Τις απαράδεκτες εκδηλώσεις τιμής για τον πρώτο κατοχικό νομάρχη Έβρου που διορίστηκε από την κυβέρνηση των δοσίλογων το 1941, τις οποίες διοργανώνει ο Δήμος Διδυμοτείχου, καταγγέλλει η ΤΕ Έβρου του ΚΚΕ
«Φαίνεται πως ο δήμαρχος αγνοεί ή σκοπίμως θέλει να διαγράψει από τη συλλογική μνήμη την περίοδο της κατοχής των Γερμανών στον πολύπαθο Έβρο, αλλά και τον ρόλο των συνεργατών τους. Φαίνεται πως αγνοεί ή σκοπίμως θέλει να διαγράψει από τη συλλογική μνήμη τον ρόλο της Εθνικής Αντίστασης στην περιοχή του Έβρου, καθώς και το γεγονός ότι ο Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (ΕΛΑΣ) ήταν αυτός που πολέμησε τους Γερμανούς, όπως και τους Βούλγαρους, κατακτητές και απελευθέρωσε τελικά την πόλη του Διδυμοτείχου στις 29 Αυγούστου 1944, όπως και ολόκληρο τον νομό μας» σημειώνει η Τομεακή Επιτροπή του Κόμματος προσθέτοντας ότι «τέτοιες εκδηλώσεις εντάσσονται στην προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της αστικής τάξης της χώρας μας να ξαναγραφτεί η ιστορία της μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών που γράφτηκε με τη θυσία χιλιάδων αγωνιστών μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ, του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, μέσα από τις γραμμές του τιμημένου ΚΚΕ».
Υπογραμμίζει πως «οι αγωνιστές αυτοί και οι θυσίες τους δεν μπορούν να εξισώνονται με τις “υπηρεσίες” των συνεργατών του Γ΄ Ράιχ», όπως «δεν μπορούν να εξισώνονται αυτοί που με τις γροθιές τους ψηλά και το βλέμμα καθάριο νίκησαν τον θάνατο σαν τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής που πρόσφατα ήρθαν οι φωτογραφίες τους στο φως της δημοσιότητας (εκ των οποίων 6 Εβρίτες από Διδυμότειχο, Σουφλί και Αλεξανδρούπολη), με τους βασανιστές τους και τους ντόπιους συνεργάτες τους!».
Καταλήγοντας ξεκαθαρίζει ότι «το Διδυμότειχο, όπως και τα δεκάδες χωριά του, ολόκληρος ο Έβρος, απέδειξαν περίτρανα πως ήξεραν και ξέρουν ποιος ήταν ο εχθρός δίνοντας το αίμα τους δεκάδες, εκατοντάδες αγωνιστές για την πολυπόθητη λευτεριά, αλλά και για μια άλλη κοινωνία καλύτερη από αυτήν που γνώρισαν και έζησαν και πριν την κατοχή» και «όση προσπάθεια και να κάνει το σύστημα και οι απολογητές του, η ιστορία που γράφτηκε με αίμα δεν παραχαράσσεται!».
