Παράσταση διαμαρτυρίας ενάντια στη συμμετοχή του ερευνητικού κέντρου ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» στα ΝΑΤΟικά πολεμικά σχέδια πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 22 Γενάρη στην πύλη του ερευνητικού κέντρου, από το Σωματείο Συμβασιούχων Ερευνητών/τριων και Διδασκόντων/ουσών, με αφορμή την διοργάνωση του 2ου kick-off meeting του DIANA του ΝΑΤΟ.
Το Σωματείο καταδίκασε την εμπλοκή του «Δημόκριτου» στο δίκτυο DIANA του ΝΑΤΟ και τη λειτουργία του ως «ελληνικός επιταχυντής καινοτομίας», καθώς και την διοργάνωση του 2ου kick-off meeting του DIANA, που σηματοδοτεί την επίσημη έναρξη του προγράμματος DIANA για το 2026.
Το DIANA (Defence Innovation Accelerator for the North Atlantic) εγκαινιάστηκε το 2022, παράλληλα με το Ταμείο Καινοτομίας του ΝΑΤΟ (INF), με στόχο «το ΝΑΤΟ να διατηρήσει το τεχνολογικό του πλεονέκτημα» απέναντι στους άλλους ιμπεριαλιστικούς συνασπισμούς, ενώ τον Γενάρη του 2025 πραγματοποιήθηκε στον Δημόκριτο η επίσημη έναρξη του Πρώτου Ελληνικού Επιταχυντή για «διττές τεχνολογίες» (που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο για εμπορικούς-πολιτικούς όσο και για πολεμικούς σκοπούς). Στη φετινή διοργάνωση του DIANA συμμετείχαν εταιρείες καινοτομίας από όλη την Ευρώπη, οι οποίες δραστηριοποιούνται στον τομέα της Ενέργειας.
«Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, “ως μέρος του δικτύου DIANA του ΝΑΤΟ, οι εταιρείες αυτές θα έχουν πλήρη πρόσβαση στις υποδομές και τα εργαστήρια του κέντρου, την τεχνογνωσία, το ερευνητικό δυναμικό”! Πραγματικά τα εργαστήριά μας μετατρέπονται σε εργαστήρια πολέμου!», σημειώνει το Σωματείο.
Πιο συγκεκριμένα, σε ανακοίνωσή του, επισημαίνει τα εξής:
«Διατρανώνουμε την αντίθεσή μας στην ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή των ερευνητικών κέντρων και των πανεπιστημίων μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, που εκφράζεται με πολλαπλασιασμό των ερευνητικών προγραμμάτων σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ και την πολεμική βιομηχανία, με αύξηση των αντίστοιχων συνεδρίων και ημερίδων, ακόμα και με προσπάθεια αλλαγής κανονισμών των ιδρυμάτων, όπως έγινε πρόσφατα στον ΕΛΚΕ του ΕΜΠ, για να μην εμποδίζεται η συνεργασία με το ΝΑΤΟ.
Οι εργαζόμενες και εργαζόμενοι στα ερευνητικά κέντρα βλέπουμε και ζούμε τον γρήγορο προσανατολισμό των χρηματοδοτήσεων στις ανάγκες του πολέμου. Η ΕΕ κινητοποιεί υπέρογκα ποσά (πχ ReArm Europe-800 δις. €, SAFE-150 δις. € κ.α.). Προγράμματα που ανήκουν στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας (European Defence Fund – EDF) αλλά και στα χρηματοδοτικά εργαλεία του ΝΑΤΟ παρελαύνουν στα ερευνητικά κέντρα. Η χρηματοδότηση για τεχνολογίες “διττής” χρήσης πρόκειται να γίνει ο κανόνας, αφήνοντας στο περιθώριο χρήσιμα για την κοινωνία ερευνητικά αντικείμενα, λόγω της χρόνιας υποχρηματοδότησης. Στην ίδια λογική εντάσσονται και τα Πανεπιστήμια. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η συνεργασία του ΕΚΠΑ με την οπλοβιομηχανία “Lockheed Μartin”, τα προγράμματα EDF στα οποία εμπλέκονται όλο και περισσότερα πανεπιστημιακά ιδρύματα, η συνεργασία της αμερικάνικης πρεσβείας με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο στα πλαίσια του προγράμματος “Metavasis” … και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό!
Αποδεικνύεται πως μάλλον “λεφτά υπάρχουν”, αλλά διατίθενται επιλεκτικά όταν πρόκειται για την χρηματοδότηση και στήριξη της επιχειρηματικότητας, ιδιαίτερα όταν αφορά την στήριξη των διαφόρων επιχειρηματικών ομίλων και οργανισμών που συμμετέχουν στο “οικοσύστημα” της “πολεμικής καινοτομίας”.
Παράλληλα, επιδιώκεται και η ενεργός εμπλοκή των εργαζομένων στα ερευνητικά κέντρα, η διαμόρφωση κλίματος αποδοχής ή και στήριξης των πολεμικών σχεδίων από ερευνητές, υποψήφιους διδάκτορες, φοιτητές, η προετοιμασία τους για τον πόλεμο. Όμως, η συνενοχή στο έγκλημα δεν αποτελεί “πρόκληση και ευκαιρία” για τους εργαζόμενους και τους ερευνητές, όπως διαφημίζεται, αλλά πρόσκληση να αποδεχτούμε τη μετατροπή ολόκληρης της χώρας μας – και των ερευνητικών μας κέντρων- σε απέραντες ΝΑΤΟικές υποδομές, καθιστώντας μας ταυτόχρονα στόχους, θύτες και θύματα.
Ως υψηλά ειδικευμένοι εργαζόμενοι γνωρίζουμε τις δυνατότητες της επιστήμης για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής ολόκληρης της κοινωνίας. Όμως την ίδια ώρα βλέπουμε συνεχώς τις ανάγκες μας να μην καλύπτονται και μάλιστα να αξιοποιείται ξεδιάντροπα η δεινή οικονομική κατάσταση των ερευνητικών κέντρων και των Πανεπιστημίων ως μοχλός πίεσης για τη στήριξη των πολεμικών σχεδιασμών. Αντί να λύσουν τα προβλήματα που δημιούργησε η πολιτική της ανταγωνιστικότητας που στήριξαν όλες οι κυβερνήσεις, θέλουν να αποδεχτούμε πως η υποχρηματοδότηση και η υποστελέχωση των ερευνητικών κέντρων, η ακρίβεια που κατατρώει τα εισοδήματά μας, οι ολιγόμηνες και κακοπληρωμένες συμβάσεις μπορούν να αντισταθμιστούν με spin-offs και start-ups που πρέπει να δημιουργήσουμε για να χρηματοδοτηθούμε από πολεμικές μηχανές και οργανισμούς.
Γνωρίζουμε καλά πως δεν υπάρχει “επιστήμη για την επιστήμη”. Ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες στην έρευνα έχουμε ευθύνη απέναντι στους υπόλοιπους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους. Δηλώνουμε ότι δεν δεχόμαστε να γίνουμε γρανάζια στην πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ και να βάψουμε τα χέρια μας με το αίμα του δικού μας και άλλων λαών. Αρνούμαστε να θέσουμε την επιστήμη και την έρευνά μας στην υπηρεσία του ΝΑΤΟ ή άλλων πολεμοκάπηλων οργανισμών. Δεν θα γίνουμε συνένοχοι στο έγκλημα! Δεν θα επιτρέψουμε η δουλειά μας να αξιοποιείται για πολεμικούς σχεδιασμούς!
Καταδικάζουμε τέτοιες διοργανώσεις πολεμικής προετοιμασίας, σε μια περίοδο που ο πλανήτης φλέγεται, που παγκοσμίως βρίσκονται σε εξέλιξη δεκάδες πολεμικά μέτωπα, σε ορισμένα από τα οποία εμπλέκεται ενεργά και η χώρα μας. Σε συνθήκες που πυκνώνουν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις όπως πρόσφατα στη Βενεζουέλα και οι απειλές για νέες εισβολές, όπως σε Κούβα, Γροιλανδία, Ιράν κ.α.
Διεκδικούμε:
- Να απεμπλακούν τα Ερευνητικά Κέντρα μας από το συγκεκριμένο πρόγραμμα επιταχυντή.
- Επαρκή χρηματοδότηση των ερευνητικών κέντρων από τον κρατικό προϋπολογισμό, μόνιμες και σταθερές θέσεις εργασίας».
