Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς σε όλο τον κόσμο

Αγωνιστική Ταξική Πρωτομαγιά ΑΛΤ gr 1_ΜΑΗ_2020

Η 1η Μάη, η Εργατική Πρωτομαγιά αποτελεί για σχεδόν ενάμιση αιώνα κορυφαία στιγμή στην πάλη της εργατικής τάξης, συμβολίζοντας την ακαταμάχητη διεκδίκηση απέναντι στον ταξικό αντίπαλο -σε αντιπαράθεση με τα τους αγρούς και λουλούδια που κάθε χρόνο τέτοια μέρα θυμάται τα αστικό κράτος.

Αυτοί που ευτέλισαν ακόμη και το μαγιάτικο στεφάνι που κάποτε ήταν από αγριολούλουδα, μαργαρίτες παπαρούνες και ό,τι άλλο πρόσφεραν τα δάση και τα λιβάδια της ελληνικής φύσης

Τα λουλούδια δε μυρίζουν, είναι πλαστικά
Ένα φίλο και μι’ αγάπη είχα μια φορά
Τώρα βρέχει, κάποιος τρέχει, δεν μπορώ να δω
Το ρολόι σταμάτησε εδώ
(Σταύρος Κουγιουμτζής)
|     ….
Παράξενη πρωτομαγιά
μ’ αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνια
ήρθ’ ο καιρός του «έχε γεια»
τι να την κάνεις πια την περηφάνια.
(Νίκος Γκάτσος)

Τιμώντας, τη δική μας Πρωτομαγιά, το ΑΛΤ.gr δημιούργησε μια ενότητα – αφιέρωμα και όπου προσπαθούμε να δέσουμε το χτες με το σήμερα και -ιδίως το αύριο, ξεκινώντας από τα επίκαιρα περισσότερο από ποτέ ιστορικά  διδάγματα του εργατικού κινήματος στη χώρα μας και σε όλο τον κόσμο.

Το γεγονός ότι η φετινή Εργατική Πρωτομαγιά βρίσκει την εργατική τάξη στη χώρα μας και σ’ όλο τον κόσμο εν μέσω μιας πανδημίας, δεν μας κάνει να ξεχνάμε πως ό,τι κέρδισε ο λαός το κέρδισε με σκληρούς αγώνες, σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του, ανατρέποντας συσχετισμούς που μπορεί να φάνταζαν ανυπέρβλητοι.

Από την Πρωτομαγιά του Σικάγο το 1886, στον πρώτο εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα, στον Μάη 1936 και στους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές στην Καισαριανή την 1η Μάη του 1944, τιμώντας όλους εκείνους τους αλύγιστους της δρακογενιάς, όσους θυσιάστηκαν για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Σήμερα θα πάρουμε μέρος όπως και όπου μπορούμε, συμπορευόμενοι αγωνιστικά με το ΠΑΜΕ και τις μαζικές κοινωνικές οργανώσεις των νέων, των γυναικών, των επιστημόνων.
Και όσοι μπορούμε, μόλις τελειώσουμε μετά το μεσημέρι θα κρατήσουμε και τα έθιμα της μέρας, που ξεκινούν περνώντας από γενιά σε γενιά, από τα βάθη της ανθρώπινης παράδοσης και που για το λαό μας έχουν να κάνουν με τη θεά της γονιμότητας και της γεωργίας τη Δήμητρα, με το μύθο της Περσεφόνης, με τη συνύπαρξη θανάτου και γέννησης.

Κι αν τα καταφέρουμε θα φτιάξουμε και στεφάνι για υγεία και ευτυχία και για το κακό μάτι (του αφεντικού) και θα το κρατήσουμε μέχρι τον Αη Γιάννη του Κλείδωνα, που θα πηδάμε τις φωτιές, όπως τότε που είμαστε παιδιά.
Αλλά αυτή τη φορά περισσότερο σοφοί (γιατί μας έχει καεί η γούνα) και πλέον ο καπιταλισμός είναι ο προ των πυλών ορατός εχθρός και ο λαός δε θα πληρώσει -δεν πρέπει να πληρώσει ξανά τα σπασμένα.

Ακολουθούν κάποια σποτ, βίντεο, μνήμες και εικόνες από το χτες και το σήμερα, αγωνιστικά τραγούδια της μέρας απ’ όλον τον κόσμο και κανα δυο από τα «λουλουδίσια» των αστών.

Καλή συνέχεια -και δεν ξεχνάμε: από τις 9.00πμ και μετά, όλο και κάπου κοντά μας θα γίνεται αγωνιστική εκδήλωση. Παίρνουμε τα μέτρα μας και παίρνουμε μέρος, μάχιμοι και έτοιμoi για την επόμενη μέρα

Москва майская – Πρωτομαγιά στη Μόσχα

Η Πρωτομαγιά στην ΕΣΣΔ

Η Πρωτομαγιά στο νησί της Επανάστασης

Γερμανία

Πολωνία

Ισπανία

Μεξικό

ΗΠΑ – τραγούδια και μνήμες πρωτομαγιάς

Ιταλία

«ΔΙΕΘΝΗΣ» Ο ύμνος που ξεσήκωσε τον κόσμο

Εμπρός της Γης οι κολασμένοι
της πείνας σκλάβοι εμπρός – εμπρός
Το δίκιο από τον κρατήρα βγαίνει
σα βροντή σαν κεραυνός.
Φτάνουν πια της σκλαβιάς τα χρόνια
όλοι εμείς οι ταπεινοί της Γης
που ζούσαμε στην καταφρόνια
θα γίνουμε το παν εμείς.

|           _________
Στον αγώνα ενωμένοι
κι ας μη λείψει κανείς
Ω! Νάτη, μας προσμένει
στον κόσμο η Διεθνής.

|           _________
Θεοί, αρχόντοι, βασιλιάδες
με πλάνα λόγια μας γελούν
της Γης οι δούλοι κι οι ραγιάδες
μοναχοί τους, θα σωθούν…
Για να λείψουν τα δεσμά μας
για να πάψει πια η σκλαβιά
να νιώσουν πρέπει τη γροθιά μας
και της ψυχής μας τη φωτιά.

|           _________

Τα λόγια αυτά έχουν τραγουδηθεί απ’ όλους τους εργάτες του κόσμου.
Ο Υμνος της Διεθνούς έγινε σύμβολο για τους «κολασμένους της Γης».
Ξεσήκωσε καρδιές.
Υψωσε τις γροθιές των προλετάριων.

Ο Λένιν γράφει στην «Πράβντα», το 1913:
«Το Νοέμβρη του περασμένου χρόνου, του 1912, έκλεισαν 25 χρόνια από την ημέρα του θανάτου του Γάλλου ποιητή – εργάτη Ευγένιου Ποτιέ, που έγραψε τον περίφημο προλεταριακό Υμνο της Διεθνούς (“Εμπρός της Γης οι κολασμένοι” κτλ.).
Ο Υμνος αυτός μεταφράστηκε σ’ όλες τις ευρωπαϊκές, και όχι μόνο, γλώσσες.
Σ’ όποια χώρα κι αν βρεθεί ένας συνειδητός εργάτης, όπου κι αν τον ρίξει η μοίρα, όσο κι αν νιώθει τον εαυτό του ξένο, χωρίς γλώσσα, χωρίς γνωστούς, μακριά από την πατρίδα του, μπορεί να βρει συντρόφους και φίλους με το γνωστό σκοπό του Υμνου της Διεθνούς.
Οι εργάτες όλων των χωρών άρπαξαν τον Υμνο του πρωτοπόρου τους μαχητή, του προλετάριου – ποιητή, και τον έκαναν παγκόσμιο προλεταριακό ύμνο»…

Το 1888, την ίδια χρονιά που μελοποιείται, ο ύμνος εκδίδεται σε ξεχωριστό φυλλάδιο σε 6.000 αντίτυπα και αρχές του 1890, η «Διεθνής» διαδόθηκε στους κύκλους των εργαζομένων στη Βόρεια Γαλλία και το Βέλγιο, ενώ μετά το 1ο Συνέδριο της Β΄ Διεθνούς στο Παρίσι, κυκλοφόρησε και πέρα από τα σύνορα Γαλλίας – Βελγίου και άρχισε να τραγουδιέται σαν διεθνής ύμνος του επαναστατικού αγώνα του προλεταριάτου.

Οι πρώτες μεταφράσεις του κειμένου του ποιήματος εμφανίστηκαν στα 1890 – 1900.
Στην παγκόσμια, όμως, διάδοση της «Διεθνούς» και στη μετάφραση των στίχων της στις γλώσσες όλων των λαών του κόσμου, συνέβαλε και η Μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση.
Η μουσική της «Διεθνούς» απέκτησε δεύτερη ιστορική ζωή σε νέα χορωδιακή έκδοση και με μελωδία ελαφρά αλλαγμένη στη Ρωσία, τα πρώτα χρόνια της σοβιετικής εξουσίας.

Η συμβολή της Οχτωβριανής Επανάστασης στον ύμνο

Το κείμενο της μουσικής της «Διεθνούς» δημοσιεύτηκε στη ρωσική γλώσσα στο 1ο φύλλο της λενινιστικής «Ισκρα», το Δεκέμβρη του 1900.
Την ίδια χρονιά οι στίχοι τυπώθηκαν στο περιοδικό «Ζιζν» που εκδιδόταν στο Λονδίνο και τη Γενεύη.
Το ρώσικο κείμενο, που είναι μετάφραση της 1ης, 2ης και 3ης στροφής, με την επίδραση των ιδεών του Λένιν απέκτησε πρωτότυπη μορφή, που ανταποκρινόταν στα αγωνιστικά προβλήματα του νέου σταδίου του ρωσικού επαναστατικού κινήματος.
Στροφές της «Διεθνούς», εκτός από τις εφημερίδες και τα περιοδικά των μπολσεβίκων και τις συλλογές των επαναστατικών τραγουδιών, δημοσιεύτηκαν και σε περισσότερες από μισό εκατομμύριο προκηρύξεις και διακηρύξεις πριν από την Επανάσταση του Οκτωβρίου.
Με βάση τους ρώσικους στίχους, η «Διεθνής» μεταφράστηκε σε όλες τις γλώσσες των λαών της ΕΣΣΔ και σε πολλές γλώσσες άλλων χωρών.
Αρχίζοντας από το 4ο Συνέδριο του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Ρωσίας (1906), η «Διεθνής» έγινε κομματικός ύμνος της ρωσικής επαναστατικής σοσιαλδημοκρατίας.
Στην έναρξη του 3ου Πανρωσικού Συνεδρίου των Σοβιέτ, στις 10 Ιανουαρίου 1918, η «Διεθνής» εκτελέστηκε σαν κρατικός ύμνος του νεαρού Σοβιετικού Κράτους.
Παρέμεινε εθνικός ύμνος της ΕΣΣΔ, μέχρι το 1944, όταν και καθιερώθηκε ο νέος κρατικός ύμνος της Σοβιετικής Ενωσης.
Τότε η «Διεθνής» – σύμφωνα με απόφαση της ολομέλειας του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (μπολσεβίκων) – καθιερώθηκε ως ύμνος του Κόμματος.
Παράλληλα, ήταν ύμνος και της Γ΄ Διεθνούς.

Δείτε ακόμα...