Επικίνδυνες διευθετήσεις σε ευρωατλαντικό πλαίσιο δρομολογούνται ταχέως στα Ελληνοτουρκικά, αγγίζοντας τον πυρήνα των ελληνικών και κυπριακών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο, ενταγμένες όπως είναι στη μεγάλη εικόνα των ευρωατλαντικών σχεδιασμών στην περιοχή και των σχεδίων συνεκμετάλλευσης του ενεργειακού πλούτου.
Χαρακτηριστικά, σε έναν καταιγισμό εξελίξεων στον απόηχο της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν, την προηγούμενη βδομάδα, στην Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους, ακολούθησαν δηλώσεις του Ελληνα πρωθυπουργού ότι μια ενδεχόμενη «απομείωση κυριαρχίας» «είναι μία σχετική έννοια» καθώς «οποιαδήποτε συμφωνία αυτού του τύπου μπορεί ενδεχομένως, ναι, να συνεπάγεται και κάποιες υποχωρήσεις από κάποιες θέσεις, οι οποίες μπορούν να αποτελούν την αφετηρία μιας διαπραγμάτευσης».
Εξάλλου, ο Ερντογάν, μιλώντας την Παρασκευή με δημοσιογράφους, ανέφερε ότι το έθεσε και στον ίδιο τον Μητσοτάκη στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, ενώ διαβεβαίωσε ότι και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών το βάζει στον Ελληνα ομόλογό του.
Είπε συγκεκριμένα για την αποστρατιωτικοποίηση ότι «αυτό το συζητήσαμε ξεκάθαρα με τον πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη. Εννοώ το θέμα της στρατιωτικοποίησης αυτών των νησιών. Αλλωστε ο υπουργός Εξωτερικών μου μίλησε με τον συνομιλητή του για το θέμα, μιλάει και θα μιλήσει για αυτά».
Συνέχισε: «Ο υπουργός Εξωτερικών μας, ο κ. Χακάν, συναντά τον συνομιλητή του και οι σχέσεις του συμβούλου μου Τσαγατάι Κιλίτς (σ.σ. ο νέος σύμβουλος Εξωτερικής Πολιτικής και Ασφάλειας του Ερντογάν) με τον ειδικό εκπρόσωπο του Μητσοτάκη (σ.σ. η Αννα – Μαρία Μπούρα, διπλωματική σύμβουλος του πρωθυπουργού) θα κάνουν αυτή τη διαδικασία πολύ διαφορετική. Πιστεύω ότι θα το ξεπεράσουμε γρήγορα», εμφανίστηκε βέβαιος για την ικανοποίηση της τουρκικής διεκδίκησης.
Διπλωματικές πηγές στην Αθήνα σχολίαζαν σχετικά ότι «ζητήματα που ανάγονται στην κυριαρχία μας ούτε ετέθησαν στη συνάντηση των δύο αντιπροσωπειών στο Βίλνιους ούτε θα μπορούσαν να είναι αντικείμενο συζήτησης», διαβεβαιώσεις που κάθε άλλο παρά πείθουν την ώρα που ξεκάθαρα έχει ανοίξει η «ατζέντα» του παζαριού.
