Ως στρατιωτικός, είμαι αντίθετος με την κατάθεση στην Βουλή του νομοσχεδίου για τις Ένοπλες Δυνάμεις που «έτρεξε» στη δημόσια διαβούλευση τις τελευταίες μέρες. Αντίθετη είναι και η πλειονότητα των συναδέλφων μου, όπως έδειξαν οι δύο μεγάλες πανελλαδικές συγκεντρώσεις που έστειλαν το μήνυμα, ότι και εμείς οι στρατιωτικοί παλεύουμε με αγωνιστικό φρόνημα για τα δικαιώματα μας.
Το προς κατάθεση νομοσχέδιο, έρχεται την ώρα που οξύνονται οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση από τη μία και την Ρωσία-Κίνα από την άλλη. Τυχόν ψήφισή του, θα επιφέρει τις αλλαγές που «χρειάζονται» οι Ένοπλες Δυνάμεις, ώστε να κουμπώσουν τέλεια με τους υπόλοιπους στρατούς του ΝΑΤΟ. Ένοπλες Δυνάμεις πιο ευέλικτες και πιο ταχυκίνητες, σαν μια καλοκουρδισμένη φονική μηχανή που θα επεμβαίνει όπου χρειαστεί και επιτάσσουν τα Νατοϊκά συμφέροντα.
Όλο αυτό όμως είναι η φάκα, η οποία παγιδεύοντάς μας, μας δένει ακόμα πιο σφιχτά στο φονικό άρμα που λέγεται ΝΑΤΟ. Έχει όμως και τυράκι η φάκα, που δεν είναι άλλο από την «αύξηση» των μισθών μας, ώστε να δεχτούμε αδιαμαρτύρητα τις αλλαγές που φέρνει αυτό το νομοσχέδιο. Οι δήθεν αυξήσεις, δεν καλύπτουν ούτε στο ελάχιστο τις πραγματικές μας ανάγκες, με την ακρίβεια να έχει χτυπήσει κόκκινο και όλα τα είδη λαϊκής κατανάλωσης να έχουν φτάσει στον θεό. Είναι αστείο πράγμα να υποστηρίζουν ότι οι αυξήσεις αυτές θα μπορέσουν έστω και στο ελάχιστο να ανακουφίσουν εμάς και τις οικογένειές μας. Αυξήσεις – ψίχουλα, σαν μια σταγόνα στον ωκεανό που θα διαλυθεί πριν ακόμη τις δούμε καλά καλά στους λογαριασμούς μας.
Οι συνάδελφοι μου Αξιωματικοί, αλλά κυρίως οι Υπαξιωματικοί που πλήττονται βάναυσα και άμεσα από αυτό το νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, σε πολλές περιπτώσεις, μετά το πέρας του ωραρίου και για να τα «βγάλουν πέρα» οικονομικά, «τρέχουν» και σε δεύτερη δουλειά που «κλέβει» ώρες από την οικογένεια τους και από την ποιότητα ζωής που αξίζουν να έχουν. Η τεχνολογική πρόοδος, που μπορεί να αναβαθμίσει την ποιότητα ζωής, αντί να την απολαμβάνει η εργατική τάξη, μαζί της και οι στρατιωτικοί, την απολαμβάνει ένα πολύ μικρό μέρος της κοινωνίας, εκείνης δηλαδή που ζει απομυζώντας τον ιδρώτα του λαού μας.
Δυστυχώς το νομοσχέδιο όπως και οι τρέχουσες αγορές των οπλικών συστημάτων δεν προορίζονται για να καλύψουν τις ανάγκες της πατρίδας μας και τη διασφάλιση τον συνόρων μας, αλλά τις ανάγκες της Ευρωατλαντικής συμμαχίας. Και να γνωρίζουν ότι, εμείς οι στρατιωτικοί, είμαστε από την ίδια μεριά με τους εργάτες με τους αγρότες και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα. Είμαστε νύχι κρέας με τον λαό, που λένε, και κοιτάμε προς την ίδια κατεύθυνση, έχοντας κοινή πορεία και στόχο.
Οι πατρίδες των άλλων λαών, όπως και η δική μας πατρίδα, δεν είναι χώρος για ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Δεν έχουμε καμία δουλειά έξω από την πατρίδα μας, έξω από τα σύνορα μας και δεν υπάρχει περίπτωση η αρβύλα μας να πατήσει χώμα και πατρίδα άλλου λαού! Να το ξεχάσουν όσοι κάνουν τέτοια σχέδια γιατί θα μας βρουν απέναντι τους, είμαστε μαζί με τον λαό και δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους υπόλοιπους λαούς, κοντινούς και μακρινούς μας.
Είμαι σίγουρος, ότι με τους συναδέλφους μου και με τη φιλοπατρία που μας διακρίνει, δεν θα επιτρέψουμε, όσο περνάει από το χέρι μας, την κατάθεση αυτού του νομοσχεδίου. Οι μεγάλες συγκεντρώσεις έδειξαν ότι με αγώνα στο δρόμο πρέπει να πορευτούμε! Μαζί μας είναι ο ελληνικός λαός, που στάθηκε δίπλα μας στις τελευταίες πανελλαδικές συγκεντρώσεις μας, με τα συνδικάτα των εργαζομένων. Μας ενθάρρυναν να συνεχίσουμε έτσι δυναμικά τους αγώνες μας.
Έτσι πρέπει να προχωρήσουμε, εργάτες, στρατιωτικοί, αγρότες και λοιπά λαϊκά στρώματα, ο ένας δίπλα στον άλλο, με κοινή πορεία και συμπόρευση.
Θα ήθελα κλείνοντας, να εκφράσω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του ΕΠΟΠ Στρατιώτη Ραφαήλ Γαλυφιανάκη που τόσο άδικα και πρόωρα έχασε την ζωή του. Και τις ευχές μου για ταχεία ανάρρωση στον ΕΠΟΠ Επχια, που τραυματίστηκε σοβαρά στο ίδιο περιστατικό και να επιστρέψει γρήγορα στην οικογένεια του.
ΕΠΟΠ Επχιας ΠΠ
