Τον «αβέβαιο κόσμο» των ανταγωνισμών μέσα στους οποίους είναι βουτηγμένη για τα συμφέροντα του κεφαλαίου επικαλείται η κυβέρνηση για να παρουσιάσει ως μονόδρομο την πολιτική που τσακίζει τον λαό και τον οδηγεί σε μεγάλους κινδύνους.
Χαρακτηριστικά, στην ανάρτηση Μητσοτάκη την Κυριακή, αφού παρουσίασε περίπου ως «φυσικό φαινόμενο» ότι «ζούμε σε έναν κόσμο πιο αβέβαιο και πιο απαιτητικό από ποτέ. Με πολέμους που συνεχίζονται, γεωπολιτικές ισορροπίες που αλλάζουν, νέες πιέσεις στην Ενέργεια», σχέδια όπου η κυβέρνηση είναι χωμένη μέχρι τα μπούνια διεκδικώντας γεωπολιτική αναβάθμιση της ντόπιας αστικής τάξης, έσπευσε να πει ότι «η Ελλάδα πρέπει να είναι παρούσα εκεί όπου γίνονται αυτές οι συζητήσεις. Με καθαρές θέσεις, με συμμαχίες και με σχέδιο», επικαλούμενος μάλιστα το «Διεθνές Δίκαιο», την ώρα π.χ. που στο περιθώριο της ΓΣ του ΟΗΕ την Παρασκευή χαριεντιζόταν με τον αρχιμακελάρη Νετανιάχου.
Για τα Ελληνοτουρκικά επικαλέστηκε το «Διεθνές Δίκαιο» – φερετζέ των συσχετισμών ανάμεσα στις αστικές τάξεις και τις διακρατικές συμμαχίες τους, γράφοντας στην ανάρτηση ότι «είναι αναγκαίο να έχουμε ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας και διάλογο στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και των σχέσεων καλής γειτονίας».
Την ίδια ώρα επανέλαβε τα μυθεύματα περί …αντιμετώπισης του κόστους ζωής μέσα από τα επιδόματα της κοροϊδίας για το πετρέλαιο θέρμανσης και την «αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος», την ώρα που οι πραγματικοί μισθοί βρίσκονται κάτω και από το 2011.
Συνάντηση Γεραπετρίτη – Φιντάν
Σε αυτό το κλίμα, το Σάββατο οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, Γεραπετρίτης και Φιντάν, είχαν μια «απρογραμμάτιστη» – όπως έλεγαν κατόπιν από ελληνικής πλευράς – συνάντηση στη Νέα Υόρκη, όπου συζήτησαν «σύντομα» «κάποια θέματα» και συμφώνησαν σε μελλοντική επαφή. «Εχουμε μπροστά μας αρκετές προκλήσεις για ένταση», ανέφερε επίσης ανώτατη διπλωματική πηγή, βάζοντας στο κάδρο δύο ζητήματα: Πρώτον, την έρευνα και πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο. Δεύτερον, το τουρκικό νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», που αναμένεται να κατατεθεί προς κύρωση στην τουρκική Εθνοσυνέλευση.
Ο δε Φιντάν φρόντισε να δει και τον Αιγύπτιο ομόλογό του, συνεχίζοντας το «φλερτ» της Αγκυρας με το Κάιρο.
Σκέψεις για «ανασχεδιασμό» λόγω των τουρκικών απαιτήσεων
Στο μεταξύ, τις μεγαλοστομίες ότι η εμπλοκή επιχειρηματικών ομίλων και συμμάχων της αστικής τάξης διαφυλάττει δήθεν τα κυριαρχικά δικαιώματα έρχονται να καταρρίψουν και τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας επιβεβαιώνοντας πως αυτές οι συμφωνίες γίνονται από τη σκοπιά των συμφερόντων των οικονομικών ομίλων, συνδέονται με τις μπίζνες τους και δεν έχουν καμία σχέση με τα συμφέροντα του λαού, που μπορεί να βρεθεί μπροστά σε νέες περιπέτειες.
Συγκεκριμένα, η «Καθημερινή» έγραφε την Κυριακή, επικαλούμενη «άριστα πληροφορημένες πηγές», ότι Αθήνα και Παρίσι (θυμίζουμε ότι στο έργο εμπλέκονται και οι γαλλικές εταιρίες «Meridiam» και «Nexans») «φαίνεται να έχουν καταλήξει στην εκτίμηση ότι θα πρέπει να γίνει ένας “ελαφρύς ανασχεδιασμός” της πορείας του καλωδίου, ώστε να μην περνάει από τις περιοχές του αποκαλούμενου εθνικού θαλασσίου πάρκου “Φετιγιέ – Κας”, που ανακήρυξε απολύτως παράτυπα νοτίως του Καστελόριζου η Αγκυρα στις 15 Αυγούστου, προκειμένου η Τουρκία να μην μπορεί να εγείρει κάποια δήθεν αρμοδιότητα “πλήρους απαγόρευσης” δραστηριοτήτων στην περιοχή».
«Μια τέτοια κίνηση από ελληνογαλλικής πλευράς δεν αποτελεί, βεβαίως, έμμεση αναγνώριση τουρκικής αρμοδιότητας, αλλά απομείωση του ρίσκου», γράφει η εφημερίδα, βαφτίζοντας το ψάρι κρέας.
Σημειωτέον, τον τελευταίο καιρό μιλούσαν για μια συμβιβαστική φόρμουλα και ελιγμό του τύπου ότι η Αθήνα θα εκδώσει την απαιτούμενη οδηγία προς ναυτιλλομένους (NAVTEX), δεσμεύοντας τις απαραίτητες περιοχές μέσα στις οποίες θα κινηθούν τα πλοία, και η γαλλική πλευρά θα κάνει μια «ανακοίνωση» προς όλα τα παράκτια κράτη (άρα και την Τουρκία) για την εκκίνηση και την πορεία του έργου. Ολα, ωστόσο, αυτήν τη στιγμή δείχνουν ότι η Τουρκία δεν θα αρκεστεί σε αυτό, αλλά θα διεκδικήσει να εκδώσει η ίδια τη NAVTEX, επιμένοντας ότι πρόκειται για ζώνη δικαιοδοσίας της, όπου έχει τον πρώτο λόγο, εξ ου και αναμένεται να στείλει και πλοία της στην περιοχή (της Ακτοφυλακής και του Πολεμικού της Ναυτικού), όπως έκανε πριν δύο χρόνια στα ανοιχτά της Κάσου, εμποδίζοντας και τότε τις εργασίες.
Στο παζάρι και τα 12 ν.μ.
«Μετρώντας» τις συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης και εξετάζοντας ακόμα και το ενδεχόμενο μιας νέας «αναβολής», ακούγεται ότι το Μαξίμου προσανατολίζεται για «αντίβαρο» να ανακοινώσει επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. νότια και δυτικά της Κρήτης, σε μια περιοχή δηλαδή όπου εκδηλώνονται έντονες αντιθέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Λιβύη και παρεμβαίνει το απαράδεκτο τουρκολιβυκό Σύμφωνο.
Σε αυτό το φόντο, ο Γεραπετρίτης φρόντισε να έχει στη Νέα Υόρκη μια «σύντομη συνάντηση» με τον ασκούντα χρέη υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας της Λιβύης, Al Taher Salem Al Baour.
Ο δε υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας, μετέχοντας χθες στο συμβούλιο των ομολόγων του της ΕΕ στις Βρυξέλλες, είπε πως η κυβέρνηση «έχει κάνει διαχρονικά ό,τι μπορεί για να ευαισθητοποιήσει την ΕΕ στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και από τη νότια πλευρά (σ.σ. εκτός του Ουκρανικού), και επίσης συμμετέχει (σ.σ. με φρεγάτες) ήδη εδώ και χρόνια στην Επιχείρηση “Ειρήνη” και στην Επιχείρηση “Ασπίδες”» – η πρώτη στα ανοιχτά της Λιβύης και η άλλη στην Ερυθρά Θάλασσα και στον Κόλπο του Αντεν», ζητώντας από την ΕΕ «να προσφέρει τους απαραίτητους πόρους που χρειάζονται ώστε να πραγματοποιηθεί η πολιτική των 360 μοιρών που επαγγελλόμαστε εδώ και πολλά χρόνια». Και σε διμερή συνάντηση που είχε εξάλλου με τον Ιταλό ομόλογό του, φέρονται να συμφώνησαν «για την ανάγκη συνεισφοράς στην επιχείρηση “Aspides”, εκτός από την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γαλλία, και όλων των άλλων κρατών – μελών της ΕΕ».
Προηγουμένως, την Παρασκευή, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Δ. Χούπης, επισκεπτόταν το Ελληνικό Στρατηγείο Επιχειρήσεων της ΕΕ (EL EU OHQ) στη Λάρισα και ειδικότερα το νέο Διακλαδικό Κέντρο Επιχειρήσεων της επιχείρησης «Aspides», από όπου η Ελλάδα ασκεί τη διοίκηση της επιχείρησης.
