«Επέτειο» ενός χρόνου κλείνει η Ευρωπαϊκή Ένωση με την ειδική αναφορά του Μάριο Ντράγκι για την «ανταγωνιστικότητα» της Ευρώπης. Μια έκθεση που αποτέλεσε τον «μοχλό» της στροφής της οικονομίας σε πολεμική για την ΕΕ, στην οποία προβλέπονταν η δαπάνη δισεκατομμυρίων ευρώ για τις ανάγκες του σφοδρού καπιταλιστικού ανταγωνισμού, ενώ παράλληλα ρούφηξε και συνεχίζει να το κάνει κυριολεκτικά και μεταφορικά τους λαούς.
Η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, παρουσιάζοντας μια «ρόδινη» εικόνα την στιγμή που και στο εσωτερικό της ΕΕ δυναμώνουν οι ανταγωνισμοί με την ίδια να καταγράφει «έλλειμμα ανταγωνιστικότητας» συγκριτικά με ΗΠΑ και Κίνα είπε ότι η σάπια ιμπεριαλιστική συμμαχία «δεν είναι μόνο ένας ανταγωνιστής, αλλά και ηγέτης σε πολλούς τομείς που θα καθορίσουν αυτήν την κούρσα». Σημείωσε ότι η Ευρώπη «δεν προσπαθεί να καλύψει τη διαφορά», αλλά είναι «μεταξύ των πρωτοπόρων». Μίλησε επίσης, για «πρόοδο» στον τομέα της ενέργειας, προσθέτοντας ότι «οι τιμές ενέργειας παραμένουν πολύ υψηλές, πολύ ασταθείς, πολύ ανομοιογενείς σε όλη την Ευρώπη», μια αναφορά που σχετίζεται με σχεδιασμούς για νέες χρηματοδοτήσεις στα «έργα διασύνδεσης» που εξυπηρετούν την «ενεργειακή απεξάρτηση» της ΕΕ από την Ρωσία, την θωράκιση της κερδοφορίας ευρωπαϊκών ομίλων.
Είναι ενδεικτικό ότι ισχυρίστηκε πως η ΕΕ «πρέπει να αξιοποιήσει τα δυνατά μας σημεία», καθώς η «ενιαία αγορά» απέχει πολύ από το να ολοκληρωθεί και ανέφερε ως στόχο την ενίσχυση της καινοτομίας και τις επενδύσεις σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και τεχνολογίες, πάνω στις οποίες θα οικοδομηθεί «μια νέα βιομηχανική και οικονομική εποχή» που σύμφωνα με την φον ντερ Λάιεν απαιτεί «την ανάγκη εκσυγχρονισμού και διασύνδεσης των δικτύων ενέργειας και διανομής». Για αυτή την «νέα εποχή» των επιχειρηματικών κολοσσών ανακοίνωσε νέα μέτρα, όπως ένα «Πακέτο Δικτύων» και μια νέα πρωτοβουλία για «Ενεργειακούς Αυτοκινητόδρομους» που θα συνοδεύονται προφανώς και από νέες χρηματοδοτήσεις στα κοινωνικά παράσιτα.
Ως «βασικό όπλο» στον ανταγωνισμό της ΕΕ με την Κίνα πρόταξε το πλεονέκτημα που κατά την ίδια έχει η ΕΕ στην «πράσινη τεχνολογία» λέγοντας ότι «Από την Αφρική μέχρι την Ινδία και την Κεντρική Ασία, αναζητούν λύσεις καθαρής τεχνολογίας» και πρόσθεσε ότι «Η Ευρώπη μπορεί να φιλοξενήσει πρωτοπόρες βιομηχανίες που μπορούν να εξάγουν τις λύσεις σε άλλους. Θα πρέπει να είμαστε η βιομηχανική δύναμη που θα καλύψει αυτήν την αυξανόμενη ζήτηση για καθαρή τεχνολογία», επισημαίνοντας ότι «εδώ» συναντώνται το εγχειρίδιο της πολεμικής οικονομίας, η έκθεση Draghi και το Πράσινο Deal, καθώς διεξάγεται «μάχη» μεταξύ διαφόρων ιμπεριαλιστικών «παικτών». Την ίδια ώρα οι λαοί ματώνουν από τα Deals τους, πράσινα και μη, ενώ το μεγάλο κεφάλαιο πλουτίζει στις πλάτες τους.
Στο επίκεντρο λοιπόν της «ανταγωνιστικότητας» βρίσκονται εμπορικοί δίοδοι, ενεργειακοί δρόμοι, ορυκτά και κατά βάση εκείνα, τα οποία αξιοποιούνται για κρίσιμες τεχνολογίες σχετικές και με την πολεμική προετοιμασία. Η φον ντερ Λάιεν, ανέφερε ότι το Πεκίνο έχει ήδη ισχυρή παρουσία στη Λατινική Αμερική, ενώ η ΕΕ δεν καταλήγει σε μια εμπορική συμφωνία με τις χώρες της Mercosur (συμμετέχουν οι χώρες Αργεντινή, Βραζιλία, Ουρουγουάη, Παραγουάη, Βολιβία). Στάθηκε στην παρουσία της Κίνας στην Αφρική και την Ασία, δύο βασικά πεδία ιμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης των Βρυξελλών με το Πεκίνο για τον έλεγχο, όπως ανέφερε, των πρώτων υλών – κρίσιμων για την «πράσινη» οικονομία και των σπάνιων γαιών.
«Νέα ταχύτητα, κλίμακα και ένταση» της αντιλαϊκής πολιτικής προς όφελος της «ανταγωνιστικότητας»
Από την άλλη πλευρά, ο Μάριο Ντράγκι, τόνισε ότι είναι «απογοητευμένος» από τον ρυθμό που κινείται η ΕΕ στην υλοποίηση των στόχων τους με βάση την έκθεση. Μάλιστα, είπε ότι «Είναι έτοιμοι να δράσουν, αλλά φοβούνται ότι οι κυβερνήσεις δεν έχουν κατανοήσει τη σοβαρότητα της στιγμής». Υπογράμμισε τη βασική κατεύθυνση της έκθεσης του, που αφορά την πολεμική οικονομία, δηλώνοντας ότι οι βιομηχανικές πολιτικές πρέπει να ανταποκρίνονται στην άνοδο του «οικονομικού εθνικισμού και προστατευτισμού».
«Τα κράτη χρησιμοποιούν κάθε εργαλείο που έχουν στη διάθεσή τους για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους. Μέχρι στιγμής, η αντίδραση της Ευρώπης έχει πέσει σε δύο παγίδες: ασυντόνιστες εθνικές προσπάθειες ή τυφλή πίστη ότι οι δυνάμεις της αγοράς θα δημιουργήσουν νέες δομές (…) Όσο περισσότερο πιέζουμε για μεταρρυθμίσεις, τόσο περισσότερο ιδιωτικό κεφάλαιο θα αυξηθεί και τόσο λιγότερα δημόσια χρήματα θα χρειαστούμε», είπε χαρακτηριστικά ο Μ. Ντράγκι.
Προειδοποίησε την Ένωση ότι «Οι ανταγωνιστές στις ΗΠΑ και την Κίνα είναι πολύ λιγότερο περιορισμένοι ακόμη και όταν ενεργούν εντός του νόμου. Το να συνεχίσουμε ως συνήθως ισοδυναμεί με το να παραιτηθούμε από το να μείνουμε πίσω», ενώ τόνισε ότι η Ευρώπη υστερεί σε σχέση με τις ΗΠΑ και την Κίνα σε μεγάλα μοντέλα βάσης και βλέπει χαμηλότερη υιοθέτηση της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Ο Μ. Ντράγκι είπε πως «Μια διαφορετική πορεία απαιτεί νέα ταχύτητα, κλίμακα και ένταση», γεγονός που αποτελεί «προσκλητήριο» κλιμάκωσης της αντιλαϊκής πολιτικής προς όφελος των μεγάλων συμφερόντων του κεφαλαίου για χάρη της «ανταγωνιστικότητας».
