«Αντιλαϊκό Σχέδιο Κάμψης και Καταστροφής»

Της Σεμίνας Διγενή

«Υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και τη θέλουμε», λέει εκείνο το αλήστου μνήμης τραγουδάκι που έγραψε ο κ. Σπανουδάκης για τη ΝΔ, και αναρωτιέμαι γιατί δεν επελέγη να συνοδεύσει την πρόσφατη αναγγελία του μεγαλεπήβολου Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης, που οραματίστηκαν ο κ. Μητσοτάκης και οι προϊστάμενοί του. Θα ταίριαζε πάλι σε πανωλεθρίαμβο. Απορούν κάποιοι, τι είναι πάλι τούτο το «Σχέδιο» και γιατί άραγε το υποδέχθηκε με τόσες χιλιάδες αρνητικά σχόλια ο κόσμος στα social media; Γιατί βγήκε μαχητικά στα χαρακώματα, δηλώνοντας την αποστροφή του στις θεωρίες των «ευρύτερων συναινέσεων», στις «τολμηρές πολιτικές», στις «ανατροπές του αιώνα», αλλά και στις «ιερές τροπολογίες» που επιχορηγούν την Εκκλησία, που την …έπληξε η πανδημία; Γιατί εξέφρασε δυναμικά, αλλά και με τόσο χιούμορ και σαρκασμό, την οργή που ξεχειλίζει; Αρκεί να μπει κάποιος στους λογαριασμούς του πρωθυπουργού στα social media για να πάρει μια ιδέα της κριτικής που δέχεται, της αμφισβήτησης και βεβαίως της κατακραυγής. Χιλιάδες χρηστών, που γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο κ. Μητσοτάκης και οι όμοιοί του υποθήκευσαν το μέλλον τους, φαίνεται πως διαφωνούν με τον νέο βαρύ λογαριασμό που κρύβεται κάτω από τις μεγαλοστομίες για δήθεν «μεταρρυθμίσεις». Μάλλον το κάνουν επειδή βλέπουν τη μετάφραση αυτών των οραμάτων: Αντεργατικά μέτρα, κατάργηση του 8ωρου, 10ωρη δουλειά με απλήρωτες υπερωρίες, χτύπημα της συνδικαλιστικής οργάνωσης και δράσης, φίμωμα κάθε ελεύθερης φωνής. Σ’ αυτό το νέο υπερμνημόνιο καλούμαστε όλοι να βοηθήσουμε για την ανάκαμψη και την ανθεκτικότητα. Οχι τη δική μας, μη βιάζεστε. Δεν αναφέρεται το σχέδιο σε δικά μας ζητήματα (υγείας, παιδείας, ασφάλειας, ανεργίας, φτώχειας κ.λπ.), εννοεί να υποστούμε κάποιες θυσίες ώστε να διασφαλιστούν τα κέρδη των λίγων. Μας προτρέπει να διαβούμε αυτήν τη «γέφυρα της ανάκαμψης», που ενώνει τα μνημόνια και τις μεταμνημονιακές δεσμεύσεις με το πανευρωπαϊκό «super μνημόνιο» του Ταμείου Ανάκαμψης της ΕΕ. Δεν ζητάει πολλά, μόνο να συναινέσουμε στην εξόντωσή μας.

Ο Μάνος Χατζιδάκις, το 1990, προειδοποιούσε για τη σκλαβιά της Ευρώπης: «Η ΕΕ θα είναι μια νέα μορφή Τουρκοκρατίας για την Ελλάδα!», έλεγε και πίστευε πως η ένταξή μας θα μας μετέτρεπε σε μια ασήμαντη επαρχία της Ευρώπης, χωρίς καμία διαφορά από την Τουρκοκρατία…

Έχουμε 2021 και βρισκόμαστε υπό ζυγό. Συντελείται ένα έγκλημα. Αγρια καταστολή, φτώχεια, εκμετάλλευση, κρατική βία και τρομοκρατία, ανεργία, σκάνδαλα, μίζες, η χώρα είναι δεύτερη σε διαφθορά μετά τη Βουλγαρία, με 400.000 πτωχευμένες επιχειρήσεις… Κι ενώ ο κόσμος πεθαίνει εκτός ΜΕΘ, φορτώνεται η πανδημία στην ατομική ευθύνη, αρνούμενη η κυβέρνηση να κάνει νέες προσλήψεις και καθολική, άνευ όρων επίταξη ιδιωτικών κλινών. Τα χειροκροτήματα στα μπαλκόνια για τους ήρωες της πανδημίας αντικαταστάθηκαν από τα γκλομπς και τα χημικά της αστυνομίας. Βασανιζόμαστε από ένα δημόσιο σύστημα Υγείας ξεχαρβαλωμένο, με μια Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας υποτυπώδη, με τα δημόσια νοσοκομεία να έχουν μετατραπεί σε νοσοκομεία «μίας νόσου», παραμελώντας τους υπόλοιπους ασθενείς και αφήνοντας χώρο να αναπτυχθεί ο ιδιωτικός τομέας Υγείας, που θησαυρίζει. Εχουμε 2021 και οι προβλέψεις αναφέρουν ότι προς το τέλος του θα εκτιναχθεί η ανεργία στο 29,3%, με 1.350.000 ανέργους. Οσο για τις 200.000 πολυδιαφημισμένες νέες και καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας (σε χώρα 1.500.000 ανέργων, όπου έχουν ήδη χαθεί 1.000.000 θέσεις εργασίας), ακόμη κι αν υπάρξουν θα είναι σταγόνα στον ωκεανό και πάντα με τις γνωστές απάνθρωπες συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα. Σ’ αυτήν την άγρια κρίση που βιώνουμε, δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο από τους άριστους του καπιταλισμού.

Η καλύτερη μέρα για όλους μας απαιτεί «ρήξη» με τη στρατηγική της ΕΕ, της αστικής τάξης και των κομμάτων που τους υπηρετούν. Το συμφέρον μας δεν μπορεί να έχει επίκεντρο τη συναίνεση στην πολιτική που θυσιάζει την υγεία, τη ζωή και τις ανάγκες μας για τα κέρδη μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων…

Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη» / 3 – 4 Απριλίου 2021

Δείτε ακόμα...