Αυστραλία: Ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος της Unesco έχασε τα μισά κοράλλια του σε 25 χρόνια

Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος
Εικόνα από δορυφόρο του Μεγάλου Κοραλλιογενή Υφάλου

Τα μισά από τα κοράλλια του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου στην Αυστραλία χάθηκαν τα τελευταία 25 χρόνια, δήλωσαν σήμερα επιστήμονες. Μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Proceedings of the Royal Society επισημαίνει τον κίνδυνο σχετικά με το εύρος της μείωσης όλων των ειδών κοραλλιών από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 στον ύφαλο αυτόν στην βορειοανατολική Αυστραλία, ο οποίος εντάχθηκε το 1981 στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Τα πιο μεγάλα είδη κοραλλιών -εκείνα που έχουν την μορφή τραπεζιού και εκείνα που έχουν διακλαδώσεις- είναι αυτά που έχουν πληγεί περισσότερο, καθώς ορισμένα βρίσκονται στα πρόθυρα της εξαφάνισης στο πιο βόρειο τμήμα του κοραλλιογενούς υφάλου.

«Αυτά εξαφανίστηκαν σε ποσοστό 80 ή 90% σε σύγκριση με όσα υπήρχαν πριν από 25 χρόνια». «Αυτά προσφέρουν τις γωνιές και τις εσοχές στις οποίες βρίσκει καταφύγιο ένας αριθμός ψαριών και πλασμάτων και η απώλεια αυτών των κοραλλιών θα αλλάξει όλο το οικοσύστημα».

Το οικοσύστημα αυτό, εκτός του ότι έχει μια ανεκτίμητη φυσική και επιστημονική αξία, υπολογίζεται ότι το σύνολο του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου, ο οποίος εκτείνεται σε μήκος 2.300 χιλιομέτρων, έχει μετατραπεί και σε μια επικερδή επιχείριση αφού αποφέρει έσοδα 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων στον αυστραλιανό τουριστικό τομέα.

Ο ύφαλος αυτός μπορεί να χάσει το καθεστώς του ως Παγκόσμια Κληρονομιά και αυτό λόγω της υποβάθμισής του, η οποία αποδίδεται από πολλούς στην επανάληψη των επεισοδίων λεύκανσης των κοραλλιών, η οποία αποδίδεται στη λεγόμενη κλιματική αλλαγή. Η λεύκανση είναι ένα φαινόμενο μαρασμού, το οποίο εκδηλώνεται με τον αποχρωματισμό των κοραλλιών. Αυτό προκαλείται από την αύξηση της θερμοκρασίας του νερού, η οποία προκαλεί την απομάκρυνση της συμβιωτικής άλγης που προσφέρει στα κοράλλια το χρώμα και τις θρεπτικές τους ουσίες.

Το βόρειο τμήμα αυτού του οικοσυστήματος έχει ήδη υποστεί το 2016 και το 2017 δύο άνευ προηγουμένου επεισόδια λεύκανσης των κοραλλιών του και η Αυστραλία, μετά την επανεξέταση πέρυσι των προοπτικών του συνόλου του, τις θεωρεί πλέον “πολύ κακές”.

Πριν από αυτό, άλλα δύο επεισόδια είχαν καταγραφεί το 1998 και το 2002. Ένα πέμπτο παρατηρήθηκε το 2020, αλλά οι ζημιές που έχει προκαλέσει δεν έχουν ακόμη αποτιμηθεί πλήρως. Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι μπορεί να αναρρώσουν, αν μειωθεί ξανά η θερμοκρασία του νερού, αλλά μπορεί επίσης να πεθάνουν, αν συνεχιστεί το φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Μιας κλιματικής αλλαγής, που η διαχείριση των φυσικών πόρων από το κεφάλαιο για την κερδοφορία του, οδηγεί σε αλυσιδωτές επιδράσεις-αντιδράσεις στο παγκόσμιο οικοσύστημα. Κλιματική αλλαγή όμως, οφείλουμε να πούμε ότι και η ίδια η φύση συντελεί, μέσω της διαρκούς εξέλιξης των φυσικών στοιχείων της, διαχρονικά και σε βάθος χρόνου. π.χ. αύξηση υδάτων που εξαφάνισαν αρχαίες ακτογραμμές βυθίζοντας πόλεις π.χ. μεγάλο τμήμα της Αλεξάνδρειας, έχουμε την περίοδο των παγετώνων και αυτή που έλιωσαν, εξαφάνισης ειδών στη βάση της εξέλιξής τους έναντι άλλων που υπερίσχυσαν, σεισμικά φαινόμενα και εκρήξεις ηφαιστείων, κ.α.  Μιας καταπληκτικής συνεχούς κίνησης-εξέλιξης της ύλης μέσα στο διάβα του χρόνου που οδήγησε και στον άνθρωπο, θα οδηγήσει και στην αυτοκαταστροφή της γης σε δις χρόνια… σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Αυτή τη διαχρονική-αργή κίνηση-εξέλιξη της φύσης, έρχεται η καπιταλιστική δράση και την εντείνει, την αυξάνει. Και οι ίδιοι οι καπιταλιστές που το κάνουν, οι ίδιοι μιλώντας γι΄αυτά, εφορμούν για μια νέα δράση κερδοφορίας του κεφαλαίου στο τομέα της ενέργειας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δείτε ακόμα...