«Δικαιολογημένο» κρίνει με απάντησή της η Κομισιόν το φόρτωμα του λαού με τον πακτωλό των 150 δισ. ευρώ με την ψευδεπίγραφη επωνυμία «SAFE», που θα πληρώσουν και πάλι οι λαοί για πολεμικούς εξοπλισμούς, σε ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής του Κόμματος, Κώστας Παπαδάκης.
Πρόκειται για ένα μέρος μόνο των 800 δισ. του ευρωενωσιακού προγράμματος πολεμικής βιομηχανίας-μαμούθ «Rearm EU». Για την ενεργοποίηση του «SAFE» η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικαλείται τις «συνέπειες στο περιβάλλον ασφάλειας», όμως έχει και η ίδια μεγάλες ευθύνες, καθώς στο φόντο του ανταγωνισμού της με Κίνα, Ρωσία και Ιράν αλλά και τις ΗΠΑ εντείνει το ιμπεριαλιστικό πολεμικό μακελειό σε ανοιχτά πολεμικά μέτωπα, όπως σε Ουκρανία και Μ. Ανατολή με κίνδυνο γενικευμένης πολεμικής σύρραξης.
O αρμόδιος Επίτροπος Κουμπίλιους στην απάντησή του επιβεβαιώνει ότι η Τουρκία μπορεί πλέον με τον Κανονισμό «SAFE» να καταστεί επιλέξιμη για τη συμμετοχή της στον εν λόγω χρυσοφόρο για τους ομίλους της πολεμικής βιομηχανίας μηχανισμό, ανεξάρτητα από τους όρους που αυτός προβάλλει. Στόχος της ΕΕ, όπως ομολογείται ευθέως στην απάντηση, είναι «οι καλύτερες τιμές» στο πολεμικό παζάρι. Το ποια μεταχείριση ακριβώς επιφυλάσσει η ΕΕ στην αστική τάξη της Τουρκίας για την ένταξή της στο «SAFE» φανερώνεται από την ίδια την απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς αυτή παρότι ευθέως ερωτάται για το ότι η Τουρκία αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και κατέχει το 37% των εδαφών της Κύπρου, δύο κατά τα άλλα κρατών-μελών της ΕΕ, αποφεύγει και την παραμικρή επικριτική τοποθέτηση.
Οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης της ΝΔ για διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μέσα από προϋποθέσεις σε αστερίσκους που προβάλλει ο Κανονισμός για τη συμμετοχή της αστικής τάξης Τουρκίας στο «SAFE» είναι αβάσιμοι και επιχειρούν να αποκρύψουν ότι κι αυτοί εντάσσονται στο πλαίσιο του «παζαριού», στο οποίο πρωτοστατεί η ελληνική αστική τάξη για λογαριασμό των μεγάλων ομίλων. Επιδιώκει να συγκαλύψει τη δρομολόγηση της συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, υπό την εποπτεία των ΗΠΑ, ΕΕ και ΝΑΤΟ, με θύμα τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου. Άλλωστε υπάρχει συσσωρευμένη πικρή πείρα στον ελληνικό λαό από τη λεγόμενη «πολιτική των αστερίσκων» που ποτέ δεν απέτρεψε τις συνέπειες από το επικίνδυνο καθαυτό περιεχόμενο των αποφάσεων της ΕΕ.
Ανάλογο «κρυφτούλι» και επιζήμιο ρόλο παίζουν και οι άλλες αστικές δυνάμεις, όπως το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, που με την ίδια στρατηγική επιδίωξη με την κυβέρνηση επικαλούνται ζητήματα διαδικασιών στην έγκριση του «SAFE» για να καμουφλάρουν τη δεδομένη πλειοδοσία της ΕΕ και του Ευρωκοινοβουλίου τόσο στο ράλι των πολεμικών εξοπλισμών που υπηρετεί και το «SAFE», όσο και την πριμοδότησή τους για την ένταξη της Τουρκίας στον πολεμικό ευρωενωσιακό σχεδιασμό, κατεύθυνση στην οποία άλλωστε πρωτοστατεί η πολυδιαφημισμένη ως η πιο στενή σύμμαχος της αστικής τάξης της Ελλάδας, η Γαλλία.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ισχυρίζεται μάλιστα, τέλος, ότι ο βαρύς λογαριασμός του «SAFE», μπορεί να συμβαδίζει με την… «ευημερία» του λαού. Όπου «ευημερία» η ΕΕ εννοεί το υπερμνημόνιο του Ταμείου Ανάκαμψης και τους άλλους αντιλαϊκούς μηχανισμούς εμπορευματοποίησης της Υγείας ή της Πολιτικής Προστασίας (EU4 Health, Resc EU).
Ο λαός με την πάλη του να δώσει αποφασιστική απάντηση, απαιτώντας καμία θυσία για τα μονοπώλια και τα γεράκια του πολέμου, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, την εμπλοκή της χώρας μας, τους πολεμικούς μηχανισμούς και τους μεγάλους κινδύνους για τα κυριαρχικά δικαιώματα που τα συνοδεύουν.
Η Ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ
Η Ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ έχει ως εξής:
«Η θέσπιση του “SAFE” είναι τεκμήριο βαθύτερης εμπλοκής της ΕΕ στους επικίνδυνους πολεμικούς σχεδιασμούς και στροφής στην “πολεμική οικονομία”, στο πλαίσιο ανταγωνισμών με Ρωσία, Κίνα και ΗΠΑ. Στον κανονισμό προβλέπεται συμμετοχή “τρίτων ομόθυμων χωρών”. Ενδεικτική είναι η συμμετοχή της Τουρκίας, που αμφισβητεί σύνορα και κυριαρχικά δικαιώματα κρατών μελών όπως η Ελλάδα, ενώ κατέχει το 37 % των εδαφών της Κύπρου χωρίς να την αναγνωρίζει.
Ερωτάται η Επιτροπή:
- Πώς τοποθετείται σχετικά με το γεγονός ότι ο κανονισμός “SAFE” εντείνει ανταγωνισμούς της ΕΕ με Κίνα, Ρωσία και ΗΠΑ, προωθώντας επικίνδυνους σχεδιασμούς και γενίκευση της πολεμικής εμπλοκής, που ήδη θέτουν στο στόχαστρο —και πλήττουν— την ασφάλεια των λαών;
- Πώς τοποθετείται σχετικά με την ανάγκη —σε σύγκρουση με τα σχέδια της πολεμικής οικονομίας της ΕΕ— να αυξηθούν μισθοί και συντάξεις, να επιστραφούν 13ος και 14ος μισθός και σύνταξη στο Δημόσιο και να ενισχυθούν οι δαπάνες για υγεία, παιδεία, πρόνοια, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες των εργαζομένων αντί να χρηματοδοτηθούν οι όμιλοι της πολεμικής βιομηχανίας της ΕΕ, που με τους επικίνδυνους σχεδιασμούς τους διαμορφώνουν νέα πεδία κερδοφορίας, με απρόβλεπτους κινδύνους για τους λαούς;
- Πώς τοποθετείται σχετικά με το γεγονός ότι στον κανονισμό “SAFE” συμμετέχουν λεγόμενες “τρίτες χώρες”, ανάμεσά τους η Ουκρανία με την επίκληση της εισβολής και κατοχής από τη Ρωσία εδαφών της, ενώ στο ίδιο πρόγραμμα συμμετέχει η Τουρκία, που μεταξύ άλλων εισέβαλε και κατέχει από το 1974 εδάφη της Κύπρου —κράτους μέλους της ΕΕ— και αμφισβητεί σύνορα και κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας;»
Η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Η απάντηση του κ. Kubilius εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχει ως εξής:
«Η έκτακτη κατάσταση που έχει προκύψει από τον επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας και οι συνέπειές της στο περιβάλλον ασφάλειας δικαιολογεί τη λήψη επειγόντων μέτρων από την ΕΕ για τη θέσπιση ενός προσωρινού μέσου που αποσκοπεί στην παροχή χρηματοδοτικής συνδρομής στα κράτη μέλη. Σκοπός του μέσου δράσης για την ασφάλεια στην Ευρώπη (SAFE) είναι η στήριξη των κρατών μελών που επιθυμούν να επενδύσουν στην αμυντική βιομηχανική παραγωγή, προκειμένου να αυξήσουν την αμυντική τους ετοιμότητα.
Η Επιτροπή δεν αντιτίθεται ούτε κάνει κάποια επιλογή ανάμεσα στην ασφάλεια και την ευημερία· οι δε κοινωνικές πολιτικές παραμένουν υψηλή προτεραιότητα στο θεματολόγιό της. Το μέσο NextGenerationEU (NGEU) παρέχει σημαντικούς χρηματοδοτικούς πόρους, π.χ. μέσω του Μηχανισμού Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, του rescEU και του EU4Health. Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση για την ιεράρχηση των πολιτικών τους θεματολογίων συνεχίζει να είναι τελικά ευθύνη των κρατών μελών.
Η συμμετοχή τρίτων χωρών ως αγοραστών σε δημόσιες συμβάσεις που υποστηρίζονται από το μέσο SAFE επιτρέπει την αύξηση του επιπέδου συγκέντρωσης της ζήτησης που είναι αναγκαία για την αναβάθμιση της βιομηχανικής ικανότητας της ΕΕ και, ταυτόχρονα, διασφαλίζει ότι τα κράτη μέλη που συμμετέχουν σ’ αυτές τις δημόσιες συμβάσεις επιτυγχάνουν καλύτερες τιμές. Οι όροι για τη βιομηχανική συμμετοχή της Ουκρανίας και της Τουρκίας στο μέσο SAFE είναι διαφορετικοί. Η ουκρανική βιομηχανία αποκτά μια νομιμοποίηση που προσομοιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο με εκείνη της βιομηχανίας της ΕΕ. Αντιθέτως, η τουρκική βιομηχανία μπορεί να καταστεί επιλέξιμη μόνο μέσω της υπογραφής διμερούς συμφωνίας μεταξύ της Τουρκίας και της ΕΕ. Η έγκριση μιας τέτοιας συμφωνίας εναπόκειται στο Συμβούλιο, σύμφωνα με την εφαρμοστέα νομική βάση, και η απόφαση θα ληφθεί με ψηφοφορία σύμφωνα με την εφαρμοστέα νομική βάση και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων».
