Εργατικό Κέντρο Πάτρας: Τέσσερα χρόνια πραγματικό στήριγμα στην οργάνωση της πάλης των εργαζομένων

Μάχη με συνολικότερη σημασία για το εργατικό κίνημα είναι αυτή που δίνεται στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας τα 4 τελευταία χρόνια. Από τότε, δηλαδή, που εργατικά συνδικάτα και εργαζόμενοι της πόλης εναντιώθηκαν στη νοθεία και τον εκφυλισμό που προσπαθούσε να επιβάλει, με παρωδία εκλογών, η τότε ηγετική ομάδα της διοίκησής του. Μάχη που συνεχίζεται, για να μη βρεθούν ξανά στη διοίκηση τα τσιράκια των αφεντικών, που δεν σταματούν τις μηχανορραφίες με τις πλάτες της εργοδοσίας, των κυβερνήσεων.

Μάλιστα, την Παρασκευή 8 Οκτώβρη εκδικάζονται τα ασφαλιστικά μέτρα των νόθων κατά του σημερινού ΔΣ, με στόχο τον διορισμό προσωρινής διοίκησης, σχέδια που θα πάρουν απάντηση από τους εργατοϋπαλλήλους της πόλης, τα σωματεία τους και κάθε τίμιο συνδικαλιστή.

Εργατικό Κέντρο των εργατών, όχι των αφεντικών

Πριν από 4 χρόνια, με κεντρικό σύνθημα «Εργατικό Κέντρο στο πλευρό των εργατών – Οχι σύμμαχος των αφεντικών», πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη εργατική κινητοποίηση που κράτησε ένα ολόκληρο τριήμερο, στις αρχές Δεκέμβρη 2017.

Δόθηκε ηχηρή, αποφασιστική απάντηση στα σχέδια των νόθων εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ, που με αντιπροσώπους – «μαϊμούδες» και τη στήριξη της αστικής Δικαιοσύνης προσπαθούσαν να ξανακαθίσουν στο σβέρκο της εργατικής τάξης, να συνεχίσουν να κάνουν κουμάντο για λογαριασμό της μεγαλοεργοδοσίας και των εκάστοτε κυβερνήσεων.

Το σημαντικότερο κέρδος από τότε ήταν το γεγονός ότι αυτή η αποφασιστική πρωτοβουλία των συνδικάτων της Πάτρας και άλλων συνδικαλιστών, ενάντια στη νοθεία και την απάτη, άνοιξε πλατιά τη συζήτηση στους εργαζόμενους της πόλης, μαχητικοποίησε δυνάμεις, ξεσήκωσε κύμα συμπαράστασης και αλληλεγγύης από Συνδικάτα, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους, κινητοποίησε συνδικάτα που δεν συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ αλλά συμφωνούσαν ότι ο εκφυλισμός και οι νοθείες δεν εκφράζουν τις αξίες της εργατικής τάξης, απωθούν τους εργαζόμενους από τη συλλογική οργάνωση και δράση.

Από τότε, άλλαξε και η πορεία του Εργατικού Κέντρου, πορεία που ήταν και παραμένει διεκδικητική, μαχητική, μπροστά στον αγώνα και στην οργάνωση των εργαζομένων και του συνόλου των λαϊκών στρωμάτων της πόλης, αφουγκραζόμενο την αγωνία τους για το σήμερα, το αύριο.

Στη διαφορετική αυτή πορεία του Εργατικού Κέντρου αναφέρθηκαν με δηλώσεις τους στον «Ριζοσπάστη» εργαζόμενοι – συνδικαλιστές, από σημαντικούς κλάδους και χώρους δουλειάς, δείχνοντας ανάγλυφα και τη σήψη που επικρατούσε την εποχή των εργατοπατέρων.

Σημαντική συμβολή να φτιαχτεί επιχειρησιακό σωματείο

Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα συμβολής στην προσπάθεια οργάνωσης της εργατικής τάξης είναι αυτό της συγκρότησης του επιχειρησιακού σωματείου στα σούπερ μάρκετ «Σκλαβενίτης» νομού Αχαΐας, που μετρά 3 χρόνια ζωής!

«Από την πρώτη στιγμή νιώσαμε ότι έχουμε ανθρώπους – στηρίγματα στο πλευρό μας», εξήγησε η πρόεδρος, Αναστασία Ζάγκου, επισημαίνοντας: «Μας παρότρυναν, μας βοήθησαν σε οτιδήποτε χρειαστήκαμε, αλλά και για οποιαδήποτε προβλήματα αντιμετωπίζαμε, που ειδικά την πρώτη περίοδο της πανδημίας ήταν οξυμένα».

Ηταν καθοριστικό, σύμφωνα με την ίδια, «το γεγονός ότι με τη συμβολή της διοίκησης του ΕΚΠ στο καταστατικό μας βάλαμε όρο πως δεν μπορούν να γραφτούν στο σωματείο μας τα διευθυντικά στελέχη της εταιρείας, κάτι που η τελευταία ήθελε, προκειμένου να βάλουν το συνδικάτο στο χέρι».

Λέει ακόμα ότι «από τότε κύλησε νερό στο αυλάκι, έγιναν εκλογές το 2019, από έναν αντιπρόσωπο στο ΕΚΠ βγάλαμε δύο, αυξήσαμε τη συμμετοχή των εργαζομένων στο σωματείο και τη ζωή του, κάτι που παίζει καθοριστικό ρόλο για τη συνέχεια. Δυνάμωσε το συνδικάτο μας. Είχαμε και νίκες απέναντι στην εργοδοσία για τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για μέτρα προστασίας από την πανδημία».

Υπογράμμισε, τέλος, ότι «η όλη προσπάθεια για εμάς τους νεότερους συνδικαλιστές είναι ένα σημαντικό σχολείο της ζωής!».

«Δεν ήρθαν ούτε μία φορά στο εργοστάσιο…»

Ο Γιάννης Βανδώρος, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στην «Αθηναϊκή Ζυθοποιία», δουλεύει 35 χρόνια στο εργοστάσιο. Οπως είπε, «οι προηγούμενοι, υποτιθέμενοι συνδικαλιστές, δεν είχαν έρθει ποτέ στον χώρο δουλειάς μας!». Τόνισε ότι ακόμη και ο πρώην πρόεδρος (πριν από την αλλαγή στο ΕΚΠ), που εργαζόταν στο ίδιο με αυτόν εργοστάσιο «ερχόταν για δουλειά και ποτέ δεν ασχολήθηκε με προβλήματα που είχαμε».

Ειδικά για το τι άλλαξε τα τελευταία χρόνια, ο ίδιος επισήμανε: «Στήριξα από την πρώτη στιγμή την προσπάθεια που ξεκίνησε πριν από 4 χρόνια και συνεχίζω. Το ΕΚ ήταν ανύπαρκτο, δεν διεκδικούσε τίποτα, συμβάδιζε με τα κελεύσματα της ηγεσίας της ΓΣΕΕ. Οταν αναφέραμε προβλήματα οι απαντήσεις τους ήταν ”θα το δούμε”, ”θα ενημερώσουμε” και δεν έκαναν το παραμικρό. Η σημερινή διοίκηση κάνει επισκέψεις, παρεμβαίνει, βοηθάει, όπως με την περίπτωση ορισμένων εθελούσιων αποχωρήσεων που ήθελε να επιβάλει η εργοδοσία».

Κάλεσε παράλληλα τους συναδέλφους του να παραδειγματιστούν απ’ αυτήν τη δράση, σημειώνοντας: «Ηρθε η ώρα και εμείς να κάνουμε ένα βήμα, να αλλάξουμε τα πράγματα και στο σωματείο μας. Η προηγούμενη διοίκηση ζήταγε “πολιτικά φρονήματα” για να βοηθήσει όποιον είχε πρόβλημα, κάτι που όχι μόνο δεν ισχύει σήμερα, αντιθέτως έχουμε κάποιον στο πλευρό όλων των εργατών!».

«Είδαμε ένα αποκούμπι ως εργαζόμενοι»

Στο εργοστάσιο τσιμέντων «ΤΙΤΑΝ», στα Αραχωβίτικα, εργάζονται περίπου 250 άτομα, από τα οποία οι 100 ως «εργολαβικοί». Τα προβλήματα πολλά. Οπως ανέφερε ο Γιώργος Αγγελόπουλος, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων, «η προηγούμενη διοίκηση μας θυμόταν όποτε είχε… εκλογές».

Οπως τόνισε, «παλαιότερα, ακόμη και στις απεργίες, γύριζαν τον κόσμο πίσω στη δουλειά. Σε αυτό τους βοήθαγε και η στάση της πλειοψηφίας του επιχειρησιακού σωματείου, που συνεχίζει να είναι η ίδια», επισημαίνοντας πως «πρέπει και στον χώρο μας να γίνει πλέον ένα βήμα, αφού έχουμε έναν πραγματικό συμπαραστάτη, μια σημαντική δύναμη, μαζί με το Συνδικάτο Οικοδόμων, που μας βοηθάει».

Ανέφερε ως παράδειγμα την παρέμβαση του ΕΚΠ προκειμένου να αποκτήσουν ισότιμα δικαιώματα με τους μόνιμους εργαζόμενους της «ΤΙΤΑΝ» οι «εργολαβικοί», δηλώνοντας: «Τους συνδικαλιστές που σκέφτονται και δρουν σύμφωνα με το ταξικό μας συμφέρον, δεν τους διώκει μόνο η εργοδοσία αλλά και οι εργοδοτικοί εργατοπατέρες, που σκηνοθετούν διώξεις και δίκες, μπαίνουν απέναντι στους εργάτες, την ώρα που τα προβλήματα οξύνονται».

Μάρτυρες υπέρ της εργοδοσίας στα δικαστήρια

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ξεπουλημένης στάσης της προηγούμενης διοίκησης του ΕΚΠ είναι όσα ανέφερε η Βάσω Τσιρίκου, εργαζόμενη στο Καζίνο Ρίου. Το 2017 η εργοδοσία κατέθεσε προληπτικά μέτρα προστασίας ώστε να αποφύγει αναγκαστικά μέτρα υπαλλήλων της, οι οποίοι είχαν προσφύγει και στα δικαστήρια, διεκδικώντας δεδουλευμένα.

Τότε, «κατά την δικάσιμο, στην οποία παρασταθήκαμε ως διάδικοι, εμφανίσθηκε το ΕΚΠ, εκπροσωπούμενο από την προηγούμενη διοίκησή του και ειδικότερα με μέλος του, που τυγχάνει να είναι και μέλος του Σωματείου του Καζίνο Ρίου, το οποίο και παραστάθηκε υπέρ των αιτημάτων της εργοδότριας εταιρείας και εναντίον μας», ανέφερε η ίδια. Ο λόγος για τον «περιβόητο» Καραγεωργόπουλο…

Σημειώνοντας την ανάγκη αλλαγής πορείας του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος επισήμανε: «Πλέον το ΕΚΠ, με τον παραμερισμό του παλιού κατεστημένου και την ανάληψη της διοίκησης από ανθρώπους που προτάσσουν τα κοινά και όχι τα ατομικά συμφέροντα, αναγεννήθηκε από τις στάχτες του».

«Τώρα να κάνουμε όλοι το βήμα!»

Να γίνει το ίδιο βήμα σε όλους τους χώρους δουλειάς, κάλεσε ο Χρήστος Αηδόνης, μέλος της διοίκησης του επιχειρησιακού σωματείου της ΙΝΤΡΑΚΟΜ, ο οποίος δήλωσε: «Ειδικά σε χώρους όπως ο ΟΤΕ, η “Cosmote”, η “Vodafone” η παρέμβαση του ΕΚΠ ήταν εμφανής από την πρώτη στιγμή, βοηθώντας και το κλαδικό συνδικάτο».

Σημείωσε ότι η αλλαγή στη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου συνέπεσε με τη συγκυρία να αναπτύσσονται στην Πάτρα αλυσίδες πολυεθνικών εταιρειών τηλεπικοινωνιών, υπογραμμίζοντας: «Τώρα πρέπει να αποφασίσουμε ως εργαζόμενοι στα σωματεία μας να κάνουμε το βήμα της αλλαγής κατεύθυνσης και στους χώρους μας, να αλλάξουμε τους συσχετισμούς, να πορευθούμε με το ΕΚΠ».

Το ποτάμι πίσω δεν γυρνά!

Και δεν είναι μόνο αυτά. Σχεδόν 4 χρόνια τώρα, το ΕΚΠ βγήκε μπροστά για μια σειρά από προβλήματα που αντιμετωπίζουν συνολικά τα λαϊκά στρώματα. Ξεχωρίζει η πρωτοβουλία για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας, που αγκαλιάστηκε από 86 συνδικάτα, σωματεία και άλλους φορείς της πόλης, προσπάθεια που συνεχίζεται.

Επίσης, οι πρωτοβουλίες για την προστασία των δασών, με τη συγκρότηση ομάδων πυροπροστασίας – πυρασφάλειας τα καλοκαίρια, αλλά και η αλληλεγγύη προς τους πληγέντες από τις τελευταίες καταστροφικές πυρκαγιές, εντός και εκτός Αχαΐας. Πρωτοβουλίες και δράσεις που αγκαλιάζονται από τους εργαζόμενους, τον λαό συνολικά, που με τη στάση του δείχνει ότι «το ποτάμι πίσω δεν γυρνά και μόνο προς τα μπρος θα τραβά!».

Αναδημοσίευση από τον «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ του Σαββατοκύριακου», 2-3/10/2021

Δείτε ακόμα...