Με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή το απόγευμα στη Ρόδο η συγκέντρωση με τίτλο «Η Ελλάδα και η Τουρκία στη δίνη των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Η διέξοδος για τους λαούς», στην οποία μίλησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, οποίος νωρίτερα είχε επισκεφθεί το Καστελλόριζο.
Το «παρών» έδωσαν εργαζόμενοι από πολλούς χώρους δουλειάς του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, φοιτητές, μαθητές, αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, συνταξιούχοι. Στην συγκέντρωση, ακόμα, παραβρέθηκε ο Θέμης Γκιώνης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ο Γιώργος Παναγής, μέλος της ΚΕ, η Σεμίνα Διγενή, βουλευτής του ΚΚΕ, ο Γιάννης Αγγέλου, συνταγματαρχης ε.α., περιφερειακος σύμβουλος Νότιου Αιγαίου με την «Λαϊκή Συσπείρωση», η Αμαλία Παπασωτηριου, σμήναρχος ε.α. και μέλος του Τμήματος της ΚΕ για τις Ενοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας.
Σε μια περίοδο που ο κόσμος φλέγεται, που οι ανταγωνισμοί για την πρωτοκαθεδρία στον ιμπεριαλιστικό σύστημα οδηγουν σε γενίκευση των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων με θύματα τους λαούς, μέσα από τη συγκέντρωση φωτίστηκαν πλευρές των εξελίξεων αλλά και αναδείχτηκε η διέξοδος από τους κινδύνους που αυτές εγκυμονούν για τους δύο λαούς και συνολικά τους λαούς της περιοχής.
Απευθύνθηκε πλατύ κάλεσμα συμπόρευσης με το ΚΚΕ, που βρίσκεται παντού στην πρώτη γραμμή του αγώνα για να μην πληρώσει άλλο ο λαός της συνέπειες του πολέμου, για να ανοίξει ο δρόμος για την κοινωνία που έχει ανάγκη ο λαός και η νεολαία. Ενα δυναμικό προσκλητήριο: Με το ΚΚΕ στον αγώνα για την Ελλάδα της λαικής ευημερίας, του σοσιαλισμού!
Παραθέτουμε την ομιλία του Δ. Κουτσούμπα:
Συναντιόμαστε εδώ στη Ρόδο, ενώ επισκεφτήκαμε το πρωί και το Καστελλόριζο, σε μια περίοδο σφοδρών εξελίξεων σε όλα τα μέτωπα, αλλά κυρίως σε μια περίοδο που έχει ήδη ανοίξει ένας νέος κύκλος σημαντικών αγωνιστικών κινητοποιήσεων και στη χώρα μας.
Μόλις τη βδομάδα που πέρασε είχαμε τα μεγάλα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια, την απεργία των νοσοκομειακών γιατρών, διαδηλώσεις συνταξιούχων. Ενας μήνας πλούσιας δράσης βρίσκεται μπροστά μας.
Οσο κι αν προσπάθησε η κυβέρνηση της ΝΔ να συκοφαντήσει τις κινητοποιήσεις του λαού και της νεολαίας, να τις βαφτίσει προκαταβολικά «χάος» και «μπάχαλο», να τρομοκρατήσει για να αποτρέψει τη μαζική συμμετοχή τους, το μόνο που πέτυχε ήταν να φανερώσει τον φόβο της. Γιατί αυτό που τροφοδοτεί την αγωνιστική δράση είναι η ίδια η δυσαρέσκεια, που δυναμώνει, για τις θυσίες δίχως τέλος που καλούνται να κάνουν οι λαοί για τα κέρδη και τους πολέμους των επιχειρηματικών ομίλων. Δυσαρέσκεια που δυναμώνει και στη νεολαία, για τα αδιέξοδα που υψώνονται όλο και πιο απειλητικά στη μόρφωση, στη στέγαση, στην Υγεία, στη δουλειά, στην καθημερινή διαβίωση. Δυσαρέσκεια για την ψαλίδα που ανοίγει ανάμεσα στον πλούτο που παράγει ο εργαζόμενος και στις δυσκολίες να τα βγάλει πέρα, για τη ζωή – ναρκοπέδιο και την «κουλτούρα φέρετρων» που του ζητούν να αποκτήσει.
Η δράση των λαών της Ευρώπης φέρνει στην επιφάνεια μια άλλη, αισιόδοξη «ευρωπαϊκή κανονικότητα»
Ακριβώς ίδιες είναι οι αιτίες που βγάζουν στον δρόμο τους λαούς σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες. Αποδεικνύεται έτσι και το πραγματικό πρόσημο της περιβόητης «ευρωπαϊκής κανονικότητας» για την οποία μιλούν όλα τα κόμματα του συστήματος, που δεν είναι τίποτα άλλο από την απαρέγκλιτη πολιτική υπέρ του κεφαλαίου και την πολεμική προετοιμασία που φορτώνει μόνιμα βάρη στους λαούς.
Από τον κ. Μητσοτάκη, που επιδιώκει να παρουσιάζεται διαχρονικά ως ο πιο αυθεντικός εγγυητής της πολιτικής της ΕΕ, μέχρι τη σοσιαλδημοκρατία του ΠΑΣΟΚ και του κ. Τσίπρα, που δεν χάνουν ευκαιρία να ξεπλένουν την ΕΕ και τις κυβερνήσεις της, αποδίδοντας κάθε πρόβλημα του ελληνικού λαού σε μια φανταστική δήθεν «απόκλιση» από την πολιτική της.
Αποδεικνύονται τα όρια της «φιλελεύθερης δημοκρατίας» για την οποία μιλούν. Αποδεικνύεται και ο πραγματικός χαρακτήρας του «κράτους δικαίου της ΕΕ», το οποίο όλοι τους λένε ότι εγγυώνται να διατηρήσουν ή να αποκαταστήσουν στην Ελλάδα! Γιατί αυτή η δικτατορία και αυτό το κράτος του κεφαλαίου χωράνε πολλά και διάφορα, αλλά όταν οι λαοί, όταν τα νέα παιδιά ορθώνουν ανάστημα απέναντι στις στρατηγικές τους επιλογές, αφήνουν τα προσχήματα και τους αντιμετωπίζουν με μίσος, με κατασυκοφάντηση και με την πιο βίαιη καταστολή.
Δυστυχώς για όλους αυτούς, η δράση των λαών της Ευρώπης χαλάει πολλά αφηγήματα και φέρνει στην επιφάνεια μια άλλη, αισιόδοξη «ευρωπαϊκή κανονικότητα». Αυτή των λαών που αφήνουν τη θέση του μουδιασμένου παρατηρητή των εξελίξεων και αποφασίζουν να βγουν στο προσκήνιο. Που αρνούνται να περιμένουν για να διαλέξουν έναν ακόμα δήθεν «σωτήρα» στις εκλογές, που είναι προγραμματισμένες σε πολλές χώρες, αλλά διαδηλώνουν μαζικά ενάντια σε κυβερνήσεις κάθε απόχρωσης, κεντρώες, φιλελεύθερες, σοσιαλδημοκρατικές. Γιατί η πολιτική τους στην πραγματικότητα δεν έχει αποχρώσεις, είναι παντού κατάμαυρη για τα δικαιώματα των λαών.
Οι λαοί γυρίζουν την πλάτη στις υποδείξεις της Κομισιόν, όλων αυτών των γραφειοκρατών και των λόμπι της ΕΕ, που τους λένε ότι πρέπει να κάνουν υπομονή και να κοιτάξουν να μην καταναλώνουν πολύ ρεύμα αυτόν τον «δύσκολο χειμώνα», για να συνεχίσουν αυτοί να τροφοδοτούν έναν άδικο πόλεμο στην Ουκρανία. Που αρνούνται νέες θυσίες για τους πολέμους και τα κέρδη τους και απαιτούν να έχουν όλα αυτά που δικαιούνται και τους στερούν. Δημόσια και δωρεάν Παιδεία και Υγεία, αξιοπρεπείς μισθούς που να μην τελειώνουν στις 20 του μήνα, προσιτή στέγαση και τη δυνατότητα να ονειρεύονται το μέλλον τους σε έναν κόσμο χωρίς πολέμους και συνεχείς κρίσεις.
Το «δεν αλλάζει τίποτα» γίνεται «όλα μπορούν να αλλάξουν» με τον λαό να παλεύει οργανωμένα
Αποδεικνύεται έτσι και κάτι ακόμα: Οτι τίποτα δεν είναι στάσιμο, όσο κι αν μερικές φορές φαίνεται έτσι. Η καύσιμη ύλη συσσωρεύεται και η οργή που σιγοβράζει θέλει μια σπίθα μόνο για να γίνει πυρκαγιά. Το «δεν αλλάζει τίποτα» γίνεται «όλα μπορούν να αλλάξουν» με τον λαό οργανωμένο, στον δρόμο, να παλεύει για τη ζωή του.
Οι δυνάμεις του ΚΚΕ δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους και για να είναι αυτοί οι αγώνες μαζικοί, αλλά και για να έχουν συνέχεια, να είναι ανθεκτικοί απέναντι στις διάφορες καμπές, να μην ενσωματώνονται σε παλιές και νέες αυταπάτες που καλλιεργούν διάφοροι, αλλά να έχουν περιεχόμενο και αιτήματα που στοχεύουν την καρδιά της πολιτικής του κέρδους, την οποία υπηρετούν οι κυβερνήσεις για λογαριασμό του κεφαλαίου. Να αφήνουν αποτύπωμα στον βαθμό οργάνωσης της εργατικής τάξης, να αλλάζουν τον συσχετισμό δυνάμεων παντού.
Αυτό είναι που πραγματικά ενοχλεί το σύστημα, γι’ αυτό έχει λυσσάξει η κυβέρνηση της ΝΔ και έχει ξαμολήσει τα στελέχη της να συκοφαντούν το ΚΚΕ, να αναπαράγουν την ανιστόρητη θεωρία των «δύο άκρων». Τη θεωρία δηλαδή που ταυτίζει τους ήρωες εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής με τους ναζί εκτελεστές τους και τους ντόπιους συνεργάτες τους.
Μάταιος ο κόπος τους… Αυτά που λένε δεν τα πιστεύει κανείς… Και αυτά που φοβούνται θα γίνουν πράξη, και το ΚΚΕ θα είναι στην πρώτη γραμμή. Γιατί το ίδιο το σύστημα που υπηρετούν, η ίδια η πολιτική που υλοποιούν, είναι που δημιουργούν διαρκώς νέα αδιέξοδα στον λαό, και έτσι ωθούν και στην αντικειμενική όξυνση της ταξικής πάλης στη χώρα μας και διεθνώς.
Η πολιτική τους είναι αυτή που δημιουργεί το πραγματικό χάος και μπάχαλο, γιατί οδηγεί διαρκώς σε μεγαλύτερη εμπλοκή στον πόλεμο, σε ενεργειακή φτώχεια, σε ένταση της εκμετάλλευσης στους χώρους δουλειάς, σε εργοδοτικά εγκλήματα και υποδομές – ρημαδιό, σε εμπορευματοποίηση και υποβάθμιση της Υγείας, της Παιδείας. Από όλα αυτά πρέπει ο λαός να ξεμπερδέψει, επιλέγοντας την αποφασιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ παντού. Και θα το κάνει ακόμα πιο μαζικά.
Η πολιτική της πολεμικής εμπλοκής έχει βαθύ αποτύπωμα σε κάθε γωνιά της χώρας
Η πολιτική της πολεμικής εμπλοκής παρουσιάζεται και από την κυβέρνηση της ΝΔ και από τα άλλα κόμματα ως εξυπηρέτηση κάποιου δήθεν ενιαίου «εθνικού συμφέροντος», λες και είμαστε όλοι – εφοπλιστές και εργάτες – στην ίδια βάρκα σε αυτήν τη χώρα. Ετσι προσπαθούν να κρύψουν ότι στην πραγματικότητα οι επιλογές τους αφορούν την αναβάθμιση της θέσης της ελληνικής άρχουσας τάξης στην ευρύτερη περιοχή, την εξεύρεση νέων πεδίων και ευκαιριών κερδοφορίας για το μεγάλο κεφάλαιο, καθώς και την εξυπηρέτηση των γεωπολιτικών συμφερόντων των συμμάχων τους. Για τον λαό όμως όλα αυτά σημαίνουν κινδύνους για την ασφάλειά του, ακρίβεια, φοροληστεία και τσεκούρι σε κάθε είδους δαπάνη που αφορά τις ανάγκες του.
Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζουν το 3,5% του ΑΕΠ για ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς, που δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας και που τους έχουν ψηφίσει χέρι – χέρι η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, ο Τσίπρας και ο Βελόπουλος. Ετσι μπορούν να χρηματοδοτούν τη στροφή στην πολεμική οικονομία, αλλά και τις φοροαπαλλαγές σε εφοπλιστές και στρατηγικούς επενδυτές, με τις οποίες επίσης όλοι τους συμφωνούν.
Αυτή η πολιτική έχει το βαθύ της αποτύπωμα σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας, όπως βέβαια και εδώ στη Ρόδο. Στη Ρόδο του «τουριστικού θαύματος» για τους μεγαλοξενοδόχους, όπου οι εργαζόμενοι δουλεύουν έως και 16 ώρες, με τη «βούλα» μάλιστα της κατάπτυστης Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας την οποία υπέγραψαν οι εργατοπατέρες και έκανε σημαία η κα Κεραμέως.
Αυτό το ίδιο κράτος που βρίσκει στο άψε – σβήσε δισεκατομμύρια για τρύπιες «Ασπίδες» και φρεγάτες που στέλνονται στην Ερυθρά Θάλασσα, εδώ στη Ρόδο δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει για δεκαετίες τα απαραίτητα αντιπλημμυρικά έργα, με αποτέλεσμα περιουσίες να καταστρέφονται, να θρηνούμε κάθε τόσο συνανθρώπους μας.
Στη Ρόδο των σχολικών κτιρίων που φτιάχτηκαν πριν έναν αιώνα και δεν μπορούν να φτιαχτούν καινούργια, γιατί δεν υπάρχει «επενδυτικό ενδιαφέρον» για τις ΣΔΙΤ. Των στοιβαγμένων παιδιών στις τάξεις και των εκπαιδευτικών που, όταν υπάρχουν στο νησί, δεν έχουν πού να μείνουν, όπως βέβαια και οι φοιτητές του Πανεπιστημίου, οι σπουδαστές της ΑΣΤΕΡ.
Στη Ρόδο του τραγικά υποστελεχωμένου Νοσοκομείου, των Κέντρων Υγείας της υπαίθρου και του ΕΚΑΒ που καλούνται, με αυτές τις ελλείψεις, να εξυπηρετήσουν και τον πληθυσμό του νησιού και τα κύματα των τουριστών κάθε καλοκαίρι.
Την όξυνση στα Ελληνοτουρκικά την προκαλεί ο ανταγωνισμός της ελληνικής και της τουρκικής άρχουσας τάξης
Σε όλα αυτά, και σε πολλά ακόμα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο λαός, έρχεται να προστεθεί και η ανησυχία που δυναμώνει στον λαό του νησιού για τις εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά. Το ερώτημα «πού πάνε τα πράγματα» και «τι μπορούμε να κάνουμε εμείς απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις» βρίσκεται στα χείλη όλο και περισσότερων συνανθρώπων μας. Και αυτό είναι απολύτως υγιές, παρά τον ανεδαφικό εφησυχασμό που καλλιεργούσε τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση της ΝΔ, με τα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού να σιγοντάρουν. Γιατί το πρώτο που πρέπει να κατανοηθεί είναι ότι την όξυνση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν την προκαλεί γενικά η γεωγραφία, ούτε φυσικά οι ίδιοι οι λαοί, που δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους. Την προκαλεί ο ανταγωνισμός της ελληνικής και της τουρκικής άρχουσας τάξης, η αντιπαράθεση δύο ΝΑΤΟικών κρατών που διεκδικούν το καθένα για τον εαυτό του τη μετατροπή του σε ενεργειακό – στρατιωτικό κόμβο και την αναβάθμιση της θέσης του στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, στην ευρύτερη περιοχή.
Βεβαίως, αυτά τα δύο σχέδια είναι αντιπαραθετικά μεταξύ τους, όπως αποδεικνύουν και τα όσα ήρθαν στην επιφάνεια σχετικά με τη δραστηριότητα της κ. Γκιλφόιλ. Δηλαδή οι διαφορετικοί, ανταγωνιστικοί σχεδιασμοί μεγάλων οικονομικών συμφερόντων που υπάρχουν ακόμα και για την υλοποίηση του ίδιου σκοπού, της ενεργειακής κυριαρχίας των ΗΠΑ στην περιοχή.
Φυσικά, στις σημερινές συνθήκες αυτός ο ανταγωνισμός δεν μπορεί παρά να εντάσσεται στη μεγάλη εικόνα των γενικότερων ανταγωνισμών και αντιπαραθέσεων ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα: Το ευρωατλαντικό, με επικεφαλής τις ΗΠΑ και την ΕΕ, και το ευρασιατικό, με επικεφαλής την Κίνα και τη Ρωσία.
Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις χαρακτηρίζονται διαχρονικά από αντιφατικές σχέσεις συνεργασίας και ανταγωνισμού. Μια προσωρινή μείωση της έντασης δεν σημαίνει εξαφάνιση των στρατηγικών διεκδικήσεων των καπιταλιστικών κρατών. Η αλήθεια είναι ότι η περίοδος των λεγόμενων «ήρεμων νερών» χρησιμοποιήθηκε για την προβολή νέων διεκδικήσεων και τετελεσμένων, όπως δείχνει και η παρέμβαση του τουρκικού κράτους στην υπόθεση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, στον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό στο Αιγαίο και στα Περιβαλλοντικά Πάρκα, που είναι πεδίο κερδοφορίας των μονοπωλίων.
Το τουρκικό κράτος με τις ενέργειές του τον Ιούλιο του 2024 αγνόησε το δικαίωμα των ελληνικών νησιών σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, αγνόησε ακόμα και αυτήν την πολυδιαφημισμένη συμφωνία Ελλάδας – Αιγύπτου, που άφηνε απέξω μεγάλο μέρος της Ρόδου και όλη την περιοχή ανατολικά, μέχρι και το Καστελλόριζο. Αξιοποιώντας το απαράδεκτο τουρκολιβυκό μνημόνιο, διεκδικεί θαλάσσιες ζώνες σε μια περιοχή που δεν του ανήκει.
Καταρρίπτονται τα παραμύθια πως η επιθετική προώθηση των σχεδιασμών της άρχουσας τάξης αποτελεί τάχα ασπίδα προστασίας για τον λαό
Η πρόσφατη έγκριση, από το λιβυκό κοινοβούλιο υπό τον Χαφτάρ, του απαράδεκτου τουρκολιβυκού μνημονίου αποτελεί ένα ακόμα χαστούκι στα παραμύθια που διακινούν η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα όλα αυτά τα χρόνια. Επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχουν φιλολαϊκές «συμμαχίες» και «κολιγιές» στον κόσμο των καπιταλιστών, όπου τον τόνο δίνουν τα επιχειρηματικά συμφέροντα και οι ανταγωνισμοί τους. Αποδεικνύεται επίσης μεγάλο ψέμα ότι «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου», το επιχείρημα δηλαδή με το οποίο περιέφεραν πριν λίγα χρόνια στη χώρα μας τον ηγέτη της μίας πλευράς του εμφυλίου πολέμου στη Λιβύη.
Με το ίδιο επιχείρημα πάνε τώρα να ξεπλύνουν την αισχρή συμμαχία με το κράτος – δολοφόνο Ισραήλ και καλλιεργούν νέες αυταπάτες, την ώρα που αυτή ακριβώς η συμμαχία μάς τραβά πιο βαθιά στη δίνη των ανταγωνισμών στην περιοχή.
Προειδοποιούμε ότι καμία εγγύηση για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, που αμφισβητούνται, δεν πρόκειται να προσφέρει η εμπλοκή της γαλλικής εταιρείας στο έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης. Πρόκειται άλλωστε για επιχειρηματικό όμιλο που διατηρεί μεγάλη παρουσία και στην Τουρκία, ενώ είναι πολύ ανησυχητικά τα δημοσιεύματα που μιλούν για ένα κανονικό παζάρι που έχει στηθεί στο παρασκήνιο, ανάμεσα στην εταιρεία και στην Τουρκία, όπως και η ανταλλαγή δηλώσεων του Φιντάν με τον Γεραπετρίτη.
Ολα αυτά δείχνουν ότι αναζητείται η «φόρμουλα» ώστε να προχωρήσει το έργο με τρόπο που θα τους αφήνει όλους ικανοποιημένους, άρα και την Τουρκία, με άμεση ή έμμεση αναγνώριση δικαιωμάτων και δικαιοδοσίας σ’ αυτήν την περιοχή που με απαράδεκτο τρόπο διεκδικεί.
Αποκαλυπτική ήταν και η απάντηση – ή καλύτερα η μη απάντηση – του Αμερικανού ΥΠΕΞ όταν ρωτήθηκε, κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα, για τη θέση των ΗΠΑ σχετικά με το ζήτημα και τις αμφισβητήσεις της Τουρκίας. Είναι άλλωστε γνωστός ο αμερικανοΝΑΤΟικός και ευρωενωσιακός στόχος για ενίσχυση της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ και διατήρηση της Τουρκίας στο «δυτικό» στρατόπεδο, τόσο για ανάσχεση της ρωσικής όσο και της επιρροής άλλων ανταγωνιστών τους στην περιοχή.
Το ΚΚΕ εδώ και χρόνια προειδοποιεί ότι αυτός ο στόχος, που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη στάση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ απέναντι στις ελληνοτουρκικές διαφορές, προωθείται εις βάρος των ελλαδικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, τα οποία η ελληνική αστική τάξη δεν θα διστάσει να εκχωρήσει προκειμένου να προωθήσει τους συνολικότερους στόχους της.
Συνολικά οι εξελίξεις καταρρίπτουν τα παραμύθια πως η επιθετική προώθηση των σχεδιασμών της άρχουσας τάξης αποτελεί τάχα ασπίδα προστασίας για τον λαό. Από τα Βαλκάνια και τον Κάθετο Διάδρομο έως τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο, και από το καλώδιο στην Ανατ. Μεσόγειο έως τις ζώνες στο Λιβυκό Πέλαγος, αποδεικνύεται το εντελώς αντίθετο. Κάθε τέτοιο σχέδιο, που η κυρίαρχη πολιτική το αποκαλεί «εθνικό», συγκρούεται και τροφοδοτεί ανταγωνιστικά σχέδια, μπλέκει κι άλλο το κουβάρι των αντιθέσεων, που οδηγούν σε μεγάλους κινδύνους τους λαούς.
Πρέπει, βεβαίως, να ξεκαθαρίσουμε ότι το ζήτημα του καλωδίου δεν είναι μόνο ζήτημα ελληνοτουρκικής «διαφοράς», αλλά πρωτίστως οικονομικό και γεωπολιτικό. Το καλώδιο από το 2022 έχει εγκριθεί από την ΕΕ, ως έργο «Κοινού Ενδιαφέροντος», σύμφωνα με την πολιτική της για τη στήριξη της «πράσινης μετάβασης», στην υπηρεσία των καπιταλιστών – ληστών.
Οι εργαζόμενοι, ο λαός να μην εκχωρήσουν τα δικά τους δικαιώματα στην αστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό
Εμείς, ως Κόμμα, είμαστε απέναντι στην πολιτική που μετατρέπει την Ελλάδα σε ενεργειακό και μεταφορικό κόμβο και υπηρετεί τα συμφέροντα των μεγάλων μονοπωλιακών επιχειρηματικών ομίλων και που καμία σχέση δεν έχει με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, ο οποίος πληρώνει πολλαπλά το κόστος. Ετσι είμαστε από την αρχή αρνητικοί με όλο τον σχεδιασμό και την εκτέλεση του έργου, που συγχρόνως μας εμπλέκει σε νέες αντιπαραθέσεις.
Από αυτή τη σκοπιά, θεωρούμε ότι έχουν κάθε δικαίωμα οι εργαζόμενοι, οι ναυτεργάτες, όπως το πλήρωμα του ερευνητικού ωκεανογραφικού πλοίου «Αιγαίο», να αρνούνται την αποστολή τους σε τέτοιες επικίνδυνες αποστολές, σε εμπόλεμες περιοχές κι ας σκούζουν όσο θέλουν τα διάφορα παπαγαλάκια του συστήματος.
Σε κάθε περίπτωση, καλούμε τον λαό να επαγρυπνεί, καθώς, στις συνθήκες αυτές, καιροφυλακτεί, για να παρουσιαστεί ως «μόνη ενδεδειγμένη λύση», ίσως και μετά από ένα θερμό επεισόδιο, η αμερικανοΝΑΤΟϊκή διαμεσολάβηση κι επιδιαιτησία, στην κατεύθυνση της συνδιαχείρισης και συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Μιλάμε βεβαίως για μια συνεκμετάλλευση την οποία δεν θα την κάνουν οι λαοί αλλά οι εκμεταλλευτές τους, οι άρχουσες τάξεις των δύο κρατών, μαζί με τα πολυεθνικά μονοπώλια των εξορύξεων, με σκοπό το κέρδος. Γι΄ αυτό και δεν υπάρχει περίπτωση μια τέτοια αρνητική εξέλιξη, να εξασφαλίσει έστω μια ηρεμία. Αντίθετα θα δημιουργήσει τους όρους για τη μελλοντική, ακόμη μεγαλύτερη όξυνση, με εμπλοκή ακόμη περισσότερων αρπακτικών που θα μυριστούν λεία, δηλαδή κέρδη στις θάλασσές μας.
Το Κόμμα μας υπερασπίζεται τα σύνορα, την εδαφική ακεραιότητα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας από τη σκοπιά της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, ως συστατικό στοιχείο της συνολικής πάλης για την οριστική ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων. Στις σημερινές συνθήκες, αυτά δεν μπορούν να τα εγγυηθούν οι αστικές κυβερνήσεις και οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, οι θεσμοί τους.
Από αυτήν τη σκοπιά, προσεγγίζουμε τη συζήτηση και τις εξελίξεις που αφορούν τις θαλάσσιες ζώνες. Εχουμε επίγνωση ότι μόνο με την εργατική – λαϊκή εξουσία, με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και τον κεντρικό σχεδιασμό, μπορεί να αξιοποιηθεί και ο θαλάσσιος πλούτος, κάθε μορφής, προς όφελος του λαού και όχι για την κερδοφορία των εκμεταλλευτών του λαού. Για τον λόγο αυτό το ΚΚΕ δεν δέχεται συμφωνίες που παραχωρούν δικαιώματα αξιοποίησης της θάλασσας, του πυθμένα, του υπεδάφους της και της ατμόσφαιρας υπεράνω της, για να πλουτίζουν οι διάφοροι ληστές κεφαλαιοκράτες.
Αντίστοιχα, θεωρούμε απαράδεκτη την απειλή πολέμου εκ μέρους της Τουρκίας, στην περίπτωση που η Ελλάδα επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της πέραν των 6 ν.μ. που είναι σήμερα. Η επέκταση των χωρικών υδάτων της χώρας μέχρι τα 12 μίλια είναι δικαίωμα κάθε χώρας και της Ελλάδας, και το ΚΚΕ παλεύει για να εξυπηρετούν οι θαλάσσιες ζώνες, ο θαλάσσιος πλούτος, τα λαϊκά συμφέροντα. Πιστεύουμε ακράδαντα, ότι η άσκηση αυτού του δικαιώματος, όπως γενικότερα η εξασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, δεν μπορεί να γίνει με επιτυχία και υπέρ των συμφερόντων των εργαζομένων, όσο η χώρα είναι μέσα στη «στρούγκα» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, όσο «βυθίζεται» στους επικίνδυνους ανταγωνισμούς και τους πολέμους ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές, για χάρη των συμφερόντων των μονοπωλίων.
Ξεκαθαρίζουμε ότι η διατήρηση και υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και των δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτήν, είναι υπόθεση της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Αυτό επιβάλλουν τα συμφέροντά τους και η προοπτική της πάλης τους, για να γίνουν αυτοί πραγματικοί νοικοκύρηδες σ’ αυτόν τον τόπο. Οι λαϊκές δυνάμεις δεν μπορεί και δεν πρέπει να εκχωρήσουν τα δικά τους δικαιώματα στην αστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό.
Οπως σε όλη την πρόσφατη ιστορία του τόπου μας, έτσι και σήμερα, σε περιπτώσεις πιθανών πολεμικών σχεδίων και ενεργειών σε βάρος των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, οι κομμουνιστές θα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης, του ελληνικού λαού.
Δεν πρόκειται, όμως, να δείξουμε καμιά εμπιστοσύνη στην αστική κυβέρνηση, τους αστικούς μηχανισμούς και τα κόμματα που διαχειρίζονται την εξουσία του κεφαλαίου, και στηρίζουν το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Δεν δίνουμε καμιά υποστήριξη στην κυβερνητική πολεμική πολιτική με καταψήφιση όλων των πολεμικών και αντιδραστικών νόμων. Αντίσταση και ανυπακοή στα μέτρα καταστολής, σε καθεστώς πιθανά έκτακτης ανάγκης.
Ο πόλεμος είναι συνέχεια της πολιτικής που έχει ματώσει τον λαό, τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα. Γι’ αυτό δεν χωρά καμιά εργασιακή ειρήνη με το κεφάλαιο και την εργοδοσία. Η υπεράσπιση του λαού, των σπιτιών, των κυριαρχικών δικαιωμάτων του δεν πάει μαζί με την υπεράσπιση αυτών που όλα τα προηγούμενα χρόνια τσάκισαν τα δικαιώματα και τη ζωή του.
Το ΚΚΕ σταθερά προσανατολισμένο στην ανάπτυξη της φιλίας, της διεθνιστικής αλληλεγγύης των δύο λαών
Σε τέτοιες συνθήκες, παίρνουμε κοινές πρωτοβουλίες με το εργατικό κίνημα της Τουρκίας και τους γειτονικούς λαούς, ενάντια στις αστικές κυβερνήσεις. Εξασφαλίζουμε αλληλεγγύη με άλλα εργατικά και λαϊκά κινήματα της περιοχής των Βαλκανίων, της Ευρώπης, του κόσμου.
Το ΚΚΕ είναι σταθερά προσανατολισμένο στην ανάπτυξη της φιλίας, της διεθνιστικής αλληλεγγύης ανάμεσα στην εργατική τάξη και στους λαούς των δύο χωρών. Εχει οικοδομήσει στενές, συντροφικές σχέσεις με το ΚΚ Τουρκίας. Στόχος είναι να δυναμώσει η αντιιμπεριαλιστική πάλη του εργατικού-λαϊκού κινήματος και στις δύο χώρες, ενάντια στις αστικές τάξεις και τη συμμετοχή – εμπλοκή Ελλάδας-Τουρκίας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, για το απαραβίαστο των συνόρων, για την αποδέσμευσή τους από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και ενώσεις, που αποτελούν μόνιμη πηγή οδυνηρών συνεπειών σε βάρος των λαών.
Αποκτά μεγάλη σημασία η θέση που υπερασπίζονται το ΚΚΕ και το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας, που την επιβεβαίωσαν ξανά με κοινή τους ανακοίνωση και τον προηγούμενο μήνα, για «καμιά αλλαγή των συνόρων και των συνθηκών που τα καθορίζουν». Αυτή η κοινή θέση των κομμουνιστών των δύο χωρών, αποτελεί αποστομωτική απάντηση και στις εθνικιστικές δυνάμεις ένθεν – κακείθεν, που καλλιεργούν το μίσος ανάμεσα στους δύο λαούς, αλλά στέκονται «προσοχή» στα μεγάλα συμφέροντα, για τα οποία προκαλούνται αυτοί οι ανταγωνισμοί, ενώ δεν λένε κουβέντα για το ΝΑΤΟ και τους «ισχυρούς συμμάχους» που «σπρώχνουν» προς τους επώδυνους συμβιβασμούς.
Η θέση αυτή είναι μέρος της κοινής πάλης ενάντια στις αστικές τάξεις των δύο κρατών, τα αστικά κόμματα και τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, συγκεντρώνοντας δυνάμεις για την τελική ανατροπή του επικίνδυνου και σάπιου καπιταλισμού και την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας, του σοσιαλισμού. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι μόνο σ’ αυτό το έδαφος, οι θαλάσσιες ζώνες θα είναι εφικτό να μην είναι πεδίο πλουτισμού των μονοπωλίων, αντιθέσεων, κρίσεων και πολεμικών συγκρούσεων, αλλά πηγή ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών και ευημερίας των γειτονικών λαών. Αυτή είναι η ποιοτική διαφορά. Και οι κομμουνιστές συναισθάνονται αυτήν τη μεγάλη ευθύνη δυναμώνοντας την πάλη τους.
Με αυτή την προοπτική, δυναμώνουμε την πάλη για να κλείσουν οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στη χώρα, για τον απεγκλωβισμό από τα σχέδια των ΗΠΑ, από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, όπως και από άλλες στρατηγικές συμμαχίες με ΗΠΑ, Ισραήλ κ.α. Καμιά υποχρέωση για ΝΑΤΟϊκούς εξοπλισμούς – ακύρωση της συμφωνίας για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και άλλων αντίστοιχων.
Το ΚΚΕ στέκεται στο πλευρό των αξιωματικών, υπαξιωματικών και των στρατιωτών, στηρίζει τα δίκαια αιτήματα και τις κινητοποιήσεις τους. Χαιρετίζει την περήφανη στάση μόνιμων στελεχών και φαντάρων που απαιτούν απεμπλοκή από πολέμους ξένους προς τα συμφέροντα της χώρας και του λαού της. Καταγγέλλει τις διώξεις και τις ποινές που επιβάλλει η κυβέρνηση και το Επιτελείο σε βάρος των στρατιωτών που ασκούν τα πολιτικά τους δικαιώματα και παίρνουν μέρος στις λαϊκές διαδηλώσεις.
Τονίζουμε ότι, αντικειμενικά σήμερα, η αποκλειστική αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων στην προστασία της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, για την οποία έχουν δώσει όρκο, έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση με τον ρόλο της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, το Ισραήλ. Γι’ αυτό και χρειάζεται να δυναμώσει η πάλη ενάντια σε αυτές τις συμμαχίες.
Στη μια όψη η άγρια καταστολή ενάντια στα θύματα των πολέμων και στην άλλη η διαλογή φθηνού εργατικού δυναμικού
Οι συνέπειες των ιμπεριαλιστικών πολέμων, των ανταγωνισμών και της εμπλοκής της χώρας μας σε αυτούς, δεν τελειώνουν εδώ.
Την ώρα που το θερμόμετρο στα ελληνοτουρκικά έχει ανέβει, η κυβέρνηση της ΝΔ εξακολουθεί να περηφανεύεται ότι η συνεργασία με τις τουρκικές αρχές αποδίδει καρπούς στη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών. Τα γεγονότα όμως τους διαψεύδουν με τον πιο τραγικό τρόπο. Μόλις την περασμένη Δευτέρα, δύο νέα εγκληματικά επεισόδια καταδίωξης προσφύγων και μεταναστών στη Λέσβο και τη Σάμο κατέληξαν με τον θάνατο 12 ανθρώπων – προσφύγων από τη μαρτυρική Παλαιστίνη και τη Συρία, ανάμεσα στους οποίους κι ένα βρέφος.
Αντίστοιχα, η ελληνική κυβέρνηση έχει επιδοθεί σε διάφορες συζητήσεις με τις αρχές της Λιβύης για την αντιμετώπιση των κυκλωμάτων διακινητών και την προστασία των συνόρων, όπως λέει. Ομως, οι εικόνες αθλιότητας στην Κρήτη, με τους πρόσφυγες και μετανάστες να βρίσκονται σε συνθήκες εξαθλίωσης, να κοιμούνται σε αλάνες, κάτω από απορριμματοφόρα, χωρίς να εξασφαλίζονται τα πιο στοιχειώδη μέτρα προστασίας των ανθρώπων αυτών, αποδεικνύουν ότι τα παζάρια με τους φύλαρχους από τη Λιβύη μάλλον δεν αποδίδουν, οξύνουν το πρόβλημα.
Το προωθούμενο μέτρο αναστολής του ασύλου, στο όνομα των έκτακτων αναγκών, που μάλιστα εντάσσεται στη συζήτηση για το νέο Μηχανισμό Αντιμετώπισης Εκτακτης Ανάγκης της ΕΕ, δεν αποτελεί λύση αλλά ακόμα έναν κρίκο της βαρβαρότητας. Οποια διαχειριστική λύση καταστολής κι αν επιστρατεύσουν, από την ενίσχυση του στρατιωτικού-κατασταλτικού μηχανισμού της Frontex μέχρι τα εκτρωματικά σχέδια των λεγόμενων «κόμβων επιστροφής», δηλαδή τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Αφρική, η ΕΕ και οι αστικές κυβερνήσεις δεν θα πατάξουν τα κυκλώματα των διακινητών, γιατί αυτά δρουν πάνω στο έδαφος της πολιτικής τους.
Στη μια όψη αυτής της πολιτικής είναι η άγρια καταστολή ενάντια στα θύματα των πολέμων τους και στην άλλη όψη είναι η διαλογή του κατάλληλου φθηνού εργατικού δυναμικού που έχει ανάγκη το κεφάλαιο, όπως π.χ. το τουριστικό κεφάλαιο με τα μεγαλοξενοδοχεία να μετρούν τεράστια κέρδη από την εκμετάλλευση των μεταναστών εργατών.
Ούτε η προσπάθειά τους να καλλιεργήσουν το ξενοφοβικό και ρατσιστικό δηλητήριο, στην οποία επιδίδονται με ιδιαίτερη ζέση το τελευταίο διάστημα διάφορα κυβερνητικά στελέχη, θα πιάσει τόπο. Υπάρχει πλέον μεγάλη πείρα στον ελληνικό λαό, όπως και σπουδαία παραδείγματα αλληλεγγύης στους κατατρεγμένους πρόσφυγες και μετανάστες, αλλά και κοινών αγώνων Ελλήνων και μεταναστών εργατών ενάντια στην εκμετάλλευσή τους.
Το ΚΚΕ διεκδικεί πλήρη εφαρμογή της Συνθήκης της Γενεύης και απόδοση ασύλου σε όλους τους πρόσφυγες από χώρες ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων, να μπορούν να πάνε στις χώρες του πραγματικού προορισμού τους, σε σύγκρουση με το ευρωενωσιακό πλαίσιο που μετατρέπει την Ελλάδα σε αποθήκη ανθρώπινων ψυχών. Ταυτόχρονα, παλεύει για την προστασία και τα δικαιώματα όλων των προσφύγων και μεταναστών που ζουν και εργάζονται στην χώρα μας.
Η διέξοδος για τον ελληνικό και τους άλλους λαούς βρίσκεται στον δρόμο της ανατροπής του συστήματος
Απέναντι σε όλες αυτές τις συνέπειες της πολιτικής τους, αλλά και απέναντι στα χειρότερα που ετοιμάζουν, υπάρχει ελπίδα και διέξοδος για τον λαό. Ελπίδα είναι οι αγώνες που γυρνάνε την πλάτη στους εκβιασμούς της κυβέρνησης και του κ. Μητσοτάκη περί «σταθερότητας» σε μια πολιτική που δημιουργεί μόνο αστάθεια στις ζωές μας, που αγνοούν τα κηρύγματα περί «κοινωνικής ειρήνης». Με άλλα λόγια τα κηρύγματα της υποταγής που απευθύνουν στον λαό οι εκπρόσωποι της αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας, όπως το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα του Τσίπρα και οι άλλοι, ενώ ταυτόχρονα προβάλλουν τον εαυτό τους ως ενδεδειγμένη λύση στο κεφάλαιο, για να του κάνουν ξανά τη βρώμικη δουλειά.
Ελπίδα είναι να στεριώνει ο κοινός αγωνιστικός βηματισμός ανάμεσα στην εργατική τάξη, τη νεολαία, τους βιοπαλαιστές σε πόλεις, χωριά και νησιά. Να μετρηθούν βήματα στη συγκρότηση ενός μεγάλου, πανελλαδικού κινήματος που θα αμφισβητήσει τις επιλογές τους, την κυρίαρχη πολιτική, μέχρι και την ίδια την εξουσία του κεφαλαίου στη χώρα μας.
Η διέξοδος για τον ελληνικό και τους άλλους λαούς βρίσκεται στον δρόμο της ανατροπής του συστήματος αυτού που σάπισε, που τώρα βρίσκεται ξανά στη φάση του πολέμου και που στον βούρκο του θάβει την επιθυμία των νέων ανθρώπων να ζήσουν μια ζωή με σύγχρονα δικαιώματα, με δημιουργικότητα, με αξίες και ιδανικά.
Από αυτόν τον βούρκο όμως μπορούμε να βγούμε και θα βγούμε, οικοδομώντας στην Ελλάδα μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, με τις λαϊκές ανάγκες στο επίκεντρο της οικονομικής ανάπτυξης, με μια πραγματική, εργατική-λαϊκή εξουσία και δημοκρατία, που σε τίποτα δεν θα θυμίζει τη σημερινή σαπίλα και διαφθορά που αναβλύζει το αστικό πολιτικό σύστημα.
Τέτοιο πρόγραμμα έχει το ΚΚΕ, για αυτή την προοπτική δουλεύει από σήμερα. Γι’ αυτό και αποτελεί τον νου, την καρδιά και τον οργανωτή κάθε λαϊκής διεκδίκησης, αλλά και τον πραγματικό αντίπαλο, το αντίπαλο δέος κάθε αντιλαϊκής κυβέρνησης.
Αυτό το αντίπαλο δέος, αυτές οι διεκδικήσεις, αυτή η προοπτική πρέπει να δυναμώσει και στις κάλπες των βουλευτικών εκλογών.
Αυτό είναι το διακύβευμα για τον λαό και όχι το ποιος θα έχει το πάνω χέρι σε μια επόμενη αντιλαϊκή κυβέρνηση, ποιος θα κερδίσει τη μάχη της δεύτερης θέσης, ποιος θα πάει με ποιον ανάμεσα σε κόμματα που μοιράζονται επί της ουσίας κοινά αντιλαϊκά προγράμματα.
Δεν περιμένουμε, όμως, μέχρι τις εκλογές. Από τώρα κάνουμε τη νύχτα μέρα! Για να έχουν τη μεγαλύτερη δυνατή επιτυχία οι κινητοποιήσεις, τα νέα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια, η διεθνής απεργία ενάντια στον πόλεμο σε πάνω από 100 λιμάνια στις 30 Οκτώβρη, η μεγάλη πανελλαδική πανεργατική απεργία στις 25 Νοέμβρη. Για να πάρουν απάντηση όσοι θέλουν τον λαό στο περιθώριο. Με τη σιγουριά ότι η εργατική τάξη, ο λαός και η νεολαία έχουν τη δύναμη να επιβάλουν το δίκιο τους, προχωράμε μπροστά, με ΚΚΕ πολύ πιο δυνατό.
