«Κομματική μειοψηφία ήταν αυτή που συνάντησε ο κ. Μητσοτάκης στο Μέγαρο Μαξίμου. Τα στελέχη του κόμματός του που δεν εκπροσωπούν ούτε τον εαυτό τους», τόνισε η Χριστίνα Παναγιωτακοπούλου, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ σχολιάζοντας σε εκπομπή της ΕΡΤ την κυβερνητική προπαγάνδα περί «κομματικά καθοδηγούμενων» αγροτών.
Η κυβέρνηση της ΝΔ δεν τα λογάριασε καλά. Πίστεψε ότι θα μπορούσε εύκολα και γρήγορα να ξεμπερδέψει με το οργανωμένο αγροτικό κίνημα, αυτό που εκφράζεται με την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων», είπε, σημειώνοντας πως «τα νούμερα είναι αμείλικτα: Πάνω από σαράντα πέντε μέρες μαζικά μπλόκα σε όλη την Ελλάδα. Έξι πανελλαδικές συναντήσεις με μαζική, συγκλονιστική συμμετοχή. Γενικές συνελεύσεις σε όλα τα μπλόκα με υποδειγματικές διαδικασίες που αποφασίζουν οι αγρότες τι θα κάνουν».
Η Χρ. Παναγιωτακοπούλου υπογράμμισε πως αυτός ο μεγαλειώδης αγώνας υπάρχει γιατί «οι βιοπαλαιστές, αγρότες και κτηνοτρόφοι παλεύουν για την επιβίωσή τους. Παλεύουν για να μπορούν αύριο να γυρίσουν στα χωράφια τους, να έχουν τα κοπάδια τους για να μπορέσουν να ζήσουν οι οικογένειές τους. Είναι ένας αγώνας, λοιπόν, επιβίωσης».
Απέναντι σε αυτόν τον συγκλονιστικό αγώνα, η κυβέρνηση ξεκίνησε με την καταστολή και την τρομοκρατία. Συνέχισε με την προσπάθεια να καλλιεργήσει κλίμα κοινωνικού αυτοματισμού. Πήγε παραπέρα λέγοντας ότι είστε διασπασμένοι και δεν ξέρω ποιος σας εκπροσωπεί, ανέφερε. «Η κυβέρνηση τα έχει δοκιμάσει όλα και τρώει τα μούτρα της», επισήμανε, γιατί «έχει απέναντί της ένα οργανωμένο αγροτικό κίνημα και έναν λαό που εκδηλώνει τη μεγάλη αλληλεγγύη του» επειδή «καταλαβαίνει ότι για να μπορεί ο ίδιος να έχει φτηνά και ποιοτικά τρόφιμα, για να μπορεί να θρέφεται αυτός και τα παιδιά του, χρειάζεται ο βιοπαλαιστής αγρότης να είναι στην παραγωγή».
Υπογράμμισε πως η κυβέρνηση πρέπει να δώσει λύσεις για να μπορεί ο αγρότης να συνεχίσει να παράγει, εξηγώντας πως πρέπει να αντιμετωπιστεί το υψηλό κόστος παραγωγής, αυτή η «θηλιά» που σφίγγει τον λαιμό του αγρότη και έχει να κάνει με την επιβίωσή του. Όπως είπε, κάθε φορά που οι αγρότες ή οι εργαζόμενοι ζητάνε κάτι για να επιβιώσουν υπάρχει ο τοίχος των «δημοσιονομικών αντοχών» και των «δεσμεύσεων» της ΕΕ. Όμως, αυτός ο τοίχος εξαφανίζεται όταν πρόκειται να μπουκώσουν με σωστό χρήμα τους εφοπλιστές, τους βιομήχανους κ.α. Έφερε ως παράδειγμα το αφορολόγητο πετρέλαιο που ισχύει για τους εφοπλιστές, αλλά και τις κατώτατες εγγυημένες τιμές που ισχύουν για τους ενεργειακούς ομίλους αλλά όχι για τους αγρότες. «Γιατί, λοιπόν, μπορούν όλα αυτά να ισχύουν για κάποιους λίγους εκμεταλλευτές και δεν μπορούν να ισχύουν για αυτούς που δίνουν μάχη να ζήσουν;», ανέφερε.
