Επίσκεψη του ALT.GR στον Έβρο – Μέρος Β΄(1)

Συνεχίζουμε το οδοιπορικό του ALT.GR στην περιοχή του Έβρου με τις συναντήσεις με την πρόεδρο της Ομοσπονδίας Γονέων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης κα Βλισίδου Εύα και με τον Αναστάσιο Γεωργιάδη Πρόεδρο του σωματείου Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Αλεξανδρούπολης και Περιφέρειας.


Σοβαρά τα προβλήματα στα σχολεία της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης

Το ALT.GR κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Αλεξανδρούπολη συναντήθηκε με την πρόεδρο της Ομοσπονδίας Γονέων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης κα Βλισίδου Εύα.

Η συζήτηση «άναψε» από την πρώτη στιγμή αφού όπως μας είπε τα προβλήματα όχι μόνο δεν λύθηκαν αλλά γιγαντώθηκαν λόγω και της πανδημίας.

Είναι πολύ χαρακτηριστικά τα παραδείγματα που μας ανάφερε από τμήματα της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όπου τα τμήματα είναι από 25-29 μαθητές. Μάλιστα στο Λύκειο Σουφλίου υπάρχει άδεια αίθουσα στο σχολικό κτίριο η οποία παραμένει κλειστή, γιατί το υπουργείο Παιδείας δεν δέχτηκε να μειωθούν οι μαθητές στα λίγα μεν, υπαρκτά δε υπερπληθή τμήματα του σχολείου ώστε να μικρύνουν σε αριθμό (2 τμήματα των 25 στην Α’ τάξη και 1 των 27 στη Β’), ούτε να προσλάβει το αντίστοιχο εκπαιδευτικό προσωπικό. Και η αλήθεια είναι ότι στην επαρχία, όπως στο Σουφλί, το Διδυμότειχο και αλλού, υπάρχει η δυνατότητα πολύ εύκολα να εφαρμοστεί αυτό που το γονεϊκό κίνημα πανελλαδικά ζητάει, να βρεθούν αίθουσες, δημόσια κτίρια κλπ για να μικρύνουν τα τμήματα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Δημοτικό Σχολείο Γονικού που βρίσκεται στον ορεινό όγκο του Δήμου Σουφλίου, το οποίο φέτος έκλεισε, με την αιτιολογία μικρού αριθμού μαθητών και αποτελεί ακόμα και σήμερα ζήτημα η ασφαλής μεταφορά των μαθητών σε άλλο χωριό.

Στην Κομοτηνή, επίσης, δεκάδες προνήπια και νήπια στα Νηπιαγωγεία: 8ο, 6ο, 7ο, 11ο, 12ο στοιβάζονται κυριολεκτικά σε αίθουσες εκδηλώσεων δημοτικών σχολείων, είτε σε μικρές αίθουσες με υπερπληθή τμήματα 24-25 παιδιών. Σε αίθουσες, αν μπορούν να χαρακτηριστούν έτσι, έχουν μετατραπεί ακόμα και διάδρομοι ή άλλοι βοηθητικοί χώροι. Πρόκειται για άκρως επικίνδυνες συνθήκες για την υγεία των παιδιών, των εκπαιδευτικών, αλλά και των οικογενειών τους. Το παράδειγμα του 12ου Νηπιαγωγείου είναι ενδεικτικό της απαράδεκτης κατάστασης. Το Νηπιαγωγείο βρέθηκε με 50 υπεράριθμους μαθητές που δεν μπορεί να στεγάσει. Έτσι η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και η Δημοτική Αρχή αποφάσισαν να ενώσουν το 4ο και 5ο τμήμα και να τα στεγάσουν στην αίθουσα εκδηλώσεων του 11ου Δημοτικού Σχολείου μέχρι την άφιξη και τοποθέτηση των προκάτ αιθουσών, δηλαδή τα μέσα Νοέμβρη στην καλύτερη περίπτωση, δίνοντας μάλιστα τη δυνατότητα στους γονείς των νηπίων να μην τα στείλουν στο σχολείο και να μην πάρουν απουσίες μέχρι να έρθουν οι προκάτ αίθουσες!!!

Επίσης έχουμε το παράδειγμα του 6ου γυμνασίου στην Αλεξανδρούπολη, γυμνάσιο που ιδρύθηκε και λειτουργεί από φέτος, χωρίς όμως να είναι έτοιμο το δικό του κτίριο, με αποτέλεσμα οι νέοι μαθητές να «φιλοξενούνται» σε αίθουσες των όμορων γυμνασίων, σε αίθουσα των Περιφερειακών Επιμορφωτικών Κέντρων (ΠΕΚ), οι καθηγητές να είναι μεταφερόμενοι και η αγωνία των γονιών και των μαθητών να εντείνεται.

Άλλο επίσης σοβαρό θέμα που έθιξε η πρόεδρος της Ομοσπονδίας ήταν το ζήτημα της καθαριότητας των σχολείων. Στο Νομό Έβρου που αριθμεί περίπου 200 σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, προσλαμβάνονται, εν μέσω πανδημίας, μόνο 157 καθαρίστριες, εκ των οποίων μόνο οι 48 με σύμβαση πλήρους ωραρίου. Έτσι έχουμε στο Δήμο Αλεξανδρούπολης δημοτικά πχ με 250 μαθητές, 3 διαφορετικά κτίρια και μία μόνο καθαρίστρια, νηπιαγωγεία που μοιράζονται μία καθαρίστρια μειωμένου ωραρίου, σχολεία που δεν έχουν καθόλου.

Επίσης υπάρχει και το ζήτημα του συγχρωτισμού των μαθητών στα λεωφορεία, που λειτουργούν με 100% πληρότητα και στοιβάζονται τα παιδιά από τα γύρω χωριά και τους οικισμούς των πόλεων κάθε πρωί και κάθε μεσημέρι. Για αυτό και εμείς ζητάμε να αυξηθούν τα δρομολόγια.

Κλείνοντας τη συζήτηση μαζί μας η πρόεδρος της Ομοσπονδίας απαίτησε από την κυβέρνηση να λάβει τώρα μια σειρά από μέτρα για τη βελτίωση της κατάστασης στα σχολεία για μέτρα αποσυμφόρησης των σχολικών αιθουσών, μόνιμους μαζικούς διορισμούς δασκάλων και καθηγητών, επαρκές μόνιμο προσωπικό καθαριότητας, ασφαλείς και συχνές μεταφορές μαθητών με τα λεωφορεία, δωρεάν test σε εκπαιδευτικούς, μαθητές, γονείς, και προσωπικό καθαριότητας, με ευθύνη του ΕΟΔΥ.

Με τον πρόεδρο του Σωματείου Οικοδόμων

Στη συνάντησή μας με τον Αναστάσιο Γεωργιάδη, πρόεδρο του Σωματείου Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Αλεξανδρούπολης και Περιφέρειας, μας έκανε μια αναλυτική παρουσίαση των γεγονότων στην περιοχή σχετικά με τους σχεδιασμούς για τη διέλευση αγωγών φυσικού αερίου από την περιοχή.

Όπως μας είπε ζήσαμε και ζούμε, στην περιοχή μας τα τελευταία 3-4 χρόνια όλη τη σχεδιαζόμενη ανάπτυξη αυτής και των προηγούμενων κυβερνήσεων αλλά και τη λεγόμενη «γεωπολιτική αναβάθμιση» με την κατασκευή του αγωγού TAP (Trans-Adriatic Pipeline).

Ο αγωγός αυτός, συνολικού μήκους 870 χιλιομέτρων, είναι το ευρωπαϊκό κομμάτι του περίφημου Νοτίου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου. Πρόκειται για μια επένδυση που μαζί µε τις δαπάνες για τη δεύτερη φάση της ανάπτυξης του κοιτάσματος Σαχ Ντενίζ, στο θαλάσσιο τμήμα της Κασπίας, που ανήκει στο Αζερμπαϊτζάν, ξεπερνά τα 45 δισ. δολάρια. Η διαδρομή από το Αζερμπαϊτζάν μέχρι την Ευρώπη έχει μήκος 4.000 χιλιόμετρα, διασχίζει την Ασία και την Ευρώπη και συνολικά 6 χώρες.

Ο TAP εισέρχεται από την Τουρκία στην Ελλάδα στην περιοχή της Γεμιστής Έβρου. Κοντά στο σημείο αυτό, σε μικρή απόσταση από το συνοριακό σταθμό των Κήπων, κατασκευάστηκε ο Σταθμός Συμπίεσης Φυσικού Αερίου με μεταφορική ικανότητα 10 δισ. κ.μ. Συγκεκριμένα, θα εγκαταστάθηκαν 3 υπερσυμπιεστές, που κατασκευάστηκαν από τη Siemens στη Γερμανία, ισχύος 15 MW ο καθένας.

Μάλιστα όπως μας είπε ο κ. Γεωργιάδης ακούγοντας κανείς όλα αυτά τα στοιχεία και τα δισεκατομμύρια πραγματικά ζαλίζεσαι. Πρόκειται πραγματικά για κάτι πολύ μεγάλο. Πως μεταφράστηκε όμως αυτό στην περιοχή, τι άφησε σαν «κέρδος»; Σίγουρα κάποιες θέσεις εργασίας, χρήματα στην τοπική αγορά, ανάπτυξη με δυο λόγια. Ταυτόχρονα, θωρακίζεται η περιοχή από την επιθετικότητα της Τουρκίας, γιατί, όπως έλεγαν η εταιρεία, οι τοπικοί παράγοντες, η κυβέρνηση και ο Αμερικανός πρέσβης: όπου περνάει αγωγός δεν γίνονται βομβαρδισμοί.

Ε, από την εμπειρία μας δεν έγιναν ακριβώς έτσι τα πράγματα. Και αυτό δεν είναι άποψη ή άλλη ανάγνωση ενός γεγονότος αλλά χειροπιαστή πραγματικότητα. Έχουμε και λέμε λοιπόν, αρχικά σίγουρά δούλεψαν εκατοντάδες εργαζόμενοι στην κατασκευή. Πρέπει όμως να πάρουμε υπόψη το για πόσο και με τι όρους. Έτσι, για την κατασκευή του αγωγού, στον Έβρο που συζητάμε, δούλευαν για περίπου 6-16 μήνες από 500 έως 700 εργαζόμενοι περίπου, ενώ έφτασε μέχρι και τα 2 χρόνια για την περιοχή μέχρι την Καβάλα. Όμως όχι όλοι ταυτόχρονα. Κάποιοι δηλαδή δούλεψαν 2-3 μήνες, άλλοι 6 μήνες και κάποιοι ένα χρόνο ή και μέχρι το τέλος. Πρόκειται για εργαζόμενους από όλη την περιοχή και από άλλα μέρη της Ελλάδας ή και το εξωτερικό. Η γαλλική εταιρεία Spiecapag μαζί με τον ΑΚΤΩΡ αποτελούσαν την κοινοπραξία κατασκευής του αγωγού από τους Κήπους του Έβρου έως το Χαλκερό Καβάλας.

Οι μισθοί στους εργάτες έφταναν τα 1.000-1.100 ευρώ αλλά για δουλειά 6 ημερών και με ωράρια από 9,5 έως 12 ή και 13 ώρες, ανάλογα με την απόσταση από το εργοτάξιο του χώρου εργασίας. Παρόλα αυτά, όλη η μετακίνηση αλλά και η αναμονή στο εργοτάξιο «χρεώνονταν» εξ ολοκλήρου στους εργαζόμενους και θεωρούνταν χρόνος εκτός εργασίας, οπότε δεν αμείβονταν! Επίσης, στους εργάτες κολλούσαν μικτά ένσημα και όχι Βαρέα, λες και δούλευαν σε γραφείο! Αυτό το τελευταίο στοίχισε πολύ σε συναδέλφους μεγαλύτερης ηλικίας, που ήθελαν τα ένσημα για τη σύνταξη και τελικά τους είναι «άχρηστα», αφού τους πάνε σε σύνταξη στα 67 αντί τα 62, όπως θα έπρεπε με τα Βαρέα που κολλούσαν όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Όσον αφορά τα συνολικότερα κέρδη για το λαό της περιοχής, εκεί το ερώτημα «ανάπτυξη για ποιον» γίνεται πιο εύκολα κατανοητό από την ίδια τη φύση του έργου. Πρόκειται για επένδυση δισεκατομμυρίων, που όμως στην περιοχή δεν αφήνει σχεδόν τίποτα. Ούτε αέριο φτηνό για το λαό ούτε μόνιμες θέσεις εργασίας. Ο αρχικός ενθουσιασμός που υπήρχε και ανάμεσα στους εργαζόμενους της περιοχής, τώρα έχει φύγει, αφού και οι ίδιοι διαπιστώνουν ότι δούλεψαν για κάποιο διάστημα, με καλούτσικες αποδοχές αλλά μικρές σε σχέση με τα εξοντωτικά ωράρια, και τελειώνοντας το έργο πετάχτηκαν ξανά στην ανεργία και αρκετοί από αυτούς αναγκάστηκαν να γίνουν μετανάστες στη Γερμανία, την Ολλανδία και αλλού. Ακόμα, μαγαζιά και μικρές επιχειρήσεις της περιοχής, που δούλεψαν το προηγούμενο διάστημα με υλικά ή υπηρεσίες για τις ανάγκες κατασκευής του αγωγού αλλά και διαμονής, σίτισης κλπ., τώρα γύρισαν στα ίδια. Είχαν ένα πρόσκαιρο καλύτερο εισόδημα, που όμως δεν αποτελεί το κριτήριο εάν θα επιβιώσουν από τους φόρους, την αναδουλειά και όλα τα βάρη που επωμίζονται.

Η δράση και η προσπάθεια του Σωματείου

Το Σωματείο από την αρχή προσπάθησε να παρέμβει για ζητήματα ωραρίων, μισθών, ενσήμων, μέτρων ασφάλειας. Όπου οι εργαζόμενοι ξεπέρασαν φόβους και δισταγμούς είχαμε και αποτελέσματα. Στην κατασκευή του αγωγού για παράδειγμα, όπου οι εργάτες στις ανασκαφές των αρχαίων που προέκυψαν συμμετείχαν πιο μαζικά στο Σωματείο, σε απεργίες που έγιναν, πήραν κανονικά Βαρέα ένσημα μετά τις παρεμβάσεις μας, μαζί με την Ομοσπονδία του κλάδου. Αντίστοιχα, στην κατασκευή του Σταθμού Συμπίεσης, όπου το μεγαλύτερο μέρος των εργαζομένων συσπειρώθηκε στο Σωματείο, τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε κάθε απεργία το εργοτάξιο νέκρωνε. Επίσης, έγιναν πολλές Γενικές Συνελεύσεις με στάση εργασίας, όπου συμμετείχαν σχεδόν όλοι οι εργαζόμενοι. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να καλυφθεί η μετακίνηση για όλους τους εργαζόμενους με μέσα των εταιρειών. Μπλοκάραμε την όποια προσπάθεια για επιβολή 12ωρου και αυτό είχε σαν συνέπεια δεκάδες νέες προσλήψεις. Πήραμε πίσω εκδικητικές απολύσεις, διασφαλίσαμε την καταβολή δεδουλευμένων από εργολάβους που έφευγαν από το έργο και άφηναν τους εργάτες απλήρωτους. Πετύχαμε μια αύξηση μισθού για τους πιο χαμηλόμισθους. Για αυτό οι συνάδελφοι εμπιστεύτηκαν το Σωματείο και συμμετείχαν σε όλες τις εκδηλώσεις.

Αύριο Κυριακή 11 Οκτώβρη θα δημοσιευθεί το Γ΄ Μέρος της επίσκεψης του ALT,GR στον Έβρο με τις συναντήσεις με τον ιατρό – ακτινολόγο Σάββα Δευτεραίο στο Γενικό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, τον Κώστα Ναζλή, αντιπρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων στο Γενικό Νοσοκομείο Διδυμότειχου, με πυροσβέστη και την Ματούλα Γκιδίκα, πρόεδρο της Επιτροπής Ειρήνης Αλεξανδρούπολης.

Ετικέτες: ,

Δείτε ακόμα...