Στην κατάμεστη αίθουσα του κινηματοθεάτρου «Μαρούλα», στη Μύρινα της Λήμνου, μίλησε το βράδυ της Τετάρτης ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, στο πλαίσιο της διήμερης επίσκεψης που πραγματοποιεί στο νησί, σε μια συγκέντρωση που αγκαλιάστηκε από κόσμο από όλη τη Λήμνο, μετά το μαζικό κάλεσμα που απηύθυνε τις προηγούμενες μέρες η τοπική Κομματική Οργάνωση με περιοδείες κι εξορμήσεις.
Σε έναν τόπο που λόγω και της στρατηγικής του θέσης ο λαός του νιώθει ακόμα πιο έντονα την πίεση της πολεμικής προετοιμασίας και τους κινδύνους από την όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στις σοβαρές εξελίξεις γύρω από το καλώδιο GSI, τονίζοντας ότι «η κυβέρνηση της ΝΔ είναι έκθετη, καθώς αποκαλύπτεται καθημερινά ένα κανονικό παζάρι που έχει στηθεί, σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας».
Υπογράμμισε δε ότι «ταυτόχρονα, για μια ακόμη φορά, καταρρέουν όλα τα επιχειρήματα περί “ισχυρών συμμάχων”, που δήθεν θα προστατεύσουν τον ελληνικό λαό την κρίσιμη στιγμή», όπως «εξίσου καταρρέει και το επικίνδυνο επιχείρημα, ότι η παρουσία μεγάλων ξένων μονοπωλιακών ομίλων λειτουργεί ως de facto εγγύηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων».
«Οι εξελίξεις αποδεικνύουν ότι η άρχουσα τάξη της χώρας μας, με την κυβέρνηση και τα κόμματα που την υπηρετούν, είναι αποφασισμένη να αξιοποιήσει όλους τους τρόπους, να υποβάλει τον λαό σε κάθε θυσία και κίνδυνο, για να πετύχει τον κεντρικό της στόχο, την αναβάθμιση της θέσης της στην περιοχή, τη μετατροπή της χώρας σε κόμβο μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων, για τα δικά της ιδιοτελή κέρδη», τόνισε ο Δ. Κουτσούμπας, υπογραμμίζοντας ότι «σε τέτοιες συνθήκες, η αγωνία του λαού δεν μπορεί να είναι ποιος από αυτούς “θα κρατά το τιμόνι” για να τον ρίξει στα βράχια του ιμπεριαλιστικού πολέμου για τα κέρδη των λίγων. Αλλά πώς, με δυνατό ΚΚΕ στο τιμόνι των αγώνων του, θα χαράξει μια άλλη πορεία, με επίκεντρο τις ανάγκες του ίδιου και των παιδιών του».
Αναφορικά με τις αντιλαϊκές διεργασίες στο αστικό πολιτικό σκηνικό, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ επισήμανε μεταξύ άλλων ότι «το συμπέρασμα που βγαίνει από παντού, αλλά και από την ίδια την πείρα του λαού, είναι ότι δεν κερδίζει τίποτα, αν απλώς εναλλάσσει τους αχυρανθρώπους του συστήματος, που κάθονται στις κυβερνητικές καρέκλες και ο ένας συνεχίζει τη βρώμικη δουλειά από εκεί που την άφησε ο προηγούμενος. Η δίκαιη λαϊκή οργή πρέπει να κατευθυνθεί φυσικά στη σημερινή κυβέρνηση, αλλά πρέπει να κατευθυνθεί και στην ίδια την πολιτική που αυτή υλοποιεί, σε αυτούς που επωφελούνται από αυτή, σε όλους τους υπόλοιπους που είναι πρόθυμοι να την υλοποιήσουν».
«Όλοι αυτοί πρέπει να καταδικαστούν στις επόμενες εκλογές και να ενισχυθεί αποφασιστικά το ΚΚΕ», τόνισε, «γιατί είναι το μόνο κόμμα που έχει πρόγραμμα ριζικών ανατροπών, που μας βγάζει οριστικά από αυτόν τον βούρκο, με τον λαό πραγματικά στην εξουσία και αναλαμβάνει από σήμερα τις ευθύνες του για να γίνει αυτό πράξη».
«Τώρα δεν είναι η ώρα της αναμονής. Είναι η ώρα να γίνει ο ίδιος ο λαός πρωταγωνιστής των εξελίξεων. Με την οργάνωσή του, τη συμμαχία του, τις διεκδικήσεις του, με το ΚΚΕ μπροστά», υπογράμμισε, ενώ μπροστά στην πανεργατική απεργία στις 25 Νοέμβρη κάλεσε «να ακουστεί σε κάθε πόλη και νησί το σύνθημα “καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους”».
Στη συγκέντρωση παρευρέθηκαν και στο τέλος της είχαν σύντομο χαιρετισμό με τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ εκπρόσωποι του Συλλόγου Αλβανών Εργαζομένων Λήμνου, καθώς και η πρόεδρος της Ενωσης Ξενοδοχοϋπαλλήλων του νησιού.
Ακολουθούν εκτενή αποσπάσματα από την ομιλία του Δ. Κουτσούμπα:
Φίλες και φίλοι,
συντρόφισσες και σύντροφοι
Και από εδώ, από τη Λήμνο, στέλνουμε μήνυμα αγωνιστικής επαγρύπνησης, λαϊκής κινητοποίησης και δράσης, αποφασιστικής συμπόρευσης με το ΚΚΕ.
Οι εξελίξεις είναι σοβαρές και απαιτούν καθαρές κουβέντες. Η κυβέρνηση της ΝΔ είναι έκθετη, καθώς αποκαλύπτεται καθημερινά ένα κανονικό παζάρι που έχει στηθεί σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Η NAVTEX της Τουρκίας την εκθέτει ακόμα περισσότερο. Εδώ και τώρα πρέπει να αφήσει τις υπεκφυγές και να ενημερώσει τον ελληνικό λαό σχετικά με το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης που απέστειλε το γαλλικό κράτος στην Τουρκία, σχετικά με την έναρξη των ερευνών για το καλώδιο GSI. Να απαντήσει για ποιον λόγο δέχτηκε να γίνει κάτι τέτοιο, επιτρέποντας στην Τουρκία να διεκδικεί δικαιοδοσία σε ελληνική ζώνη υφαλοκρηπίδας, από τη στιγμή που η ελληνική NAVTEX καλύπτει κάθε ανάγκη ενημέρωσης για λόγους ασφαλείας.
Ταυτόχρονα, για μια ακόμη φορά καταρρέουν όλα τα επιχειρήματα περί «ισχυρών συμμάχων», που δήθεν θα προστατεύσουν τον ελληνικό λαό την κρίσιμη στιγμή. Οι Αμερικάνοι λένε «βρείτε τα», ενώ οι Γάλλοι παίζουν αρνητικό ρόλο με τις διπλωματικές τους κινήσεις, την ώρα που πουλάνε στην Ελλάδα τα Rafale και στην Τουρκία τους πυραύλους που τα καταρρίπτουν.
«Αγοράζουμε ασφάλεια», μας έλεγαν η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα που ψήφισαν τις συμβάσεις με τους Γάλλους για τις φρεγάτες και τα Rafale! Από το «αγοράζουμε ασφάλεια» στο «business as usual», ένα τσιγάρο δρόμος… Τόσο μετράνε για τον λαό οι συμμαχίες του κεφαλαίου!
Το κεφάλαιο ποτέ δεν αποτέλεσε παράγοντα ειρήνης και σεβασμού των κυριαρχικών δικαιωμάτων των χωρών

Εξίσου καταρρέει και το επικίνδυνο επιχείρημα ότι η παρουσία μεγάλων ξένων μονοπωλιακών ομίλων λειτουργεί ως ντε φάκτο εγγύηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων! Η γαλλική εταιρεία που συμμετέχει στο έργο του καλωδίου έχει βλέψεις για μπίζνες και στην Τουρκία. Οι αμερικανικές εταιρείες που έχουν πάρει τα θαλάσσια οικόπεδα νότια της Κρήτης είναι οι ίδιες που έχουν πάρει οικόπεδα και στη Λιβύη, η οποία επικύρωσε το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Οι μπίζνες τους, και από δω και από κει, λειτουργούν μονάχα ως μοχλός πίεσης για επώδυνες διευθετήσεις, ενώ ταυτόχρονα καταληστεύουν τον φυσικό πλούτο του ελληνικού λαού. Το κεφάλαιο άλλωστε ποτέ δεν αποτέλεσε παράγοντα ειρήνης και σεβασμού των κυριαρχικών δικαιωμάτων των χωρών, αλλά παράγοντα αστάθειας, που βάζει παντού μπουρλότο για τα κέρδη του.
Σε κάθε περίπτωση, το ΚΚΕ ξεκαθαρίζει ότι πρόκειται για ένα έργο από το οποίο θα επωφεληθούν μόνο οι επιχειρηματικοί όμιλοι – ξένοι και εγχώριοι – ενώ ο λαός θα συνεχίσει να βυθίζεται στην ενεργειακή φτώχεια. Κι ας αφήσουν τις πονηριές όσοι από την κυβέρνηση του Μητσοτάκη, από το ΠΑΣΟΚ και από το κόμμα Τσίπρα παριστάνουν ότι συγκινήθηκαν από τη δήθεν «ενεργειακή απομόνωση της Κύπρου», για να δικαιολογήσουν τη στήριξή τους σε αυτούς τους σχεδιασμούς.
Οι σύμμαχοί τους, αυτοί που τρέχουν το έργο, είναι οι ίδιοι που έχουν ξεχάσει την τουρκική κατοχή στο νησί που υπάρχει εδώ και 52 χρόνια, τα τελευταία 22 μάλιστα με την Κύπρο μέσα στην ΕΕ.
Το καλώδιο αφορά την ενεργειακή διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ και θα λειτουργεί φυσικά και προς τις δύο κατευθύνσεις, εντάσσεται στους ενεργειακούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ. Είναι κομμάτι της στρατηγικής συμμαχίας της Ελλάδας με το κράτος – δολοφόνο Ισραήλ, αλλά και της πολιτικής της «πράσινης μετάβασης» και της «ενεργειακής διαφοροποίησης» της ΕΕ, την οποία πληρώνουμε ήδη πάρα πολύ ακριβά με το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων, το εμπάργκο στο φτηνότερο ρωσικό αέριο και την εισαγωγή του πανάκριβου αμερικάνικου LNG.
Ταυτόχρονα, είναι ένα έργο που μας μπλέκει πιο βαθιά στους μεγάλους ανταγωνισμούς που μαίνονται σε ολόκληρη την περιοχή και που καμία σχέση δεν έχουν με τα λαϊκά συμφέροντα. Γι’ αυτό και από την πρώτη στιγμή ξεκαθαρίσαμε ότι είμαστε αντίθετοι με την υλοποίησή του. Θέση που επαναλαμβάνουμε και σήμερα, ενάντια στην ομοφωνία της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων του ευρωατλαντισμού και σε αυτό το ζήτημα.
Σε τέτοιες συνθήκες δεν χωρά κανένας εφησυχασμός, καμία αυταπάτη

Οι εξελίξεις αποδεικνύουν ότι η άρχουσα τάξη της χώρας μας, με την κυβέρνηση και τα κόμματα που την υπηρετούν, είναι αποφασισμένη να αξιοποιήσει όλους τους τρόπους, να υποβάλει τον λαό σε κάθε θυσία και κίνδυνο για να πετύχει τον κεντρικό της στόχο, την αναβάθμιση της θέσης της στην περιοχή, τη μετατροπή της χώρας σε κόμβο μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων, για τα δικά της ιδιοτελή κέρδη.
Γι’ αυτόν τον σκοπό άλλωστε η κυβέρνηση συμμετέχει ήδη σε δύο πολέμους, παραχωρεί βάσεις, λιμάνια και αεροδρόμια χωρίς τα οποία δεν θα μπορούσαν αυτοί να διεξαχθούν. Στέλνει ακριβοπληρωμένες από τον λαό φρεγάτες, πυραυλικά συστήματα και προσωπικό χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα. Γι’ αυτό γίνεται σημαιοφόρος στον ενεργειακό πόλεμο, συντασσόμενη με τα σχέδια για την ενεργειακή κυριαρχία των ΗΠΑ. Σχέδια τα οποία βεβαίως έχουν και πολλούς εσωτερικούς ανταγωνισμούς στις ΗΠΑ, όπως είδαμε στην περίπτωση του Κάθετου Διαδρόμου και της καρατόμησης εν μία νυκτί της κυρίας Γκιλφόιλ.
Αυτός ο κεντρικός της στόχος έρχεται αντικειμενικά σε σύγκρουση με τους αντίστοιχους στόχους της τουρκικής άρχουσας τάξης. Ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός δεν είναι φυσικά κάτι καινοφανές. Στις σημερινές συνθήκες, όμως, δεν μπορεί να είναι ο ίδιος με αυτόν που ήταν ακόμα και λίγα χρόνια πριν.
Τα διάφορα σχέδια για καλώδια, γεωτρήσεις και αγωγούς σήμερα περιπλέκονται με ευρύτερους ανταγωνισμούς, που εκτείνονται από τη Μέση Ανατολή και την κόντρα της Τουρκίας με το Ισραήλ μέχρι τον Καύκασο, τα Βαλκάνια και φυσικά το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Σε αυτό εμπλέκονται ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα, με τις ΗΠΑ να προωθούν ταυτόχρονα την ενεργειακή αναβάθμιση της Ελλάδας αλλά και διευθετήσεις που λαμβάνουν υπόψη τις τουρκικές διεκδικήσεις. Σε τελική ανάλυση, όλες αυτές οι συγκρούσεις σήμερα εντάσσονται στο πλαίσιο της μεγάλης σύγκρουσης της εποχής μας, αυτής ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην Κίνα για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία, μια σύγκρουση που έχει φέρει για πρώτη φορά τόσο κοντά το ενδεχόμενο ενός νέου παγκοσμίου πολέμου.
Σε τέτοιες συνθήκες δεν χωρά κανένας εφησυχασμός, καμία αυταπάτη ότι δήθεν «δεν θα γίνει τίποτα, γιατί τα έχουν όλα κανονισμένα». Γιατί, πολύ απλά, και να ήθελαν δεν μπορούν να τα κανονίσουν!
Σε αυτό το παιχνίδι με τη φωτιά οι κυβερνήσεις και οι αστικές τάξεις ξέρουν πώς μπαίνουν, αλλά δεν ξέρουν πώς και πότε θα βγουν. Τα περιθώρια ελιγμών στενεύουν και η πορεία της κλιμάκωσης γίνεται ανεπίστρεπτη.
Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος είναι σαν μια δίνη, που δημιουργεί τις δικές της δυναμικές, τραβώντας μέσα της χώρες και λαούς. Και αν σε μια δεδομένη στιγμή βρεθεί ένας συμβιβασμός, αυτός προετοιμάζει απλώς την επόμενη σύγκρουση, η οποία θα γίνει σε μεγαλύτερο εύρος, με μεγαλύτερα διακυβεύματα, θα έχει συσσωρευθεί περισσότερη καύσιμη ύλη και θα είναι ακόμα πιο δύσκολο να ελεγχθεί. Γιατί εδώ δεν μιλάμε για συμφωνίες ανάμεσα σε λαούς, αλλά ανάμεσα σε αρπακτικά.
Ωμή αποφασιστικότητα της αστικής τάξης για τον σχεδιασμό της, ο λαός να αντιτάξει τη δική του
Ετσι βλέπουμε ότι όλα είναι μέσα στο παιχνίδι και όλα εναλλάσσονται από τη μία μέρα στην άλλη. Από τους λεονταρισμούς και τις εθνικιστικές κορόνες για «μεγάλες ιδέες» και «προβολή ισχύος», μέχρι το παζάρεμα κυριαρχικών δικαιωμάτων πάνω και κάτω από το τραπέζι.
Δεν πρόκειται ούτε για αφέλεια στη μία περίπτωση, ούτε για υποχωρητικότητα στην άλλη. Πρόκειται για την ωμή αποφασιστικότητα της άρχουσας τάξης να υλοποιήσει με κάθε τρόπο τον σχεδιασμό της, τον οποίο βαφτίζει «εθνικό συμφέρον»!
Τέτοια αποφασιστικότητα πρέπει να δείξει από την πλευρά της και η εργατική τάξη, ο λαός μας, αξιοποιώντας τις δυσκολίες των εκμεταλλευτών του, τις αντιθέσεις μέσα στις συμμαχίες τους, για να βγει αυτός τελικά νικητής.
Σε τέτοιες συνθήκες, η αγωνία του λαού δεν μπορεί να είναι ποιος από αυτούς θα κρατά το «τιμόνι» για να τον ρίξει στα βράχια του ιμπεριαλιστικού πολέμου για τα κέρδη των λίγων. Αλλά πώς, με δυνατό ΚΚΕ στο τιμόνι των αγώνων του, θα χαράξει μια άλλη πορεία, με επίκεντρο τις ανάγκες του ίδιου και των παιδιών του.
Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν την προσέγγιση του ΚΚΕ, ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας δεν είναι μια έννοια αφηρημένη, αποκομμένη από το ποιος τα ασκεί και για ποιον σκοπό. Είναι άλλο να ασκούνται προς όφελος του λαού και άλλο να γίνονται αντικείμενο παζαριών, διαπραγματεύσεων και ανταγωνισμών για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.
Σήμερα η κυβέρνηση επικαλείται τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά αναζητά τη στήριξη της Γαλλίας για την άσκησή τους, την ίδια στιγμή που γαλλικά επιχειρηματικά συμφέροντα εμπλέκονται στο έργο και η γαλλική πλευρά διατηρεί τις δικές της σχέσεις και επιδιώξεις απέναντι στην Τουρκία.
Αυτή είναι η ουσία της περιβόητης «γεωστρατηγικής αναβάθμισης»: Η αστική τάξη αξιοποιεί ακόμα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας ως διαπραγματευτικό χαρτί για τα κέρδη της, φορτώνοντας στον λαό τους κινδύνους και τον λογαριασμό.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι μόνο ποια κυριαρχικά δικαιώματα ασκούνται, αλλά και ποιος καθορίζει την πορεία και ποιος τελικά εισπράττει τα οφέλη. Σήμερα που τα ασκούν, τα επικαλούνται ή τα παζαρεύουν οι κυβερνήσεις των καπιταλιστών, με την εμπλοκή των ιμπεριαλιστών συμμάχων τους και των ίδιων των ιδιωτικών μονοπωλίων, τα αποτελέσματα είναι αυτά που βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας. Υπάρχει όμως κι άλλος δρόμος, αυτός που προτείνει το ΚΚΕ.
Το κάλεσμα του ΚΚΕ στον λαό διαφέρει από αυτό της κυβέρνησης και όλων των άλλων σε ένα πολύ κομβικό σημείο: Ολοι οι άλλοι λένε στον λαό να κάνει υπομονή, να ανεχτεί τη σημερινή κατάσταση και να περιμένει κάτι, είτε αυτό είναι η απόδοση της οικονομίας, είτε είναι κάποιες διευθετήσεις στις διεθνείς σχέσεις, είτε κάποιος δήθεν σωτήρας που θα έρθει από τις κάλπες.
Το ΚΚΕ λέει στον λαό, στους νέους ανθρώπους, ότι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από όλα αυτά. Αντίθετα, κάθε λεπτό που θα χάσουν περιμένοντας και εναποθέτοντας τις ελπίδες τους σε αυτούς είναι εις βάρος τους, τους φέρνει σε χειρότερη θέση.
Τώρα δεν είναι η ώρα της αναμονής. Είναι η ώρα να γίνει ο ίδιος ο λαός πρωταγωνιστής των εξελίξεων. Με την οργάνωσή του, τη συμμαχία του, τις διεκδικήσεις του, με το ΚΚΕ μπροστά.
Δεν μπορεί να περιμένει πια ο εργαζόμενος, ο κτηνοτρόφος, ο μικρός επαγγελματίας της Λήμνου και όλης της χώρας, πότε θα μεγαλώσει η «πίτα» της οικονομίας αρκετά, δηλαδή πότε θα χορτάσουν από κέρδη οι καπιταλιστές, ώστε να επωφεληθεί επιτέλους και ο ίδιος, όπως λέει ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνηση της ΝΔ.
Στο ίδιο αφήγημα ταυτίζονται και τα κόμματα της αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας, το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα Τσίπρα και άλλοι. Απλώς διαφωνούν στο ποιος είναι ο πιο κατάλληλος να το υπηρετήσει. Ομως η «πίτα» έχει ήδη μεγαλώσει πολύ τα τελευταία χρόνια, τα κέρδη των εισηγμένων εταιρειών, των τραπεζών, των εφοπλιστών, των ενεργειακών ομίλων, των σούπερ μάρκετ έχουν εκτοξευτεί.
Το σύστημά τους, ο καπιταλισμός, θυσιάζει τις ανάγκες των πολλών για το κέρδος των λίγων

Κι όμως… Η θέση των ανθρώπων του μόχθου γίνεται όλο και πιο δύσκολη, ο μήνας θέλει όλο και περισσότερες θυσίες για να «βγει». Το δήθεν «μέρισμα ανάπτυξης» που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός πριν δυο μήνες στη ΔΕΘ και ψηφίζεται αυτές τις μέρες στη Βουλή – που δεν ήταν βέβαια τίποτα άλλο από την επιστροφή ενός μονάχα ψήγματος από όσα κλέβουν κάθε χρόνο από τον λαό – έχει ήδη εξανεμιστεί κι αυτό, από τα νέα κύματα της ακρίβειας στα καύσιμα, στο πετρέλαιο θέρμανσης, στο ηλεκτρικό ρεύμα, στα τρόφιμα.
Περιλαμβάνει, βέβαια, και αρκετά δωράκια στις τράπεζες και στο μεγάλο κεφάλαιο και άλλα μέτρα που είναι σκέτη κοροϊδία. Μόνο οργή μπορεί να προκαλέσει, για παράδειγμα, στους αγρότες και τους κτηνοτρόφους, που βρίσκονται σε δραματική κατάσταση εξαιτίας του κόστους παραγωγής, της διαχείρισης των ζωονόσων και των φυσικών καταστροφών, να ακούν ότι θα θεσπιστεί αφορολόγητο στα 20.000 ευρώ! Λες και έχουν τόσα να δηλώσουν, τη στιγμή που δεν μπορούν καν να συνεχίσουν να παράγουν!
Το ίδιο έχουν εξανεμιστεί και οι «κοστολογημένες» προτάσεις των άλλων κομμάτων του συστήματος, που ορκίζονται να διαφυλάξουν ως κόρη οφθαλμού τα υπερπλεονάσματα, την κερδοφορία του κεφαλαίου, τους τεράστιους ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς!
Ετσι λειτουργεί, όμως, το σύστημά τους, ο καπιταλισμός. Θυσιάζει τις ανάγκες των πολλών για να μεγιστοποιείται το κέρδος των λίγων. Κι όταν αυτοί οι λίγοι διαφωνούν στη μοιρασιά των κερδών, αρχίζουν να τρώγονται μεταξύ τους και δεν διστάζουν να φτάσουν μέχρι και τον πόλεμο, που τον πληρώνουν πάλι οι λαοί, με κάθε είδους θυσίες.
Και αυτούς τους σιδερένιους νόμους υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις, κάθε απόχρωσης, σε όλα τα καπιταλιστικά κράτη. Γι’ αυτό, στην ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας, στη Γερμανία, η συγκυβέρνηση Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών παίρνει μέτρα προς την κατεύθυνση της 12ωρης εργασίας, ιδιαίτερα στην πολεμική βιομηχανία, αξιοποιώντας τις ίδιες ακριβώς Οδηγίες της ΕΕ που αξιοποίησε και η κυβέρνηση της ΝΔ στη χώρα μας. Γι’ αυτό στη Γαλλία του «κεντρώου» και «μεταρρυθμιστή» Μακρόν, την εκλογή του οποίου πανηγύριζαν όλα τα κόμματα του συστήματος στην Ελλάδα, εκατομμύρια εργαζόμενοι και νέοι απεργούν και διαδηλώνουν εδώ και βδομάδες ενάντια στην ακρίβεια, ενάντια στη διάλυση της Παιδείας και της Υγείας, που πάει μαζί με την εκτόξευση των δαπανών για πολεμικούς εξοπλισμούς. Γι’ αυτό, επίσης, διαδήλωσαν εκατοντάδες χιλιάδες στην Ισπανία του σοσιαλδημοκράτη Σάντσεθ, με αφορμή το απάνθρωπο ξεσπίτωμα μιας ηλικιωμένης, αλλά και γιατί η απόκτηση κατοικίας είναι κι εκεί ένα άπιαστο όνειρο για τους εργαζόμενους, ιδιαίτερα τους νέους.
Τα ίδια ακριβώς συμβαίνουν και στη χώρα μας, με τα υπέρογκα ενοίκια, με τη θηλιά που έχουν περάσει στον λαιμό των νοικοκυριών οι κυβερνήσεις της ΝΔ, του Τσίπρα και του ΠΑΣΟΚ, με την ασυδοσία των κορακιών που έχουν νομοθετήσει, όσο κι αν παριστάνουν ότι τσακώνονται για ένα άρθρο ενός νομοσχεδίου.
Για τον ίδιο λόγο στις ΗΠΑ εκφράζεται η μεγάλη δυσαρέσκεια απέναντι στον Τραμπ, που μας τον διαφήμιζαν κι εδώ ως ειρηνοποιό ο Βελόπουλος και διάφοροι άλλοι, και τελικά αποδείχθηκε ένα ακόμα γεράκι του πολέμου, ενώ το στραπάτσο του στο Ιράν το πληρώνει πολύ ακριβά εδώ και μήνες και ο αμερικάνικος και όλοι οι λαοί του κόσμου.
Βεβαίως, η δίκαιη αυτή δυσαρέσκεια δεν μπορεί να βρει διέξοδο όσο εγκλωβίζεται στο δίπολο των Ρεπουμπλικάνων με τους Δημοκρατικούς, που έχουν το δικό τους μερίδιο στα βάσανα του λαού των ΗΠΑ, αλλά και των χωρών που έχουν δεχθεί ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στις δεκαετίες που έχουν κυβερνήσει και που φυσικά δεν πρόκειται να αλλάξουν.
Αυτός είναι σήμερα ο καπιταλισμός σε ολόκληρο τον πλανήτη, αυτά είναι που διαφημίζουν στον λαό μας όσοι του λένε, πότε «να γίνουμε Ευρώπη» και πότε «να μη γίνουμε Ευρώπη», όπως κάνει η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, αλλά και όσοι παρουσιάζουν τα προβλήματα του λαού μας σαν μια ελληνική ιδιαιτερότητα, σαν μια απόκλιση από την κανονική λειτουργία του συστήματος, που δήθεν θα τελειώσει αν έρθουν στα πράγματα κάποιοι πιο «έντιμοι» και πιο «καθαροί» από τους προηγούμενους διαχειριστές του.
Ομως, βρώμικο και ανέντιμο είναι το ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης και λερώνεσαι από όπου κι αν το πιάσεις! Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η αντιλαϊκή νομιμότητα που έχουν διαμορφώσει όλες οι κυβερνήσεις για να ευνοούν το κεφάλαιο, πάνω στην οποία φυτρώνουν και τα διάφορα φαινόμενα παρανομίας. Γιατί, για παράδειγμα, εκτός από την παράνομη φοροδιαφυγή, που διαφημίζει η κυβέρνηση ότι δήθεν πατάσσει, κυρίως υπάρχουν οι νόμιμες φοροαπαλλαγές στους εφοπλιστές, στις τράπεζες, στους «στρατηγικούς» επενδυτές, που τις έχουν ψηφίσει όλοι και που τις γράφουν μέχρι και στο Σύνταγμα, τον υπέρτατο νόμο τους.
Γι’ αυτό και όσοι υποσχέθηκαν αντίστοιχα πράγματα στο παρελθόν, έκαναν μια τρύπα στο νερό. Εκαναν τελικά τα ίδια με τους προηγούμενους που κατήγγειλαν, σκόρπισαν την απογοήτευση σε όσους τους είχαν πιστέψει και στέρησαν από τον λαό πολύτιμο χρόνο.
Μόνο αν ο λαός αμφισβητήσει τους στόχους του κεφαλαίου, μπορεί να βελτιώσει τη θέση του

Φίλες και φίλοι,
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Σήμερα οι λαοί της Ευρώπης, ο ελληνικός λαός, δεν έχουν το περιθώριο να παρακολουθούν αμήχανοι τις εξελίξεις στα πολεμικά μέτωπα, να ελπίζουν από τις διαπραγματεύσεις των ληστών για το πώς θα μοιράσουν τη λεία τους ή να κρύβουν κάτω από το κρεβάτι τους «κιτ επιβίωσης 72 ωρών», όπως τους καλούν προκλητικά οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών. Οι ίδιοι αυτοί δηλαδή που τους λένε ότι πρέπει να μάθουν να ζουν χωρίς πολύ ρεύμα τον χειμώνα, για να συνεχίζει να διεξάγει η ΕΕ, εδώ και σχεδόν πέντε χρόνια, έναν βρώμικο πόλεμο με τη Ρωσία στις πλάτες του λαού της Ουκρανίας. Ολους αυτούς που τους λένε, ακόμα και να μάθουν να πεθαίνουν για τα συμφέροντα των μονοπωλίων που αυτοί εκπροσωπούν.
Αυτή τη σάπια και πολεμοκάπηλη ΕΕ των λόμπι και των μονοπωλίων ήρθε η ώρα οι λαοί να τη στείλουν στον αγύριστο, μαζί με όσους την προσκυνούν. Να τελειώνουν με την πολιτική που θυσιάζει τα πάντα για τις ανάγκες της πολεμικής τους προετοιμασίας. Από την ασφάλεια στα τρένα στην Ελλάδα και την Ισπανία μέχρι τα αναγκαία αντιπλημμυρικά έργα εδώ στο νησί σας, τη στελέχωση των υπηρεσιών, του νοσοκομείου και των σχολείων, την ασφάλεια των σχολικών κτιρίων και όλα τα άλλα, που, όπως γνωρίζετε πολύ καλά, αντιμετωπίζονται ως «κόστος» και μένουν πίσω.
Το συμπέρασμα που βγαίνει από παντού, αλλά και από την ίδια την πείρα του λαού, είναι ότι δεν κερδίζει τίποτα, αν απλώς εναλλάσσει τους αχυρανθρώπους του συστήματος, που κάθονται στις κυβερνητικές καρέκλες και ο ένας συνεχίζει τη βρώμικη δουλειά από εκεί που την άφησε ο προηγούμενος.
Η δίκαιη λαϊκή οργή πρέπει να κατευθυνθεί φυσικά στη σημερινή κυβέρνηση, αλλά πρέπει να κατευθυνθεί και στην ίδια την πολιτική που αυτή υλοποιεί, σε αυτούς που επωφελούνται από αυτή, σε όλους τους υπόλοιπους που είναι πρόθυμοι να την υλοποιήσουν.
Ολοι αυτοί πρέπει να καταδικαστούν στις επόμενες εκλογές και να ενισχυθεί αποφασιστικά το ΚΚΕ. Γιατί είναι το μόνο κόμμα που έχει Πρόγραμμα ριζικών ανατροπών, που μας βγάζει οριστικά από αυτόν τον βούρκο, με τον λαό πραγματικά στην εξουσία και αναλαμβάνει από σήμερα τις ευθύνες του για να γίνει αυτό πράξη.
Γι’ αυτόν τον λόγο είναι και το μόνο Κόμμα που δεν έχει δεσμεύσεις στο σημερινό σύστημα και έτσι μπορεί να αποτελεί την ψυχή όλων των λαϊκών αγώνων, να τους εκφράζει δυνατά και μέσα στη Βουλή, με συνέπεια, με σταθερότητα, με ανιδιοτέλεια, μακριά από τα αποκρουστικά παζάρια και τα σούρτα – φέρτα όλων των άλλων.
Γι’ αυτό και μπαίνουμε μπροστά, κάνουμε τα πάντα για να έχει τεράστια επιτυχία η γενική πανεργατική απεργία σε δύο βδομάδες από σήμερα, στις 25 Νοέμβρη. Για να ακουστεί σε κάθε πόλη και νησί το σύνθημα «καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους».
Γιατί μόνο αν ο λαός αμφισβητήσει τους στόχους και τις δεσμεύσεις του κεφαλαίου μπορεί να βελτιώσει τη θέση του. Ετσι έχει γίνει και μέχρι σήμερα. Ετσι σώθηκαν λαϊκά σπίτια, έτσι υπογράφηκαν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, έτσι κέρδισε κάτι η αγροτιά, έτσι έμειναν στα χαρτιά αντιλαϊκά μέτρα. Με τον λαό οργανωμένο και το ΚΚΕ στην πρώτη γραμμή!
Κι έτσι θα συνεχίσουμε. Ακόμα περισσότεροι, ακόμα πιο αποφασιστικά. Με ΚΚΕ πολύ πιο δυνατό, πάντα μπροστά, για το δίκιο του ελληνικού λαού, για να ανοίξουμε τον δρόμο σε ένα πιο φωτεινό αύριο!



