Όπως ανακοίνωσε χτες η κυβέρνηση, οι …αναξιοπαθούντες ακτοπλόοι εφοπλιστές θα επιδοτηθούν με 92 εκατ. ευρώ φέτος μόνο για το κόστος των καυσίμων, έχοντας ήδη πάρει 167 εκατ. ευρώ επιδότηση για τις λεγόμενες άγονες γραμμές το 2026, από τα συνολικά 668 εκατ. που προβλέπονται για την πενταετία 2025 – 2029.
Πώς «πουλάει» η κυβέρνηση το σχεδόν 1 δισ. που βάζουν στην τσέπη τους οι εφοπλιστές; Ως συμβολή του κράτους «στη βιωσιμότητα του ακτοπλοϊκού δικτύου και της απρόσκοπτης συγκοινωνιακής εξυπηρέτησης των νησιών»! Πρόκειται για ασύλληπτη κοροϊδία…
Πέρα από το γεγονός ότι την τελευταία πενταετία τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια καταγράφουν μέση αύξηση έως και 50% (πολύ μεγαλύτερη σε ορισμένους δημοφιλείς προορισμούς), οι αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων έχουν διεγείρει τα αντανακλαστικά του κράτους, που σπεύδει να τους συνδράμει με κάθε τρόπο, ως ένα από τα πιο δυναμικά τμήματα της αστικής τάξης και καθοριστικό πυλώνα στην ανάπτυξη του τουρισμού.
Οι ακτοπλόοι εφοπλιστές απολαμβάνουν πολλαπλή στήριξη από όλες τις κυβερνήσεις: Με μόνιμες φοροαπαλλαγές στα κέρδη. Με αφορολόγητο πετρέλαιο. Με επιδοτήσεις για τις «άγονες γραμμές». Με όλο το νομικό πλαίσιο για τις «απελευθερωμένες» θαλάσσιες μεταφορές. Με την αντεργατική νομοθεσία για την άγρια εκμετάλλευση των ναυτεργατών.
Πάνω σ’ αυτά στηρίζεται η κερδοφορία τους… Παρουσιάζουν τα καύσιμα ως «ανελαστικό κόστος», που αν δεν επιδοτηθεί θα επιβαρύνει τον λαό με ακριβότερα εισιτήρια. Η αλήθεια είναι ότι αυξήσεις γίνονται και με επιδοτούμενα καύσιμα, ενώ όταν η τιμή τους μειώνεται στη διεθνή και εγχώρια αγορά, δεν συνοδεύεται και από μειώσεις στις τιμές των εισιτηρίων.
Για παράδειγμα, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε το περασμένο καλοκαίρι ο «Ριζοσπάστης» οι διακυμάνσεις προς τα κάτω των τιμών στα ναυτιλιακά καύσιμα κατά περιόδους, από το 2008 έως το 2024, δεν πέρασαν ποτέ στις τιμές των εισιτηρίων, οι οποίες αντίθετα αυξάνονται σταθερά. Δηλαδή, τα δικά τους δικά τους και του λαού πάλι δικά τους, με τις πλάτες του κράτους και όλων των κυβερνήσεων!
Με πάνω από 20 εκατ. επιβάτες όλο τον χρόνο, η «πίτα» της ακτοπλοΐας συγκεντρώνεται σε τέσσερα μεγάλα μονοπώλια που εκδίδουν το 55% όλων των εισιτηρίων! Στους άξονες των μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων – χωρίς τις μικρές πορθμιακές γραμμές – οι τρεις μεγαλύτεροι όμιλοι κατέχουν πάνω από το 65% της συνολικής «πίτας» επιβατών και οχημάτων.
Αυτή η χούφτα ακτοπλοϊκών ομίλων κυριαρχεί στον κλάδο και καθορίζει συνολικά τη λειτουργία των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών με γνώμονα την κερδοφορία τους. Οι επιδοτήσεις των «άγονων γραμμών» εκτοξεύτηκαν μετά την «απελευθέρωση» της αγοράς κατά 1.400%, από 10 εκατ. ευρώ το 2001 σε 150 και πλέον εκατ. ευρώ ετησίως το 2025.
Η κυβέρνηση έκανε τις ανακοινώσεις για τη νέα επιδότηση των εφοπλιστών την ίδια μέρα που στη Βουλή συζητιούνται τα μέτρα – κοροϊδία της ΔΕΘ για την ακρίβεια. Οι δύο πατρίδες αποτυπώνονται και εδώ ανάγλυφα: Από τη μια τα λαϊκά στρώματα, που μέχρι να βάλουν στην τσέπη τα κοστολογημένα επιδόματα και τις αυξήσεις τις έχουν ήδη ακουμπήσει στα γκισέ των τραπεζών και των σούπερ μάρκετ, εξαιτίας των ανατιμήσεων που συνεχίζουν να καλπάζουν.
Από την άλλη οι εφοπλιστές, συνολικά οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, που δεν χρειάζεται να κουνήσουν ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι για να αποσπάσουν από το κράτος τους γενναίες ενισχύσεις και επιδοτήσεις, «εξαιρέσεις» από τους δημοσιονομικούς περιορισμούς, νέους νόμους στα μέτρα της κερδοφορίας τους.
Για παράδειγμα, πάνω από 1 δισ. ευρώ θα πάρουν οι ενεργειακοί όμιλοι μέχρι το 2028 από τον δημοσιονομικό χώρο που δημιουργεί η «ρήτρα εξαίρεσης», την οποία εξασφάλισε η κυβέρνηση για λογαριασμό τους. Αν αυτό το ποσό αθροιστεί στη συνολική στήριξη των εφοπλιστών, αγγίζει σχεδόν τα χρήματα με τα οποία η κυβέρνηση κοστολογεί τα μέτρα της ΔΕΘ. Δύο μόνο «κλάδοι» του κεφαλαίου παίρνουν όσα 4,5 εκατ. νοικοκυριά…
Καμία θυσία δεν αξίζει επομένως για όλους αυτούς και τα κέρδη τους! Θυσίες αξίζουν μόνο για τον δρόμο που οδηγεί σε μια ανώτερη μορφή οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας, με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες. Εκεί όπου τα μέσα παραγωγής, τα καράβια, η γη θα είναι κοινωνική ιδιοκτησία και το κράτος θεματοφύλακας των εργατικών – λαϊκών συμφερόντων, όχι των κερδών μιας χούφτας κηφήνων.
Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη» της Παρασκευής 13 Νοέμβρη
