Με την κατάθεση της Ανυσίας Λιούρι, επιβάτιδας που βρισκόταν στο κυλικείο της επιβατικής αμαξοστοιχίας τη στιγμή της σύγκρουσης των τρένων στα Τέμπη, συνεχίστηκε χτες η δίκη στη Λάρισα. Οπως κατέθεσε, στο ίδιο βαγόνι μαζί της ταξίδευαν η Μάρθη Ψαροπούλου, η Φραντσέσκα Μπέζα, η Κλαούντια Λάτα και η Εριέτα Μόλχο, οι δύο εργαζόμενοι στο κυλικείο, όλοι τους θύματα της σύγκρουσης.
«Φορούσα ακουστικά. Εβλεπα το σκοτάδι από το παράθυρο και κάποια στιγμή είδα μια λάμψη να πλησιάζει. Εκλεισα τα μάτια και ένιωσα μια δυνατή κίνηση να με τραβάει προς τα κάτω. Πετάχτηκα στον αέρα και έπεσα έξω», κατέθεσε για τη στιγμή της σύγκρουσης. «Υπήρχε φωτιά πάνω από το κεφάλι μου. Είδα τη φωτιά με τα μάτια μου. Ενιωθα να καίγομαι ζωντανή. Ενας άντρας με τράβηξε από τη φωτιά. Αν δεν με έβρισκε θα πέθαινα εκεί», κατέθεσε η μάρτυρας, προσθέτοντας πως υπέστη θερμικά και χημικά εγκαύματα.
Κατά τη διάρκεια της κατάθεσής της, η πρόεδρος της επιδείκνυε εικόνα από την έρευνα της ΕΔΑΠΟ (Επιτροπή Διερεύνησης Ανεξάρτητων Πραγματογνωμόνων Οικογενειών) σχετικά με τις θέσεις που βρισκόταν κάθε επιβάτης στο κυλικείο. Οπως καταγράφεται στην έκθεση, στο κυλικείο επέβαιναν 31 άτομα και τα θύματα ήταν 25. Εξι ήταν οι επιζώντες, εκ των οποίων οι δύο πετάχτηκαν έξω από το βαγόνι. Σύμφωνα με την ΕΔΑΠΟ, τουλάχιστον τρία άτομα επέζησαν από τη σύγκρουση και κάηκαν από τη φωτιά.
Στη συνέχεια, κατέθεσε η Ντίνα Μαγδαλιανίδη, η οποία ταξίδευε για πρώτη φορά με τρένο και βρισκόταν στο δεύτερο βαγόνι. Κατέθεσε πως είχε πάει να καθίσει στο κυλικείο, αλλά λόγω μιας μυρωδιάς υγραερίου και επειδή δεν υπήρχε κενή θέση επέστρεψε στο δεύτερο βαγόνι.
Για τη στιγμή της σύγκρουσης κατέθεσε πως «έγινε τρακάρισμα. Θυμάμαι να χτυπάω μπροστά το κεφάλι μου από τη βαλίτσα μου. Αυτό που θυμάμαι είναι ότι όλα γύρω μου καίγανε. Είχε καπνούς, ένιωθα εγκλωβισμένη. Ημουν κάτω από μια λίμνη αίματος. Κάποιοι επιβάτες μού δέσανε το πόδι με λουρί τσάντας για να σταματήσει η αιμορραγία». Η ίδια ανέφερε πως υποβλήθηκε σε 25 χειρουργεία και πως οι επεμβάσεις συνεχίζονται. «Είμαι σε συνεχή πόνο και δεν κοιμάμαι», είπε.
Από το τέταρτο βαγόνι κατέθεσαν ο Ευάγγελος Τσαλός και η Ηλιάνα-Ειρήνη Μανίκα. «Ακουσα μέταλλα να σέρνονται. Θυμάμαι την τεράστια φωτιά. Θυμάμαι να μη σβήνει, να μη μειώνεται η έντασή της», είπε ο Ευ. Τσαλός, προσθέτοντας πως με ένα σφυρί έσπασαν το παράθυρο του βαγονιού για να μπορέσουν να βγουν. Περιγράφοντας το έντονο ψυχολογικό αποτύπωμα του εγκλήματος, ανέφερε ότι «έχω από τότε μέχρι και τώρα μεγάλη διαταραχή ύπνου, ξυπνάω τα βράδια 30 φορές, έχει γίνει πιο δύσκολη η ζωή μου».
«Ηταν ένα σκηνικό πολέμου. Καπνοί και θραύσματα. Αναγκαστήκαμε να πηδήξουμε από το παράθυρο. Η φωτιά ήταν τεράστια. Αναρωτιόμουν γιατί δεν σβήνει. Ακουγα κραυγές παντού. Μετά το συμβάν υπάρχει μια σκιά θανάτου. Ο φόβος του επικείμενου θανάτου», κατέθεσε η Ηλ. Μανίκα, η οποία αναφέρθηκε και σε μια περίεργη οσμή που δεν μπορεί να προσδιορίσει.
Από το έκτο βαγόνι, κατέθεσαν ο Βασίλειος Βραχνής και ο Αγγελος Τσιαμούρας. «Το τρένο έτρεχε αρκετά. Δεν θυμάμαι κάποια στάση μετά τη Λάρισα. Εβλεπα δύο εστίες φωτιάς», κατέθεσε, μεταξύ άλλων, ο Βασ. Βραχνής. «Υπήρχε φωτιά. Κάποια στιγμή απ’ όλο τον καπνό έχασα το οξυγόνο μου. Από παντού υπήρχε καπνός. Λαμαρίνες και παλιοσίδερα παντού», είπε ο Αγγ. Τσιαμούρας, ο οποίος τότε ήταν 19 χρονών και βοήθησε επιβάτες να βγουν από το τρίτο βαγόνι μένοντας στο σημείο της σύγκρουσης μέχρι τις 2 παρά το πρωί. Σε ερώτηση της προέδρου απάντησε πως δεν άκουσε καμία έκρηξη πέρα από το «κύμα της σύγκρουσης».
