Η ματωμένη ιστορία του ΝΑΤΟ: Επιχειρήσεις σε εξέλιξη – Ιανουάριος 2021

SNMG1 and SNMCMG1 participation in Joint Warrior 16-1

Το ALT.GR συνεχίζει σήμερα Τετάρτη 3 Μάρτη τη δημοσίευση του όγδοου μέρος της σειράς «Η ματωμένη ιστορία του ΝΑΤΟ» με θέμα: «Επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ σε εξέλιξη (Ιανουάριος 2021)». Η εργασία, για τη «ματωμένη ιστορία του ΝΑΤΟ», είναι του Τριαντάφυλλου Φωτιάδη, Αντιπλοιάρχου του Πολεμικού Ναυτικού ε.α.

Το ΝΑΤΟ συνεχίζει το «θεάρεστο» έργο του, όπως παρακάτω:

Αφγανιστάν

Η επιχείρηση «Resolute Support» είναι η συνέχεια της «International Security Assistance Force» (ISAF). Δηλώνεται από το ΝΑΤΟ ως μια «μη πολεμική» αποστολή που παρέχει εκπαίδευση, συμβουλές και υποστήριξη στις Αφγανικές δυνάμεις ασφαλείας και αρχών. Η επιχείρηση ξεκίνησε το 2015 και περιλαμβάνει 16,000 προσωπικού τόσο από χώρες ΝΑΤΟ, όσο και από συνεταιρικά κράτη.  

Κοσσυφοπέδιο

Αντίστοιχο προσωπικό επιχειρεί στο Κοσσυφοπέδιο αριθμώντας περίπου 3.500 άτομα στο πλαίσιο της NATO’s Kosovo Force (KFOR). Το ΝΑΤΟ, έχοντας κάνει αρχή από τον Ιούνιο 1999, δεν εγκαταλείπει εύκολα τα Βαλκάνια.

Μεσόγειος θάλασσα

Από τον Οκτώβριο 2016 στη Μεσόγειο διεξάγεται η επιχείρηση Sea Guardian, που διαδέχθηκε την «Ενεργή προσπάθεια», (Active Endeavour – ΟΑΕ).

Η τελευταία εξαπολύθηκε από το ΝΑΤΟ αμέσως μετά την επίθεση της 9/11 και επίκληση του άρθρου 5 για «συλλογική άμυνα» από τις ΗΠΑ , με πρόσχημα την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στην Μεσόγειο. Η ΟΑΕ επρόκειτο για ναυτική επιχείρηση επιτήρησης για τον εντοπισμό και αποτροπή τρομοκρατικών δραστηριοτήτων. Στη πραγματικότητα η επιχείρηση που ολοκληρώθηκε με την αρχική μορφή της, μετά από δεκαέξι χρόνια, είχε τον έλεγχο των θαλάσσιων γραμμών μεταφοράς εμπορίου καθώς και των πλοίων των ανταγωνιστών του ανάμεσα στις εισόδους της Μεσογείου από το Σουέζ, μέχρι τι Γιβραλτάρ και την Μαύρη θάλασσα. Η ΟΑΕ ασκούσε Ναυτικό έλεγχο, είτε επικοινωνώντας για έλεγχο των στοιχείων ταυτότητας, δρομολογίου και φορτίου των διερχόμενων πλοίων, είτε με νηοψίες στα ύποπτα από αυτά. Σε άλλες νηοψίες γινόταν επιβίβαση ένοπλων ομάδων (σαν αυτές που εκπαιδεύει το ΚΕΝΑΠ) με την συγκατάθεσή των πλοίων και σε άλλες χρησιμοποιώντας βία.

USNS GRAPPLE participation in NATOs Aegean Sea activities

Από το 2010 η ΟΑΕ αντί να χρησιμοποιεί επί τόπου ναυτικές και αεροπορικές μονάδες, άρχισε να βασίζεται σε δίκτυα πληροφοριών και αξιοποιώντας μονάδες σε ετοιμότητα.

Από το 2016 η Sea Guardian συνεχίζει κατά τον ίδιο τρόπο και έχοντας ανάλογη αποστολή όπως η αρχική. Γενικότερα η επιχείρηση, σύμφωνα με το ΝΑΤΟ, βοηθά να αποκτηθεί ασφαλές ναυτικό περιβάλλον «ενώ υποστηρίζει τους σκοπούς της Συμμαχίας για συλλογική άμυνα, διαχείριση κρίσεως και συνεργατική ασφάλεια»!

Ιράκ

Η «Αποστολή του ΝΑΤΟ στο Ιράκ» αποφασίστηκε στη σύνοδο κορυφής του 2018 μετά από αίτημα της κυβέρνησης της χώρας και σε συνεργασία με την «Παγκόσμια Συμμαχία για Καταστροφή του ISIS» (Global Coalition to Defeat ISIS). Δηλώνεται από το ΝΑΤΟ ως μια «μη πολεμική» αποστολή που παρέχει εκπαίδευση και δημιουργία – ανάπτυξη δομών ισχύος. Διατίθενται αρκετές 100δες εκπαιδευτών του ΝΑΤΟ.

Υποστήριξη στην «Αφρικανική Ένωση»

Από παλιά το ΝΑΤΟ υποστηρίζει την ΑΕ στις ειρηνευτικές της επιχειρήσεις στην Αφρικανική ήπειρο. Από το 2007 το ΝΑΤΟ παρέχει αεροπορικές μεταφορές μετά από αίτημα της ΑΕ στο πλαίσιο της «Αποστολής της Αφρικανικής Ένωσης στη Σομαλία» (AU Mission in Somalia – AMISOM). Επίσης το ΝΑΤΟ διαθέτει ειδική εκπαίδευση για την δημιουργία – ανάπτυξη δομών ισχύος καθώς και υποστήριξη στην εκπαίδευση «Αφρικανική Δύναμη Ετοιμότητας» (African Standby Force – ASF). Από το ΝΑΤΟ δηλώνεται ότι η ASF σχεδιάζεται να αναπτύσσεται στην Αφρική σε περιπτώσεις κρίσης και έχει ομοιότητες με την Δύναμη Αντίδρασης του ΝΑΤΟ.

Έλεγχος Εναέριου χώρου

Ανάμεσα στα άλλα μέτρα που λαμβάνει το ΝΑΤΟ για την προστασία των κρατών μελών του , μετά τα γεγονότα σε Ουκρανία – Κριμαία το 2014, είναι και ό έλεγχος εναέριου χώρου σε χώρες που δεν έχουν τέτοια δυνατότητα. Έτσι συμμαχικά αεροσκάφη (μεταξύ τους και Ελληνικά) πραγματοποιούν περιπολίες πάνω από την Αλβανία, το Μαυροβούνιο, την Σλοβενία, στις Βαλτικές χώρες και πρόσφατα στην Βόρεια Μακεδονία. Ως απόδειξη της αξίας της επιχείρησης αυτής το ΝΑΤΟ προβάλλει το γεγονός ότι νατοϊκά F-16s αναχαίτισαν Ρωσικά αεροσκάφη που επανειλημμένα παραβίασαν τον συμμαχικό εναέριο χώρο στις Βαλτικές χώρες. Η δυνατότητα αυτή για το ΝΑΤΟ αποτελεί μία από τις «Μόνιμες Δυνάμεις», που συμβάλλουν στις προσπάθειες για την συλλογική άμυνα του.

Μερική Καταγραφή επεμβάσεων χωρών μελών του ΝΑΤΟ

Διαχρονικά είναι γνωστό, ότι οι ιμπεριαλιστές, υπηρετώντας ο καθένας τα μονοπώλια της δικής του αστικής τάξης, δρουν εναντίον άλλων χωρών και λαών, τόσο μέσα από τις συμμαχίες τους, όσο και αυτόνομα. Στη συνέχεια παρέχεται μερική καταγραφή τέτοιων επεμβάσεων:

  • 1951- Αίγυπτος: Βρετανικά αεροπλάνα βομβαρδίζουν αιγυπτιακές πόλεις.
  • 1952 – Τυνησία, Μαρόκο: Αρχίζει η τετραετής «εκπολιτιστική» δράση των Γάλλων «Λεγεωνάριων της τιμής» στην Τυνησία και στο Μαρόκο.
  • 1958 – Λίβανος: Αμερικανοί πεζοναύτες αποβιβάζονται στο Λίβανο. Καταλαμβάνουν τη Βηρυτό, τα αεροδρόμια, τα λιμάνια και τους κυριότερους συγκοινωνιακούς κόμβους της χώρας.
  • Αύγουστος 1960 – Κονγκό: Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ αποφασίζει την ανατροπή και τη δολοφονία του εθνικού λαϊκού ηγέτη του Κονγκό, Πατρίς Λουμούμπα.
  • Απρίλης 1961 – Κούβα: Χιλιάδες Αμερικανοί μισθοφόροι με την υποστήριξη αεροπορίας εισβάλλουν στην Κούβα.
  • 1964 – Βιετνάμ: Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός προβαίνει σε γενοκτονία στο Βιετνάμ. Στη διάρκεια της εννιάχρονης επέμβασης ο πόλεμος εξαπλώνεται σ’ όλες τις χώρες της Ινδοκίνας (Βιετνάμ, Λάος, Καμπότζη).
  • 1969-75 – Καμπότζη: Αποστολή αμερικανικών στρατευμάτων και δυνάμεων του Πολεμικού Ναυτικού. Εξαπολύονται βομβαρδισμοί κατά του λαού της χώρας. Πάνω από 2.000.000 οι νεκροί.
  • 2013 – Μάλι: Γαλλικά στρατεύματα με την υποστήριξη της Αμερικανικής αεροπορίας επεμβαίνουν στο Μάλι.
  • 2018 – Συρία: Με πρόσχημα την χρήση χημικών όπλων από την κυβέρνηση Άσαντ οι ΗΠΑ εξαπολύουν πυραυλική επίθεση κατά της Συρίας. Οι ισχυρισμοί δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ και η πρόταση για ερεύνα από εμπειρογνώμονες απορρίφθηκε από τις Ηνωμένες πολιτείες.

Οι δαπάνες για εξοπλισμούς στο ξεκίνημα και πρόσφατα

Από την γέννησή του, η «ανάπτυξη» του ΝΑΤΟ υπήρξε αλματώδης, όπως προκύπτει από την πορεία των δαπανών των κρατών μελών του. Το 1949 οι δαπάνες αυτές ανήλθαν σε 18,7 δισ. δολάρια, το 1959 σε 61,6 δισ. δολάρια, το 1969 σε 104,6 δισ. δολάρια και το 1973 ξεπέρασαν τα 120 δισ. δολάρια. Πιο πρόσφατα στο σύνολό τους, τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ δαπάνησαν για το 2018 930 δισ. δολάρια, φτάνοντας τα 1002 δισ. δολάρια το 2019 και οι εκτιμήσεις για το 2020 ανεβάζουν τις δαπάνες σε 1030 δισ. δολάρια (τιμές και ισοτιμίες του 2015).

Είναι γνωστή η υποχρέωση των μελών του να διαθέτουν το 2% του ΑΕΠ σε αμυντικές δαπάνες. Αυτό που συνήθως δεν πολύ-αναφέρουν οι εδώ ευρωατλαντιστές είναι η υποχρέωση ώστε το 20% αυτών των αμυντικών δαπανών των χωρών, να πηγαίνει σε νέους εξοπλισμούς! Να λοιπόν που πρωτευόντως πάνε οι εκάστοτε ακριβοπληρωμένοι από τον ιδρώτα του ελληνικού λαού νέοι εξοπλισμοί και που θα αξιοποιηθούν και τα «Rafale» αύριο!

Σύμφωνα με στοιχεία του ΝΑΤΟ η Ελλάδα επί χρόνια είναι δεύτερη μετά τις ΗΠΑ στις αμυντικές δαπάνες διαθέτοντας πάνω από το 2% του ΑΕΠ της, που σημαίνει πάνω από 4 δις ευρώ το χρόνο.

Τον κανόνα του 20% σε δαπάνες νέων εξοπλισμών ως ποσοστό των συνολικών δαπανών κάθε χώρας το 2020 ξεπερνούν 16 χώρες. Πρώτη έρχεται το Λουξεμβούργο με 37,5%, δεύτερη η Τουρκία με 36,9%, ενώ ακολουθεί η Ουγγαρία με 33,6% και τέταρτες είναι οι ΗΠΑ με 29,2%. Στον ίδιο πίνακα η Ελλάδα εμφανίζεται, από τις συνολικές αμυντικές της δαπάνες, να έχει δαπανήσει 12,1% σε νέους εξοπλισμούς (τιμές και ισοτιμίες του 2015).

Από το συνεχές κυνήγι των εξοπλισμών, μόνοι κερδισμένοι είναι οι βιομηχανίες παραγωγής πολεμικού υλικού και φυσικά το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και οι ΗΠΑ, αφού εξασφαλίζουν έτσι την πολεμική τους επάρκεια στην ευρύτερη περιοχή στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους με άλλους ιμπεριαλιστές.

ΝΑΤΟ πάντα έτοιμο για νέα εγκλήματα

Τα εγκλήματα του ΝΑΤΟ στα 70 χρόνια είναι ατέλειωτα: Στρατοκρατικά καθεστώτα, χούντες, επεμβάσεις.

Σταθμός και αποκάλυψη για πολλά εκατομμύρια ανθρώπων υπήρξε ο πόλεμος του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία το 1999, με τις 78 μέρες ανελέητων βομβαρδισμών και τα χιλιάδες θύματα αθώων πολιτών και παιδιών, αλλά και την τεράστια καταστροφή σε υποδομές.

Η δημιουργία του προτεκτοράτου του Κοσσυφοπεδίου, με τη μεγαλύτερη πλέον αμερικανική στρατιωτική βάση στον κόσμο (Camp Bondsteel), προμήνυε τα όσα θα ακολουθούσαν στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, το Μάλι, τη Σομαλία, τη Λιβύη και τη Συρία.

Η ένταση της επιθετικότητας του ΝΑΤΟ-ΗΠΑ- ΕΕ εκφράστηκε στους πολέμους στη Γιουγκοσλαβία (1999), το Αφγανιστάν (2001), το Ιράκ (2003), τη Λιβύη (2011), την επέμβαση στη Συρία (2011). 

Είναι φανερό ότι η περιοχή της Μέσης Ανατολής και η ευρύτερη περιοχή έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, ιδιαίτερα των ΗΠΑ, της Μ. Βρετανίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας και των αντίστοιχων διεθνικών μονοπωλίων.

Τα σημαντικά ενεργειακά της αποθέματα σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο ιδιαίτερα, προκαλούν την άμεση παρέμβαση για τον έλεγχό τους

Στο ίδιο πλαίσιο περιλαμβάνεται και ο έλεγχος των διεθνών διαύλων ναυσιπλοΐας της Μαύρης Θάλασσας, του Αιγαίου, της Διώρυγας του Σουέζ, της Ερυθράς καθώς και των στενών του Κόλπου διαμέσου των οποίων πραγματοποιείται διακίνηση τεράστιου όγκου εμπορευμάτων.

Το τόξο αυτό επεκτείνεται μέχρι τις ανατολικές ακτές της Νοτιοανατολικής Ασίας και αποσκοπεί κύρια στη διασφάλιση της αμερικανο-ΝΑΤΟικής κυριαρχίας. Η κατάσταση αυτή οξύνει τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Από την ιστορική φάση της περιόδου του δόγματος του λεγόμενου «ψυχρού πολέμου», περάσαμε στο «νέο εχθρό», αόρατο αυτή τη φορά, όπως «η τρομοκρατία, η καταπίεση, οι φυλετικές συγκρούσεις, η οικονομική δυσπραγία, η κατάρρευση της πολιτικής τάξης η εξάπλωση των όπλων μαζικής καταστροφής…» ακόμα και της αστάθειας που πηγάζει από “failed states” (αποτυχημένα κράτη)!!!

Στόχος του ΝΑΤΟ είναι από τη μια να δημιουργηθεί ένας νέος ιδεολογικός «εχθρός», πολύ ευρύτερος από τον «κομμουνιστικό κίνδυνο», ώστε σ’ αυτόν να μπορεί να στοχοποιηθεί κάθε μαζικό λαϊκό ριζοσπαστικό κίνημα.

Επίσης, «το οργανωμένο έγκλημα και η διατάραξη ροής ζωτικών πόρων» διαμορφώνουν τις προϋποθέσεις για μελλοντικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ σ’ όλη την υδρόγειο, εξάλλου το ΝΑΤΟ έχει ήδη διακηρύξει το δόγμα περί «ενεργειακής ασφάλειας».

Όπου σκοντάφτει το ΝΑΤΟ, η διείσδυση γίνεται μέσω του λεγόμενου «Συνεταιρισμού για την Ειρήνη» (PfP), και διάφορων «συνεταιρισμών» Νατοϊκής έμπνευσης.

Ταυτόχρονα «εφευρέθηκαν» οι λεγόμενοι «ανθρωπιστικοί πόλεμοι», με πρόσχημα την προστασία μειονοτήτων από την «ανθρωπιστική καταστροφή», να δικαιολογηθούν οι «έξυπνοι» βομβαρδισμοί κλπ. 

Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται τα επιστημονικά και περιβαλλοντικά προγράμματα, οι διασυνδέσεις με Πανεπιστημιακά και άλλα ιδρύματα, οι υποτροφίες για μεταπτυχιακές σπουδές σε διάφορους τομείς και ιδιαίτερα στις φυσικές επιστήμες κλπ. δηλαδή χωρίς την επίδραση στις συνειδήσεις είναι αδύνατο να εξασφαλίσει την πραγματοποίηση των σκοπών του.

Έτσι το ΝΑΤΟ γίνεται πιο ευέλικτο και ετοιμοπόλεμο για δράση σε όλο τον πλανήτη.

Με τη νέα στρατηγική του ΝΑΤΟ, και της παγκόσμιας δράσης του, έχει αρχίσει να εδραιώνεται και η μετατροπή του ΟΗΕ σε μηχανισμό νομιμοποίησης του επεμβατικού ρόλου του ΝΑΤΟ.

Ενώ προωθείται παράλληλα και η ιδέα για επέμβαση του ΝΑΤΟ και χωρίς το τυπικό της έγκρισης από τον ΟΗΕ, όπου κρίνει η λυκοσυμμαχία. Για παράδειγμα στην επέμβαση στο Κοσσυφοπέδιο, δεν υπήρξε εκ των προτέρων ούτε αυτή η τυπική απόφαση κάλυψης του ΟΗΕ.

Ένα ακόμα επικίνδυνο για τους λαούς βήμα κάνει το ΝΑΤΟ με τη λεγόμενη στρατηγική «ΝΑΤΟ 2030 »

Οι τελικές αποφάσεις για τη λεγόμενη μετεξέλιξη του ΝΑΤΟ θα παρθούν στη Σύνοδο Κορυφής το 2021 μια πρόχειρη ματιά στο κείμενο το οποία κατάρτισε η επιτροπή εμπειρογνωμόνων της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας δεν φέρνει καλά μαντάτα.

Καθώς όπως σημειώνεται «το ΝΑΤΟ πρέπει να σκιαγραφήσει ένα παγκόσμιο σχέδιο για την καλύτερη αξιοποίηση των συνεργασιών του για την προώθηση των στρατηγικών συμφερόντων του».

Παρακάτω διαβάζουμε πως «το ΝΑΤΟ πρέπει να προσαρμοστεί για να καλύψει τις ανάγκες ενός πιο απαιτητικού στρατηγικού περιβάλλοντος που χαρακτηρίζεται από την επιστροφή της συστημικής αντιπαλότητας, την επίμονα επιθετική Ρωσία, την άνοδο της Κίνας (…) ταυτόχρονα με το να αντιμετωπίζει αυξημένες διακρατικές απειλές και κινδύνους».

Η ολοένα βαθύτερη ενσωμάτωση της Ελλάδας στους σχεδιασμούς και την ιμπεριαλιστική στρατηγική για την ευρύτερη περιοχή μας, αποκτούν ολοένα και πιο επικίνδυνες για το λαό διαστάσεις.

Διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις διεκδικούν για την ντόπια πλουτοκρατία αναβαθμισμένο ρόλο στο ξεδίπλωμα αυτής της στρατηγικής, καθώς ταυτόχρονα ενισχύονται τόσο σε κρατικό όσο και διακρατικό επίπεδο οι κατασταλτικές δομές, στρατιωτικού και πολιτικού χαρακτήρα, που στοχεύουν τους λαούς και τα δικαιώματά τους.

Αύριο Πέμπτη 4 Μάρτη θα δημοσιευθεί το 9ο μέρος της «ματωμένης ιστορίας του ΝΑΤΟ» με θέμα: «ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΝΑΤΟ».

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...