Η καταγγελία υποψήφιου καταδρομέα από το ΚΕΕΔ ότι ΕΠΟΠ Δεκανέας έσβησε τσιγάρο στο πρόσωπο στρατιώτη (!) δεν μπορεί και δεν πρέπει να περάσει στα «ψιλά».
Το ότι τα καψώνια απαγορεύονται στον στρατό είναι γνωστό. Το ότι συμβαίνουν σχεδόν καθημερινά από μερίδα στελεχών είναι επίσης γνωστό.
Περισσότερο γνωστό και επικίνδυνο είναι ότι η κυβέρνηση, το υπουργείο Άμυνας και οι στρατιωτικές διοικήσεις είτε ανέχονται είτε επικροτούν τέτοιες συμπεριφορές ως μέρος δήθεν της στρατιωτικής εκπαίδευσης και «σκληραγώγησης». Λαμβάνουν χώρα συχνότερα σε μονάδες Ειδικών Δυνάμεων, στις σχολές των ΔΕΑ, κ.α.
Εδώ όμως δεν μιλάμε για ένα καψώνι. Μιλάμε για μία τραμπούκικη ενέργεια φασιστικής κοπής, για ωμή σωματική βία που θυμίζει ευθέως πρακτική βασανισμού άλλων εποχών!
Η κυβέρνηση και η Διοίκηση του στρατοπέδου φέρνουν τεράστιες ευθύνες!
Τέτοια περιστατικά δεν συμβαίνουν «απ’ το πουθενά». Λαμβάνουν χώρα πάνω στο έδαφος που καλλιεργούν για χρόνια, ακριβώς επειδή θέλουν τον φαντάρο υποταγμένο, δίχως σκέψη, να εκτελεί και να μην διεκδικεί.
Αυτές οι συμπεριφορές δεν είναι «παραφωνία» αλλά το «κερασάκι στην τούρτα» των Ενόπλων Δυνάμεων της «νέας εποχής» της πολεμικής εμπλοκής και της «κουλτούρας φερέτρων».
Ο στρατιώτης πρέπει να ξεχάσει ότι είναι άνθρωπος, πρέπει να γίνει το εξάρτημα μιας πολεμικής μηχανής που μεγαλώνει.
Αλλά ο στρατιώτης που έχει το ελάττωμα να «ξέρει να σκέφτεται», στέκεται παλικαρίσια και το εμποδίζει.
Το γεγονός ότι έστω κι αυτός ο κατάπτυστος Στρατιωτικός Κανονισμός 20-1 απαγορεύει τα καψώνια είναι αποτέλεσμα χρόνων διεκδίκησης των φαντάρων και του εργατικού λαϊκού κινήματος.
Έχει κερδηθεί έπειτα από ατελείωτες ώρες βασανιστηρίων και καψωνιών, όπως αυτά στο Καλπάκι και τους τόπους εξορίας.
Η κατάπτυστη ενέργεια του ΕΠΟΠ Δεκανέα να κάψει με τσιγάρο το πρόσωπο στρατιώτη θυμίζει μόνο τις πιο σκληρές στιγμές βασανιστηρίων της γκεστάπο και της κρατικής ασφάλειας επί Χούντας απέναντι στον αγωνιζόμενο λαό.
Η τραμπούκικη αυτή πράξη είναι ενέργεια σωματικής βίας φασιστικής κοπής. Δεν εκφράζει την πλειοψηφία των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Είναι ενέργεια καταδικαστέα και πρέπει να περιθωριοποιηθεί από κάθε αξιωματικό, υπαξιωματικό και φαντάρο.
Τα αντανακλαστικά του φαντάρου να το καταγγείλει δημόσια, να βγει στην αναφορά του Λόχου του είναι αξιέπαινη πράξη.
Αντίθετα, τα αντανακλαστικά της Διοίκησης να τιμωρήσει κι από πάνω τον φαντάρο που βγήκε θαρρετά μπροστά σε όλο το Λόχο – έχοντας κάθε δικαίωμα να το πράξει- δείχνουν την τεράστια ευθύνη και συνενοχή της.
Ο.Π, Έφεδρος Ανθυπολοχαγός, Πεζοναύτης
