Από το Δόγμα Τρούμαν και το Σχέδιο Μάρσαλ στον 75χρονο «στρατηγικό διάλογο» με την αστερόεσσα

Σαν σήμερα στις 10 Μαΐου 1947 το Κογκρέσο ενέκρινε το δόγμα (στις 22 Μαΐου έγινε νόμος του αμερικανικού κράτους) και δεκαπέντε βδομάδες αργότερα ακολούθησε η εξαγγελία του Σχεδίου Μάρσαλ. ( σσ. δόγμα = θεμελιώδης αρχή που δεν υπόκειται σε έλεγχο ή σε κριτική και που γίνεται υποχρεωτικά δεκτή – γνωστά τα θεοκρατικά οι εξ αποκαλύψεως αλήθειες στις οποίες στηρίζεται η πίστη (λεξικό Τριανταφυλλίδη).
Στη συνέχεια, ξεκινώντας από τη 10ετία του 1950, οι ιμπεριαλιστές συγκρότησαν μηχανισμούς και προώθησαν εναλλακτικές μορφές στην άσκηση της αστικής εξουσίας, που εξυπηρετούσαν την πάλη τους κατά των σοσιαλιστικών κρατών και των ΚΚ των καπιταλιστικών χωρών και στη συνέχεια –μετά τις ανατροπές του 1989-92 ευρύτερους πολιτικοστρατιωτικούς σχεδιασμούς της άρχουσας τάξης.

Δόγμα Τρούμαν

(Χάρι Τρούμαν πρόεδρος ΗΠΑ)
«Πιστεύω ότι η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών οφείλει να είναι η υποστήριξις των ανθισταμένων εις την υποδούλωσιν ελευθέρων λαών.
Εάν η Ελλάς ήθελεν περιέλθει υπό τον έλεγχον ενόπλου τινός μειοψηφίας, σύγχυσις και ανωμαλία θα ηδύνατο να εξαπλωθούν ευχερώς εις ολόκληρον τη Μέσην Ανατολήν. Ετι μάλλον ο αφανισμός της Ελλάδος ως ανεξαρτήτου κράτους, θα είχεν βαθείαν επίδρασιν εφ’ όλων των ευρωπαϊκών χωρών, ων οι λαοί αγωνίζονται, αντιμετωπίζοντες μεγάλας αντιξοότητας, προς διατήρησιν της ελευθερίας και ανεξαρτησίας των, καθ’ ον χρόνον επανορθώνουν τας εκ του πολέμου καταστροφάς.
Αν παραλείψωμεν να βοηθήσωμεν την Ελλάδα κατά την κρίσιμον ταύτην στιγμήν, βαρύταται θα είναι αι συνέπειαι τόσον διά την Δύσιν όσο και διά την Ανατολήν. Οφείλομεν να αναλάβωμεν άμεσον και αποτελεσματικήν δράσιν
…»
Περισσότερα |> Δοκίμιο Ιστορίας ΚΚΕ Β2 Τόμος σελ 17,20,22,61,64,67,160,225,279,280,472,482,538

Δυο χρόνια νωρίτερα ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος παρουσιάζοντας ένα άγημα του Ελληνικού Στρατού, στον αμερικανό στρατηγό Τζέιμς Βαν Φλιτ, του είπε: «Στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας», ενώ αποκάλεσε το κολαστήριο της Μακρονήσου «Νέο Παρθενώνα».

Από τις 24 Μάη 1947 άρχισαν να καταφθάνουν οι πρώτοι Αμερικανοί αξιωματικοί του στρατού και του ναυτικού, με αποστολή τον εφοδιασμό του κυβερνητικού στρατού και την εκπαίδευσή του στο χειρισμό και στη συντήρηση του αμερικανικού υλικού –τελευταίας για την εποχή τεχνολογίας.

Το Δόγμα Τρούμαν διακηρύχτηκε σε μια περίοδο που στο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο είχαμε σημαντικότατες ανακατατάξεις, δεδομένου ότι η Μεγάλη Βρετανία δήλωνε αδυναμία να συνεχίσει να ηγείται του καπιταλιστικού κόσμου και παρέδιδε τη σκυτάλη στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οσον αφορά στη χώρα μας σηματοδοτεί την έναρξη της αμερικανικής διείσδυσης στις ελληνικές υποθέσεις και σύμφωνα με τον «εθνικό» στρατηγό Ζαφειρόπουλο με το Δόγμα Τρούμαν οι Αμερικανοί έδιναν στην Ελλάδα το χαρακτήρα της «προωθημένης προπομπού του αμερικανικού στρατού εις την Βαλκανικήν»  (βλ. Δ. Ζαφειρόπουλου: «Ο αντισυμμοριακός αγών 1945-1949» Αθήναι 1956, σελ. 87)

Η ίδια τακτική ακολουθήθηκε και στη συνέχεια με την ελληνοαμερικανική συμφωνία της 20ής Ιούνη 1947, που έθεσε σε εφαρμογή στην Ελλάδα το Δόγμα. Την επομένη, της υπογραφής της ο γνωστός δημοσιολόγος Λίπμαν σημείωνε σε άρθρο του στη «Χέραλντ Τριμπιούν»: «Εάν ό,τι έχουμε να κάνουμε για να κυβερνήσουμε την Ελλάδα αποτελεί το “Δόγμα Τρούμαν” στην πράξη, τότε δεν είναι δυνατόν να εφαρμόσουμε το δόγμα αυτό και σε άλλη χώρα της Ευρώπης» («Ριζοσπάστης» 22-6-1947)
Πολύ νωρίτερα ο Ν. Ζαχαριάδης, σε άρθρο του στο «Ριζοσπάστη», είχε πει «Ο μοναρχοφασισμός έχει, επί τέλους, το λόγο του Προέδρου Τρούμαν. Δεν ξέρουμε αν θα μείνει ευχαριστημένος. Εκείνο όμως που ασφαλώς κατάφερε, είναι να αποκτήσει έναν ακόμα τίτλο προδοσίας και ξεπουλήματος της Ελλάδας στους ξένους» (Ρίζος 14-3-1947)

Σε ανύποπτο χρόνο ο –βασιλόφρων και μετέπειτα υπΕξ της χούντας των συνταγματαρχών Παναγιώτης Πιπινέλης έγραψε: «…Τώρα με την αγωνία των αλησμόνητων εκείνων τελευταίων ημερών του 1946, τα πράγματα εζήτουν άμεσον θεραπείαν και αι συνομιλίαι εκείναι προσελάμβανον δραματικόν χαρακτήρα. Επιτέλους, όμως, την 18ην Οκτωβρίου μια φωτεινή ακτίς ελπίδος διασχίζει το πυκνόν σκότος -Ο Μακ Βη (σσ. πρέσβης των ΗΠΑ) έδιδεν εις τον βασιλέα να αναγνώση, όλως εμπιστευτικώς, εν βαρυσήμαντον τηλεγράφημα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Ηταν μια βαρυσήμαντος ανακοίνωσις, η οποία απηυθύνετο προσωπικώς προς τον Βασιλέα. Η αμερικανική κυβέρνησις διά πρώτην φοράν μας εδήλου, ότι η Ελλάς ήτο ζωτικός χώρος διά την ασφάλειαν των Ηνωμένων Πολιτειών και ότι διά να μας βοηθήσει εις τον αγώνα της ανεξαρτησίας μας ήτο πρόθυμος να μας παράσχει το υλικόν το οποίον μας εχρειάζετο» (δοκίμιο ιστορίας του ΚΚΕ, 1918-1949, σελ. 563).

Και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χ. Τρούμαν: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες έλαβον εκ μέρους της ελληνικής κυβερνήσεως επείγουσαν έκκλησιν για οικονομική βοήθεια. Οι προκαταρκτικές πληροφορίες εκ μέρους της αμερικανικής οικονομικής αποστολής, η οποία ευρίσκεται ήδη εις την Ελλάδα, καθώς και οι πληροφορίες του πρεσβευτού μας στην Αθήνα ενισχύουν τη δήλωσιν της ελληνικής κυβερνήσεως, που συνίσταται στο ότι η βοήθεια είναι επιτακτική, αν η Ελλάς πρόκειται να επιζήση ως ελεύθερον έθνος… Η ελληνική κυβέρνησις δεν είναι εις θέσιν να αντιμετωπίσει την κατάστασιν. Ο ελληνικός στρατός είναι ολιγάριθμος και πενιχρά εξοπλισμένος. Χρειάζεται εφόδια και εξοπλισμό, αν πρόκειται να αποκατασταθεί η εξουσία της κυβερνήσεως στο ελληνικό έδαφος» (δοκίμιο σελ. 565).

Σχέδιο Μάρσαλ

Το Σχέδιο Μάρσαλ (Ιούνης1947) αποτελούσε «Δούρειο Ίππο» του καπιταλισμού, σε πρώτη γραμμή των ΗΠΑ, για την υπονόμευση του σοσιαλιστικού συστήματος και γενικά του κομμουνιστικού κινήματος, αλλά και για τη μεγαλύτερη διείσδυση των αμερικανικών μονοπωλίων στον ευρωπαϊκό χώρο.
Οι ΗΠΑ ήταν η μόνη χώρα που βγήκε σαφώς πιο ενδυναμωμένη από το Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Ηταν αναμφισβήτητα η ισχυρότερη οικονομική δύναμη στον κόσμο και ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης των καπιταλιστικών χωρών. Στα ερείπια του πολέμου οι ΗΠΑ έχτιζαν με το «Σχέδιο Μάρσαλ» το «νέο» πρόσωπο του μεταπολεμικού καπιταλισμού.
Οπως είπε ο Ντάγκλας Μπρίνκλι, διευθυντής του Κέντρου Αϊζενχάουερ του Πανεπιστημίου της Νέας Ορλεάνης, «χωρίς το Σχέδιο Μάρσαλ ολόκληρο το Βερολίνο θα είχε περάσει στα χέρια των Ανατολικών, η Ιταλία, η Ελλάδα και η Τουρκία θα βρίσκονταν στη σφαίρα της σοβιετικής επιρροής και οι ΗΠΑ θα έχαναν την πρόσβαση στα πετρέλαια του Κόλπου και τον έλεγχο της Μεσογείου («Ριζοσπάστης», άρθρο Θ. Παπαρήγα, 21 Ιούνη 1997).
Η Ελλάδα ήταν μια από τις χώρες – υποδοχείς του «Σχεδίου Μάρσαλ» και του «Δόγματος Τρούμαν» με την κυβέρνηση των ΗΠΑ να παίρνει «υπό την προστασία της» -βλ επικυριαρχία, τις αστικές τάξεις Ελλάδας-Τουρκίας, αναλαμβάνοντας τον εξοπλισμό τους και γενικά παρείχε κάθε βοήθεια, προκειμένου να καταστούν και οι δύο χώρες σταθερά αγκυροβόλια και ορμητήρια του καπιταλισμού. Ήταν η περίοδος που, όπως είδαμε, οι Εγγλέζοι αδυνατούσαν πια να σηκώσουν το αντίστοιχο βάρος και λίγο – λίγο παραχωρούσαν τη θέση τους στις ΗΠΑ.

Η λεγόμενη οικονομική βοήθεια των ΗΠΑ προς την Ελλάδα (Δόγμα Τρούμαν+Σχέδιο Μάρσαλ, διάφορες πιστώσεις κ.ά.) έφτασε τα ~600.000.000 δολάρια (σε τιμές της εποχής) στην 3ετία 1947-1949, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει ο Σόλων Γρηγοριάδης ( βλ. και «τα φοβερά ντοκουμέντα, μετά τον εμφύλιο», σελ. 99, εκδόσεις «Φυτράκης»).
Σύμφωνα με τα στοιχεία, εξάλλου, που υιοθέτησε η 7η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (1950), οι Αγγλοαμερικανοί διέθεσαν για την Ελλάδα, από το 1944 έως τον Ιούλη του 1950, 3.610.000.000 δολάρια (7η Ολομέλεια ΚΕ, υλικά για εσωκομματική χρήση, σελ. 204-205).
Αυτό το τεράστιο ποσό ξοδεύτηκε: Σε στρατιωτικοπολεμικούς σκοπούς το 78.3%, σε σκοπούς περίθαλψης (;) το 13.2% και στην ανασυγκρότηση το 8.5%, δηλ το συντριπτικά μεγάλο μέρος της «βοήθειας» διατέθηκε ως ενίσχυση προς την αστική τάξη, για να νικήσει και να αιματοκυλήσει το λαό.

«Στρατηγικός Διάλογος» με ΗΠΑ

Η άμεση στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ και η ανάγκη σταθεροποίησης του καπιταλιστικού συστήματος στην Ελλάδα οδήγησαν στην ένταξη της Ελλάδας στα προγράμματα της «αμερικανικής βοήθειας», όπως το Δόγμα Τρούμαν, το Σχέδιο Μάρσαλ, το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Ανασυγκρότησης κά. Αυτό επιβεβαίωσε ο Πάιατ σε πρόσφατη ομιλία του τέτοιες μέρες (14 Μάη 19) στη Σχολή Ικάρων, λέγοντας: «Το 1947, όταν οι ΗΠΑ επένδυσαν στην επιτυχία της Ελλάδας μέσω του Σχεδίου Μάρσαλ και παραμένει αλήθεια και σήμερα, όπου η Ελλάδα εξέρχεται από την οικονομική κρίση και αντιμετωπίζει πολλαπλές στρατηγικές προκλήσεις σε αυτήν την περιοχή».

Η ίδρυση του ΝΑΤΟ το 1949, με το οποίο συγκροτήθηκε η κύρια πολεμική μηχανή κατά των σοσιαλιστικών κρατών, αποτελεί σταθμό στη διαμόρφωση της στρατηγικής του διεθνούς ιμπεριαλιστικού συστήματος, αποφασιστική ενίσχυση της ενιαίας δράσης των καπιταλιστικών κρατών εναντίον όλων των λαών, υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ σε αυτό.
Μετά τη δημιουργία του ΝΑΤΟ οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις πυροδότησαν νέες εστίες πολέμου στην Κορέα το 1950 και στο Βιετνάμ από τη Γαλλία και στη συνέχεια από τις ΗΠΑ, που εντάθηκαν μετά τις ανατροπές και επεκτάθηκαν σχεδόν σ’ όλο τον κόσμο.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συνέχισε με ιδιαίτερη ένταση την πολιτική όλων των μεταπολεμικών κυβερνήσεων για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ιμπεριαλιστών, βαθαίνοντας παραπέρα την εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς με «επικαιροποιήσεις» της στρατιωτικής συμφωνίας Ελλάδας – ΗΠΑ στο πλαίσιο του λεγόμενου «Στρατηγικού Διαλόγου» για την ακόμη μεγαλύτερη χρήση των αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων στη χώρα μας, ως βάση εφόρμησης και υποστήριξης των πολεμικών επιχειρήσεων των ιμπεριαλιστών σε Ανατ. Μεσόγειο, Βαλκάνια και Μέση ανατολή.

Και μετά σκυτάλη στην κυβέρνηση της ΝΔ: Ο στρατηγικός διάλογος και η στρατιωτική συνεργασία με τις ΗΠΑ, αναβαθμίζονται ως δήθεν «αντίβαρο» στην τουρκική προκλητικότητα, που συνεχίζει να εκδηλώνεται με τις ευρωατλαντικές πλάτες.
ΚΚΕ: «Η επίσκεψη του κ. Μητσοτάκη στο αεροπλανοφόρο Αϊζενχάουερ, που ελλιμενίζεται στο “Περλ Χάρμπορ” της Μεσογείου, στο οποίο έχει εξελιχθεί η Σούδα, αποτελεί ένα ακόμη “σύμβολο” της εμπλοκής της Ελλάδας στα βρώμικα και επικίνδυνα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Πραγματικός στόχος αυτής της εμπλοκής είναι η γεωστρατηγική αναβάθμιση των συμφερόντων της ελληνικής αστικής τάξης και όχι του ελληνικού λαού.

Ο λαός μας πρέπει να δυναμώσει τον αγώνα του για την απομάκρυνση των αμερικανικών βάσεων από την Ελλάδα, για την αποδέσμευση της χώρας μας από ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, στο πλαίσιο της πάλης για ριζικές αλλαγές στην πολιτική εξουσία και στην οικονομία.

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαγιάννης

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...