Με μια μεγάλη εκδήλωση, η Τομεακή Επιτροπή Χίου του ΚΚΕ και το Παράρτημα Χίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ τίμησαν τις αλύγιστες της ταξικής πάλης, τις εξόριστες γυναίκες στη Χίο την περίοδο 1948–1949.
Το ψηφιδωτό «η Αντάρτισσα», της συντρόφισσας και χαράκτριας Εύας Μελάς, πλέον δεσπόζει στην είσοδο του 7ου Δημοτικού Σχολείου Χίου μαζί με το μήνυμα: «Ετούτο το σχολειό υπήρξε τόπος μαρτυρίου στα πέτρινα χρόνια 1948-49. Φυλακίστηκαν από τον Ιούνη μέχρι τον Σεπτέμβρη του 1948, γυναίκες αγωνίστριες από όλη την Ελλάδα, δημιουργώντας το Παράρτημα Β’ του Στρατοπέδου εξορίστων γυναικών Χίου. Ιούλης 2026. Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ». Θα μείνει ως κομμάτι πλέον του σχολείου να «φωτίζει», να προβληματίζει και να εμπνέει τους μαθητές, τους γονείς και τους δασκάλους του.
Η ιστορία των γυναικών θα μπορεί πλέον να μελετηθεί και να γίνει παράδειγμα για τον χιώτικο λαό μέσα από το βιβλίο που εξέδωσε η «Σύγχρονη Εποχή» μετά από πολύχρονη έρευνα και τη συλλογική προσπάθεια συντρόφων της Κομματικής Οργάνωσης Χίου, με τίτλο «Η Ιστορία αυτή δεν θα ξεχαστεί. Στρατόπεδο εξορίας γυναικών 1948-1949».
Στην εκδήλωση μίλησε η Χριστίνα Σκαλούμπακα, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ η οποία τόνισε πως «η ΚΕ του ΚΚΕ, όλοι και όλες, πατώντας το χώμα στο οποίο έδωσαν άνιση μάχη και αγώνα οι αλύγιστες της ταξική πάλης, μπροστά σε αυτό το μνημείο, αφιερωμένο στις εξόριστες γυναίκες στη Χίο, βροντοφωνάζουμε ότι δεν σας ξεχνάμε, σας τιμάμε κάθε μέρα με την πάλη μας γιατί καμιά σας θυσία δεν πήγε χαμένη, γιατί η σπορά που αφήσατε είναι σήμερα εδώ και συνεχίζει τον αγώνα για την κατάργηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και εξουσίας, για τον Σοσιαλισμό-Κομμουνισμό!».
Στη συνέχεια ο Στρατής Δουνιάς, μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ, και ο Γιάννης Αμπαζής, μέλος του ΔΣ του παραρτήματος Χίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, παρουσίασαν τη νέα έκδοση της «Σύγχρονης Εποχής», δίνοντας τα συμπεράσματα που βγαίνουν από την εποποιία του λαού μας την περίοδο 1946-1949, τις παρακαταθήκες που αφήνει, αλλά και τις ιστορίες των εξόριστων γυναικών που συγκίνησαν τους παρευρισκόμενους. Ιδιαίτερη μνεία έγινε από τον Γ. Αμπαζή σε όλους αυτούς που συνέβαλαν στη συλλογή και στην επεξεργασία της έκδοσης, σε όλους τους συντρόφους από το 1997 μέχρι και σήμερα. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη δημοσιογράφο Αγγελική Χατζηδημητρίου που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πρώτη επαφή με τις εξόριστες γυναίκες το 1997.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρουσία και η μαρτυρία της συντρόφισσας Μαρίας Αποστολάκου, μέλους του ΔΣ της ΠΕΚΑΜ, που έζησε εξόριστη στη Χίο ως βρέφος μαζί με τη μητέρα της εκείνη την περίοδο.
Η εκδήλωση έκλεισε με ένα όμορφο και συγκινητικό αφιέρωμα που επιμελήθηκε η ΚΟ Χίου, αφιερωμένο στις εξόριστες γυναίκες, που το «έντυσαν» μουσικά μαθητές που φοιτούν στο Μουσικό Σχολείο Χίου.
Συγκλονιστικός ήταν και ο ιστορικός περίπατος μέσα στο στρατόπεδο Γκιάλα το πρωί του Σαββάτου, που λειτούργησε ως φυλακή εξόριστων γυναικών, με την ξενάγηση στους χώρους, την παρουσίαση του ιστορικού πλαισίου από το παράρτημα Χίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, αλλά και τη ζωντανή μαρτυρία της Μ. Αποστολάκου.
