Εκδήλωση – συζήτηση με τίτλο «Όταν η ώρα του κόσμου χτυπάει μεσάνυχτα, οι καλλιτέχνες παίρνουμε θέση με τους λαούς» διοργανώνει την Κυριακή 8 Νοέμβρη στις 3.30 μ.μ. στην «Ταινιοθήκη της Ελλάδος» (Γκάζι, Μ. Αλεξάνδρου 136) η ΤΟ Καλλιτεχνών της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, με ομιλητή τον Λουκά Αναστασόπουλο, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ.
Η ΤΟ, αναδεικνύοντας τη στάση που χρειάζεται να έχουν οι καλλιτέχνες σε περίοδο κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου, επισημαίνει σε κάλεσμά της στην εκδήλωση – συζήτηση:
«Ο Πολιτισμός δεν μένει αλώβητος από την πολεμική οικονομία. Σε όλη την ΕΕ, αλλά και στη χώρα μας, είμαστε αντιμέτωποι με περικοπές στις χρηματοδοτήσεις, με εντατικοποίηση- απολύσεις στους χώρους πολιτισμού, σε ΝΠΙΔ, ο λαός αναγκάζεται να στερηθεί ακόμα περισσότερο την Τέχνη.
Συνέπεια της πολεμικής οικονομίας είναι μειωμένες επιχορήγησεις στο θέατρο και το χορό, οι περικοπές και απολύσεις στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στο Φεστιβάλ Αθηνών, σε όλα τα ΝΠΙΔ.
Συνέπεια της πολεμικής οικονομίας είναι η αυξημένη εντατικοποίηση στο υπάρχον προσωπικό, στο ότι οι καλλιτέχνες δεν μπορούν ακόμα περισσότερο να αφοσιωθούν στην τέχνη τους, ο κίνδυνος ασφαλείας είναι αυξημένος με πλήθος εργατικών ατυχημάτων σε χώρους που κατά τα άλλα αποτελούν βιτρίνα του Πολιτισμού.
Συνέπεια της πολεμικής οικονομικές είναι και η προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης στην Εθνική Λυρική Σκηνή.
Την ίδια ώρα παραμένουν “στρατηγικές επενδύσεις” στήριξης μονοπωλίων, όπως τα 700 εκατομμύρια που ενέκρινε κυβέρνηση και ΥΠΠΟ για το οπτικοακουστικό. Αυτά φυσικά δεν προορίζονται για ανθρώπινα ωράρια και αυξήσεις στους εκατοντάδες συντελεστές.
Την ίδια ώρα ο Πολιτισμός ως 5ος πυλώνας της ελληνοαμερικανικής συμφωνίας με την άφιξη του Ρούμπιο, υπ. Εξωτερικών των ΗΠΑ, θέλουν να τροφοδοτεί την προπαγάνδα ότι, όπως και να έχει, αυτό που ζούμε είναι “δημοκρατία” από την Αρχαία Ελλάδα έως σήμερα, ότι πρέπει ο Πολιτισμός να γίνει κοινωνός της “ανθεκτικότητας”, της “κοινωνικής συνοχής”. Για αυτούς σταθερότητα και ανθεκτικότητα σημαίνει αμύθητα κέρδη, εις βάρος της ασφάλειας, της σταθερότητας για τους λαούς. Για αυτό επιδίδονται και μέσα από τον Πολιτισμό, να διαμορφώσουν την ιδέα μιας διαρκούς εμπόλεμης κατάστασης.
Σε όλα τα παραπάνω το ΕΚΟΜΜΕΔ, ιδρύματα όπως ο Νιάρχος, η Στέγη του Ωνάση παίζουν τον δικό τους ρόλο, προσπαθώντας να ενσωματώσουν και ταλαντούχους καλλιτέχνες.
Αντίθετα από όλα τα παραπάνω, στη χώρα μας οι καλλιτέχνες, τα καλλιτεχνικά σωματεία έχουν αποδείξει ότι τάσσονται με τους λαούς και όχι με τους εκμεταλλευτές τους, όχι με τη βαρβαρότητα.
Σήμερα είναι όλο και περισσότερο αναγκαία η Τέχνη και καλλιτέχνες να έχουν θέση στο κίνημα, αλλά να παίρνουν θέση και με το έργο τους.
Από την απεργία στα πάνω από 100 λιμάνια και 5 ηπείρους.
Από την καταδίκη εγκλημάτων, όπως στα Τέμπη ή στην Ισπανία.
Από το κοινό τραγούδι της Διεθνούς από τη Γαλλία μέχρι την Ελλάδα.
Συμβάλουμε πιο αποφασιστικά, στους αγώνες και στη δημιουργία καλλιτεχνικού έργου, ειδικά στις σημερινές συνθήκες.
Γιατί ο άνθρωπος ξέρει να σκέφτεται.
Γιατί μπορούμε να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο της εκμετάλλευσης.
Μαζί με το ΚΚΕ στον δρόμο της ανατροπής, στον δρόμο των αναγκών μας».
