Σε «εγρήγορση» για την ακόμα μεγαλύτερη εμπλοκή στα ευρωατλαντικά σχέδια δήλωνε μέσα στην εβδομάδα η κυβέρνηση. Την ώρα που η πολεμική αντιπαράθεση κλιμακώνεται σε Μ. Ανατολή και Ουκρανία, κι ενώ το βέλος των εξελίξεων δείχνει προς την παραπέρα γενίκευση του πολέμου και την ένωση των πολεμικών μετώπων με υπόβαθρο τους αγιάτρευτους ανταγωνισμούς, η κυβέρνηση διέρρεε ότι εξετάζει τη μετακίνηση των Patriot από την Κάρπαθο στην Κρήτη, ώστε να προστατεύει το δολοφονικό αμερικανοΝΑΤΟικό ορμητήριο της Σούδας, το οποίο πρωτοστατεί στην υποστήριξη της ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη Μ. Ανατολή από πιθανά ιρανικά αντίποινα. Επικαλούνταν εξάλλου τους ίδιους λόγους και για την παραμονή των F16 στην Κύπρο, όπως και της ελληνικής φρεγάτας που πλέει στην περιοχή, ενώ δήλωνε ανοιχτή και στο ενδεχόμενο εκ νέου μετακίνησης άλλης συστοιχίας Patriot στον Εβρο ώστε να προστατεύει την αεροπορική βάση που χρησιμοποιούν ως ορμητήριο οι ΗΠΑ, όπως βέβαια και το ευρωατλαντικό «στρατηγικό λιμάνι» της Αλεξανδρούπολης, τα οποία βρίσκονται προφανώς στο στόχαστρο.
Θυμίζουμε πως τα μέσα στην Κύπρο όσο και η συστοιχία Patriot στην Κάρπαθο, παρά τα προσχήματα που επιστρατεύτηκαν τότε, είχαν αναπτυχθεί στα πλαίσια και πάλι των ευρωατλαντικών σχεδιασμών κατά την πρώτη φάση της επίθεσης στο Ιράν, με την κυβέρνηση – με τη σύμφωνη γνώμη και των άλλων αστικών κομμάτων – να σπεύδει να κάνει «επίδειξη σημαίας» για λογαριασμό της αστικής τάξης και για την αναβάθμισή της στα ιμπεριαλιστικά σχέδια.
Οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί αποκαλύπτουν έτσι – για μια ακόμη φορά – και ποια είναι η «ασφάλεια» που παρέχουν οι στρατηγικές συμμαχίες της κυβέρνησης, τις οποίες στηρίζουν και τα άλλα κόμματα και πού καταλήγουν τα δισεκατομμύρια που πληρώνει ο λαός για πολεμικούς εξοπλισμούς: Οχι προφανώς στην περιβόητη «άμυνα της χώρας», αλλά στην εξυπηρέτηση και την προστασία των ξένων αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων και υποδομών και στην ολοένα βαθύτερη εμπλοκή στους επικίνδυνους σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ.
«Οδηγός» εμπλοκής οι σχεδιασμοί της αστικής τάξης
Πρόκειται άλλωστε για μερικούς ακόμα – και σίγουρα όχι τους τελευταίους – κρίκους που μπαίνουν στη μακριά αλυσίδα της εμπλοκής: Από τα αμερικανοΝΑΤΟικά ορμητήρια σε όλη την Ελλάδα στα πλαίσια της στρατηγικής σχέσης με τις ΗΠΑ έως τη φρεγάτα στην Ερυθρά Θάλασσα και την πυροβολαρχία Patriot που προστατεύει τα διυλιστήρια της «Aramco» στη Σ. Αραβία, και από τις ευρωατλαντικές αποφάσεις, όπως αυτές για την εκτίναξη των εξοπλισμών, έως την αποστολή πολεμικού υλικού και την πολυεπίπεδη στήριξη του καθεστώτος Ζελένσκι στην Ουκρανία, η χώρα μας είναι βαθιά μπλεγμένη στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Οι κυβερνητικές αποφάσεις, με την πλήρη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, του «όλου» ΣΥΡΙΖΑ, του κόμματος Τσίπρα, βάζουν τον λαό στη ρουφήχτρα των ανταγωνισμών, με πυξίδα τα συμφέροντα της αστικής τάξης που περνάνε απαραίτητα μέσα από τη μεγαλύτερη εμπλοκή στον πόλεμο, στον οποίο βλέπουν νέες «ευκαιρίες» κερδοφορίας και «αναβάθμισης» της θέσης τους.
Δεν έχει παρά να δει κανείς τα νέα ρεκόρ κερδοφορίας που σημειώνουν οι ενεργειακοί όμιλοι και τα διυλιστήρια, τα ναύλα των εφοπλιστών που εκτινάσσονται οδηγώντας τους ναυτεργάτες κυριολεκτικά στις αρένες του θανάτου σε Μ. Θάλασσα και Στενά του Ορμούζ, τα «deals» που κλείνουν κατασκευαστικοί, ενεργειακοί και άλλοι όμιλοι στα πλαίσια των σχεδιασμών για την «ενεργειακή κυριαρχία» των ΗΠΑ που έχουν ως προϋπόθεση τη στρατιωτική νίκη των ευρωτλαντικών σχεδιασμών από την Ουκρανία και τα Βαλκάνια έως την Παλαιστίνη, τις πολεμικές βιομηχανίες που ακονίζουν μαχαίρια για τα πολεμικά πακέτα, τους ομίλους που θησαυρίζουν από την ακρίβεια της πολεμικής οικονομίας και των κυρώσεων.
Γι’ αυτό και τα ακόμα χειρότερα και επικίνδυνα είναι μπροστά όπως δείχνουν και οι τελευταίες εξελίξεις: Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να στείλει στρατιωτικά ελικόπτερα στα ΗΑΕ συμμετέχοντας ακόμα πιο ενεργά στον πόλεμο, δηλώνει έτοιμη για αποστολή στα Στενά του Ορμούζ, ενώ την ίδια ώρα συσφίγγει τη συνεργασία της με την Ουκρανία, δρομολογώντας και την κατασκευή θαλάσσιων drones – μέρος και των ευρύτερων ΝΑΤΟικών προετοιμασιών που είδαν μέσα στην εβδομάδα το φως της δημοσιότητας για γενικευμένη πολεμική αναμέτρηση με τη Ρωσία. Ενώ μέσα στην εβδομάδα ο αρχηγός του ΓΕΕΘΑ πραγματοποίησε επίσκεψη στο Ισραήλ, δρομολογώντας σύμφωνα με δημοσιεύματα την κοινή στρατιωτική δύναμη με το κράτος – δολοφόνο που θα αναλάβει να περιφρουρεί τα συμφέροντα των ενεργειακών και άλλων ομίλων στην Ανατ. Μεσόγειο.
Αέρας στα πανιά των τουρκικών αμφισβητήσεων τα ευρωατλαντικά σχέδια
Τα ευρωατλαντικά σχέδια που υπηρετεί η κυβέρνηση με τη στήριξη και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων αποτελούν αέρα στα πανιά των τουρκικών αμφισβητήσεων, ενώ δεδομένο είναι ότι τα σχέδια αναβάθμισης της αστικής τάξης στην περιοχή και οι σχετικές κολιγιές της διαμορφώνουν παραπέρα το έδαφος όξυνσης των σχέσεων με την τουρκική αστική τάξη, όπως δείχνει και η επικίνδυνη κλιμάκωση της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Μόλις την περασμένη Δευτέρα η τουρκική κυβέρνηση ανακοίνωσε τη χωροθέτηση δύο «Εθνικών Θαλάσσιων Πάρκων», το ένα στο Βόρειο Αιγαίο μεταξύ των νησιών Λήμνου και Σαμοθράκης και το άλλο στην Ανατολική Μεσόγειο στην περιοχή του Καστελόριζου, πέρα από τα χωρικά της ύδατα, επικαλύπτοντας περιοχές ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Αυτή η κίνηση της ΝΑΤΟικής Τουρκίας, προβάλλοντας τις απαράδεκτες διεκδικήσεις της, είχε εξαγγελθεί από πέρυσι όταν η ελληνική κυβέρνηση είχε προχωρήσει στην οριοθέτηση δύο «Θαλάσσιων Πάρκων» στο Αιγαίο και στο Ιόνιο, ενώ την ίδια ώρα για το φθινόπωρο ετοιμάζεται και νομοσχέδιο για τη λεγόμενη «Γαλάζια πατρίδα». Παράλληλα, Τετάρτη και Πέμπτη, η Τουρκία επανήλθε με νέες δηλώσεις γκριζαρίσματος του Αιγαίου. Με αφορμή την ανακοίνωση από την ελληνική κυβέρνηση του ειδικού χωροταξικού σχεδιασμού για τις ΑΠΕ, στελέχη του υπουργείου Αμυνας και Εξωτερικών της γείτονος χώρας μιλούσαν ξανά για δήθεν «γεωγραφικούς σχηματισμούς των οποίων η ιδιοκτησία δεν έχει μεταβιβαστεί στην Ελλάδα μέσω διεθνών συμφωνιών και δεν επηρεάζει τη θέση μας», προσθέτοντας πως «η χώρα μας διατηρεί την αποφασιστικότητά της να προστατεύσει τα δικαιώματα, τα συμφέροντα και τις ανησυχίες της στο Αιγαίο Πέλαγος». Την ίδια ώρα κλιμακωνόταν και «επί του πεδίου» η ένταση, με παραβιάσεις από τουρκικά αεροσκάφη και UAV στον ελληνικό εναέριο χώρο και στο FIR Αθηνών, αλλά και στην Κύπρο, όπου και εκεί προωθείται ο σχεδιασμός για διχοτομική «λύση» μέσω ΝΑΤΟποίησης του νησιού και διαμεσολάβησης της ΕΕ.
Απέναντι σε αυτήν την πραγματικότητα η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα επιστρατεύουν εκείνο που ξέρουν καλά: Τον επικίνδυνο εφησυχασμό και την προσπάθεια να στρατεύσουν τον λαό στα σχέδια που μυρίζουν ακόμα μεγαλύτερη εμπλοκή, παζάρια και διευθετήσεις στο πλαίσιο των ευρωατλαντικών σχεδιασμών.
Απέναντι στους επικίνδυνους μύθους…
Γι’ αυτό και επιστρατεύουν ξανά τους μύθους πως δήθεν οι συμμαχίες της αστικής τάξης διασφαλίζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και τη θωρακίζουν από αμφισβητήσεις και διεκδικήσεις της ΝΑΤΟικής «συμμάχου» Τουρκίας, πως όσο πιο βαθιά εμπλέκεται η χώρα στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, τόσο αναβαθμίζεται ο ρόλος της για τους ΝΑΤΟικούς «συμμάχους» ανταγωνιστικά προς την Τουρκία και αυξάνονται τα ευρωατλαντικά «εχέγγυα» απέναντι στον «αναθεωρητισμό» της. Σε αυτά τα πλαίσια άλλωστε ΠΑΣΟΚ, κόμμα Τσίπρα, ΣΥΡΙΖΑ και λοιποί επιδίδονται σε νέο ξέπλυμα της ΕΕ ζητώντας από την κυβέρνηση να μετατρέψει πάραυτα σε «ευρωτουρκικά» τα ελληνοτουρκικά εκκρεμή ζητήματα.
Κάνουν ότι δεν βλέπουν το πρόσφατο ΝΑΤΟικό χρίσμα «αναβάθμισης» της τουρκικής αστικής τάξης στην περιοχή – με φόντο και την αδυναμία ΗΠΑ – Ισραήλ να επιβάλλουν τους σχεδιασμούς τους και βέβαια τη μεγάλη σύγκρουση με την Κίνα – τη δρομολόγηση της παράδοσης των F-35 από τις ΗΠΑ στην Τουρκία, όπως και τα συγχαρητήρια για τη λεγόμενη «Συμφωνία της Μέκκας», την ίδια τη συμφωνία στην οποία είναι ενταγμένη η Σαουδική Αραβία, με την οποία παρεμπιπτόντως η ελληνική αστική τάξη διατηρεί επίσης «στρατηγική σχέση». Παριστάνουν τους «ανήξερους» για το γεγονός ότι τα «ήρεμα νερά» και τα παζάρια με τα κυριαρχικά δικαιώματα, που αποδεικνύεται ξανά σήμερα ότι φέρνουν «φουρτούνες» στον ελληνικό και τον τουρκικό λαό, δρομολογήθηκαν στη ΝΑΤΟική Σύνοδο του Βίλνιους στα πλαίσια των σχεδιασμών για τη θωράκιση της ευρωατλαντικής συνοχής στη ΝΑ Μεσόγειο, αποτελώντας πάτημα αναβάθμισης των τουρκικών αμφισβητήσεων, και ότι αυτή η πολιτική περνάει σε νέα φάση σήμερα στο φόντο της κλιμάκωσης του πολέμου και των ανακατατάξεων σε όλη την περιοχή.
Κάνουν ότι δεν ξέρουν τίποτα για το γεγονός ότι η ΕΕ, όπως και μια σειρά από κράτη – μέλη της, όπως π.χ. η Ισπανία, η Ιταλία, η Γερμανία αλλά και η Γαλλία, ιεραρχούν την αναβάθμιση των σχέσεων με τον «στρατηγικό εταίρο» Τουρκία σε μια σειρά από τομείς, από την πολεμική βιομηχανία έως την Ενέργεια, το εμπόριο, τη «συνδεσιμότητα», διευρύνουν τους οικονομικούς, διπλωματικούς και στρατιωτικούς δεσμούς μαζί της, στην προσπάθεια που κάνει η ΕΕ να προσελκύσει την Τουρκία στο ευρωενωσιακό στρατόπεδο στον ανταγωνισμό με ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα.
Ενώ βέβαια ξεπερνάει τα όρια της πρόκλησης η προσπάθεια να παρουσιαστούν ως «εγγυητές» συνόρων και κυριαρχικών δικαιωμάτων, αυτοί που πρωτοστατούν στο μοίρασμα και το ξαναμοίρασμα του κόσμου: Οι ΗΠΑ που αναγορεύουν τα Στενά του Ορμούζ …αμερικάνικο έδαφος, το Ισραήλ που έχει στρατό κατοχής στην Παλαιστίνη, στον Λίβανο, στη Συρία, η ΕΕ που πρωτοστάτησε στο να γίνουν κομμάτια μια σειρά χώρες της περιοχής όλα τα προηγούμενα χρόνια.
…επείγον να δυναμώσει ο αγώνας
Οι εξελίξεις «τρέχουν», επιβεβαιώνουν πως δεν χωράει κανένας εφησυχασμός, πως τα συμφέροντα της αστικής τάξης δεν συναντιούνται πουθενά με αυτά του λαού που καλείται να πληρώσει με νέες θυσίες την εμπλοκή στον πόλεμο, τα ιμπεριαλιστικά παζάρια.
Τώρα που ο κίνδυνος γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου γίνεται πιο έντονος από ποτέ, επείγει να δυναμώσει ο αγώνας για να σταματήσει κάθε συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο, να κλείσουν τώρα οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις, για να πάψει η χώρα να είναι ορμητήριο πολέμου, θύτης άλλων λαών και στόχος αντιποίνων, να επιστρέψουν οι φρεγάτες και το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων από αποστολές στο εξωτερικό. Ο λαός να διαλέξει τον δρόμο της σύγκρουσης με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, της κοινής πάλης με τους γείτονες λαούς απέναντι στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, για να ανοίξει ο δρόμος της ανατροπής του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος της εκμετάλλευσης και των πολέμων.
Πηγή: Ριζοσπάστης
