Οι υπογραφές για την αγορά από την κυβέρνηση άλλων δύο φρεγατών έπεσαν χτες στη Ρώμη, ώστε η ντόπια αστική τάξη να παίξει από καλύτερες θέσεις ρόλο ευρωατλαντικού χωροφύλακα στην ευρύτερη περιοχή και να υπερασπιστεί συμφέροντά της όπου Γης.
Παρουσία των υπουργών Αμυνας των δύο χωρών υπεγράφη η λεγόμενη Εφαρμοστική Ρύθμιση, η οποία ενεργοποιεί το πρόγραμμα πρόσκτησης δύο ιταλικών φρεγατών τύπου FREMM (την «Carlo BERGAMINI» εντός του πρώτου εξαμήνου 2028 και την «Virginio FASAN» εντός του πρώτου εξαμήνου 2029), ενώ στόχος της Αθήνας είναι να αγοράσει άλλα δύο πλοία από το ιταλικό ΠΝ.
Στις δηλώσεις του, βέβαια, ο Ν. Δένδιας έβαλε το ευρύτερο πλαίσιο, τη «στενή συνεργασία» ως ζητούμενο για την «προσαρμογή του ελληνικού ΠΝ στις απαιτήσεις της νέας εποχής».
Αλλωστε καθώς Αγκυρα και Ρώμη συνεργάζονται όλο και στενότερα (ειδικά στην πολεμική βιομηχανία), επιχείρησε να παρεμβληθεί ζητώντας να υπάρχει μεταξύ Αθήνας και Ρώμης «κοινή θεώρηση των πραγμάτων», αφού «μοιράζονται τον ίδιο ζωτικό θαλάσσιο χώρο στην Κεντρική και στην Ανατολική Μεσόγειο» και έχουν «περίπου το 90% του εμπορικού ευρωπαϊκού στόλου.
Αρα, η κοινή γεωγραφία μάς δημιουργεί και μια κοινή ευθύνη για την ασφάλεια των θαλασσίων οδών, για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, για την προστασία των ενεργειακών και εμπορικών ροών και τη σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής μας», είπε με νόημα, την ώρα που ελληνικά πλοία και πληρώματα στέλνονται στο πεδίο σε φλεγόμενες ζώνες για τα συμφέροντα μεγαλοεπιχειρηματιών.
Ενώ δεν περνά απαρατήρητο ότι ως απόδειξη αυτής της συμπόρευσης με τη Ρώμη ο Δένδιας έφερε τη συμφωνία των δύο χωρών για οριοθέτηση ΑΟΖ (υπογράφτηκε το 2020), η οποία ωστόσο προβλέπει μειωμένη επήρεια στα Διαπόντια Νησιά στα βορειοδυτικά (η οποία επιδρά αρνητικά στην οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αλβανία) και στις Στροφάδες στα νοτιοδυτικά (που επιδρά στην οριοθέτηση ΑΟΖ με τη Λιβύη), λειτουργώντας ως κακό προηγούμενο για μια αντίστοιχη διευθέτηση με την Τουρκία.
Σε κάθε περίπτωση, ακολουθώντας την πεπατημένη του εφησυχασμού, ο Δένδιας επέμεινε ότι έχουμε τάχα «μια συνεπή πορεία στρατηγικής σύγκλισης Ελλάδας και Ιταλίας», διαχέοντας επίσης ότι με τον Ιταλό ομόλογό του συμφώνησαν για τη δημιουργία «θεσμοθετημένου διαλόγου» ανάμεσα στα υπουργεία Αμυνας των δύο χωρών «σχετικά με την κοινή μας συμπόρευση σε ζητήματα που αφορούν την ευρωπαϊκή άμυνα και ασφάλεια, καθώς και για τους τρόπους αντιμετώπισης των κοινών μας προκλήσεων».
