρήσεων Θαλασσίου Ελέγχου, με σκοπό την απαγόρευση διακίνησης παράνομου οπλισμού και συναφών υλικών προς τον Λίβανο, σε συνεργασία με τις Λιβανικές αρχές και για υποβοήθηση αυτών.

Από 18 Σεπτεμβρίου 2006 και μέχρι την 15 Οκτ. 06, συγκροτήθηκε μια προσωρινή Ναυτική Δύναμη υπό τον έλεγχο του Ιταλικού ΠΝ (Ιnitial Μaritime Task Force 425). Το Ελληνικό ΠΝ συμμετείχε από την αρχή της συγκρότησης αυτής της δύναμης με μια Φρεγάτα (Φ/Γ). Στη συνέχεια, για την ενίσχυση της MARITIME TASK FORCE, επιπλέον της Φρεγάτας, διατέθηκε μία Πυραυλάκατος (ΤΠΚ). Από τότε η συμμετοχή πολεμικών τροποποιείται αναλόγως των αναγκών. Ενδεικτικά να πούμε ότι μεταξύ Ιουλίου Οκτωβρίου 2019 στη συγκεκριμένη επιχείρηση συμμετείχαν για διάστημα ενός μηνός κάθε μία από τις Φ/Γ ΑΔΡΙΑΣ, ΑΙΓΑΙΟΝ, ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΦΩΚΑΣ ΣΠΕΤΣΑΙ.

ΝΑΤΟ, ΕΕ – Λιβύη

Η επέμβαση ΝΑΤΟικών δυνάμεων, τον Απρίλη του 2011, εναντίον της ενεργειακά πλούσιας Λιβύης πραγματοποιήθηκε προκειμένου να ακυρώσει την επαναδιαπραγμάτευση ευνοϊκών συμφωνιών για τα μονοπώλιά τους, προς όφελος των μονοπωλίων της Ρωσίας και της Κίνας. Στο ίδιο πλαίσιο, το καλοκαίρι του 2015 η ΕΕ εξαπέλυσε την ναυτική δύναμη επιχειρήσεων: «EUNAVFOR MED Task Force», με πρόσχημα το λαθρεμπόριο και την διακίνηση ναρκωτικών και ανθρώπων, την εκπαίδευση της ακτοφυλακής και του ναυτικού της Λιβύης, την εφαρμογή του εμπάργκο όπλων και τον έλεγχο παράνομης εξαγωγής πετρελαίου.

Η «ευαισθησία» όμως της Federica Mogherini που τότε ήταν Ύπατος εκπρόσωπος και αντιπρόεδρος της επιτροπής της ΕΕ άλλαξε το όνομα της επιχείρησης. Η κα Μογκερίνι πρότεινε η επιχείρηση να ονομασθεί «Σοφία» στο όνομα ενός μωρού που γεννήθηκε από Σομαλή μητέρα πάνω στη γερμανική φρεγάτα Schleswig-Holstein, που την είχε διασώσει μαζί με άλλους 453 μετανάστες. Το πλοίο έφερε το όνομα της πριγκίπισσας Σοφίας Schleswig-Holstein (1866 – 1952) από την Πρωσία.

Εννοείται ότι στο πλαίσιο της συνεργασίας μεταξύ ΕΕ και ΝΑΤΟ οι δυο επιχειρήσεις “Σοφία” & “Seaguardian” (SG), αλληλοσυμπληρώνονται.

Σε ότι αφορά την ελληνική συμμετοχή στην Επιχείρηση EUNAVFOR MED -SOPHIA έχουμε και λέμε: Ένα Υ/Β (εναλλάξ με SG) – Επιτελείο OHQ (Ρώμη): Επιτελής – Επιτελείο FHQ εν πλω (πλοίο Διοικήσεως): Επιτελής – Ναύσταθμος Κρήτης ως Προκεχωρημένη Βάση Υποστήριξης (FLS – Forward Logistic Site) – 115 ΠΜ στη Σούδα ως Προκεχωρημένη Βάση Επιχειρήσεων (FΟΒ – Forward Operations Base) – Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής (ΚΕΝΑΠ) για παροχή εκπαίδευσης στη Λιβυκή Ακτοφυλακή / Ναυτικό.

Η επιχείρηση «Σοφία» όμως έλαβε τέλος στις 31/3/2020. Η δουλειά συνεχίζεται με την «ΕΙΡΗΝΗ», που ξεκίνησε από τις 4/5/2020. Το όνομα το πήρε από την ελληνική λέξη. Έχει κύριο σκοπό την εφαρμογή του εμπάργκο όπλων γύρω από την Λιβύη, σύμφωνα με απόφασης του ΟΗΕ 2292 (2016), αξιοποιώντας αεροπορικά ναυτικά και δορυφορικά μέσα. Επίσης δευτερευόντως θα καταγράφει πληροφορίες για παράνομες εξαγωγές αργού πετρελαίου και προϊόντων του, θα συμβάλλει στον εξοπλισμό και την εκπαίδευση της Λιβυκής Ακτοφυλακής και του Ναυτικού για την επιβολή του νόμου στη θάλασσα και την εξάρθρωση των δικτύων διακίνησης ανθρώπων και του λαθρεμπορίου με την συγκέντρωση πληροφοριών και εναέριες περιπολίες. Κατά την επιχείρηση μεταξύ άλλων θα διεξάγονται επιτόπου έλεγχοι (νηοψία) σε ύποπτα πλοία που θα εντοπίζονται στην ανοικτή θάλασσα.

Την διοίκηση της επιχείρησης θα έχει ο υποναύαρχος Φάμπιο Αγκοστίνι με το επιτελείο του στη Ρώμη. Εν πλω την διοίκηση θα έχει εναλλάξ ανώτατος αξιωματικός από την Ελλάδα και την Ιταλία.

Η επιχείρηση «ΕΙΡΗΝΗ» προβλέπεται να διαρκέσει αρχικά μέχρι την 31 Μαρτίου 2021 και ο προϋπολογισμός της φθάνει στα 9.8 εκατ. 23 χώρες είναι διατεθειμένες να συμβάλλουν στην επιχείρηση με μέσα και επιτελείς. Πρόκειται να διατεθούν ανά ένα πλοίο από Γαλλία, Ιταλία και Ελλάδα, ομάδα νηοψίας από την Μάλτα, καθώς  αεροσκάφη περιπολίας από Γερμανία, Λουξεμβούργο και Πολωνία σε άμεσο έλεγχο, αλλά και ακόμη τρία σε έμμεση στήριξη της επιχείρησης. Το Ευρωπαϊκό δορυφορικό κέντρο (SatCen) θα παρέχει δορυφορική εικόνα.  Ήδη επιχειρεί μια γαλλική φρεγάτα και ένα αεροσκάφος από το Λουξεμβούργο. Από ελληνικής πλευράς ήδη έχει αποπλεύσει από τον ναύσταθμο Σαλαμίνας η φρεγάτα Ύδρα, ενώ έχει διατεθεί επίσης ο ναύσταθμος Κρήτης καθώς και αριθμός επιτελών.

ΝΑΤΟ, ΕΕ – Αιγαίο

Από το 2015 με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προσκλήθηκε η νατοϊκή αρμάδα, στο ανατολικό Αιγαίο, υποτίθεται για συνδρομή στο προσφυγικό πρόβλημα. Έκτοτε ένα τμήμα της 1ης ομάδας της Μόνιμης ναυτικής δύναμης (SNFMG1) παραμένει στην περιοχή, ελέγχοντας τον διάπλου του Αιγαίου από τις ρωσικές ναυτικές δυνάμεις από και προς την Μαύρη θάλασσα. Από πλευράς ΕΕ στην ίδια περιοχή και με τα ίδια προσχήματα έχει αναπτυχθεί και η FRONTEX.

Όπως ξαναείπαμε, οι ιμπεριαλιστές αξιοποιούν, ως πρόσχημα, κάθε ευκαιρία που τους δίνεται, της οποίας κατά βάση είναι δημιουργοί οι ίδιοι, για να εγκαταστήσουν στρατιωτικό – ναυτικό έλεγχο. Στόχος πάντα ο ίδιος! Εξασφαλίζουν για τα μονοπώλιά τους: πηγές και δρόμους μεταφοράς υδρογονανθράκων και γενικότερα του εμπορίου, αποστερώντας τα από τους ανταγωνιστές τους.

Χρησιμοποιούν στρατιωτικές δυνάμεις, όπλα υψηλής τεχνολογίας, δίκτυα, το ίδιο το διάστημα! Όλα αυτά χρυσοπληρωμένα από τους λαούς, βεβαίως και από τον Ελληνικό! Φονικά όπλα ακριβοπληρωμένα, από λαούς που όμως ζουν στην ανεργία, χωρίς δικαιώματα, στερούνται κοινωνικών αγαθών όπως η υγεία, πεθαίνουν στο δρόμο, θάβονται σε ομαδικούς τάφους σε καιρό πανδημίας. Την ίδια ώρα με τον χρυσοπληρωμένο αυτό εξοπλισμό, άλλες πατρίδες καταστρέφονται, άλλοι λαοί πεθαίνουν, ξεσπιτώνονται, πνίγονται στους δρόμους της προσφυγιάς για την αναζήτηση καλύτερης ζωής! Και στη μία και στην άλλη πλευρά των ανταγωνισμών οι λαοί πληρώνουν το μάρμαρο!

Δεν είναι όμως αυτή η ζωή που μας αξίζει! Τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας πρέπει να αξιοποιούνται προς όφελος των λαών και όχι σε βάρος τους! Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει δυνατό με την μια ή την άλλη διαχείριση στο πλαίσιο του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος! Είτε στη φάση της ιμπεριαλιστικής ειρήνης, είτε στη φάση του ιμπεριαλιστικού πολέμου, είτε στη φάση της καπιταλιστικής ανάπτυξης, είτε της καπιταλιστικής κρίσης οι χαμένοι ήταν και θα είναι οι λαοί!

Τελειώσαμε όμως! Δεν ισχύει πλέον το «έτσι είναι φτιαγμένος ο κόσμος, τι να κάνουμε»! Ο κόσμος μπορεί και πρέπει να αλλάξει!

Διέξοδος υπάρχει μόνο όταν οι ίδιοι οι λαοί πάρουν την εξουσία στα χέρια τους! Όταν φτιάξουν μια άλλη κοινωνία με κεντρικά και επιστημονικά οργανωμένη οικονομία, κάτω από εργατικό έλεγχο, προς όφελος των ίδιων των λαών και όχι για τα κέρδη των λίγων!

*Γιάννης Ντουνιαδάκης
υποναύαρχος ΠΝ ε.α., μέλος της ΚΕΘΑ,
Περιφερειακός σύμβουλος Νοτίου Αιγαίου με την Λαϊκή Συσπείρωση

Δείτε ακόμα...