Με πολύ μεγάλη λύπη, στεναχώρια και φόβο για το αύριο παρακολουθήσαμε τα σπίτια μας να καίγονται μερικώς η ολοσχερώς τις προηγούμενες μέρες. Τα σπίτια που μεγαλώνοντας στεγάσανε τα όνειρα μας, τα σπίτια που συνδέουμε και θα συνδέουμε τις αναμνήσεις μας, τα σπίτια που έχτισαν οι γονείς μας με τις θυσίες μιας ολόκληρης ζωής για να μπορέσουν να μας δημιουργήσουν μια ελάχιστη ασφάλεια για το μέλλον. Αυτή την ασφάλεια που μας στερούν διαχρονικά μέχρι σήμερα όλες οι κυβερνήσεις.
Με πολύ μεγάλη οργή και αγανάκτηση αντιμετωπίσαμε τις πληροφορίες που μας έδινε η οικογένεια μας ότι είναι ουσιαστικά αβοήθητοι, ότι είναι θέμα χρόνου και θέμα τύχης να συμβεί το κακό και στο δικό μας σπίτι, όπως συνέβη τις προηγούμενες μέρες και σε άλλα σπίτια, κάποια από αυτά γνωστών, φίλων και γειτόνων. Αυτή η οργή μεγάλωσε όταν ήρθαν στην δημοσιότητα στοιχεία για την εγκληματική πολιτική που έχει ακολουθηθεί μέχρι τώρα και έχει αφήσει την χώρα απροστάτευτη σε τέτοιες καταστάσεις. Όταν είδαμε για παράδειγμα ότι την στιγμή που δίνουν 6 δις για το ΝΑΤΟ και και 30 εκ για να βάλουν αστυνομία στις σχολές την ίδια στιγμή δίνουν μόλις το 0,04% του κρατικού προϋπολογισμού για την προστασία των εδαφών σε μια χώρα σαν την Ελλάδα.
Υπήρχε όμως μέσα σε όλα αυτά μια “λεπτομέρεια” που μας γέμισε με μεγάλη αισιοδοξία, μας έδωσε λίγες ανάσες και στιγμές χαράς σε αυτή την πολύ δύσκολη στιγμή. Αυτή είναι ότι ο λαός της περιοχής και όλης της Ελλάδας βγήκε μπροστά, με όσα μέσα διέθετε προσπάθησε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Αυτές οι ενέργειες είναι η παρακαταθήκη μας έτσι ώστε την επόμενη μέρα , σε όλα τα ζητήματα να βγούμε μπροστά και να οργανωθούμε για την αντιμετώπιση των προβλημάτων μας.
Για το επόμενο διάστημα ζητάμε:
- Να δοθούν χωρίς καθυστέρηση άδειες σε όσους οπλίτες το επιθυμούν για να βρεθούν λίγες μέρες με τις οικογένειες τους αυτές τις πολύ δύσκολες στιγμές.
- Να εξασφαλιστεί η διαμονή σε όλους τους πληγέντες για όσο διάστημα τα σπίτια μας είναι ακατάλληλα.
- Να αποζημιωθεί το 100% των ζημιών.
- Να παρθούν όλα τα μέτρα ενίσχυσης της πυροσβεστικής για να μην είμαστε κάθε καλοκαίρι στο ίδιο έργο θεατές.
Στρατιώτης από την ΕΛΔΥΚ
